PG 67, col. 417
ΚΕΦΑΛ. IE'.
Περὶ τῶν bian fi} πόλει τῆς Φρυγίας, ἐπί
Ἰουλιανοῦ μαρτυρησάντων.
Ἓν γοῦν τῇ Μηρῷ 7 πόλει τῆς ἐπαρχίας τῆς Φρυ.
γίας ἄρχων ἦν ’Δμάχιος (65), τὸ τῇδε ἱερὸν ἀνοιέ
fi”, *προστάξας ἐκκαθαίρεσθαί τε τὸν ἐκ τοῦ
χρόνον συναχθέντα ῥύπον ἐκέλευε, καὶ τὰ ἐν αὐτῷ
ἀγάλματα ἐπιμελείας ἠξίου. Τοῦτο γινόμενον, σφό-
δρα τοὺς Χριστιανοὺς ἐλύπει. Μακεδόνιος ι δέ τις Α
xui θεόδουλος καὶ Τατιανδς, ζήλῳ τοῦ Χριστιανι-
σμοῦ, τὴν λύπην ούκ ήνεγκαν. An‘ ἔνθερμον τὸ
φρόνημα πρὸς ἀρετὴν κεκτημένοι, νυκτὸς είς τὸν
ναὸν εἰσπηδήσαντες, συντρίϐουσι τὰ ἀγάλματα. Τοῦ
δὲ ἡγεμόνος ἐπὶ τῷ γεγονότι σφόδρα χαλεπήναντος,
καὶ πολλοὺς τῶν κατὰ πόλιν ἀναιτίων ἀναιρεῖσθαι
στωυδάζοντος, προσφέρουσιν ἑαυτοὺς οἱ αὐθένται τοῦ
πράγματος· καὶ μᾶλλον αὐτοὶ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας
ἀποθνήσκειν ᾑροῦντο, ’ἢπερ ἰδεῖν ἐτέρους ἀνθ’ ἐαυ-
τῶν ἀποθνήσκοντας. Τούτους λαϐὼν ὁ ἡγεμὼν, ὡς
ὑπὲρ τοῦ ἀδικήματοςτοῦ παρ’ αὐτῶν γενομένου διὰ ι,
θυσίας ἀπολογεῖσθαι ἐκέλευε ° μὴ ποιοῦνταςίδὲ τοῦτο,
τιμωρεῖσθαι ἠπείλει. Οἱ δὲ, γενναῖοι τὸ φρόνημα δν-
τες, μικρά τῶν ἀπειλῶν φροντίσαντες, πάνθ’ ύπο-
μένειν ἑτοίμως εἶχον καὶ¹ μᾶλλον θνήσκειν ᾑροῦντο,
ἦ ταῖς θυσίαις μολύνεσθαιίΤότε δὴ πάσαις βασάνοις C
ύποὸαλὼν τοὺς ἄνδρας, τέλος ἐσχάραις ἐπιθεὶς, καὶ
πῦρ ταύταις ἐπιτεθῆναι κελεύσας, οὕτως ἀπόλλυσιν.
0i. δὲ, τὴν κορωνίδα τῆς ἀνδρίας τηνικαῦτα ἐπέδειξαν,
πρὸς τὸν ἡγεμόνα τοιαῦτα εἰπόντες· Εἰ ἐπεθύμησας
ὀπτῶν , ὢ Ἀμάχιε, κρεῶν ἀπογεύσασθαι, στρέψον
ἡμᾶς xui. εἰςτὰς ἐτέρας πλευρὰς, ἵνα μὴ είς τὴν
γεῦσιν ήμίοπτοι φανῶμέν σοι. Τοῦτον μὲν οὖν τὸν
τρόπον οὗτοιτὺν βίον ἐτέλεσαν.
Reum. iqr.
Ὠς τοῦ ,βασιλέως κωλύσαντος τοὺς Χριστιανοὺς
Ἑλληνικὴν παίδευσιν μανθάνειν , oi ’Axo;
JlfdptOJ εις τὸ ἐπιγράφειν λόγους ὡρμήθησαν.
ἢ Ὀ μέντοι τοῦ βασιλέως νόμος, ὃς τοὺς Χριστιανοὺς
Ἑλληνικῆς παιδείας μετέχειν ἐκώλυε , τοὺς ’Δπολι.
πρεους , ὧν καὶ πρότερον ἐμνημονεύσαμεν , φανε-
μιιτέρους ἀπέδειξεν. Ὠς γὰρ ἄμφω ήστην ἐπιστήμο-
νες λόγων , ό μὲν πατὴρ γραμματικῶν , σοφιστικῶν
ει δ υίὸς , χρειώδεις laurei); πρὸς τὸν παρόντα και-
ριν τοῖς Χριστιανοίς ἀπεδείκνυον. '0 μὲν γάρ εὐθὺς
γραμματικὸς an , τὴν τέχνην γραμματικὴν (64)
(63) Ἄρχων ἦν finitimae. Delendum est ἦν, vel
certe'éjus' loco scribendum est ῶν.
(64) "Are τὴν τέχνην γραμματικήν. Melius scri-
VARIORUM .
{Ern} Μηρῷ. De bac urbe vide Valesii annot.
Id Sezomflibfr, cap. Η.
Περὶ τῶν bian fi} πόλει τῆς Φρυγίας, ἐπί
Ἰουλιανοῦ μαρτυρησάντων.
Ἓν γοῦν τῇ Μηρῷ 7 πόλει τῆς ἐπαρχίας τῆς Φρυ.
γίας ἄρχων ἦν ’Δμάχιος (65), τὸ τῇδε ἱερὸν ἀνοιέ
fi”, *προστάξας ἐκκαθαίρεσθαί τε τὸν ἐκ τοῦ
χρόνον συναχθέντα ῥύπον ἐκέλευε, καὶ τὰ ἐν αὐτῷ
ἀγάλματα ἐπιμελείας ἠξίου. Τοῦτο γινόμενον, σφό-
δρα τοὺς Χριστιανοὺς ἐλύπει. Μακεδόνιος ι δέ τις Α
xui θεόδουλος καὶ Τατιανδς, ζήλῳ τοῦ Χριστιανι-
σμοῦ, τὴν λύπην ούκ ήνεγκαν. An‘ ἔνθερμον τὸ
φρόνημα πρὸς ἀρετὴν κεκτημένοι, νυκτὸς είς τὸν
ναὸν εἰσπηδήσαντες, συντρίϐουσι τὰ ἀγάλματα. Τοῦ
δὲ ἡγεμόνος ἐπὶ τῷ γεγονότι σφόδρα χαλεπήναντος,
καὶ πολλοὺς τῶν κατὰ πόλιν ἀναιτίων ἀναιρεῖσθαι
στωυδάζοντος, προσφέρουσιν ἑαυτοὺς οἱ αὐθένται τοῦ
πράγματος· καὶ μᾶλλον αὐτοὶ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας
ἀποθνήσκειν ᾑροῦντο, ’ἢπερ ἰδεῖν ἐτέρους ἀνθ’ ἐαυ-
τῶν ἀποθνήσκοντας. Τούτους λαϐὼν ὁ ἡγεμὼν, ὡς
ὑπὲρ τοῦ ἀδικήματοςτοῦ παρ’ αὐτῶν γενομένου διὰ ι,
θυσίας ἀπολογεῖσθαι ἐκέλευε ° μὴ ποιοῦνταςίδὲ τοῦτο,
τιμωρεῖσθαι ἠπείλει. Οἱ δὲ, γενναῖοι τὸ φρόνημα δν-
τες, μικρά τῶν ἀπειλῶν φροντίσαντες, πάνθ’ ύπο-
μένειν ἑτοίμως εἶχον καὶ¹ μᾶλλον θνήσκειν ᾑροῦντο,
ἦ ταῖς θυσίαις μολύνεσθαιίΤότε δὴ πάσαις βασάνοις C
ύποὸαλὼν τοὺς ἄνδρας, τέλος ἐσχάραις ἐπιθεὶς, καὶ
πῦρ ταύταις ἐπιτεθῆναι κελεύσας, οὕτως ἀπόλλυσιν.
0i. δὲ, τὴν κορωνίδα τῆς ἀνδρίας τηνικαῦτα ἐπέδειξαν,
πρὸς τὸν ἡγεμόνα τοιαῦτα εἰπόντες· Εἰ ἐπεθύμησας
ὀπτῶν , ὢ Ἀμάχιε, κρεῶν ἀπογεύσασθαι, στρέψον
ἡμᾶς xui. εἰςτὰς ἐτέρας πλευρὰς, ἵνα μὴ είς τὴν
γεῦσιν ήμίοπτοι φανῶμέν σοι. Τοῦτον μὲν οὖν τὸν
τρόπον οὗτοιτὺν βίον ἐτέλεσαν.
Reum. iqr.
Ὠς τοῦ ,βασιλέως κωλύσαντος τοὺς Χριστιανοὺς
Ἑλληνικὴν παίδευσιν μανθάνειν , oi ’Axo;
JlfdptOJ εις τὸ ἐπιγράφειν λόγους ὡρμήθησαν.
ἢ Ὀ μέντοι τοῦ βασιλέως νόμος, ὃς τοὺς Χριστιανοὺς
Ἑλληνικῆς παιδείας μετέχειν ἐκώλυε , τοὺς ’Δπολι.
πρεους , ὧν καὶ πρότερον ἐμνημονεύσαμεν , φανε-
μιιτέρους ἀπέδειξεν. Ὠς γὰρ ἄμφω ήστην ἐπιστήμο-
νες λόγων , ό μὲν πατὴρ γραμματικῶν , σοφιστικῶν
ει δ υίὸς , χρειώδεις laurei); πρὸς τὸν παρόντα και-
ριν τοῖς Χριστιανοίς ἀπεδείκνυον. '0 μὲν γάρ εὐθὺς
γραμματικὸς an , τὴν τέχνην γραμματικὴν (64)
(63) Ἄρχων ἦν finitimae. Delendum est ἦν, vel
certe'éjus' loco scribendum est ῶν.
(64) "Are τὴν τέχνην γραμματικήν. Melius scri-
VARIORUM .
{Ern} Μηρῷ. De bac urbe vide Valesii annot.
Id Sezomflibfr, cap. Η.