PG 66, col. 20
creavit. Alexandrini tota sua indole ab Antiochenis
diversi et τι diversis principiis theologicis profecti
nonnisi ad tempus orthodoxize vinculo cum illis
contineri poterant. lkereticis debellatis quam inter
se distarent magis magisque intellectum est.
At vero Theodorus diversitatem illam nondum
satis perspexit ideoque vituperatus facile eo ductus
est, ut quae ambigue dicta visa essent retractaret.
Nihilominus in ipso fheodoro, quo nemo constan-
tior atque etiam audacior Antiochcnorum viam
persecutus est, primaria litis Nestorianae ratio quies
renda est ac facilis conjectura erat, in bello, quod
Β jam Ecclesia: Orientali in duas maxime partes dis—-
junctae instaret, Theodori nomen incolume esse non
posse (Ii). Jam cum Occidentalis etiam Ecclesiae in-
vidiam eo sibi contraxisset, quod Pelagianorum
lectione IV (v. Thilo, ν. S. R. , Codex apocryph.
Ν. Τ. 1. p. LXXXI. n. _66)_|. (κει).- fota}.
οὐδεὶς ἐν’τῇ ζωῇ αὐτῶν (Διὸδ. Ax. Θέοδ.) ξπελᾲὁετ-όν
τινος ναὺτῶὗ, an? ἐγκώμιά ἔγραψαν sic; αὐτφὺςᾲπᾳλλοί·
καὶ Βασίλειος γὰραὺίὲοὺς ὲῖγκὼμιάζευ καὶ Ἰωάννης-
ὁ Χρυ σόστομος.
,ὃςυῗῗιέᾇοὲὲῗιξοᾶοεί verba, qua: offensioni fuissent.
in'Krtfc. Const. ΙΙ, ν, l. cf, p. 99, afferuntur._sed
utrum illa ex libro secundo De'incarnatione (v. inf.)
an ex illa oratione sumpta sint certo non dixerim.
Theodorum tum νοςιλιιῖθεοτόκος vituperasse Leone
tius c. Nestor. et Eutych. I. HI, l. c., p. 686, per:
hibet, conjectura credo a Nestorii il|i_us vocabuli
Chris‘tibréaturis dicta tum inultos. offendisse certum
esse te t.
esse debet.
(9)ᾼο1. Joan. in Act. conc. Ephes: ilard.__l, p. 13319.
apTFac. ι. 2, Cyrill. L c., 197. — λξθοις autem
a . rac. Χ. z, bynu. ι. c., p. 1:“. — Αιυοις auum
(Β.) βαλόντες ποτὲίὲγ ξτῇ παρ’ᾼαὺτιᾳῖς ἐκκλησίᾳ τολο-
μήσοίντά τι παρᾳφθέγξάσθαί βραχῷ. (?)
(h) Disceptaiidnm erat, uti-nm'jani __Alt_axandrino--~
rtu'u' an Antiochenorum theologia orthodoxa esset.
llaec autem ex ipsa Antiochenorum in_dole nata sene.
sim ac paulatim. radices egit, cujus Theodorus non.
anctorfsed gravissimus duxexstitit. itaque in_ Ee-
clesiis Orientalibus exclamatum : Αὑξειτὼ ή πίστις
Θεοδώροιν ofitwjtiatsdopevdig636619909 Cyrill.
Ι. c.,197, et Tlieodoriorlhodoxia ilii<ttissiine_quam,
fieri potuit maxime vindicata. Quod veroAAlexan-
ilrimu'um furor primo in Nestorium potissimum
se convertit, id rationibus illius temporis, non
causa: Theodori bonitati tribuendum. -4- Caeterum.
multi procul dubio Theodoro tum Antiochiae tum
referendum esse nego.Est enim manifestum, Theo-
dotqu Nestorii magistrum utpote “NestorianiAerros-i
ris auctorem a veteribus vocari ;cl‘. Fac. ιι. 9; ιιι,
1; ιι, 4;νιι, 7; x, 1; ll, 5; 31,1. el._l. tx,5; λιιςίί
Justinian. ep. Bandin. 1.1. I, p. 169; cl._p."182;
ενι-ειμι c. 197, 198. ('1‘_|i_eod_._liaitliu_ed. Carp:
7.6V. Helnist'. 1779. 4. ιι. 27, υἱὸς (Nec?) soi}
Κίλιξος (9:06.).19‘3 5F Σέίμκὲσατξὲυς (Ηῗύλθθ) ἀπίδω
νος. ln'e‘ncomio Arab. iri Iacobitas‘Thcodorns Ne-
storii ex sorore nepos dicitur. Cf. Assem. Β. or. l,
p. 60). Sed inulta'debet Nestorius Theodoro, cn-
jus et libros legerit quemque ipsum etiam cogno-
verit. Cf. Joan: in Ᾰει. conc. 'Epltes. Ι, p. 1529.
Quod teste Evagrioill. E. 1, 2. Theodulns retulit,
Nestorium a. ηε. Constantinopolin proficiscentem
Mopsuestia: Theodorum convenisse, non quidem
cuin temporum ratione pugnat (Garner. Diss. l.,
Historia Theodoreti c. 4,11,'v. s), sed ideo ειιδροτ.
diversi et τι diversis principiis theologicis profecti
nonnisi ad tempus orthodoxize vinculo cum illis
contineri poterant. lkereticis debellatis quam inter
se distarent magis magisque intellectum est.
At vero Theodorus diversitatem illam nondum
satis perspexit ideoque vituperatus facile eo ductus
est, ut quae ambigue dicta visa essent retractaret.
Nihilominus in ipso fheodoro, quo nemo constan-
tior atque etiam audacior Antiochcnorum viam
persecutus est, primaria litis Nestorianae ratio quies
renda est ac facilis conjectura erat, in bello, quod
Β jam Ecclesia: Orientali in duas maxime partes dis—-
junctae instaret, Theodori nomen incolume esse non
posse (Ii). Jam cum Occidentalis etiam Ecclesiae in-
vidiam eo sibi contraxisset, quod Pelagianorum
lectione IV (v. Thilo, ν. S. R. , Codex apocryph.
Ν. Τ. 1. p. LXXXI. n. _66)_|. (κει).- fota}.
οὐδεὶς ἐν’τῇ ζωῇ αὐτῶν (Διὸδ. Ax. Θέοδ.) ξπελᾲὁετ-όν
τινος ναὺτῶὗ, an? ἐγκώμιά ἔγραψαν sic; αὐτφὺςᾲπᾳλλοί·
καὶ Βασίλειος γὰραὺίὲοὺς ὲῖγκὼμιάζευ καὶ Ἰωάννης-
ὁ Χρυ σόστομος.
,ὃςυῗῗιέᾇοὲὲῗιξοᾶοεί verba, qua: offensioni fuissent.
in'Krtfc. Const. ΙΙ, ν, l. cf, p. 99, afferuntur._sed
utrum illa ex libro secundo De'incarnatione (v. inf.)
an ex illa oratione sumpta sint certo non dixerim.
Theodorum tum νοςιλιιῖθεοτόκος vituperasse Leone
tius c. Nestor. et Eutych. I. HI, l. c., p. 686, per:
hibet, conjectura credo a Nestorii il|i_us vocabuli
Chris‘tibréaturis dicta tum inultos. offendisse certum
esse te t.
esse debet.
(9)ᾼο1. Joan. in Act. conc. Ephes: ilard.__l, p. 13319.
apTFac. ι. 2, Cyrill. L c., 197. — λξθοις autem
a . rac. Χ. z, bynu. ι. c., p. 1:“. — Αιυοις auum
(Β.) βαλόντες ποτὲίὲγ ξτῇ παρ’ᾼαὺτιᾳῖς ἐκκλησίᾳ τολο-
μήσοίντά τι παρᾳφθέγξάσθαί βραχῷ. (?)
(h) Disceptaiidnm erat, uti-nm'jani __Alt_axandrino--~
rtu'u' an Antiochenorum theologia orthodoxa esset.
llaec autem ex ipsa Antiochenorum in_dole nata sene.
sim ac paulatim. radices egit, cujus Theodorus non.
anctorfsed gravissimus duxexstitit. itaque in_ Ee-
clesiis Orientalibus exclamatum : Αὑξειτὼ ή πίστις
Θεοδώροιν ofitwjtiatsdopevdig636619909 Cyrill.
Ι. c.,197, et Tlieodoriorlhodoxia ilii<ttissiine_quam,
fieri potuit maxime vindicata. Quod veroAAlexan-
ilrimu'um furor primo in Nestorium potissimum
se convertit, id rationibus illius temporis, non
causa: Theodori bonitati tribuendum. -4- Caeterum.
multi procul dubio Theodoro tum Antiochiae tum
referendum esse nego.Est enim manifestum, Theo-
dotqu Nestorii magistrum utpote “NestorianiAerros-i
ris auctorem a veteribus vocari ;cl‘. Fac. ιι. 9; ιιι,
1; ιι, 4;νιι, 7; x, 1; ll, 5; 31,1. el._l. tx,5; λιιςίί
Justinian. ep. Bandin. 1.1. I, p. 169; cl._p."182;
ενι-ειμι c. 197, 198. ('1‘_|i_eod_._liaitliu_ed. Carp:
7.6V. Helnist'. 1779. 4. ιι. 27, υἱὸς (Nec?) soi}
Κίλιξος (9:06.).19‘3 5F Σέίμκὲσατξὲυς (Ηῗύλθθ) ἀπίδω
νος. ln'e‘ncomio Arab. iri Iacobitas‘Thcodorns Ne-
storii ex sorore nepos dicitur. Cf. Assem. Β. or. l,
p. 60). Sed inulta'debet Nestorius Theodoro, cn-
jus et libros legerit quemque ipsum etiam cogno-
verit. Cf. Joan: in Ᾰει. conc. 'Epltes. Ι, p. 1529.
Quod teste Evagrioill. E. 1, 2. Theodulns retulit,
Nestorium a. ηε. Constantinopolin proficiscentem
Mopsuestia: Theodorum convenisse, non quidem
cuin temporum ratione pugnat (Garner. Diss. l.,
Historia Theodoreti c. 4,11,'v. s), sed ideo ειιδροτ.