PG 66, col. 737
ἀλλ’ ό πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι ἐκεῖνός μοι
εἷπε.
Στίχ. με. —- Ἢ Ναζαρὲτ (I) πάνυ διαϐέϐληται
παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ἄνωθεν, δηλονότι ὡς ὑπὸ ὲθνι-
κῶν μᾶλλον οἰκούμενον τὸ χωρίον καὶ ἀγαθὸν ἐνεγ-
κεῖν οὐδέποτέ τι δυνάμενον. Ὅθεν καὶ oi Ἰουδαῖοι
ελεγον πρὸς τὸν Νικόδημον ο Ἐρεύνησον καὶ ἴδε τὸ,
Προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται. Καλῶς
οὖν καὶ 6 Φίλιππος πρὸς τὸν Ναθαναήλ ο Ἔρχου
καὶ τδε. Ἐπειδὴ γάρ μοι, φησὶ, τὴν παλαιὰν προ-
ϐάλλῃ δόξαν, ἐγώ σοι τὰ πράγματα δεικνύναι ἐπαγ-
γέλλομαι (2). Εἶτα ὡς Ἰησοῦ πόρρωθεν θεασαμένου τὸν
Ναθαναὴλ, καὶ εἰπόντος, Ἴδε ἀληθὴς Ἰσραηλίτης
ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἐστι · καὶ τοῦ Ναθαναὴλ εἰπόντος,
Πόθεν με γινώσκεις; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς ο Πρὸ τοῦ
σε Φίλιππον φωνῆσαι, καὶ ἑξῆς · ὅθεν καὶ 6 Να-
θαναὴλ ἔργοις αὐτοῖς τὴν ἀπόδειξιν λαϐὼν, φησί·
Σὺ εἴ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ό βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
Ταῦτα δηλονότι περὶ τοῦ Χριστοῦ προσεδόκων ὡς
οἰκειωμένου παρὰ πάντας Θεῷ, ὡς βασιλέως τοῦ
Ἰσραὴλ, si καὶ ἀμυδρότερον αὐτὰ καὶ σωματικώτερον
τέως προσεδόκων ο οὔτε γὰρ ὅπως ἦν Υἱὸς Θεοῦ
Ἰουδαίους τότε εἰδέναι δυνατὸν ἦν , ἀλλ’ οὐδὲ ὅπως
βασιλεὺς · ἀλλ’ οὐδὲ ἦν τοῦ Ναθαναὴλ εὐθὺς ἐκεῖνο
ἐπιγνῶναι, ὂ μακρῷ χρόνῳ καὶ τοὺς ἀποστόλους
ὕστερον ἐγνωκότας ἔστιν εὑρεῖν · ἐπείπερ ἐθεώρει
μὲν ἄνθρωπον ° τὰ δὲ παρὰ τοῦ Κυρίου λεχθέντα
πρὸς αὐτὸν οὔπω τοιαῦτα ἦν, ὥστε τὴν φύσιν ἐκείνην
ἐμφαίνειν · ἐπεὶ καὶ προφητῶν ἔργον τοῦτο ἦν ·
ἀμέλει καὶ Ἐλισσαῖος ὲλέγχει τὸν οίκεῖον μαθητὴν τὸν
χρυσίον λαϐόντα παρὰ τοῦ Νεεμὰν, καίτοι γε πλείστῳ
τῷ διαστήματι πόρρωθεν ⁸ ἀλλ’ ὅμως καὶτὸ πρᾶγμα
ὅπως ἐγένετο. ὑποκάτω τῆς συκῆς materiam;
Μείζονα τούτων ὄψει ο καὶ οὕτως ἔδειξεν ὅτι οὐδὲν
μέγα τὸ παρ’ αὑτοῦ λεχθὲν, μηδὲ οὕτω ἱκανὸν ὥστε
ἀκριϐῶς αὑτὸν, ὅστις εἴη, παραστῆσαι.
Στίχ. ν’. -—— Αὑτάρκως (5) ἐμφαίνων αὑτῷ τῆς οἱ·
κείας δυνάμεως τὴν περιουσίαν, ὅθεν καὶ 6 Ναθα-
ναὴλ ἔργοις αὐτοῖς τὴν ἀπόδειξιν λαϐὼν, φησιν’
'Pa66’l, σὺ εἷ ό Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἷ d βασιλεὺς
τοῦ Ἰσραήλ. Ταῦτα γὰρ δηλονότι περὶ τοῦ Χριστοῦ
προσεδόκων.
Rabbi (4). tu cs Filius Dei,tu es rex Israel, hoc est : Tu es ille qui de longe praedicatus cst Christus.
Iloc enim scilicet de Christo sperabat, sicut domestico constituto prmter omnes Deo.
Certus quidem (5)ct ipse erat, Filium Dei non secundum dcitatis dicens nativitatem, sed. secundum
quod domesticus Deo erat : per quod lilii Dei, qui per virtutem domestici Deo constituti homines, inte-
rim vocabantur.
ΚΕΦΑΛ. B'.
Στίχ. γ’. -- ’Ἄξιον (6) ζητῆσαι πόθεν ἐπῆλθεν τῇ
μητρὶ μέγα τι φαντασθῆναι περὶ τοῦ παιδός ο σημεῖον
γὰρ οὐδὲν ἦν πεποιηκώς · ταύτην γάρ φησιν ἀρχὴν
γι) (Iord. p. 60.
9.) Pergit Theo
2') Pergit'Theodorus ap. Maium ibid.
(5) Cord. cat. μοι.
(5 Cord. cat. p. 6t.
(Α) Ejusd. Th. de interpret. sec. J. Evangelii, de
εἷπε.
Στίχ. με. —- Ἢ Ναζαρὲτ (I) πάνυ διαϐέϐληται
παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ἄνωθεν, δηλονότι ὡς ὑπὸ ὲθνι-
κῶν μᾶλλον οἰκούμενον τὸ χωρίον καὶ ἀγαθὸν ἐνεγ-
κεῖν οὐδέποτέ τι δυνάμενον. Ὅθεν καὶ oi Ἰουδαῖοι
ελεγον πρὸς τὸν Νικόδημον ο Ἐρεύνησον καὶ ἴδε τὸ,
Προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται. Καλῶς
οὖν καὶ 6 Φίλιππος πρὸς τὸν Ναθαναήλ ο Ἔρχου
καὶ τδε. Ἐπειδὴ γάρ μοι, φησὶ, τὴν παλαιὰν προ-
ϐάλλῃ δόξαν, ἐγώ σοι τὰ πράγματα δεικνύναι ἐπαγ-
γέλλομαι (2). Εἶτα ὡς Ἰησοῦ πόρρωθεν θεασαμένου τὸν
Ναθαναὴλ, καὶ εἰπόντος, Ἴδε ἀληθὴς Ἰσραηλίτης
ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἐστι · καὶ τοῦ Ναθαναὴλ εἰπόντος,
Πόθεν με γινώσκεις; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς ο Πρὸ τοῦ
σε Φίλιππον φωνῆσαι, καὶ ἑξῆς · ὅθεν καὶ 6 Να-
θαναὴλ ἔργοις αὐτοῖς τὴν ἀπόδειξιν λαϐὼν, φησί·
Σὺ εἴ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ό βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
Ταῦτα δηλονότι περὶ τοῦ Χριστοῦ προσεδόκων ὡς
οἰκειωμένου παρὰ πάντας Θεῷ, ὡς βασιλέως τοῦ
Ἰσραὴλ, si καὶ ἀμυδρότερον αὐτὰ καὶ σωματικώτερον
τέως προσεδόκων ο οὔτε γὰρ ὅπως ἦν Υἱὸς Θεοῦ
Ἰουδαίους τότε εἰδέναι δυνατὸν ἦν , ἀλλ’ οὐδὲ ὅπως
βασιλεὺς · ἀλλ’ οὐδὲ ἦν τοῦ Ναθαναὴλ εὐθὺς ἐκεῖνο
ἐπιγνῶναι, ὂ μακρῷ χρόνῳ καὶ τοὺς ἀποστόλους
ὕστερον ἐγνωκότας ἔστιν εὑρεῖν · ἐπείπερ ἐθεώρει
μὲν ἄνθρωπον ° τὰ δὲ παρὰ τοῦ Κυρίου λεχθέντα
πρὸς αὐτὸν οὔπω τοιαῦτα ἦν, ὥστε τὴν φύσιν ἐκείνην
ἐμφαίνειν · ἐπεὶ καὶ προφητῶν ἔργον τοῦτο ἦν ·
ἀμέλει καὶ Ἐλισσαῖος ὲλέγχει τὸν οίκεῖον μαθητὴν τὸν
χρυσίον λαϐόντα παρὰ τοῦ Νεεμὰν, καίτοι γε πλείστῳ
τῷ διαστήματι πόρρωθεν ⁸ ἀλλ’ ὅμως καὶτὸ πρᾶγμα
ὅπως ἐγένετο. ὑποκάτω τῆς συκῆς materiam;
Μείζονα τούτων ὄψει ο καὶ οὕτως ἔδειξεν ὅτι οὐδὲν
μέγα τὸ παρ’ αὑτοῦ λεχθὲν, μηδὲ οὕτω ἱκανὸν ὥστε
ἀκριϐῶς αὑτὸν, ὅστις εἴη, παραστῆσαι.
Στίχ. ν’. -—— Αὑτάρκως (5) ἐμφαίνων αὑτῷ τῆς οἱ·
κείας δυνάμεως τὴν περιουσίαν, ὅθεν καὶ 6 Ναθα-
ναὴλ ἔργοις αὐτοῖς τὴν ἀπόδειξιν λαϐὼν, φησιν’
'Pa66’l, σὺ εἷ ό Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἷ d βασιλεὺς
τοῦ Ἰσραήλ. Ταῦτα γὰρ δηλονότι περὶ τοῦ Χριστοῦ
προσεδόκων.
Rabbi (4). tu cs Filius Dei,tu es rex Israel, hoc est : Tu es ille qui de longe praedicatus cst Christus.
Iloc enim scilicet de Christo sperabat, sicut domestico constituto prmter omnes Deo.
Certus quidem (5)ct ipse erat, Filium Dei non secundum dcitatis dicens nativitatem, sed. secundum
quod domesticus Deo erat : per quod lilii Dei, qui per virtutem domestici Deo constituti homines, inte-
rim vocabantur.
ΚΕΦΑΛ. B'.
Στίχ. γ’. -- ’Ἄξιον (6) ζητῆσαι πόθεν ἐπῆλθεν τῇ
μητρὶ μέγα τι φαντασθῆναι περὶ τοῦ παιδός ο σημεῖον
γὰρ οὐδὲν ἦν πεποιηκώς · ταύτην γάρ φησιν ἀρχὴν
γι) (Iord. p. 60.
9.) Pergit Theo
2') Pergit'Theodorus ap. Maium ibid.
(5) Cord. cat. μοι.
(5 Cord. cat. p. 6t.
(Α) Ejusd. Th. de interpret. sec. J. Evangelii, de