PG 66, col. 1622
MoNACIII
r N T A TO I E .
dicæ oppositam. Videsne te in illam ipsam foveam,
quam Christo fodieras, delapsum esse? Quare lex
tua Christi loco in te inquirat, ut sciamus, utrum
ut Deo an mero humini perfidas illas struxeris
insidias. Si ut Deo, sane frustratus es; Deus enim
insidiantium dolis circumveniri nequit; quem aa
fortiori ex tota mente, ex toto animo, tutis viri-
bus diligere debes : si ut mero homini, tentamenas-
tums id non minus injustum erit, siquidem proxb-
mnum sicut te ipsum amare lex jubct. Et revera
quis tandem seipsum tentare dolosis verborum
ambagibus voluerit, ut postmodumuu morti semet
tradat? Annon vides te, dum proximo tuo laqueuma
nam dare? Econtra Christus pro ea qua est animi
mansuetudine ac patientia, omissa bene faciendi
cogitandique necessitate, sermonis congruentiam
commendat, metum eximendo ne aliquando falsi-
loquii retractationem experiamur: « Sic, inquit,
facito, et vives. s Sic tu omnem habeto proximum
in periculis, in necessitatibua, in quibuscunque
rebus constitutum. Qui autem neque ex legis mas-
datis, neque ex Salvatotis ipsius præceptis, nequo
ab ipsa conscientia redargutus resipiscit, is, sieut
serpens venenosus, dumcaput ejus legis plectitur
verberibus, linguam moveὰ venenatam et omnem
malitiam mortis genitricem islucem prodit. Nam-
que scipsum vulr justificare, se omnibus cæterir
r N T A TO I E .
dicæ oppositam. Videsne te in illam ipsam foveam,
quam Christo fodieras, delapsum esse? Quare lex
tua Christi loco in te inquirat, ut sciamus, utrum
ut Deo an mero humini perfidas illas struxeris
insidias. Si ut Deo, sane frustratus es; Deus enim
insidiantium dolis circumveniri nequit; quem aa
fortiori ex tota mente, ex toto animo, tutis viri-
bus diligere debes : si ut mero homini, tentamenas-
tums id non minus injustum erit, siquidem proxb-
mnum sicut te ipsum amare lex jubct. Et revera
quis tandem seipsum tentare dolosis verborum
ambagibus voluerit, ut postmodumuu morti semet
tradat? Annon vides te, dum proximo tuo laqueuma
nam dare? Econtra Christus pro ea qua est animi
mansuetudine ac patientia, omissa bene faciendi
cogitandique necessitate, sermonis congruentiam
commendat, metum eximendo ne aliquando falsi-
loquii retractationem experiamur: « Sic, inquit,
facito, et vives. s Sic tu omnem habeto proximum
in periculis, in necessitatibua, in quibuscunque
rebus constitutum. Qui autem neque ex legis mas-
datis, neque ex Salvatotis ipsius præceptis, nequo
ab ipsa conscientia redargutus resipiscit, is, sieut
serpens venenosus, dumcaput ejus legis plectitur
verberibus, linguam moveὰ venenatam et omnem
malitiam mortis genitricem islucem prodit. Nam-
que scipsum vulr justificare, se omnibus cæterir