PG 66, col. 736
Ιιθανάτους δὲ ήδη μὲν τῇ ἐπαγγελίᾳ , εἰς ὕστερον δὲ
καὶ τῷ πράγματι ἐργασάμενος τῷ δώρῳ τῆς ἀθανα-
σίας , καὶ τὴν ἁμαρτίαν κατέλυσεν ⁸ ἀκολουθότατον
τοίνυν ἐνταῦθα τῇ τοῦ ἀμνοῦ προσηγορίᾳ ἐχρήσατο.
Φαίνεται μέντοι καὶ τὸ,”Ιδε ό Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, λέ-
γων ὡς ἂν ἤδη μὲν αὐτὸν προσδοκώμενον , παρόντα
δὲ νῦν τοῖς ὁρῶσιν ὑποδεικνὺς , καὶ τοῦτο οὐκ ἠλπιο
κότος ’ ἐπειδὴ γὰρ κατὰ τὴν Ἡσαΐου φωνὴν, τὴν,Ὢς
πρόϐατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἄφω-
νος ἔναντι τοῦ κείραντος αὐτόν · προσδοκᾷν αὐτὸν
τῇ προφητικῇ κατακολουθοῦντας ἢδη φωνῇ , ὡς ἐλεύ-
σεταί τις ὃς ὑπὲρ πάντων παθὼν λύσει τὰς ἁπάντων
ἁμαρτίας εἰκότως. Τὸ δὲ, Ἴδε ό Ἀμνός τοῦ Θεοῦ,
Β τουτέστιν, Οὗτος ἐκεῖνος περὶ οὗ προείρηκεν Ἠσαίας⁵
Στίχ. λβ¹. -- Δῆλον (1) δὲ ἐντεῦθεν ὡς ὲν εῖδει περι-
στερᾶς γενομένη ἡ τοῦ Πνεύματος κάθοδος, οὐ πᾶσιν
ὤφθη τοῖς παροῦσιν , ἀλλὰ κατά τινα πνευματικὴν
Θεωρίαν μόνῳ ὤφθη τῷ Ἰωάννῃ, καθὼς ἔθος ἦν τοῖς
προφήταις ὲν μέσῳ πολλῶν τά πᾶσιν sesama $3.35-
-πειν (2). Εὑηθέστατον ἄρα κάκεῖνο τὸ παρά τινων
λεγόμενον, ὡς ἔλαττον ἐντεῦθεν τοῦ Χριστοῦ δείκνυ-
ται τὸ Πνεῦμα, ἐπειδήπερ περιστερὰ ἐλάττων ἀν-
θρώπων· όπτασία γὰρ ἦν, οὐ φύσις, τὸ φαινόμενον ³
εἰ δὲ καὶ⁸ μὴ εἶπεν, ό μονογενὴς Υἱὸς, ἢ, ὀ ὢν εἱς
τὸν κόλπον τοῦ Πατρός, ἐπεὶ τὸ αίρειν ἁμαρτίας
μόνου Θεοῦ. διὰ τοῦ άρνιέῧ τὴν οἰκονομίαν ἐδηλωσενλ
καὶ διὰ τοῦ ἐπιφερομένου τὸ ῐδιον τῆς θεότητος , ὅπερ
ἥρμοσε τῷ ἀμνῷ διὰ τὴν ἄφραστον ἕνωσιν, καὶ διὰ
τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ ἁσυγχύτως τοῦτό τε κάκεῖνο.
Στίχ. λβ’-λδ’. -— '0 τοίνυν Ἰωάννης ζ(’5) ἅπαντα
τὸν παρεληλυθότα χρόνον τὸν μέχρις ἁναδείξεωςαὺ-
τοῦ ἀφανὴς ὣν καὶ κατὰ τὴν ἔρημον διάγων, οὕτως
ὑπὸ τῆς θείας κινούμενος χάριτος ἐπὶ τῷ γενέσθαι
τοιοῦτον αὑτὸν, οἷόνπερ γενέσθαι ἐχρῆν τοσαύτῃ λει-
τουργίᾳ διακονεῖσθαι μέλλοντα καὶ πρόδρομον γινό-
μενον Δεσπότου Χριστοῦ, διὰ μακροῦ τότε ἀνεςάνη
τοῦ χρόνου, οὐκ είς τὴν πόλιν ἐξεληλυθὼς , ἀλ). ’ἐπὶ
τὴν ἔρημον τὸ οἰκεῖον ἔργον ἐκτελῶν. Πάντα γὰρ
οὕτως ἡ θεία χάρις γενέσθαι ᾠκονόμησεν· ὡς ἂν μη-
δεμία φαύλη τις γένηται (ι) τοῖς ἀνθρώποις ὑπόνοια
τοῦ μέλλοντος μαρτυρεῖν τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ, ὼςῆ
συγγενείας ἕνεκεν τῆς πρὸς τὸν Χριστὸν (συγγενίδες
γὰρ ἦσαν αἱ μητέρες αὐτῶν καὶ φιλίας ἐμνημόνευον
τῆς) προγόνων, ἢ διὰ τὴν ἐκ παίδων συνήθειαν βού-
λεσθαι τοιαῦτα μαρτυρεῖν αὐτῷ, ὑπὸ τῆς θείας χάρι-
τος είς τὴν ἔρημον ἐξηνέχθη, πανταχόθεν ἐπαγόμενος
τῆς θέας τοῦς παρόνταςκῐῇὑηθέστατον, κ. τ. λ. Eutr.
(βλ-1106 iragurentttuuhinettter primum edidit Ι. Ι.
p. ’155 ss. ex cod. Vindob. Lxxt catenam in Lucam
exhibente. Praemissum est v. Θεοδώρου.
unguento. Praemissum εει v. υεοοωρου.
(4) Muent. γίνηται.
καὶ τῷ πράγματι ἐργασάμενος τῷ δώρῳ τῆς ἀθανα-
σίας , καὶ τὴν ἁμαρτίαν κατέλυσεν ⁸ ἀκολουθότατον
τοίνυν ἐνταῦθα τῇ τοῦ ἀμνοῦ προσηγορίᾳ ἐχρήσατο.
Φαίνεται μέντοι καὶ τὸ,”Ιδε ό Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, λέ-
γων ὡς ἂν ἤδη μὲν αὐτὸν προσδοκώμενον , παρόντα
δὲ νῦν τοῖς ὁρῶσιν ὑποδεικνὺς , καὶ τοῦτο οὐκ ἠλπιο
κότος ’ ἐπειδὴ γὰρ κατὰ τὴν Ἡσαΐου φωνὴν, τὴν,Ὢς
πρόϐατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἄφω-
νος ἔναντι τοῦ κείραντος αὐτόν · προσδοκᾷν αὐτὸν
τῇ προφητικῇ κατακολουθοῦντας ἢδη φωνῇ , ὡς ἐλεύ-
σεταί τις ὃς ὑπὲρ πάντων παθὼν λύσει τὰς ἁπάντων
ἁμαρτίας εἰκότως. Τὸ δὲ, Ἴδε ό Ἀμνός τοῦ Θεοῦ,
Β τουτέστιν, Οὗτος ἐκεῖνος περὶ οὗ προείρηκεν Ἠσαίας⁵
Στίχ. λβ¹. -- Δῆλον (1) δὲ ἐντεῦθεν ὡς ὲν εῖδει περι-
στερᾶς γενομένη ἡ τοῦ Πνεύματος κάθοδος, οὐ πᾶσιν
ὤφθη τοῖς παροῦσιν , ἀλλὰ κατά τινα πνευματικὴν
Θεωρίαν μόνῳ ὤφθη τῷ Ἰωάννῃ, καθὼς ἔθος ἦν τοῖς
προφήταις ὲν μέσῳ πολλῶν τά πᾶσιν sesama $3.35-
-πειν (2). Εὑηθέστατον ἄρα κάκεῖνο τὸ παρά τινων
λεγόμενον, ὡς ἔλαττον ἐντεῦθεν τοῦ Χριστοῦ δείκνυ-
ται τὸ Πνεῦμα, ἐπειδήπερ περιστερὰ ἐλάττων ἀν-
θρώπων· όπτασία γὰρ ἦν, οὐ φύσις, τὸ φαινόμενον ³
εἰ δὲ καὶ⁸ μὴ εἶπεν, ό μονογενὴς Υἱὸς, ἢ, ὀ ὢν εἱς
τὸν κόλπον τοῦ Πατρός, ἐπεὶ τὸ αίρειν ἁμαρτίας
μόνου Θεοῦ. διὰ τοῦ άρνιέῧ τὴν οἰκονομίαν ἐδηλωσενλ
καὶ διὰ τοῦ ἐπιφερομένου τὸ ῐδιον τῆς θεότητος , ὅπερ
ἥρμοσε τῷ ἀμνῷ διὰ τὴν ἄφραστον ἕνωσιν, καὶ διὰ
τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ ἁσυγχύτως τοῦτό τε κάκεῖνο.
Στίχ. λβ’-λδ’. -— '0 τοίνυν Ἰωάννης ζ(’5) ἅπαντα
τὸν παρεληλυθότα χρόνον τὸν μέχρις ἁναδείξεωςαὺ-
τοῦ ἀφανὴς ὣν καὶ κατὰ τὴν ἔρημον διάγων, οὕτως
ὑπὸ τῆς θείας κινούμενος χάριτος ἐπὶ τῷ γενέσθαι
τοιοῦτον αὑτὸν, οἷόνπερ γενέσθαι ἐχρῆν τοσαύτῃ λει-
τουργίᾳ διακονεῖσθαι μέλλοντα καὶ πρόδρομον γινό-
μενον Δεσπότου Χριστοῦ, διὰ μακροῦ τότε ἀνεςάνη
τοῦ χρόνου, οὐκ είς τὴν πόλιν ἐξεληλυθὼς , ἀλ). ’ἐπὶ
τὴν ἔρημον τὸ οἰκεῖον ἔργον ἐκτελῶν. Πάντα γὰρ
οὕτως ἡ θεία χάρις γενέσθαι ᾠκονόμησεν· ὡς ἂν μη-
δεμία φαύλη τις γένηται (ι) τοῖς ἀνθρώποις ὑπόνοια
τοῦ μέλλοντος μαρτυρεῖν τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ, ὼςῆ
συγγενείας ἕνεκεν τῆς πρὸς τὸν Χριστὸν (συγγενίδες
γὰρ ἦσαν αἱ μητέρες αὐτῶν καὶ φιλίας ἐμνημόνευον
τῆς) προγόνων, ἢ διὰ τὴν ἐκ παίδων συνήθειαν βού-
λεσθαι τοιαῦτα μαρτυρεῖν αὐτῷ, ὑπὸ τῆς θείας χάρι-
τος είς τὴν ἔρημον ἐξηνέχθη, πανταχόθεν ἐπαγόμενος
τῆς θέας τοῦς παρόνταςκῐῇὑηθέστατον, κ. τ. λ. Eutr.
(βλ-1106 iragurentttuuhinettter primum edidit Ι. Ι.
p. ’155 ss. ex cod. Vindob. Lxxt catenam in Lucam
exhibente. Praemissum est v. Θεοδώρου.
unguento. Praemissum εει v. υεοοωρου.
(4) Muent. γίνηται.