PG 67, col. 741
In English: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 7.2
Ἀνθεμίῳ ἐφάμιλλος ἦν· διὸ σχεδὸν πάντα τῇ συμ-A præterquam quod illi amicitia conjunctus erat,
θουλῇ Τρωῖλου ἐπράττετο.
ΚEESΑὰ. Ir.
Περὶ Ἀετικοῦ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκό-
που, ὀποῖος ὅν τὸ Qθος.
Τοδ τοίνυν βασιλέως ὄγδοον ἔτος ἄγοντος, τρίτον
ἔτος εἶχεν Ἀττικὸς τοῦτο ἐν τῇ Κωνσταντίνου πόλει
διαπρέπων· ἀνὴρ, ὡς φθάσαντες εἴπομεν, μετὰ τοῦ
πολὺ πεπαιδεῦσθαι, εὐλαβής τε καὶ φρόνιμος. Διὸ
καὶ τὰς ἐκκλησίας ἐπὶ αὐτοῦ συνέβη εἰς μέγα ἐπι-
δοῦναι. Οὐ γὰρ μόνον τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως συν-
εκρότει, ἀλλὰ καὶ τοὺς αἱρεσιώτας τῇ φρονήσει κατ-
έπληττε· καὶ σκύλλειν αὐτοὺς οὐδαμῶς ἡρεῖτο,
φοβεῖν δὲ ἐπιχειρῶν, αὗθις αὐτοῖς πρᾶον ἑαυτὸν ἐπ-
εδείκνυεν. Ἀλλὰ μὴν οὕτε λόγων ἡμέλει. Ἐπόνει γὰρ
περὶ τὰ τῶν παλαιῶν ἀναγνώσματα, διανυκτερεύων ἐν
αὐτοῖς· διὸ καὶ οὐκ ἐξενοφωνεῖτο παρὰ τῶν φιλοσό-
φων ἢ σοφιστῶν. Ἡυ δὲ καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσι χα-
ρίεις τε καὶ ἐπαγωγός· καὶ τοῖς λυπουμένοις συνεστύ-
γναζε. Καὶ ἀπλῶς, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, τοῖς πᾶι
τὰ πάντα ἐγίνετο.. Καὶ πρότερον μὲν ἡνίκα ἐν τῷ
πρεσβυτερίῳ ἐτάττετο, ἐκμαθὼν οὗς καὶ ἐπόνει λό-
γους, ἐπʼ ἐκκλησίας ἐδίδασκε. Μετὰ δὲ ταῦτα σὺν
τῇ φιλοπονίᾳ καὶ παῤῥησίαν κτησάμενος, ἐξ αὐτο-
σχεδίου καὶ πανηγυρικωτέραν τὴν διδασκαλίαν
ἐποιεῖτο. Οὐ μὴν τοιοῦτοι ἦσαν οἱ λόγοι, ὡς καὶ παρὰ
τῶν ἀκροατῶν σπουδάζεσθαι, ἢ γραφῇ παραδίδοσθαις
Περὶ μὲν ἤθους αὐτοῦ καὶ τρόπου καὶ παιδεύσεως
ἀποχρώντως εἰρήσθω. Ὁσα μέντοι μνήμης ἄξια
ἐπὶ τῶν αὐτοῦ χρόνων ἐγένετο, διηγήσομαι.
Nec tamen ejus conciones hujusmodi fuerunt, ut ab auditoribus vcl plausu exciperentur, vel scri-
ptis mandaremntur. Sed de ejus ingenio et moribus atque erudiionc ista suiciant. Nunc res memo-
ratu dignas quæ illius temporibus contigerumnt, exponere aggrediar.
ΚἔοΑ A. I.
Περὶ Θοοδοσίου καὶ Ἀγαπητοῦ, τῶν ἐν Συνάδοις
ἐπισκοπησάντων.
Θεοδόσιός τις ἐπίσκοπος ἦν, ὅς τοὺς ἐν αὐτῇ αἰρετι- Τheodosius quidam fuit episcopus. Hic hæreticos
κοὺς, πολλοὶ δὲ ἐν αὐτῇ ὄντες ἐτύγχανον τῆς Μακε- quorum in ea civitate ingens erat multitudo es
δονιανῶν θρησκείας, συντόνως ἐδίωκεν· ἐξελαύνων Macedonianorum secta, acriter persequebatur, eoo
αὐτοὺς οὐ μόνον τῆς πόλεως, ἀλλὰ δὴ καὶ τῶν ἀγρῶν. non ex urbe solum, verumn ctiam ex agris expel-
Καὶ τοῦτο ἐποίει, οὐκ εἰωθὸς διώκειν τῇ ὀρθοδόξῳ Iens. Id autem agebat, non ex more orthodoxæ
VALESII ANNoTATIONES.
φιλοσοφίας. Dc eodem Τroilo intelligendus est Sy-
nesii locus in epistola 79 ad Anastasium, qui sic
habet, τοῦ σοφιστοῦ, φησὶ, μόνου παρόντος, etc. De
Anthemio loqtitur prælecto prætorio, cui ægro-
tanti Constantinopnli solum assedisse ait Sophi-
stam, Τrailum scilicet.
(76) Ἐν Συνάδῳ πόλει. Melius scriberetur
Συννάδῳ, per duplex νν, sic enim frequentius
scribitur nomen hujus urbis in veteribus nummis.
Certe Joannes Τrictanus nummum imperatoris
Caracallæ protulit, qui hanc habet inscriptionem,
Συνναδέων. Interdum tamen cum unico ν scribitur.
lta certe legitur in vetere nummo imp. Nervæ, in
cujus aversa parte insculptus est Jupiter cum hac
inscriptione,
ΔIA I ANAIMoNC T N AOIS.
uit hic nummus in thesauro illutris viri domini
θουλῇ Τρωῖλου ἐπράττετο.
ΚEESΑὰ. Ir.
Περὶ Ἀετικοῦ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκό-
που, ὀποῖος ὅν τὸ Qθος.
Τοδ τοίνυν βασιλέως ὄγδοον ἔτος ἄγοντος, τρίτον
ἔτος εἶχεν Ἀττικὸς τοῦτο ἐν τῇ Κωνσταντίνου πόλει
διαπρέπων· ἀνὴρ, ὡς φθάσαντες εἴπομεν, μετὰ τοῦ
πολὺ πεπαιδεῦσθαι, εὐλαβής τε καὶ φρόνιμος. Διὸ
καὶ τὰς ἐκκλησίας ἐπὶ αὐτοῦ συνέβη εἰς μέγα ἐπι-
δοῦναι. Οὐ γὰρ μόνον τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως συν-
εκρότει, ἀλλὰ καὶ τοὺς αἱρεσιώτας τῇ φρονήσει κατ-
έπληττε· καὶ σκύλλειν αὐτοὺς οὐδαμῶς ἡρεῖτο,
φοβεῖν δὲ ἐπιχειρῶν, αὗθις αὐτοῖς πρᾶον ἑαυτὸν ἐπ-
εδείκνυεν. Ἀλλὰ μὴν οὕτε λόγων ἡμέλει. Ἐπόνει γὰρ
περὶ τὰ τῶν παλαιῶν ἀναγνώσματα, διανυκτερεύων ἐν
αὐτοῖς· διὸ καὶ οὐκ ἐξενοφωνεῖτο παρὰ τῶν φιλοσό-
φων ἢ σοφιστῶν. Ἡυ δὲ καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσι χα-
ρίεις τε καὶ ἐπαγωγός· καὶ τοῖς λυπουμένοις συνεστύ-
γναζε. Καὶ ἀπλῶς, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, τοῖς πᾶι
τὰ πάντα ἐγίνετο.. Καὶ πρότερον μὲν ἡνίκα ἐν τῷ
πρεσβυτερίῳ ἐτάττετο, ἐκμαθὼν οὗς καὶ ἐπόνει λό-
γους, ἐπʼ ἐκκλησίας ἐδίδασκε. Μετὰ δὲ ταῦτα σὺν
τῇ φιλοπονίᾳ καὶ παῤῥησίαν κτησάμενος, ἐξ αὐτο-
σχεδίου καὶ πανηγυρικωτέραν τὴν διδασκαλίαν
ἐποιεῖτο. Οὐ μὴν τοιοῦτοι ἦσαν οἱ λόγοι, ὡς καὶ παρὰ
τῶν ἀκροατῶν σπουδάζεσθαι, ἢ γραφῇ παραδίδοσθαις
Περὶ μὲν ἤθους αὐτοῦ καὶ τρόπου καὶ παιδεύσεως
ἀποχρώντως εἰρήσθω. Ὁσα μέντοι μνήμης ἄξια
ἐπὶ τῶν αὐτοῦ χρόνων ἐγένετο, διηγήσομαι.
Nec tamen ejus conciones hujusmodi fuerunt, ut ab auditoribus vcl plausu exciperentur, vel scri-
ptis mandaremntur. Sed de ejus ingenio et moribus atque erudiionc ista suiciant. Nunc res memo-
ratu dignas quæ illius temporibus contigerumnt, exponere aggrediar.
ΚἔοΑ A. I.
Περὶ Θοοδοσίου καὶ Ἀγαπητοῦ, τῶν ἐν Συνάδοις
ἐπισκοπησάντων.
Θεοδόσιός τις ἐπίσκοπος ἦν, ὅς τοὺς ἐν αὐτῇ αἰρετι- Τheodosius quidam fuit episcopus. Hic hæreticos
κοὺς, πολλοὶ δὲ ἐν αὐτῇ ὄντες ἐτύγχανον τῆς Μακε- quorum in ea civitate ingens erat multitudo es
δονιανῶν θρησκείας, συντόνως ἐδίωκεν· ἐξελαύνων Macedonianorum secta, acriter persequebatur, eoo
αὐτοὺς οὐ μόνον τῆς πόλεως, ἀλλὰ δὴ καὶ τῶν ἀγρῶν. non ex urbe solum, verumn ctiam ex agris expel-
Καὶ τοῦτο ἐποίει, οὐκ εἰωθὸς διώκειν τῇ ὀρθοδόξῳ Iens. Id autem agebat, non ex more orthodoxæ
VALESII ANNoTATIONES.
φιλοσοφίας. Dc eodem Τroilo intelligendus est Sy-
nesii locus in epistola 79 ad Anastasium, qui sic
habet, τοῦ σοφιστοῦ, φησὶ, μόνου παρόντος, etc. De
Anthemio loqtitur prælecto prætorio, cui ægro-
tanti Constantinopnli solum assedisse ait Sophi-
stam, Τrailum scilicet.
(76) Ἐν Συνάδῳ πόλει. Melius scriberetur
Συννάδῳ, per duplex νν, sic enim frequentius
scribitur nomen hujus urbis in veteribus nummis.
Certe Joannes Τrictanus nummum imperatoris
Caracallæ protulit, qui hanc habet inscriptionem,
Συνναδέων. Interdum tamen cum unico ν scribitur.
lta certe legitur in vetere nummo imp. Nervæ, in
cujus aversa parte insculptus est Jupiter cum hac
inscriptione,
ΔIA I ANAIMoNC T N AOIS.
uit hic nummus in thesauro illutris viri domini