PG 67, col. 585
In English: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 3.3
οὕτω γὰρ ἐγίνετο ἂν ού φόνος, οὐδὲ παρανομία τὸ
πρᾶγμα · δίκη δὲ ἐμμελὴς, ὑμᾶς μὲν socco; πάντη
φυλάττουσα, τιμωρουμένη μὲν τὸν ἀνίατα δυσσεϐήο
σαντα, σωφρονίζουσα δὲ τοὺς ἄλλους πάντας, ὅσοι
τῶν θεῶν ὀλιγωροῦσι, καὶ προσέτι τὰς τοιαύτας
πόλεις καὶτοὺς ἀνθοῦντας δήμους, ὲν οὐδενὶ τίθενται·
τῶν ἑαυτῶν δὲ ποιοῦνται πάρεργον δυναστείας τὴν
κατ’ ἐκείνων ὠμότητα. Παραϐάλλετε τοίνυν ταύτην μου
τὴν ἐπιστολὴν, μικρῷ πρώην ἐπέστειλα (28)· καὶ τὸ
διάφορον κατανοήσατε , πόσους μὲν ὑμῶν ἐπαίνους
ἔγραφον τότε. Νυνὶ δὲ, μὰ τοὺς θεοὺς, ὀφείλων ὑμᾶς
ἐπαινεῖν, ού δύναμαι διὰ τὴν παρανομίαν. Τολμᾷ
δῆμος ὥσπερ oi κύνες, ἄνθρωπον σπαράττειν. Εἶτα
οὐκ αἰσχύνεται κα)⁵ φυλάττειν (29) καθαράς τὰς χεῖ-
ρας ὡς προσάγειν πρὸς τοὺς θεοὺς, αἵματος καθ-
αρευούσας. Ἀλλά Γεὼργιος ἄξιος ἦν τοῦ τοιαῦτα
παθεῖν. Καὶ τούτων ἴσως ἐγὼ φαίην ἂν χείρονα καὶ
πικρότερα. Καὶ δι’ ὑμᾶς ὲρεῖτε(50)ο σύμφημι καὶ
αὐτός · παρ’ ὑμῶν δὲ εί λέγοιτο τοῦτο , οὐκέτι συγ-
χωρῶ. Νόμοι γὰρ ὑμῖν εἰσιν , οὒς χρὴ τιμᾶσθαι μά-
λιστα μὲν ὑπὸ πάντων ἰδίᾳ καὶ¹ στέργεσθαι. Πλὴν
ἐπειδὴ συμϐαίνει τῶν καθ’ ἕκαστόν τινας παρανομεῖν,
ἀλλὰ τὰ κοινά γοῦν εὐνομεῖσθαι χρὴ, καὶ πειθαρχεῖν
τοῖς νόμοις ὑμᾶς, καὶμὴ παραϐαίνειν ὅσαπερ ἐξ
ἀρχῆς ἐνομίσθη καλῶς. Εὐτύχημα γέγονεν ὑμῖν,
ἄνδρες Ἀλεξανδρεῖς, ἐπ’ ἐμοῦ πλημμελῆσαι τοιοῦτό
⁴τοι πρὸς ὕμάς, αίδοῖ τῇ-πρδς τδννέεόν, καὶ διὰ τὸν c
πάππον τὸν ὲμδν καὶ ὁμώνυμον (51), ὃς ἦρξεν αὐτῆς
τε Δίγύπτου, καὶ τῆς ὑμετέρας πόλεως, ἀδελφικὴν
ὑμῖν εὔνοιαν ἀποσώζω. Τὸ γὰρ τῆς ἐξουσίας ἀκατα-
φρόνητον, καὶ τδ ἀπηνέστερον καὶ καθαρὸν τῆς ἀρχῆς,
οὔποτε ἂν δή μου περιιδεῖν τόλμημα (32), μὴ καθάπερ
νόσημα χαλεπὸν , πικροτέρῳ διακαθᾶραι φαρμάκῳ.
Προσφέρω δὲ ἐγὼ ὑμῖν, δι’ ἇσπερ ἔναγχος ἔφην αίτίας,
τὺ προσηνέστατον, παραίνεσιν καὶ λόγους. Ὑφ’ ὧν
εὖ οἷδ’ ὅτι πείσεσθε μᾶλλον, ἥπερ ἐστὲ, καθάπερ
ἀκούω, τό τε ἀρχαῖον Ἕλληνες , καὶ τὰ νῦν ἐπὶ τῆς
VALESII ANNOTATIONES.
librorum. Deinde quod Artemium ducem_IEgypti
excusat, perimlequasi illeciviliter ac‘moderate se
gessisset. initio. administrationis suae. Quod quidem Β κέ). ὁμῴνξθμον. Julialnum enim iAritelligit exlpraafcgto
absurdissimum esset, si Julianus eum excusaret,
quem quasi noxittm occidi iusserat. Si quis igitur
versionem nostram sequi maluerit, _unica‘ta_ntum
particula supplenda est hoc modo :_ ίσιος δὲ Γεώρ-
γιον μᾶλλον.- ὀι caetera, ut_ supra. Petaviusvero _i_n
ἠοιίέ ad epistolam illam Juliani, εις sc_riptis_cod_i-
cibus aliath profert emendationem hujusmodi, ὃς
αὑτὸν παρεφύλαττεν, etc.
(9.8) Ἠν jupr πρώτῃ ἐπέστειλα. Magis placet
lectio, quam 3.1 codice Florentino et apud Nicepho-
rutnjnv'enj, μικρῷ πρώην Δἐπέστειλα..
(‘29) Καίίςρὺλάτὲέινξιη epistolis Juliani Cmsaris
legitur καὶ φυλάττει. Quam’scripturam secutus est
Langus interpres Nicephori, ita'ut particula nega-
tiva'subaudiatur ἀπὸ κοινοῦ.
(30) Καὶ δι’ ὑμᾶς ἐρεῖτε. Scribendttm est κᾶν
δι’ ⁷ ὑμᾶς ἐρεῖτε.
πρᾶγμα · δίκη δὲ ἐμμελὴς, ὑμᾶς μὲν socco; πάντη
φυλάττουσα, τιμωρουμένη μὲν τὸν ἀνίατα δυσσεϐήο
σαντα, σωφρονίζουσα δὲ τοὺς ἄλλους πάντας, ὅσοι
τῶν θεῶν ὀλιγωροῦσι, καὶ προσέτι τὰς τοιαύτας
πόλεις καὶτοὺς ἀνθοῦντας δήμους, ὲν οὐδενὶ τίθενται·
τῶν ἑαυτῶν δὲ ποιοῦνται πάρεργον δυναστείας τὴν
κατ’ ἐκείνων ὠμότητα. Παραϐάλλετε τοίνυν ταύτην μου
τὴν ἐπιστολὴν, μικρῷ πρώην ἐπέστειλα (28)· καὶ τὸ
διάφορον κατανοήσατε , πόσους μὲν ὑμῶν ἐπαίνους
ἔγραφον τότε. Νυνὶ δὲ, μὰ τοὺς θεοὺς, ὀφείλων ὑμᾶς
ἐπαινεῖν, ού δύναμαι διὰ τὴν παρανομίαν. Τολμᾷ
δῆμος ὥσπερ oi κύνες, ἄνθρωπον σπαράττειν. Εἶτα
οὐκ αἰσχύνεται κα)⁵ φυλάττειν (29) καθαράς τὰς χεῖ-
ρας ὡς προσάγειν πρὸς τοὺς θεοὺς, αἵματος καθ-
αρευούσας. Ἀλλά Γεὼργιος ἄξιος ἦν τοῦ τοιαῦτα
παθεῖν. Καὶ τούτων ἴσως ἐγὼ φαίην ἂν χείρονα καὶ
πικρότερα. Καὶ δι’ ὑμᾶς ὲρεῖτε(50)ο σύμφημι καὶ
αὐτός · παρ’ ὑμῶν δὲ εί λέγοιτο τοῦτο , οὐκέτι συγ-
χωρῶ. Νόμοι γὰρ ὑμῖν εἰσιν , οὒς χρὴ τιμᾶσθαι μά-
λιστα μὲν ὑπὸ πάντων ἰδίᾳ καὶ¹ στέργεσθαι. Πλὴν
ἐπειδὴ συμϐαίνει τῶν καθ’ ἕκαστόν τινας παρανομεῖν,
ἀλλὰ τὰ κοινά γοῦν εὐνομεῖσθαι χρὴ, καὶ πειθαρχεῖν
τοῖς νόμοις ὑμᾶς, καὶμὴ παραϐαίνειν ὅσαπερ ἐξ
ἀρχῆς ἐνομίσθη καλῶς. Εὐτύχημα γέγονεν ὑμῖν,
ἄνδρες Ἀλεξανδρεῖς, ἐπ’ ἐμοῦ πλημμελῆσαι τοιοῦτό
⁴τοι πρὸς ὕμάς, αίδοῖ τῇ-πρδς τδννέεόν, καὶ διὰ τὸν c
πάππον τὸν ὲμδν καὶ ὁμώνυμον (51), ὃς ἦρξεν αὐτῆς
τε Δίγύπτου, καὶ τῆς ὑμετέρας πόλεως, ἀδελφικὴν
ὑμῖν εὔνοιαν ἀποσώζω. Τὸ γὰρ τῆς ἐξουσίας ἀκατα-
φρόνητον, καὶ τδ ἀπηνέστερον καὶ καθαρὸν τῆς ἀρχῆς,
οὔποτε ἂν δή μου περιιδεῖν τόλμημα (32), μὴ καθάπερ
νόσημα χαλεπὸν , πικροτέρῳ διακαθᾶραι φαρμάκῳ.
Προσφέρω δὲ ἐγὼ ὑμῖν, δι’ ἇσπερ ἔναγχος ἔφην αίτίας,
τὺ προσηνέστατον, παραίνεσιν καὶ λόγους. Ὑφ’ ὧν
εὖ οἷδ’ ὅτι πείσεσθε μᾶλλον, ἥπερ ἐστὲ, καθάπερ
ἀκούω, τό τε ἀρχαῖον Ἕλληνες , καὶ τὰ νῦν ἐπὶ τῆς
VALESII ANNOTATIONES.
librorum. Deinde quod Artemium ducem_IEgypti
excusat, perimlequasi illeciviliter ac‘moderate se
gessisset. initio. administrationis suae. Quod quidem Β κέ). ὁμῴνξθμον. Julialnum enim iAritelligit exlpraafcgto
absurdissimum esset, si Julianus eum excusaret,
quem quasi noxittm occidi iusserat. Si quis igitur
versionem nostram sequi maluerit, _unica‘ta_ntum
particula supplenda est hoc modo :_ ίσιος δὲ Γεώρ-
γιον μᾶλλον.- ὀι caetera, ut_ supra. Petaviusvero _i_n
ἠοιίέ ad epistolam illam Juliani, εις sc_riptis_cod_i-
cibus aliath profert emendationem hujusmodi, ὃς
αὑτὸν παρεφύλαττεν, etc.
(9.8) Ἠν jupr πρώτῃ ἐπέστειλα. Magis placet
lectio, quam 3.1 codice Florentino et apud Nicepho-
rutnjnv'enj, μικρῷ πρώην Δἐπέστειλα..
(‘29) Καίίςρὺλάτὲέινξιη epistolis Juliani Cmsaris
legitur καὶ φυλάττει. Quam’scripturam secutus est
Langus interpres Nicephori, ita'ut particula nega-
tiva'subaudiatur ἀπὸ κοινοῦ.
(30) Καὶ δι’ ὑμᾶς ἐρεῖτε. Scribendttm est κᾶν
δι’ ⁷ ὑμᾶς ἐρεῖτε.