PG 67, col. 577
In English: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 3.1
ὑπηκόους διαϐάλλειν καὶ ἐξελέγχειν παρὰ, τῷ πλήθει
βουλόμενος, τοὺς ὲξορισθέντας ἐπισκόπους ἀνακλη-
θῆναι ἐκέλευσε , καὶ τὰς δημευθείσας οὐσίας αὐτοῖς
ἀπεδίδου ο καὶ τὰ ἱερὰ τῶν Ἐλλήνων τάχος ἀνοί-
γειν , τοῖς ἐπιτηδείοις προσέταττε. Τοὺς δὲ ὑπὸ τῶν
εὐνούχων ἀδικηθέντας , ἀπολαμϐάνειν τὰ κακῶς ἀφαι-
ρεθέντα ὲθέσπιζεν. Εὐσέϐιον δὲ τὸν προεστῶτα τοῦ
βασιλικοῦ κοιτῶνος, ἐζημίωσε θανάτῳ, οὐ μόνον
δὲ (20) διὰ τὸ πολλοὺς ἠδικῆσθαι ὑπ’ αὐτοῦ , ἀλλ’
ὃτι καὶ Γάλλον τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν , ἀναιρεῖσθαι ἐκ
τῆς ἐκείνου διαϐολῆς ἐπυνθάνετο. Καὶ τὸ μὲν σῶμα
Κωνσταντίου ἰ βασιλικῶς τιμήσας , ἐκήδευσεν· ἐξ·
ἔϐαλε δὲ τῶν βασιλείων εὐνούχους, κουρεῖς, μαγεί-
ρους. Εὐνούχους μὲν, διὰ τὸ ἀποϐεϐληκέναι τὴν γα·-
μετὴν ν, μεθ’ ἢν ἄλλην οὐκέτι ἠγάγετο. Μαγείρους
δὲ , διὰ τὸ λιτῇ χρῆσθαι διαίτῃ ι. Κουρεὺς δὲ ι ἔφη,
εἷς πολλοῖς ἀρκέσειε. Τοὺς μὲν οὖν διὰ ταύτας τὰς
αἰτίας ἐξέϐαλε 1. Τῶν μέντοι ὐπογραφέων τοὺς
πλείστους τῇ ἐξ ἀρχῆς παραδοὺς τύχῃ . τοῖς λοιποῖς
αὐτῶν μισθὸν ὑωγραφέως ἐκέλευσε δίδοσθαι. Πε-
ριεῖλε δὲ καὶ τὸν δημόσιον τῶν χρειῶν δρόμον (21),
VALESII ANNOTATION ES.
(I9) Kal τοὺς πρωτοτύπους τε τὰς ἁρπαγάς.
Hujus loci vitium non viderunt interpretes. Nam
Christnphorsonus ita vertit, contraque notabiles
Eusebii rapinas. Quasi τὰς πρωτοτύπους legeretur,
quod prorsus esset insulsum. Inicodice quidem
Florentino hic locus ita legitur : Καὶ τοὺς πρωτο-
τύπους Εὐσεϐίου τε τὰς ἁρπαγάς, etc. ln Sfortiano
vero Εὐσεϐίου δέ, etc. Milli non tlubiutn est quin
Socrates ita scripserit, Εὐσεϐίου τε τοῦ πρωτοτύπου
τας ἁρπαγάς. _etc._AEst autem πρωτότυπος, praepo-
situs sacri cubiculi, quam dignitatem tunc gerebat
Eusebius. Certe Socrates hanc vocem ita usurpare
solet, ut videre est iu libro ιι. cap. 2.
(20) Οὐ μόνον δέκ Expuugenda est ultima par-
ticula, utpote superflua, etab oscitante librario
perperam repetita.
VARIOBUM.
ι τὸ μὲν σῶμα Κωνσταντίου. Julianus, cum
Constantii mortem, dum in Dacia esset, ut ait
Ammianus initio lib. ιιιιι, accepisset..._Co'nstanti~ ι) invisqu {\ttti‘ochensib'us'oesse conqueritur.
nopolim venit ιιι die Decembris. Philostorgius,
lib. vt, cap. 6, testatur, Juliauum ante feretrum
processisse, diademate de capite sublato. Libauius
in oratione, funebri, p. 289, ait. eum manibus
contigisse feretrum, ‘omuiltus regni insignibus
preter chlamydem depositis. lmo Greg. Nazianz.
hunc Juliani in Constantii funere habitum sive vi
sive sponte ascitum ait, additque demisso uultu
imperatori extremum oflicium prtistitisse. Ant. Pagi
ad ann. 361, ιι. 6.
ν Διὰ τό ἀποϐεϐληκέναι τὴν γαμετήν. Quam
alii iu puerperii doloribus interiisse 'in palatio Jue
ljani, 'alii 'expulsam e palatio scripsere, _ut‘ ait
Zonaras. Fuerunt et quidam qui veneno a Juliano
necatam esse dicereut, ut docet Libanius in ora-
tione ms. adversus Polyrclem. Decessit autem post-
quam Julianus ab exercitu creatus erat Augustus,
utipse testatur in epistola ad AtlteniensesIValcs.
in Δ. Marcell. lib. ssi, cap. l.
βουλόμενος, τοὺς ὲξορισθέντας ἐπισκόπους ἀνακλη-
θῆναι ἐκέλευσε , καὶ τὰς δημευθείσας οὐσίας αὐτοῖς
ἀπεδίδου ο καὶ τὰ ἱερὰ τῶν Ἐλλήνων τάχος ἀνοί-
γειν , τοῖς ἐπιτηδείοις προσέταττε. Τοὺς δὲ ὑπὸ τῶν
εὐνούχων ἀδικηθέντας , ἀπολαμϐάνειν τὰ κακῶς ἀφαι-
ρεθέντα ὲθέσπιζεν. Εὐσέϐιον δὲ τὸν προεστῶτα τοῦ
βασιλικοῦ κοιτῶνος, ἐζημίωσε θανάτῳ, οὐ μόνον
δὲ (20) διὰ τὸ πολλοὺς ἠδικῆσθαι ὑπ’ αὐτοῦ , ἀλλ’
ὃτι καὶ Γάλλον τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν , ἀναιρεῖσθαι ἐκ
τῆς ἐκείνου διαϐολῆς ἐπυνθάνετο. Καὶ τὸ μὲν σῶμα
Κωνσταντίου ἰ βασιλικῶς τιμήσας , ἐκήδευσεν· ἐξ·
ἔϐαλε δὲ τῶν βασιλείων εὐνούχους, κουρεῖς, μαγεί-
ρους. Εὐνούχους μὲν, διὰ τὸ ἀποϐεϐληκέναι τὴν γα·-
μετὴν ν, μεθ’ ἢν ἄλλην οὐκέτι ἠγάγετο. Μαγείρους
δὲ , διὰ τὸ λιτῇ χρῆσθαι διαίτῃ ι. Κουρεὺς δὲ ι ἔφη,
εἷς πολλοῖς ἀρκέσειε. Τοὺς μὲν οὖν διὰ ταύτας τὰς
αἰτίας ἐξέϐαλε 1. Τῶν μέντοι ὐπογραφέων τοὺς
πλείστους τῇ ἐξ ἀρχῆς παραδοὺς τύχῃ . τοῖς λοιποῖς
αὐτῶν μισθὸν ὑωγραφέως ἐκέλευσε δίδοσθαι. Πε-
ριεῖλε δὲ καὶ τὸν δημόσιον τῶν χρειῶν δρόμον (21),
VALESII ANNOTATION ES.
(I9) Kal τοὺς πρωτοτύπους τε τὰς ἁρπαγάς.
Hujus loci vitium non viderunt interpretes. Nam
Christnphorsonus ita vertit, contraque notabiles
Eusebii rapinas. Quasi τὰς πρωτοτύπους legeretur,
quod prorsus esset insulsum. Inicodice quidem
Florentino hic locus ita legitur : Καὶ τοὺς πρωτο-
τύπους Εὐσεϐίου τε τὰς ἁρπαγάς, etc. ln Sfortiano
vero Εὐσεϐίου δέ, etc. Milli non tlubiutn est quin
Socrates ita scripserit, Εὐσεϐίου τε τοῦ πρωτοτύπου
τας ἁρπαγάς. _etc._AEst autem πρωτότυπος, praepo-
situs sacri cubiculi, quam dignitatem tunc gerebat
Eusebius. Certe Socrates hanc vocem ita usurpare
solet, ut videre est iu libro ιι. cap. 2.
(20) Οὐ μόνον δέκ Expuugenda est ultima par-
ticula, utpote superflua, etab oscitante librario
perperam repetita.
VARIOBUM.
ι τὸ μὲν σῶμα Κωνσταντίου. Julianus, cum
Constantii mortem, dum in Dacia esset, ut ait
Ammianus initio lib. ιιιιι, accepisset..._Co'nstanti~ ι) invisqu {\ttti‘ochensib'us'oesse conqueritur.
nopolim venit ιιι die Decembris. Philostorgius,
lib. vt, cap. 6, testatur, Juliauum ante feretrum
processisse, diademate de capite sublato. Libauius
in oratione, funebri, p. 289, ait. eum manibus
contigisse feretrum, ‘omuiltus regni insignibus
preter chlamydem depositis. lmo Greg. Nazianz.
hunc Juliani in Constantii funere habitum sive vi
sive sponte ascitum ait, additque demisso uultu
imperatori extremum oflicium prtistitisse. Ant. Pagi
ad ann. 361, ιι. 6.
ν Διὰ τό ἀποϐεϐληκέναι τὴν γαμετήν. Quam
alii iu puerperii doloribus interiisse 'in palatio Jue
ljani, 'alii 'expulsam e palatio scripsere, _ut‘ ait
Zonaras. Fuerunt et quidam qui veneno a Juliano
necatam esse dicereut, ut docet Libanius in ora-
tione ms. adversus Polyrclem. Decessit autem post-
quam Julianus ab exercitu creatus erat Augustus,
utipse testatur in epistola ad AtlteniensesIValcs.
in Δ. Marcell. lib. ssi, cap. l.