PG 66, col. 749
ὅτι ὲκ τοῦ οὑρανοῦ καταϐέϐηκεν , καὶ ἐκεῖ ἀναϐήσε-
ται, εὐκολώτερον ἂν προσέχεε τοῖς λεγομένοις.
ΚΕΦΑΛ. Z'.
Στίχ. ιθ’. - Ἐπειδήπερ ὲν τῇ προτέρα ἑορτῇ
ἦσαν ὲγκεκληκότες αὑτῷ ἐπὶ τοῦ παραλύτου τὴν τοῦ
Νόμου παράϐασιν, τὴν δοκοῦσαν ἀπολογίαν τῆς ἀπι-
στίας αὑτῶν ἀνελὼν, τὸν περὶ ἐκείνου λόγον ἀναλαμ-
ϐάνει πάλιν, καί φησι· Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν
τὸν Νόμων ; καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν Νόμων,
ὅτι με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ⁶ ἐκεῖνος μὲν γὰρ νομο-
θετῶν, μιαιφονίας ἀπέχεσθαι κελεύει · ὑμεῖς δὲ ἤδη
δι’ ἀκρότητα ,πονηρὶας περὶ τῆς ἐμῆς ἀναιρέσεως
βουλεύεσθε. Ἦ καὶ οὑτως · Ἀλλὰ τὸν Μωσέως , φη-
σὶν, ὲκδικεῖτε Νόμον · δείξατε τοίνυν ἐπὶ τῶν ἔργων
τοῦ Νόμου τὴν φυλακὴν , καὶ εἴπατε τὴν αἰτίαν ἧς.
ἕνεκα ἀνελεῖν με βούλεσθε, ὃ πάντων ἀνοσιώτατον τῷ
Νόμῳ νενόμισται. Οἱ δὲ πρὸς ὓϐριν ἀποκριθέντες εἶα-
ςτον· Δαιμόνιον ἔχεις · τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
ὀργῆς τὸ ῥῆμα καὶ θυμοῦ καὶ ψυχῆς ἁναισθητούσης
ἐπὶ τῷ παραδόξως ἐληλέχθαι. Εἶτα ἄφυκτον βουλό-
μενοι ἐργάσασθαι τὸν ἐπιϐουλευόμενον,διά τῆς ἀρνή-
σεως, τοῦτο ποιοῦσιν ⁶ αὐτὸς δὲ ἀφεὶς ἐλέγξαι τοῦτο,
ὥστε μὴ ἀναισχυντοτέρους ποιῆσαι, πάλιν τῆς ἀπο-
λογίας ἅπτεται ὑπὲρ τοῦ σαϐϐάτου, ἀπὸ τοῦ Νόμου
συλλογιζόμενος αὐτούς · καὶ δρα πῶς συνετῶς ο Οὑ-
ὃὲν θαυμαστὸν, φησὶν, εἰ ἐμοῦ παρακούετε , ὅπου γε
οὐδὲ αὑτοῦ τοῦ Νόμου ἠκούσατε· ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον
ὃτι Μωσῇ λελάληκεν ὁ Θεὸς , τοῦτον δὲ οὐκ οἶδα-
μεν πόθεν ἐστὶν , δείκνυσιν ὅτι καὶ εἰς ἐκεῖνον
ὕϐριζον.
Στίχ. κβ¹.-- Ἐκεῖνος (1) μὲν γὰρ νομοθετῶν μιαιφο-
νίας ἀπέχεσθαι κελεύει, ὑμεῖς δὲ δι’ ἀκρότητα πονη-
ρίας περὶ τῆς ἐμῆς ἀναιρέσεως βουλεύεσθες ἀπὸ τοῦ
λόγου συλλογιζόμενος πρὸς αὑτρύς φησιν’ Ἓν ἔργον
λόγου συλλογιςομενος προς αυτ υς φησιν⁹ ίιιν apror-
ἐποίησα, καὶ πάντες flammigare, τουτέστι, ταράτ-
τεσθε, θορυϐεῖσθε.
Στὶχ. hit—To δαψιλὲς(ι⁶) τῆς χάριτος αἰνιττόμενος,
ὅπερ ἀλλαχοῦ φησι, Πηγὴ ὓδατος ἁλλομένου εἶς
(tuin- αἰώνιον, τουτέστι, πολλὴν ἕξει χάριν, ἀλλαχοῦ
μὲν ζωὴν αἰώνιον λέγει , ἐνταῦθα δὲ ὕδωρ ζῶν,
τουτέστιν, ἐνεργοῦν ἀεί’ εἰ γὰρ τοῦ Πνεὺματος χά-
ρις , ἐπειδὴ εἰς καθαρὰν διάνοιαν ἔλθῃ καὶ ὲνιὸρυνθῇ,
πάσης πηγῆς μᾶλλον ἀναϐλύζει, καὶ οὑ διαλιμπάνει,
οὑδὲ ἵσταται οὑδὲ κενοῦται’ καὶ ἴδοις ἃν τὸ λεγόμε-
νον σαφῶς ἐν τοῖς ἀποστόλοις, πῶς οὐδὲν αὐτοὺς
ἐφοϐήθη οὐδὲ ὑφίστατο, οὑ δήμων θυμὸς, οὑ τυράν-
νων ἐπαναστάσεις , ἀλλ’ ὡς ποταμὸς πολλῷ τῷ ῥοίζῳ
φερόμενος , οὑτω πάντα παρασύροντες ἀπῄεσαν.
ΚΕΦΛΛ. II'.
Στίχ. κα⁹. —— Ἀπελθεῖν (2) δέ με, φησὶηπρυσήκει,
(1) ΕΞ Crameri catena.
(1⁸) Mai iit‘il.
('2) Cord. cat. p. 9.9.8. 'l'heo'lurus pcricnpatn th:
ται, εὐκολώτερον ἂν προσέχεε τοῖς λεγομένοις.
ΚΕΦΑΛ. Z'.
Στίχ. ιθ’. - Ἐπειδήπερ ὲν τῇ προτέρα ἑορτῇ
ἦσαν ὲγκεκληκότες αὑτῷ ἐπὶ τοῦ παραλύτου τὴν τοῦ
Νόμου παράϐασιν, τὴν δοκοῦσαν ἀπολογίαν τῆς ἀπι-
στίας αὑτῶν ἀνελὼν, τὸν περὶ ἐκείνου λόγον ἀναλαμ-
ϐάνει πάλιν, καί φησι· Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν
τὸν Νόμων ; καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν Νόμων,
ὅτι με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ⁶ ἐκεῖνος μὲν γὰρ νομο-
θετῶν, μιαιφονίας ἀπέχεσθαι κελεύει · ὑμεῖς δὲ ἤδη
δι’ ἀκρότητα ,πονηρὶας περὶ τῆς ἐμῆς ἀναιρέσεως
βουλεύεσθε. Ἦ καὶ οὑτως · Ἀλλὰ τὸν Μωσέως , φη-
σὶν, ὲκδικεῖτε Νόμον · δείξατε τοίνυν ἐπὶ τῶν ἔργων
τοῦ Νόμου τὴν φυλακὴν , καὶ εἴπατε τὴν αἰτίαν ἧς.
ἕνεκα ἀνελεῖν με βούλεσθε, ὃ πάντων ἀνοσιώτατον τῷ
Νόμῳ νενόμισται. Οἱ δὲ πρὸς ὓϐριν ἀποκριθέντες εἶα-
ςτον· Δαιμόνιον ἔχεις · τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
ὀργῆς τὸ ῥῆμα καὶ θυμοῦ καὶ ψυχῆς ἁναισθητούσης
ἐπὶ τῷ παραδόξως ἐληλέχθαι. Εἶτα ἄφυκτον βουλό-
μενοι ἐργάσασθαι τὸν ἐπιϐουλευόμενον,διά τῆς ἀρνή-
σεως, τοῦτο ποιοῦσιν ⁶ αὐτὸς δὲ ἀφεὶς ἐλέγξαι τοῦτο,
ὥστε μὴ ἀναισχυντοτέρους ποιῆσαι, πάλιν τῆς ἀπο-
λογίας ἅπτεται ὑπὲρ τοῦ σαϐϐάτου, ἀπὸ τοῦ Νόμου
συλλογιζόμενος αὐτούς · καὶ δρα πῶς συνετῶς ο Οὑ-
ὃὲν θαυμαστὸν, φησὶν, εἰ ἐμοῦ παρακούετε , ὅπου γε
οὐδὲ αὑτοῦ τοῦ Νόμου ἠκούσατε· ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον
ὃτι Μωσῇ λελάληκεν ὁ Θεὸς , τοῦτον δὲ οὐκ οἶδα-
μεν πόθεν ἐστὶν , δείκνυσιν ὅτι καὶ εἰς ἐκεῖνον
ὕϐριζον.
Στίχ. κβ¹.-- Ἐκεῖνος (1) μὲν γὰρ νομοθετῶν μιαιφο-
νίας ἀπέχεσθαι κελεύει, ὑμεῖς δὲ δι’ ἀκρότητα πονη-
ρίας περὶ τῆς ἐμῆς ἀναιρέσεως βουλεύεσθες ἀπὸ τοῦ
λόγου συλλογιζόμενος πρὸς αὑτρύς φησιν’ Ἓν ἔργον
λόγου συλλογιςομενος προς αυτ υς φησιν⁹ ίιιν apror-
ἐποίησα, καὶ πάντες flammigare, τουτέστι, ταράτ-
τεσθε, θορυϐεῖσθε.
Στὶχ. hit—To δαψιλὲς(ι⁶) τῆς χάριτος αἰνιττόμενος,
ὅπερ ἀλλαχοῦ φησι, Πηγὴ ὓδατος ἁλλομένου εἶς
(tuin- αἰώνιον, τουτέστι, πολλὴν ἕξει χάριν, ἀλλαχοῦ
μὲν ζωὴν αἰώνιον λέγει , ἐνταῦθα δὲ ὕδωρ ζῶν,
τουτέστιν, ἐνεργοῦν ἀεί’ εἰ γὰρ τοῦ Πνεὺματος χά-
ρις , ἐπειδὴ εἰς καθαρὰν διάνοιαν ἔλθῃ καὶ ὲνιὸρυνθῇ,
πάσης πηγῆς μᾶλλον ἀναϐλύζει, καὶ οὑ διαλιμπάνει,
οὑδὲ ἵσταται οὑδὲ κενοῦται’ καὶ ἴδοις ἃν τὸ λεγόμε-
νον σαφῶς ἐν τοῖς ἀποστόλοις, πῶς οὐδὲν αὐτοὺς
ἐφοϐήθη οὐδὲ ὑφίστατο, οὑ δήμων θυμὸς, οὑ τυράν-
νων ἐπαναστάσεις , ἀλλ’ ὡς ποταμὸς πολλῷ τῷ ῥοίζῳ
φερόμενος , οὑτω πάντα παρασύροντες ἀπῄεσαν.
ΚΕΦΛΛ. II'.
Στίχ. κα⁹. —— Ἀπελθεῖν (2) δέ με, φησὶηπρυσήκει,
(1) ΕΞ Crameri catena.
(1⁸) Mai iit‘il.
('2) Cord. cat. p. 9.9.8. 'l'heo'lurus pcricnpatn th: