PG 66, col. 21
patrocinium susceperat (a), in tempore sane a. 428 Α teram, ne eas ita dirimeres, ut duplicem personam
szeviretur (c). At centum demum etyiginti quinque
annis post, Ecclesia multis rixis et turbis conquas-
sata. ejus memoria anathemate obsignari potuit.
De ingenio Theodori paucis absolvam. Non ca.
ruit illud fervore, sed ita , ut mentis omnia rite
ponderantis tranquillitas semper praevaleret illum-
que fervorem compesceret. Egregia: multae animi
dotes, neque. tamen singulare ingenium, quale est
paucissimorum hominum, quos divino afflatu con-
ritatos dixeris. Magna industria, non contemnen-
da: litterarum, in primis sacrarum copia: (d). Sed
philosophiae interiores recessus videtur non pene-
trasse. Ne multa. Ab aliis inventa facili negotio Β rebus theologicis non male dixisse, neque tamen
sua fecit, optime perspexit, amplificavit etiam iis-
que addidit nova.
Talis cum esset non novam quidem viam ape-
ruit, liberiorem tainen schola: Anti‘ocbenze discipli-
nam, qua: ejus ingenio maxime erat consentanea,
et Scr. s. interpres (e) et dogmaticus (f) clarius et
accuratius persecutus est.
Tum theologi multum temporis in disputationi-
bus polemicis consumebant atque in Orientis plagis
Ariani maxime et Apollinaristae confutandi erant.
Sed ipsa doctrina ecclesiastica de Christo Οεαν-
θρὼπῳ, quae vindicanda erat, duas cautiones ha-
bebat, unam, ne Christi naturas confunderes, al-
qnod additur, Nestorium Theodori C (Opusc. theol.__Lips. 1792, p. ibo-sqq), J. Georg.
rtum habeo ,
doctrina tum audita a recte pietate deflexisse.
(α) De rationibus, quae Theodoro cum Pelagianis
intercesserunt, infra disputabo.
(ὁ) Cf. v. c., Fac. Il, 1, 2; κ. ι.
tc) Jam Mar. Merc. l. c., p. 709. Theodorum. in-
quit, omnes fere Catholici lucreticuui esse cogno—
scunt.
ω) Saloni. Ι. 1., Θ. ἀνὴρ καί τῶν ἱερῶν. βίβλων
ζιιαί figam; παιδείας ῤ’ήτόρωνντε καῖ φιλοσόφων
signa; i ἱκανῶς ?) ἐπιστήμων. Paulo post πολυῖστωρ
ll'l ur.
lt'llur.
(ε) De Theodoro interpretedisputarunt, sedmi-
nus accurate, Rich. Simon
(Hist. crit. des princi-
paux connuentateurs du Ν. Τ. Rotterd. 1695.
p. 445
ὲηά Β. Simons : krit. Schriften iiber das Ν . ’Τ. - sanctos doctores invectus sit.
(they. von_— Cramer. Ι, Halle 1776, p. 466, 467 ,
J. Franc. Bnddeus 7(Isag: llist. theolIirn theologiam v._‘C:_UllnLann , νέξ-ν. (giegorius υ. Naa. der
universam. Lips. 1750,'p. MM sq.);.l. A. Ernesti
Theodorus non quidem plus decem millia, per- ι) pauca tantum eorum fragmenta reliqua facta sunt,
mnltos tamen libros conscripsit (b). Sed Commen-
tario in XI Ι prophetas minores excepto, nobis certe
(a) Pauca tantum de iis nonnulli scriptores veteres
occasione data litteris consignarunt. ’Primus quod
(ὁμοίω. ap. Fac. ιι, ἓηοιιρίἀε Theodorum contra
Proclum dci’Cndcns.-—- ι Post multa, inquit, ccrta-
szeviretur (c). At centum demum etyiginti quinque
annis post, Ecclesia multis rixis et turbis conquas-
sata. ejus memoria anathemate obsignari potuit.
De ingenio Theodori paucis absolvam. Non ca.
ruit illud fervore, sed ita , ut mentis omnia rite
ponderantis tranquillitas semper praevaleret illum-
que fervorem compesceret. Egregia: multae animi
dotes, neque. tamen singulare ingenium, quale est
paucissimorum hominum, quos divino afflatu con-
ritatos dixeris. Magna industria, non contemnen-
da: litterarum, in primis sacrarum copia: (d). Sed
philosophiae interiores recessus videtur non pene-
trasse. Ne multa. Ab aliis inventa facili negotio Β rebus theologicis non male dixisse, neque tamen
sua fecit, optime perspexit, amplificavit etiam iis-
que addidit nova.
Talis cum esset non novam quidem viam ape-
ruit, liberiorem tainen schola: Anti‘ocbenze discipli-
nam, qua: ejus ingenio maxime erat consentanea,
et Scr. s. interpres (e) et dogmaticus (f) clarius et
accuratius persecutus est.
Tum theologi multum temporis in disputationi-
bus polemicis consumebant atque in Orientis plagis
Ariani maxime et Apollinaristae confutandi erant.
Sed ipsa doctrina ecclesiastica de Christo Οεαν-
θρὼπῳ, quae vindicanda erat, duas cautiones ha-
bebat, unam, ne Christi naturas confunderes, al-
qnod additur, Nestorium Theodori C (Opusc. theol.__Lips. 1792, p. ibo-sqq), J. Georg.
rtum habeo ,
doctrina tum audita a recte pietate deflexisse.
(α) De rationibus, quae Theodoro cum Pelagianis
intercesserunt, infra disputabo.
(ὁ) Cf. v. c., Fac. Il, 1, 2; κ. ι.
tc) Jam Mar. Merc. l. c., p. 709. Theodorum. in-
quit, omnes fere Catholici lucreticuui esse cogno—
scunt.
ω) Saloni. Ι. 1., Θ. ἀνὴρ καί τῶν ἱερῶν. βίβλων
ζιιαί figam; παιδείας ῤ’ήτόρωνντε καῖ φιλοσόφων
signa; i ἱκανῶς ?) ἐπιστήμων. Paulo post πολυῖστωρ
ll'l ur.
lt'llur.
(ε) De Theodoro interpretedisputarunt, sedmi-
nus accurate, Rich. Simon
(Hist. crit. des princi-
paux connuentateurs du Ν. Τ. Rotterd. 1695.
p. 445
ὲηά Β. Simons : krit. Schriften iiber das Ν . ’Τ. - sanctos doctores invectus sit.
(they. von_— Cramer. Ι, Halle 1776, p. 466, 467 ,
J. Franc. Bnddeus 7(Isag: llist. theolIirn theologiam v._‘C:_UllnLann , νέξ-ν. (giegorius υ. Naa. der
universam. Lips. 1750,'p. MM sq.);.l. A. Ernesti
Theodorus non quidem plus decem millia, per- ι) pauca tantum eorum fragmenta reliqua facta sunt,
mnltos tamen libros conscripsit (b). Sed Commen-
tario in XI Ι prophetas minores excepto, nobis certe
(a) Pauca tantum de iis nonnulli scriptores veteres
occasione data litteris consignarunt. ’Primus quod
(ὁμοίω. ap. Fac. ιι, ἓηοιιρίἀε Theodorum contra
Proclum dci’Cndcns.-—- ι Post multa, inquit, ccrta-