PG 66, col. 1044
toit
argumpento sunt eleganter ab eo, eruditequue σιον προσφωνητικὸς λόγος, καὶ ὅσα τῶν ἐκείνου χρæn-
Συνέσιος ἐπίσκοπος ἐκ Πτολεμαῖδος Πενταπόλεως
τῆς ἐν Λιβύῃ Θηβαῖδος φιλόσοφος τῶν ἱερατικῶν γε-
νόμενος. Ἐγραψε βιβλία διάφορα γραμματικά τε
καὶ φιλόσοφα, καὶ λόγους βασιλικοὺς, πανηγυρικοὺς,
ἢ ἐπιδεικτικοὺς, Ἐγκώμιιόν τε φαλάνρας, καὶ Deρr
προνοίαρρλόγον θαυμαστὸν Ἐλληνικῷ χαρακτῆρι. Καὶ
ἄλλα πλεῖστα, καὶ διάφορα βιβλία συνέταξε, καὶ τὰς
θαυμαζομένας Ἐπισταλάς.
Ὁντων ἡμῶν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, Λεόντιος Ἀπαμεὺςν
ἀνὴρ φιλόχριστος καὶ εὐλαβὴς. ἦλθεν ἀπὸ Πενταπό-
λεως· ἐκεῖσε γὰρ ἐν Κυρηνίᾳ ἀπὸ χρόνων ἱκανῶν
ἐποίει τὴν οἴκησιν. Ἡλθεν δὲ ἐπὶ τοῦ ἐν ἀγίοις (a)
Πἀπα Ἀλεξανδρείας τῆς αὐτῆς πόλεως Κυρήνης, καὶ
ἐν συντυχίᾳ γεγονότων ἡμῶν, διηγήσατο ἡμῖν, λέγων,
δτι Ἐπὶ Θεοφίλου τοῦ μακαρίου Πάπα Ἀλεξανδρείας.
γέγονεν ἐπίσκοπος ἐν Κυρήνῃ Συνέσιος ὁ φιλόσοφος.
Ὁστις ἐλθὼν ἐν Κυρήνῃ εὗρεν ἐκεῖ φιλόσοφόν τινα,
Εὐάγριον ὀνόματι, ἐταλρον αὐτοῦ ἐν τοῖς παιδευτη-
ρίοις γινόμενον, καὶ φίλον αὐτοῦ γνήσιον ὄντα, καὶ
ἐμμανῶς περὶ τὴν τῶν εἰδώλων λατρείαν ὑπάρχοντα.
Ὁν ὁ ἐπίσκοπος Συνέσιος μεταθεῖναι ἐβούλετο, καὶ
οὐ μόνον ἐβούλετό τε, καὶ ἔσπευδεν, ἀλλὰ καὶ ἀγῶνα
πολὺν ἔσχεν καὶ μέριμναν, διὰ ἢν πρὸς αὐτὸν ἀρχῆ-
θεν ἐκέκτητο. Ὁ δὲ οὐκ ἡνείχετο, οὐδὲ παρεδέχετο
αὐτοῦ παντελῶς τὴν διδασκαλίαν. Πλὴν ὁ ἐπίσκεπος
ἐκ τῆς πολλῆς πρὸς αὐτὸν φιλίας οὕτε ἐδειείασεν,
οὐδὲ·ἀπέσχετο τοῦ καθʼ ἐκάστην ἡμέραν διδάσκειν
καὶ παρακαλεῖν, καὶ νουθετεῖν δπως εἰς Χριστὸν πι-
στεύσας δέξηται αὐτοῦ τὴν ἐπίγνωσιν. Ὡστε ἐν μιᾷ
καὶ τοῦτο εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν τὸν φιλόσοφον· ε Οντως,
κύριε ὦ ἐπίσκοπε, μετὰ πάντων καὶ τοῦτd μμoι
ἀπαρέσκει, ὁ λέγετε οἱ Χριστιανοὶ, ὅτι καὶ συντέλεια
τοῦ κόσμου τούτου γίνεται, καὶ μετὰ τὴν ευντέλειαν
πάντες οἱ ἐξ αἰῶνος γενόμενοι οἱ ἄνθρωποι ἐν τούτῳ
τῷ σώματι ἀνίστανται, καὶ τὴν σάρκα ταύτην ἄφθαρ-
τον ἔχοντες καὶ ἀνώλεθρον, εἰς αἰῶνας βιώσουσιν.
τὰς ἀμοιβὰς ἀπολήψονται, καὶ ὅτι ὁ ἐλεῶν πτωχὸν
Θεῷ δανείζει, καὶ ὁ σκορπίζων εἰς πτωχοὺς καὲ
πένητας χρήματα ἐν οὐρανοῖς θησαυρίζει, καὶ ἔκα-
τονταπλασίονα αὐτῷ μετὰ ζωῆς αἰωνίου ἀπὸ Χριστοῦ
ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ κομίζεται. Ἀπερ ἅπαντα ἀπάτη
μοι, καὶ χλεύη, καὶ μῦθος γίνεται, καὶ λεγόμενα
φαίνεται. » Ὁ δὲ Συνέσιος ὁ ἐπίσκοπος διεβεβαιοῦτο,
πάντα τῶν Χριστιανῶν ἀληθῇ εἶναι, καὶ μηδὰν ἔχειν
ψεῦδος, ἢ ἀληθείας ἀλλότριον, καὶ διὰ πολλῶν ἀποδεέ-
ξεων ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐπειρᾶτο δεικανύειν. Καὶ δὴ
μετὰ πολὺν χρόνον ποιήσας αὐτὸν γενέσθαι Χριστια-
νὸν, βαπτίζει καὶ αὐτὸν, καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ, καὶ
πάντας τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Μετὰ οὗν χρόνον τινὰ
τοῦ βαπτισθῆναι, δίδωσι τῷ ἐπισκόπῳ χρυσίων πεν-
argumpento sunt eleganter ab eo, eruditequue σιον προσφωνητικὸς λόγος, καὶ ὅσα τῶν ἐκείνου χρæn-
Συνέσιος ἐπίσκοπος ἐκ Πτολεμαῖδος Πενταπόλεως
τῆς ἐν Λιβύῃ Θηβαῖδος φιλόσοφος τῶν ἱερατικῶν γε-
νόμενος. Ἐγραψε βιβλία διάφορα γραμματικά τε
καὶ φιλόσοφα, καὶ λόγους βασιλικοὺς, πανηγυρικοὺς,
ἢ ἐπιδεικτικοὺς, Ἐγκώμιιόν τε φαλάνρας, καὶ Deρr
προνοίαρρλόγον θαυμαστὸν Ἐλληνικῷ χαρακτῆρι. Καὶ
ἄλλα πλεῖστα, καὶ διάφορα βιβλία συνέταξε, καὶ τὰς
θαυμαζομένας Ἐπισταλάς.
Ὁντων ἡμῶν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, Λεόντιος Ἀπαμεὺςν
ἀνὴρ φιλόχριστος καὶ εὐλαβὴς. ἦλθεν ἀπὸ Πενταπό-
λεως· ἐκεῖσε γὰρ ἐν Κυρηνίᾳ ἀπὸ χρόνων ἱκανῶν
ἐποίει τὴν οἴκησιν. Ἡλθεν δὲ ἐπὶ τοῦ ἐν ἀγίοις (a)
Πἀπα Ἀλεξανδρείας τῆς αὐτῆς πόλεως Κυρήνης, καὶ
ἐν συντυχίᾳ γεγονότων ἡμῶν, διηγήσατο ἡμῖν, λέγων,
δτι Ἐπὶ Θεοφίλου τοῦ μακαρίου Πάπα Ἀλεξανδρείας.
γέγονεν ἐπίσκοπος ἐν Κυρήνῃ Συνέσιος ὁ φιλόσοφος.
Ὁστις ἐλθὼν ἐν Κυρήνῃ εὗρεν ἐκεῖ φιλόσοφόν τινα,
Εὐάγριον ὀνόματι, ἐταλρον αὐτοῦ ἐν τοῖς παιδευτη-
ρίοις γινόμενον, καὶ φίλον αὐτοῦ γνήσιον ὄντα, καὶ
ἐμμανῶς περὶ τὴν τῶν εἰδώλων λατρείαν ὑπάρχοντα.
Ὁν ὁ ἐπίσκοπος Συνέσιος μεταθεῖναι ἐβούλετο, καὶ
οὐ μόνον ἐβούλετό τε, καὶ ἔσπευδεν, ἀλλὰ καὶ ἀγῶνα
πολὺν ἔσχεν καὶ μέριμναν, διὰ ἢν πρὸς αὐτὸν ἀρχῆ-
θεν ἐκέκτητο. Ὁ δὲ οὐκ ἡνείχετο, οὐδὲ παρεδέχετο
αὐτοῦ παντελῶς τὴν διδασκαλίαν. Πλὴν ὁ ἐπίσκεπος
ἐκ τῆς πολλῆς πρὸς αὐτὸν φιλίας οὕτε ἐδειείασεν,
οὐδὲ·ἀπέσχετο τοῦ καθʼ ἐκάστην ἡμέραν διδάσκειν
καὶ παρακαλεῖν, καὶ νουθετεῖν δπως εἰς Χριστὸν πι-
στεύσας δέξηται αὐτοῦ τὴν ἐπίγνωσιν. Ὡστε ἐν μιᾷ
καὶ τοῦτο εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν τὸν φιλόσοφον· ε Οντως,
κύριε ὦ ἐπίσκοπε, μετὰ πάντων καὶ τοῦτd μμoι
ἀπαρέσκει, ὁ λέγετε οἱ Χριστιανοὶ, ὅτι καὶ συντέλεια
τοῦ κόσμου τούτου γίνεται, καὶ μετὰ τὴν ευντέλειαν
πάντες οἱ ἐξ αἰῶνος γενόμενοι οἱ ἄνθρωποι ἐν τούτῳ
τῷ σώματι ἀνίστανται, καὶ τὴν σάρκα ταύτην ἄφθαρ-
τον ἔχοντες καὶ ἀνώλεθρον, εἰς αἰῶνας βιώσουσιν.
τὰς ἀμοιβὰς ἀπολήψονται, καὶ ὅτι ὁ ἐλεῶν πτωχὸν
Θεῷ δανείζει, καὶ ὁ σκορπίζων εἰς πτωχοὺς καὲ
πένητας χρήματα ἐν οὐρανοῖς θησαυρίζει, καὶ ἔκα-
τονταπλασίονα αὐτῷ μετὰ ζωῆς αἰωνίου ἀπὸ Χριστοῦ
ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ κομίζεται. Ἀπερ ἅπαντα ἀπάτη
μοι, καὶ χλεύη, καὶ μῦθος γίνεται, καὶ λεγόμενα
φαίνεται. » Ὁ δὲ Συνέσιος ὁ ἐπίσκοπος διεβεβαιοῦτο,
πάντα τῶν Χριστιανῶν ἀληθῇ εἶναι, καὶ μηδὰν ἔχειν
ψεῦδος, ἢ ἀληθείας ἀλλότριον, καὶ διὰ πολλῶν ἀποδεέ-
ξεων ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐπειρᾶτο δεικανύειν. Καὶ δὴ
μετὰ πολὺν χρόνον ποιήσας αὐτὸν γενέσθαι Χριστια-
νὸν, βαπτίζει καὶ αὐτὸν, καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ, καὶ
πάντας τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Μετὰ οὗν χρόνον τινὰ
τοῦ βαπτισθῆναι, δίδωσι τῷ ἐπισκόπῳ χρυσίων πεν-