PG 66, col. 738
dixit : Et ego nesciebam eum; sed qui misit me ut
baptizare»: aqua, is mihi dixit lJoan. ι, 33).
Vens. t7. -—— Nazareth olim a ludatis valde con-
temnebatur, quia nimirum ab ethnicis fere regio
illa incolebatur, nec unquam boni quidpiam pro-
tulerit. Unde etiam Judaei dicebant Nicodemo:
Scrutare Scripturas ct cide, quia a Gatilwa pro-
pheta non surgit (Joau. vn, 52). Recte igitur Phi-
lippus Nathanaeli ait: Vade et vide. Cum enim
mihi, inquit, antiquam obiicias opinionem , ego
tibi res ipsas declarare instituo.De_inde Jesus,videns
alonge venientem ad se Nathanael, dixit: Ecce verus
Israelita, in quo dolus non est. Dicit ei Nathanael .'
Unde me nosti? Respondit Jesus : Priusquam te ΡΙιὶ-
lippus vocaret, et reliqua..... Unde et ipsis operi-
bus convictus fuerat ut diceret : T ιι es Filius Dei, tu
es rex Israel (v. 39). Christus profecto exspectabatur
tanquam Dei prae omnibus familiaris, tanquam rex
Israel, nisi etiam forte obscurius magisque carna-
liter; nec enim quomodo esset Filius Dei Iudaeos
erat possibile scire , nec quomodo rex; nec ergo
possibile erat Nathanael statim hoc scire, quod post
longum tempus ipsos apostolos'tandcm cognovisse
videmus. Hic enim tantum hominem videbat; quae
autem ad ipsum a Domino dicta fuerant, ad demon-
strandam alteram naturam non poterant sullicere.
Namque de prophetis talia narrantur : haud dubie
Eliseus discipulum suum reprehendit (I Υ. Reg.v, 26)
quod a Naaman aurum acceperat , quamvis longe
abesset. Attamen get tantum propter quod factum
est (ν. 50) sub ficu credis? Majas his videbis. Sic
ostendit nihil esse magnum quod ille dixerat, nec
ad plane patefaciendum qualis erat suliicicns.
Vsus. 50. - Abunde profecto satis ipsi virtutis
sua: magnitudinem declaraverat, quandoquidem
Nathanael ah ipsis etiam operibus accepta decla-
ratione, dicat : Rabbi , tu'es Filius Dei , tu es rex
Israel. Ista videlicet atque ejusmodi de. Christo
exspectabant.
CAP. II.
Vens. 3. -ν Merito inquirendum est unde matri
de lilio haec tacita fiducia orta esset; nullum enim
miraculum fecerat , cum evangelista dicat (ν. ll)
libro primo. Act. C. C. tt, Iv, 35. Vig. C. '55.
(ὅ) Et post alia. Act. C. C. Il, Iv, 54. Vig. (1.54.
(Gl Mai ibid.
baptizare»: aqua, is mihi dixit lJoan. ι, 33).
Vens. t7. -—— Nazareth olim a ludatis valde con-
temnebatur, quia nimirum ab ethnicis fere regio
illa incolebatur, nec unquam boni quidpiam pro-
tulerit. Unde etiam Judaei dicebant Nicodemo:
Scrutare Scripturas ct cide, quia a Gatilwa pro-
pheta non surgit (Joau. vn, 52). Recte igitur Phi-
lippus Nathanaeli ait: Vade et vide. Cum enim
mihi, inquit, antiquam obiicias opinionem , ego
tibi res ipsas declarare instituo.De_inde Jesus,videns
alonge venientem ad se Nathanael, dixit: Ecce verus
Israelita, in quo dolus non est. Dicit ei Nathanael .'
Unde me nosti? Respondit Jesus : Priusquam te ΡΙιὶ-
lippus vocaret, et reliqua..... Unde et ipsis operi-
bus convictus fuerat ut diceret : T ιι es Filius Dei, tu
es rex Israel (v. 39). Christus profecto exspectabatur
tanquam Dei prae omnibus familiaris, tanquam rex
Israel, nisi etiam forte obscurius magisque carna-
liter; nec enim quomodo esset Filius Dei Iudaeos
erat possibile scire , nec quomodo rex; nec ergo
possibile erat Nathanael statim hoc scire, quod post
longum tempus ipsos apostolos'tandcm cognovisse
videmus. Hic enim tantum hominem videbat; quae
autem ad ipsum a Domino dicta fuerant, ad demon-
strandam alteram naturam non poterant sullicere.
Namque de prophetis talia narrantur : haud dubie
Eliseus discipulum suum reprehendit (I Υ. Reg.v, 26)
quod a Naaman aurum acceperat , quamvis longe
abesset. Attamen get tantum propter quod factum
est (ν. 50) sub ficu credis? Majas his videbis. Sic
ostendit nihil esse magnum quod ille dixerat, nec
ad plane patefaciendum qualis erat suliicicns.
Vsus. 50. - Abunde profecto satis ipsi virtutis
sua: magnitudinem declaraverat, quandoquidem
Nathanael ah ipsis etiam operibus accepta decla-
ratione, dicat : Rabbi , tu'es Filius Dei , tu es rex
Israel. Ista videlicet atque ejusmodi de. Christo
exspectabant.
CAP. II.
Vens. 3. -ν Merito inquirendum est unde matri
de lilio haec tacita fiducia orta esset; nullum enim
miraculum fecerat , cum evangelista dicat (ν. ll)
libro primo. Act. C. C. tt, Iv, 35. Vig. C. '55.
(ὅ) Et post alia. Act. C. C. Il, Iv, 54. Vig. (1.54.
(Gl Mai ibid.