PG 65, col. 92
erat spatio milliarium triginta duo; non cito autent
egrediebatur; alii enim ministerium ei faciebant.
Quando autem vastata est Scetis, exiit plorans,
dixitque: Mundus Romam perdidit, et monachi
Scetim.
εξ. (78) Percontatus est abbas Marcus abbatem
Arsenium bis verbis: Bonunme est, nullum ba-
bere in cella sua solatium? Vidi enim fratrem quem-
dam qui oluscula habens, eradicabat ea. Respondit
abbas Arsenius: Bonum quidem est, at juxta bo-
minis habitum. Nam si non habuerit vires in hujus-
Β modi incepto, iterum alia plantaturus est.
25. Narravit hoc modo abbas Daniel discipulus
abbatis Arsenii: Exstiti aliquando prope abbatem
Alexandrum; et dolore correptus est, seque ob εδει-ἰ-
tudinem extendit, sursum aspiciens. Contigit autem
ut beatus Arsenius veniret ad loquendum ei ; vidit.
que illum extensum. Postquam ergo locutus est.
dicit ei : Et quis erat homo saecularis quem hic vi-
di? Respondit abbas Alexander: Ubinam conspe-
xisti eum? Ait: Cum emonte descenderem. respexi
huc ad speluncam, et vidi aliquem extensum cer-
nentem sursum. Tum veniam corpore inclinato
petiit ab illo, dicens: Parce mihi ; ego eram : dolor
enim me comprehendit. Tum senex: Tu igitur eras?
Bene habet. Ego putavi saeculi hominem fuisse, at-
que ideo sciscitatus sum.
24. (79) Alia vice abbas Arsenius dixit abbati Ale-
xandro :‘Postquam discideris palmeos ramos tuos,
veni manducare merum: quod si hospites super-
venerint, cum illis comede. Igitur abbas Alexander,
lente operabatur atque moderate. thue hora venit,
adhuc habebat ramos. Et volens senis mandato ob-
temperare, exspectavit donec opus suum explesset.
At abbas Arsenius, postquam vidit eum tardare,
comedit, secum reputans, forte hospites illi conti-
gisse. Ahbas vero Alexander, completo opere circa
vesperam, perrexit. Dicit ei senex: Habuistine pere-
ἦξῆήέῦάλῷξόἷέβγιιιθοι). Thessalonicensis cap; 7
ordinationibus: Τρὶς τὴν ἱερὰν τρέπε..
διελθῶνηθείας χορείας συνισταμένης, ,τοῦ fixo?
ζαν διελθὼν υειας ορειας συνισταμενις, πιυυ ,ιπη-
τῶν ἑορταζόντων καξ πανηγυριζόντων ἓέομένου, Xa}
coniugati-sit: ἐπιϐοωμένων. _ld
éé’t’e‘fifiiéifiléiaudfie viri docti: Ter autem chorea
fibra" circumitusacram mensam; interim cantantur
tono diem festum agentium εξ panegyrimie-
imartyresqueput'nobis indulgentiam im-
petrentariaano cluvmor'e invocantur. blihi vero 'non
reponere oporteat ςςυγχορειξεινΪ
ἷιῖιῙιεὶίἓῆὶὲέέίυέ ad intl'ulgentiam' ac veniant-verbum
ΡθΓΞΨθίὶὲτ
(77) Fit. Patr. ιι.
(78) va. pair. ιι. 7.
(79) Vit. Patr xiv, 1
egrediebatur; alii enim ministerium ei faciebant.
Quando autem vastata est Scetis, exiit plorans,
dixitque: Mundus Romam perdidit, et monachi
Scetim.
εξ. (78) Percontatus est abbas Marcus abbatem
Arsenium bis verbis: Bonunme est, nullum ba-
bere in cella sua solatium? Vidi enim fratrem quem-
dam qui oluscula habens, eradicabat ea. Respondit
abbas Arsenius: Bonum quidem est, at juxta bo-
minis habitum. Nam si non habuerit vires in hujus-
Β modi incepto, iterum alia plantaturus est.
25. Narravit hoc modo abbas Daniel discipulus
abbatis Arsenii: Exstiti aliquando prope abbatem
Alexandrum; et dolore correptus est, seque ob εδει-ἰ-
tudinem extendit, sursum aspiciens. Contigit autem
ut beatus Arsenius veniret ad loquendum ei ; vidit.
que illum extensum. Postquam ergo locutus est.
dicit ei : Et quis erat homo saecularis quem hic vi-
di? Respondit abbas Alexander: Ubinam conspe-
xisti eum? Ait: Cum emonte descenderem. respexi
huc ad speluncam, et vidi aliquem extensum cer-
nentem sursum. Tum veniam corpore inclinato
petiit ab illo, dicens: Parce mihi ; ego eram : dolor
enim me comprehendit. Tum senex: Tu igitur eras?
Bene habet. Ego putavi saeculi hominem fuisse, at-
que ideo sciscitatus sum.
24. (79) Alia vice abbas Arsenius dixit abbati Ale-
xandro :‘Postquam discideris palmeos ramos tuos,
veni manducare merum: quod si hospites super-
venerint, cum illis comede. Igitur abbas Alexander,
lente operabatur atque moderate. thue hora venit,
adhuc habebat ramos. Et volens senis mandato ob-
temperare, exspectavit donec opus suum explesset.
At abbas Arsenius, postquam vidit eum tardare,
comedit, secum reputans, forte hospites illi conti-
gisse. Ahbas vero Alexander, completo opere circa
vesperam, perrexit. Dicit ei senex: Habuistine pere-
ἦξῆήέῦάλῷξόἷέβγιιιθοι). Thessalonicensis cap; 7
ordinationibus: Τρὶς τὴν ἱερὰν τρέπε..
διελθῶνηθείας χορείας συνισταμένης, ,τοῦ fixo?
ζαν διελθὼν υειας ορειας συνισταμενις, πιυυ ,ιπη-
τῶν ἑορταζόντων καξ πανηγυριζόντων ἓέομένου, Xa}
coniugati-sit: ἐπιϐοωμένων. _ld
éé’t’e‘fifiiéifiléiaudfie viri docti: Ter autem chorea
fibra" circumitusacram mensam; interim cantantur
tono diem festum agentium εξ panegyrimie-
imartyresqueput'nobis indulgentiam im-
petrentariaano cluvmor'e invocantur. blihi vero 'non
reponere oporteat ςςυγχορειξεινΪ
ἷιῖιῙιεὶίἓῆὶὲέέίυέ ad intl'ulgentiam' ac veniant-verbum
ΡθΓΞΨθίὶὲτ
(77) Fit. Patr. ιι.
(78) va. pair. ιι. 7.
(79) Vit. Patr xiv, 1