PG 67, col. 586
In English: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 3.3
eum subjicere liceret. Hoc enim pacto nec caedes,
nec iniquitas fuisset ulla, sed potius absoluta ju-
stitia : quae vos quidem insontes ac puros ab omni
scelere servasset, illum vero qui inexpiabilia sce-
lera commiserat, puuivisset : qua: denique alios
repressisset omnes, qui deos immortales contem-
nunt, tantasque urbes et florentes populos pro
nihilo habent, et crudelitatem qua in illos saeviunt,
velut ludum quemdam potentiae sua: esse ducunt.
Conferte igitur hanc epistolam meam cum illa quam
paulo ante ad vos misi, et quantum inter eas inter-
sit; considerate. Quantis vos laudibus tunc ornavi!
Nunc veroxper deos immortales, cum vos laudare
deberem, ob gravitatem admissi facinoris id facere
non possum. Audet populus instar canum homi-
nem discerpere. Nec posthaec pudore afficitur : et
manus quasi puras servat, ut eas ab omni caede
integras ad deos tendat. Atenim dignus erat Geor-
gius qui talia pateretur. lmo, fateor, his fortasse
graviora et acerbiora. Ac si propter vos illud com-
meruisse dixeritis, equidem vobis assentiar; sed
si addatur, a vobis istud pati debuisse, id nequa-
quam concedo. Sunt enim vobis leges quae ab om-
nibus privatim ac publice coli atque observari de-
bent. Quod si contigerit, ut eae a privatis hominibus
violentur, at rempublicam bonis legibus gubernari
oportet, vosque illis obtemperare decet, nec trans-
gredi ea quae ab initio praeclare sunt constituta.
Feliciter omnino id vobis cessit, cives Alexandrini,
quod me regnante huiusmodi facinus admisistis;
qui tum -ob reverentiam erga Deum, tum propter
avum meum, et avunculum mihi cognominem, qui
universam Egyptum et civitatem vestram admini-
stravit, fraternam erga vos charitatem conservo.
Certe potestas qua: contemni se non patitur, et se-
verus. 176 atque integer principatus, nunquam
(3|) Διὰ τὸτί-πάππον τὸν (inor grai ηόμὼνυμον.
Rectiusapud Nicephorum legitur τὸν θεῖον τὸν εμὺν
Αῐεγριί, de quo multa scribit Ammianus_Marcelli-
nusfln epistolis Juliaui utraque lectio‘haheturhoc
modo : διά τὸν πάππον τὸν ἐμὸν καὶ τὸν θεῖον ὀμώ-
νυμον. Verum haec scriptura ferri non potest; cur
enim hoc locoJulianus avum suum commemoraret?
enim hoc loco Julianus avum suum commemoraret“:
Certe Sozomenus scripturam Nicephori confirmat.
Sic enim habet in cap. 7 lib. _v : Καὶ τὴν τιμωρίαν
συνεχξῦρησεν, αἱροῖ, φησὶ, τῇ πῗός Σάραπιν τὸν at}sz
πολιουγον. καὶ Αλέ ανδοον. τ ν οἰκιστὴν. καὶ 1ου-
πολιὸὖχον, καὶ Ἀλέξανδρον, τῖιν οἰκιστὴν, καὶ Ἰου-
λιανόν τὸν αὑτοῦ θεῖον, δς-πρὸ τούτου Αἰγύπτου καὶ
τῆς ξᾼλεξανδρείας αὐτῆς ἦρξενηριο. _~
(52)Δήμού ίδεῖνί τόζλμῆμαηιριιλορῑίιηῑε codicibus
Florentino et Sfortiano et apud Nicephorum legitur
δή μου περιιδεῖν-τόλμημα. vulgatis autem editioni-
δύο Iuliani scriptu'mnest ίδοιενῖεόλμημα. Quare I191]
dubito quin scribendum sit hoc loco, οὔποτε ἂν δή-
μου περιίδοιεν τόλμημα.
nec iniquitas fuisset ulla, sed potius absoluta ju-
stitia : quae vos quidem insontes ac puros ab omni
scelere servasset, illum vero qui inexpiabilia sce-
lera commiserat, puuivisset : qua: denique alios
repressisset omnes, qui deos immortales contem-
nunt, tantasque urbes et florentes populos pro
nihilo habent, et crudelitatem qua in illos saeviunt,
velut ludum quemdam potentiae sua: esse ducunt.
Conferte igitur hanc epistolam meam cum illa quam
paulo ante ad vos misi, et quantum inter eas inter-
sit; considerate. Quantis vos laudibus tunc ornavi!
Nunc veroxper deos immortales, cum vos laudare
deberem, ob gravitatem admissi facinoris id facere
non possum. Audet populus instar canum homi-
nem discerpere. Nec posthaec pudore afficitur : et
manus quasi puras servat, ut eas ab omni caede
integras ad deos tendat. Atenim dignus erat Geor-
gius qui talia pateretur. lmo, fateor, his fortasse
graviora et acerbiora. Ac si propter vos illud com-
meruisse dixeritis, equidem vobis assentiar; sed
si addatur, a vobis istud pati debuisse, id nequa-
quam concedo. Sunt enim vobis leges quae ab om-
nibus privatim ac publice coli atque observari de-
bent. Quod si contigerit, ut eae a privatis hominibus
violentur, at rempublicam bonis legibus gubernari
oportet, vosque illis obtemperare decet, nec trans-
gredi ea quae ab initio praeclare sunt constituta.
Feliciter omnino id vobis cessit, cives Alexandrini,
quod me regnante huiusmodi facinus admisistis;
qui tum -ob reverentiam erga Deum, tum propter
avum meum, et avunculum mihi cognominem, qui
universam Egyptum et civitatem vestram admini-
stravit, fraternam erga vos charitatem conservo.
Certe potestas qua: contemni se non patitur, et se-
verus. 176 atque integer principatus, nunquam
(3|) Διὰ τὸτί-πάππον τὸν (inor grai ηόμὼνυμον.
Rectiusapud Nicephorum legitur τὸν θεῖον τὸν εμὺν
Αῐεγριί, de quo multa scribit Ammianus_Marcelli-
nusfln epistolis Juliaui utraque lectio‘haheturhoc
modo : διά τὸν πάππον τὸν ἐμὸν καὶ τὸν θεῖον ὀμώ-
νυμον. Verum haec scriptura ferri non potest; cur
enim hoc locoJulianus avum suum commemoraret?
enim hoc loco Julianus avum suum commemoraret“:
Certe Sozomenus scripturam Nicephori confirmat.
Sic enim habet in cap. 7 lib. _v : Καὶ τὴν τιμωρίαν
συνεχξῦρησεν, αἱροῖ, φησὶ, τῇ πῗός Σάραπιν τὸν at}sz
πολιουγον. καὶ Αλέ ανδοον. τ ν οἰκιστὴν. καὶ 1ου-
πολιὸὖχον, καὶ Ἀλέξανδρον, τῖιν οἰκιστὴν, καὶ Ἰου-
λιανόν τὸν αὑτοῦ θεῖον, δς-πρὸ τούτου Αἰγύπτου καὶ
τῆς ξᾼλεξανδρείας αὐτῆς ἦρξενηριο. _~
(52)Δήμού ίδεῖνί τόζλμῆμαηιριιλορῑίιηῑε codicibus
Florentino et Sfortiano et apud Nicephorum legitur
δή μου περιιδεῖν-τόλμημα. vulgatis autem editioni-
δύο Iuliani scriptu'mnest ίδοιενῖεόλμημα. Quare I191]
dubito quin scribendum sit hoc loco, οὔποτε ἂν δή-
μου περιίδοιεν τόλμημα.