PG 67, col. 356
ἡ μεγάλη ἐκκλησία ὀνομαζομένη Σοφία ο ὲνεκαι-
νίσθη (95), ὲν ὑπατείᾳ Κωνσταντίου τὸ δέκατον, καὶ
Ἰουλιανοῦ Καίσαρος τὸ τρίτον, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ
τοῦ Φεϐρουαρὶου μηνός. Εὑδὸξιος δὲ καθεσθεὶς εἰς τὸν
θρόνον αὐτῆς, πρώτην εκείνην τὴν πολυθρύλλητον
ἀφῆκε φωνὴν, φράσας · ’0 Πατὴρ ἀσεϐής · ὁ Υἱὸς
εὐσεϐής. Θορύϐου δὲ καὶ στάσεως ἐπὶ τοῦτο γενομέι
νης, Μηδὲν, ἔφη, ταράττεσθε πρὸς τὸ λεχθὲν ὑπ’ ἐμοῦ·
ὁ γὰρ Πατὴρ ἀσεϐὴς, ὅτι οὐδένα σέϐει· ὁδὲ Υἱὸς
εὐσεϐὴς, ὅτι σέϐει τὸν Πατέρα. Τοιαῦτα δὲ τοῦ Εὑ-
δοξίου εἰπόντος, ὁ μὲν θόρυϐος κατεστάληο γέλως δὲ
ἀντ)⁸ θορύϐου κατεῖχε πολὺς τὴν ἐκκλησίαν. Καὶ μένει
τὸ λεχθὲν ἄχρι δεῦρο γελώμενον. Τοιαῦτα γὰρ δὴ οἱ
αἱρεσιάρχαι σοφιζόμενοι, καὶ περὶ τοιαύτας ἀσχολούο
μενοι λέξεις, τὴν Ἐκκλησίαν διέσπασαν. Τοῦτο μὲν
οὖν τοιοῦτο (9.1) τέλος καὶ ἡ ἐν Κωνσταντίνου πόλει
γενομένη σύνοδος ἔσχεν.
ΚΕΦΑΛ. MA'.
Περὶ Μελετίου τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου.
Ἤδη δὲ λοιπὸν καὶ τὰ περὶ Μελετίου λεκτέον.
Οὗτος γὰρ, ὡς μικρὸν ἔμπροσθεν εἷπον, τῆς ’Δρμ-εο
νῐων Σεϐαστείας ἐπίσκοπος προεϐλήθη, Εὑσταθὶου
καθαιρεθέντος. Ἐκ δὲ Σεϐαστεὶας εἰς Βέροιαν τῆς
Συρίας μετηνέχθη (95). Γενόμενος δὲ ὲν τῇ κατὰ Σε-
(95) Elei Βέροιαν τῆς Συρίας μετηνέχθη. ΜθΙει
tium 'a Sebastia Armeniae ad episcopatum Beroea
translatum fuisse, aegre admodum crediderim. So—
zomenus enim ac Theodoritus, et ante illos Hiero—
nymus, illumia Sebastia Armenia: ad sedem Antio-
chenam translatum esse dicunt, nullaepiscopatus
Bcrceensis mentione facta. ld tantum dicit Theodo-
ritus, Meletium, cum‘ad _Sebastcnsem episcopatum
promotus luisset, animadversa subditorum contu-
inacia, inde alio secessisse. tunc igitur Berol-am
Syria: se recepit, ut conjicio. Sed episcopatum Be-
rteensem nequaquam administravitfHune Socratis
errorem vidit etiam Baronius ad annum Christi 560.
Quem quidem ille sic emendat, ut Meletium a Be-
rcea Sebastiam, non a Sebastia Beroeam translatum
esse dicat. Quod tamen verum non puto, cum nec
D Theodoritus, nec Sozomenus id de Meletio dixerint.
etargentea ingentia, gemmisque et auro intertexta;
telas ⁷ρνο altari multas contulit. Quin et in januis
geminasutrinque fores aureas vario apere [ecit,iipsas-
ue exteriores portas auro mircvariaoit. Multa bene-
κο exteriores portas auro mircvariavtt. Multa Dene-
χρία magnifice contulit cum in universum clerum, tum
in religiosas pirgines et viduas, etc. Loquitur auctor
de concilio Constantinopolitano, in quo'Eudoxius ad
sedemConstantinopolitanam translatus est. Supra,
loco _I6_ Kal. Martias, legendum 15, et loco Februa—
rii M, legendum l5: eo'enim die ecclesiam S. So-
phia: dedicatam jam dixerat, quo etiam ea Encaenia
peracta diserte testatur ldatius in Fastis. llaec de-
dicatio, ingentesque largitiones facta: occasione
Quinquennalium Juliani Ciesaris, postque m jam Au-
gilii": δῗδθῖθηὶιη diuus esset? (Alit.'l’agi':id ann.
υ . .
ρ ιιο ιν.
νίσθη (95), ὲν ὑπατείᾳ Κωνσταντίου τὸ δέκατον, καὶ
Ἰουλιανοῦ Καίσαρος τὸ τρίτον, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ
τοῦ Φεϐρουαρὶου μηνός. Εὑδὸξιος δὲ καθεσθεὶς εἰς τὸν
θρόνον αὐτῆς, πρώτην εκείνην τὴν πολυθρύλλητον
ἀφῆκε φωνὴν, φράσας · ’0 Πατὴρ ἀσεϐής · ὁ Υἱὸς
εὐσεϐής. Θορύϐου δὲ καὶ στάσεως ἐπὶ τοῦτο γενομέι
νης, Μηδὲν, ἔφη, ταράττεσθε πρὸς τὸ λεχθὲν ὑπ’ ἐμοῦ·
ὁ γὰρ Πατὴρ ἀσεϐὴς, ὅτι οὐδένα σέϐει· ὁδὲ Υἱὸς
εὐσεϐὴς, ὅτι σέϐει τὸν Πατέρα. Τοιαῦτα δὲ τοῦ Εὑ-
δοξίου εἰπόντος, ὁ μὲν θόρυϐος κατεστάληο γέλως δὲ
ἀντ)⁸ θορύϐου κατεῖχε πολὺς τὴν ἐκκλησίαν. Καὶ μένει
τὸ λεχθὲν ἄχρι δεῦρο γελώμενον. Τοιαῦτα γὰρ δὴ οἱ
αἱρεσιάρχαι σοφιζόμενοι, καὶ περὶ τοιαύτας ἀσχολούο
μενοι λέξεις, τὴν Ἐκκλησίαν διέσπασαν. Τοῦτο μὲν
οὖν τοιοῦτο (9.1) τέλος καὶ ἡ ἐν Κωνσταντίνου πόλει
γενομένη σύνοδος ἔσχεν.
ΚΕΦΑΛ. MA'.
Περὶ Μελετίου τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου.
Ἤδη δὲ λοιπὸν καὶ τὰ περὶ Μελετίου λεκτέον.
Οὗτος γὰρ, ὡς μικρὸν ἔμπροσθεν εἷπον, τῆς ’Δρμ-εο
νῐων Σεϐαστείας ἐπίσκοπος προεϐλήθη, Εὑσταθὶου
καθαιρεθέντος. Ἐκ δὲ Σεϐαστεὶας εἰς Βέροιαν τῆς
Συρίας μετηνέχθη (95). Γενόμενος δὲ ὲν τῇ κατὰ Σε-
(95) Elei Βέροιαν τῆς Συρίας μετηνέχθη. ΜθΙει
tium 'a Sebastia Armeniae ad episcopatum Beroea
translatum fuisse, aegre admodum crediderim. So—
zomenus enim ac Theodoritus, et ante illos Hiero—
nymus, illumia Sebastia Armenia: ad sedem Antio-
chenam translatum esse dicunt, nullaepiscopatus
Bcrceensis mentione facta. ld tantum dicit Theodo-
ritus, Meletium, cum‘ad _Sebastcnsem episcopatum
promotus luisset, animadversa subditorum contu-
inacia, inde alio secessisse. tunc igitur Berol-am
Syria: se recepit, ut conjicio. Sed episcopatum Be-
rteensem nequaquam administravitfHune Socratis
errorem vidit etiam Baronius ad annum Christi 560.
Quem quidem ille sic emendat, ut Meletium a Be-
rcea Sebastiam, non a Sebastia Beroeam translatum
esse dicat. Quod tamen verum non puto, cum nec
D Theodoritus, nec Sozomenus id de Meletio dixerint.
etargentea ingentia, gemmisque et auro intertexta;
telas ⁷ρνο altari multas contulit. Quin et in januis
geminasutrinque fores aureas vario apere [ecit,iipsas-
ue exteriores portas auro mircvariaoit. Multa bene-
κο exteriores portas auro mircvariavtt. Multa Dene-
χρία magnifice contulit cum in universum clerum, tum
in religiosas pirgines et viduas, etc. Loquitur auctor
de concilio Constantinopolitano, in quo'Eudoxius ad
sedemConstantinopolitanam translatus est. Supra,
loco _I6_ Kal. Martias, legendum 15, et loco Februa—
rii M, legendum l5: eo'enim die ecclesiam S. So-
phia: dedicatam jam dixerat, quo etiam ea Encaenia
peracta diserte testatur ldatius in Fastis. llaec de-
dicatio, ingentesque largitiones facta: occasione
Quinquennalium Juliani Ciesaris, postque m jam Au-
gilii": δῗδθῖθηὶιη diuus esset? (Alit.'l’agi':id ann.
υ . .
ρ ιιο ιν.