PG 66, col. 19
Agapil et Bagadii habebatur, quorum uterque epi- A quasi vestigia controversia: , ut ita dicam, nesto-
ctrinam, quem in ecclesia concionantem audivisset,
admiratum ejusque colloquio delectatum esse (b)
existimo. Aliquanto post Chrysostomo enm rebus
adversis conflictanti frustra quidem, sed quam ta-
men potuit maxime una cum Paeanio studuit opi-
tulari (c). Omnino qua erat auctoritate res eccle-
siasticae , quae tum in Oriente agebantur, ad eum
pertinebant et cum. multis Ecclesia: Orientalis do.
ctoribns necessitate coniunctus erat- (tt).
Non omnem dum viveret haeretici erroris suspi-
cionem effugit (e). EpiscOpns enim cum nescio quo
tempore in ecclesia Antiochena quaedam de Christi
naturis (Ῑ) pronuntiasset, quae minus recte habere
viderentur, tantas vulgi turbas excitavit, ut satius
duceret post paucos dies. dicta sua publice retra-
ctare. ha vulgi cupiditatem exstinxit (g). Ecce priora
episcopi nomine. omisso tantummodo 9.16). τῆς
Μοψουὲστίαεειριιειιοῑιιι*χεῖ. ἸξΙιεριιθτθι. ῌ. e.v,
θἰοψθυεστιας ap ieuatur; Cl. ιιιεουοτθι. η. ε. ν,
‘27, Latine Th. litopsuestiae; cf. Eae. xu, 5,,atque
etiam Th. Mopsuestenns; cf. Fac. c. Mociim.
schol. p. 815. Mira. vero Victoris de Wegnern (Theo-
dori Ant. qua: supersunt Ι, [Bero|_. 185,4]. p. xviii.)
est opinio,Antiocheni nomine Theodorum ipsum
solum in librorum suorum titulis se notasse, ab
aliis autem de urbe, cui episcopus praefuisset, de-
nominatum esse.
(α) Cf. Ilarduin. 1. 1. 1,. p 956.
(ὁ) Cf. Joan. ap. Fac. ιι, 2: qui deinde adjicit:
iant—uero eta vestro imperio (Theodosii η), pro sui
reverentia et spiritali sapientia ei swpius attestatum C vituperatione petita. Quidquid est, Theodori de
est et restria litteris honoratus est.
(c) Cf. Chrys. ep._112. 11], ιι.. (15ὄὶ V.l_. p. 5330;
Fac. vn, 7. -ὲ - κᾶκῃ- πρὸς ᾳὺςτὰςᾲτῆς οἰκὸυμένης
τὰς ἐσχατιὰς ἁπενεχᾼθῶμεν,ἐπιλαθέσθαι σίου τῆξ ἀγά.
πης οὖδυνάμεθᾳ, τῆς γνησζᾳς καὶ Οερμῇςνκσλ εἰλι-
κρινοῦς καῖἀδὸλου, τε ᾅγωβεν καὶ ἐξ ἀρχῆς, ἦν
τὲ μὲπεδςίξω θῦν · ὀύῥὲξίὰρ ἔξςαΘεεί μὴμᾶς ὅσα sign εὶ-
πεῖν καὶ ποιῆσαι {intra ἡμῶν ὲσπούδάσας. — cl. cp.
πειν και ποιησαι υπερ ημων εσπουοασας. — CI. rp.
ΞΜ. ΙΙΙ. p. l5. Chrysostomuin litteras laudis ple-
nas ad Theodorum Mopsuestenum dedisse, malene-
gatnrin Act. c. Const. ll, V. ι. l., p. 1‘22, Justinian.
edicti 1. c.. ι). 517. 519.
edicti ι. c., p. ou. om.
td) De Theophilo ep. Al. v. Donni. ap. Fac. vni.
5,_C_yrilln_s ep.mal.. ad quem {ubiinterpretationem
misit. primo Theodorum saepius laudibus ornavit.
tif. Fac. Ill, 6, Cyrill. Op. red.’Aube_rt, ν. ep. p. 195,
οὒς ( Διοδ. καὶ Θεοδ.) ἦν ἄμεινον οὐκ ὲπαιλιεῖῖθ, post
vero cum lites Nestorianie exortae essent, haereti-
eum eum exagitavit. Cf. _Cyrill. Op. Ι. c., p. 197,
198, al.,__rimo°singulari_libro ορρῦειιιιιᾷινά. “illi; θ Eg’éi'Né'siégiiiiii
Memorabilis est locus Cyrilli. qui ap. Fac. ιιι, 5
tiv,5, vm, 6) ita habet ι Et hos quidem labores(T/zeo-
ἀοι-1 ) nullus ausus. est increpare, sed dextro decreto
honorare studium rectorum dogmatum, quod in eis
est_;_contr2 in Act.__c. Const. _|l. γ. l. l. pi. 109, quos
quidem labores nollet aliquis increpare, inagis autem
decreto vestro studium honoraret,fsi inesset eis do—
gmatum rectitude. Hane versionis diversitatem cave
existimes fraude effectam esse. Ipsa Cyrilli verba
alteri interpreti et. priori quidem, opinor. fraudi
erant. -_—- Gregorius Naziani. noverit nostrum,_sml
quas_ ad eum epistolas misisse dicitur v. v. c. Fac.
vu, 7, eae ad. Theodorum ep. Tyaneium. scripta: sunt.
vn, ι, ea: aa. meoaorum ep. ι anetum. scriptae sunt.
ut recte .jainnsyn. Const._ll_,_z, Ι. c., p. 109. et Ju-
stinian. inedict. Ι. c., p. ’517 monuerunt.
(ξ) Νοιι omnino recte Joan. ap. Fac. ιι. 2. ~—
inttlont alicubi detractionem abfio'rthodolis in vita
suscipiens tTh.) η·- et. Leoni. De sectis Act. sive
ctrinam, quem in ecclesia concionantem audivisset,
admiratum ejusque colloquio delectatum esse (b)
existimo. Aliquanto post Chrysostomo enm rebus
adversis conflictanti frustra quidem, sed quam ta-
men potuit maxime una cum Paeanio studuit opi-
tulari (c). Omnino qua erat auctoritate res eccle-
siasticae , quae tum in Oriente agebantur, ad eum
pertinebant et cum. multis Ecclesia: Orientalis do.
ctoribns necessitate coniunctus erat- (tt).
Non omnem dum viveret haeretici erroris suspi-
cionem effugit (e). EpiscOpns enim cum nescio quo
tempore in ecclesia Antiochena quaedam de Christi
naturis (Ῑ) pronuntiasset, quae minus recte habere
viderentur, tantas vulgi turbas excitavit, ut satius
duceret post paucos dies. dicta sua publice retra-
ctare. ha vulgi cupiditatem exstinxit (g). Ecce priora
episcopi nomine. omisso tantummodo 9.16). τῆς
Μοψουὲστίαεειριιειιοῑιιι*χεῖ. ἸξΙιεριιθτθι. ῌ. e.v,
θἰοψθυεστιας ap ieuatur; Cl. ιιιεουοτθι. η. ε. ν,
‘27, Latine Th. litopsuestiae; cf. Eae. xu, 5,,atque
etiam Th. Mopsuestenns; cf. Fac. c. Mociim.
schol. p. 815. Mira. vero Victoris de Wegnern (Theo-
dori Ant. qua: supersunt Ι, [Bero|_. 185,4]. p. xviii.)
est opinio,Antiocheni nomine Theodorum ipsum
solum in librorum suorum titulis se notasse, ab
aliis autem de urbe, cui episcopus praefuisset, de-
nominatum esse.
(α) Cf. Ilarduin. 1. 1. 1,. p 956.
(ὁ) Cf. Joan. ap. Fac. ιι, 2: qui deinde adjicit:
iant—uero eta vestro imperio (Theodosii η), pro sui
reverentia et spiritali sapientia ei swpius attestatum C vituperatione petita. Quidquid est, Theodori de
est et restria litteris honoratus est.
(c) Cf. Chrys. ep._112. 11], ιι.. (15ὄὶ V.l_. p. 5330;
Fac. vn, 7. -ὲ - κᾶκῃ- πρὸς ᾳὺςτὰςᾲτῆς οἰκὸυμένης
τὰς ἐσχατιὰς ἁπενεχᾼθῶμεν,ἐπιλαθέσθαι σίου τῆξ ἀγά.
πης οὖδυνάμεθᾳ, τῆς γνησζᾳς καὶ Οερμῇςνκσλ εἰλι-
κρινοῦς καῖἀδὸλου, τε ᾅγωβεν καὶ ἐξ ἀρχῆς, ἦν
τὲ μὲπεδςίξω θῦν · ὀύῥὲξίὰρ ἔξςαΘεεί μὴμᾶς ὅσα sign εὶ-
πεῖν καὶ ποιῆσαι {intra ἡμῶν ὲσπούδάσας. — cl. cp.
πειν και ποιησαι υπερ ημων εσπουοασας. — CI. rp.
ΞΜ. ΙΙΙ. p. l5. Chrysostomuin litteras laudis ple-
nas ad Theodorum Mopsuestenum dedisse, malene-
gatnrin Act. c. Const. ll, V. ι. l., p. 1‘22, Justinian.
edicti 1. c.. ι). 517. 519.
edicti ι. c., p. ou. om.
td) De Theophilo ep. Al. v. Donni. ap. Fac. vni.
5,_C_yrilln_s ep.mal.. ad quem {ubiinterpretationem
misit. primo Theodorum saepius laudibus ornavit.
tif. Fac. Ill, 6, Cyrill. Op. red.’Aube_rt, ν. ep. p. 195,
οὒς ( Διοδ. καὶ Θεοδ.) ἦν ἄμεινον οὐκ ὲπαιλιεῖῖθ, post
vero cum lites Nestorianie exortae essent, haereti-
eum eum exagitavit. Cf. _Cyrill. Op. Ι. c., p. 197,
198, al.,__rimo°singulari_libro ορρῦειιιιιᾷινά. “illi; θ Eg’éi'Né'siégiiiiii
Memorabilis est locus Cyrilli. qui ap. Fac. ιιι, 5
tiv,5, vm, 6) ita habet ι Et hos quidem labores(T/zeo-
ἀοι-1 ) nullus ausus. est increpare, sed dextro decreto
honorare studium rectorum dogmatum, quod in eis
est_;_contr2 in Act.__c. Const. _|l. γ. l. l. pi. 109, quos
quidem labores nollet aliquis increpare, inagis autem
decreto vestro studium honoraret,fsi inesset eis do—
gmatum rectitude. Hane versionis diversitatem cave
existimes fraude effectam esse. Ipsa Cyrilli verba
alteri interpreti et. priori quidem, opinor. fraudi
erant. -_—- Gregorius Naziani. noverit nostrum,_sml
quas_ ad eum epistolas misisse dicitur v. v. c. Fac.
vu, 7, eae ad. Theodorum ep. Tyaneium. scripta: sunt.
vn, ι, ea: aa. meoaorum ep. ι anetum. scriptae sunt.
ut recte .jainnsyn. Const._ll_,_z, Ι. c., p. 109. et Ju-
stinian. inedict. Ι. c., p. ’517 monuerunt.
(ξ) Νοιι omnino recte Joan. ap. Fac. ιι. 2. ~—
inttlont alicubi detractionem abfio'rthodolis in vita
suscipiens tTh.) η·- et. Leoni. De sectis Act. sive