PG 67, col. 784
In English: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 7.21
αὐτῇ κέκτηται, προσήκει ἐκ τούτων ῥύσασθαί τε
τῶν στρατιωτῶν τοὺς αἰχμαλώτους (19), καὶ διαθρέ-
ψαι αὐτούς. Ταῦτα καὶ ἄλλα πλείονα τούτοις παρα-
πλήσια διεξελθὼν, χωνεύει μὲν τὰ κειμήλια . Τιμή-
ματα δὲ τοῖς στρατιώταις ὑπὲρ τῶν αἰχμαλώτων
καταβαλὼν, αὶ διαθρέψας αὐτοὺς, εἶτα δοὺς ἐφόδια,
τῷ οἰκείῳ ἀπέπεμψε βασιλεῖ. Αὕτη ἡ τοῦ θαυμαστοῦ
Ἀκακίου πρᾶξις πλέον τὸν Περσῶν βασιλέα κατ-
έπληττεν, ὅτι ἀμφότερα ωμαῖοι μεμελετήκασι,
πολέμῳ τε ααὶ εὐεργεσίᾳ ππικᾷν. Φασὶν δὲ ὡς καὶ
ἐπιθυμήσειν (20) ὁ Περσῶν βασιλεὺς εἰς δψιν ἐλθεῖν
αὐτῷ τὸν Ἀκάκιον, ἐφʼ φτε καὶ τῆς θέας ἀπολαῦσαι
τʼ ἀνδρὸς, καὶ τοῦτο γενέσθαι τοῦ βασιλέως Θεοδο-
σίου κελεύσαντος. Τῆς οὖν ἐκ Θεοῦ νίκης τοοῖς ω-
μαίοις ὑπαρξάσης, πολλοὶ τῶν ἐν λόγοις ἀνθούντων
εἰς τὸν βαάιλέα βασιλικσὺς ἔγραφον λόγους, δημο-
σίᾳ τε τούτους παρήεσαν. Καὶ δὴ καὶ ἡ τοῦ βασι-
λέως γαμετὴ ἔ ἡρωῖκῷ μέτρῳ ποιήματα ἔγραφεν·
ἦν γὰρ ἐλλόγιμος· Λεοντίσυ γὰρ τοῦ σοφιστοῦ τῶν
Ἀθηνῶν (2I) θυγάτηρ οὕσα, ὑπὸ τῷ πατρὶ ἐπαι-
δεύθη, καὶ διὰ λόγων ἐληλύθει παντοίων. Ταύτην
ἡνίκα ὁ βασιλεὺς ἔμελλεν ἄγεσθαι, Χριστιανὴν ὁ ἐπί-
σκοπος Ἀττικὸς ποιήσας, ἐν τῷ βαπτίζειν, ἀντὶ
Ἀθηναῖδος Εὐδοκίαν ὡτόμασεν. Πολλοὶ μὲν οὖν, ὡς
ἔφην, βασιλικοὺς ἔλεγον λόγους· ὁ μέν τας τῷ βασι-
λεῖ γνώριμος βουλόμενος γενέσθαι· ὁ δέ τις τὴν οἰ-
κείαν ἐν λόγοις δύναμιν εἰς πολλοὺς ἄγειν ἐσπουδα-
κὼς, μηδαμῶς ἀγνοεῖσθαι θέλων ἢν πολλοῖς πόνκς
παιδείαν ἐκτήσατο..
sΚESΑA. ΚΚr.
De airtutlbus quæ in ff heodosio Juiore inerant. Περὶ τῶν ππροσόστωνæ καλῶν τῷ βαοιιλεῖ Θεοβοσίῳ
τῷ νέῳ.
Ego vero qui neque in imperatoris notitiam Ἐγὼ δὲ οὕτε τῷ βασιλεῖ γνωρισθῆναι σπουδά-
pervenire studeo, nec eloquentiam ostentare desi- ζνν, οὕτε λόγων ἐπίδειξιν ποιήσασθαι βουλόμενος,
dero, ea quæ ih imperatore nostro insunt bona, αὐτὰ ψιλὰ μετὰ τῆς ἀληθείας τὰ προσόντα καλὰ τῷ
absque ullo orationis fuco sincere exponere con- βασιλεῖ ἀπομνημονεῦσαι προῇρημαι. Ἐπεὶ καὶ τῷ
stitui. Etenim cum tam utilia sint ac fructuosa, ea σιγῆσαι αὐτὰ οὕτως ὄντα χρηστὰ, ζημίαν κρίνω μὴ
silentio præterire, non mediocre afferret detrimen- γνωσθέντα τοῖς μεθʼ ἡμᾶς. Πρῶτον μὲν γὰρ ἐν βα-
vALESuI ANNoTAToNES.
(19) ύσασθαι τῶν στρατωτῶν τοὺς οἰχρ- (20) σsασὶν δέ ὲς κοὶ ἐπιδυμήσειν. Seribendua
αλώτους. Pessime Christophorsonus vertit, milites est procul dubio ἐπεθύμησεν. Idque postulat lex
(21) Aεοντίου γὰρ τοῦ σοριστοῦ τῶα ΤἈβηνῶs.
qui regionem illam incolebass. Adde quod milites ic est, nl fallor, Leontius, quem Clympiodorus
κατʼ ἐξοχὴν dicuntur Roræani, ad distinctionem sno studio et cura promotum esse scribit Athenis
parbarorum, ut notavi ad Ammiahum Marcellinum. ad sophisticum thronum, cum id ille minime ad-
Issa Socrates noster paulo ρost στρατιώτας appellat huc vellet, quemadmodum refert Photius in 8i-
vAuoROMM.
(ii Heracliti, philosophi Atheniensis, mortuo patre,
Constantinopolim cum cognatis suis venit, et nupta
est Τheodosio Junioriimp. vI ldus Junias anni 421,
nuptias conciliante Pulcheria Τheodosii sorore,
quæ sic virginem ad fratrem laudavit : Jnren
adolescentulam puram , egregie orsatam , subtili
frontis descriptione et lineamentis, decenti naso, ni-
reo candore, luminibus magnis, singulari gratia,
como crispoa et lava, maturo incessu, eraditam,
ffræcanicam virginem. lura de hac re videantur in
Chronico Alexrandrino, sub hujus anni consulibus.
τῶν στρατιωτῶν τοὺς αἰχμαλώτους (19), καὶ διαθρέ-
ψαι αὐτούς. Ταῦτα καὶ ἄλλα πλείονα τούτοις παρα-
πλήσια διεξελθὼν, χωνεύει μὲν τὰ κειμήλια . Τιμή-
ματα δὲ τοῖς στρατιώταις ὑπὲρ τῶν αἰχμαλώτων
καταβαλὼν, αὶ διαθρέψας αὐτοὺς, εἶτα δοὺς ἐφόδια,
τῷ οἰκείῳ ἀπέπεμψε βασιλεῖ. Αὕτη ἡ τοῦ θαυμαστοῦ
Ἀκακίου πρᾶξις πλέον τὸν Περσῶν βασιλέα κατ-
έπληττεν, ὅτι ἀμφότερα ωμαῖοι μεμελετήκασι,
πολέμῳ τε ααὶ εὐεργεσίᾳ ππικᾷν. Φασὶν δὲ ὡς καὶ
ἐπιθυμήσειν (20) ὁ Περσῶν βασιλεὺς εἰς δψιν ἐλθεῖν
αὐτῷ τὸν Ἀκάκιον, ἐφʼ φτε καὶ τῆς θέας ἀπολαῦσαι
τʼ ἀνδρὸς, καὶ τοῦτο γενέσθαι τοῦ βασιλέως Θεοδο-
σίου κελεύσαντος. Τῆς οὖν ἐκ Θεοῦ νίκης τοοῖς ω-
μαίοις ὑπαρξάσης, πολλοὶ τῶν ἐν λόγοις ἀνθούντων
εἰς τὸν βαάιλέα βασιλικσὺς ἔγραφον λόγους, δημο-
σίᾳ τε τούτους παρήεσαν. Καὶ δὴ καὶ ἡ τοῦ βασι-
λέως γαμετὴ ἔ ἡρωῖκῷ μέτρῳ ποιήματα ἔγραφεν·
ἦν γὰρ ἐλλόγιμος· Λεοντίσυ γὰρ τοῦ σοφιστοῦ τῶν
Ἀθηνῶν (2I) θυγάτηρ οὕσα, ὑπὸ τῷ πατρὶ ἐπαι-
δεύθη, καὶ διὰ λόγων ἐληλύθει παντοίων. Ταύτην
ἡνίκα ὁ βασιλεὺς ἔμελλεν ἄγεσθαι, Χριστιανὴν ὁ ἐπί-
σκοπος Ἀττικὸς ποιήσας, ἐν τῷ βαπτίζειν, ἀντὶ
Ἀθηναῖδος Εὐδοκίαν ὡτόμασεν. Πολλοὶ μὲν οὖν, ὡς
ἔφην, βασιλικοὺς ἔλεγον λόγους· ὁ μέν τας τῷ βασι-
λεῖ γνώριμος βουλόμενος γενέσθαι· ὁ δέ τις τὴν οἰ-
κείαν ἐν λόγοις δύναμιν εἰς πολλοὺς ἄγειν ἐσπουδα-
κὼς, μηδαμῶς ἀγνοεῖσθαι θέλων ἢν πολλοῖς πόνκς
παιδείαν ἐκτήσατο..
sΚESΑA. ΚΚr.
De airtutlbus quæ in ff heodosio Juiore inerant. Περὶ τῶν ππροσόστωνæ καλῶν τῷ βαοιιλεῖ Θεοβοσίῳ
τῷ νέῳ.
Ego vero qui neque in imperatoris notitiam Ἐγὼ δὲ οὕτε τῷ βασιλεῖ γνωρισθῆναι σπουδά-
pervenire studeo, nec eloquentiam ostentare desi- ζνν, οὕτε λόγων ἐπίδειξιν ποιήσασθαι βουλόμενος,
dero, ea quæ ih imperatore nostro insunt bona, αὐτὰ ψιλὰ μετὰ τῆς ἀληθείας τὰ προσόντα καλὰ τῷ
absque ullo orationis fuco sincere exponere con- βασιλεῖ ἀπομνημονεῦσαι προῇρημαι. Ἐπεὶ καὶ τῷ
stitui. Etenim cum tam utilia sint ac fructuosa, ea σιγῆσαι αὐτὰ οὕτως ὄντα χρηστὰ, ζημίαν κρίνω μὴ
silentio præterire, non mediocre afferret detrimen- γνωσθέντα τοῖς μεθʼ ἡμᾶς. Πρῶτον μὲν γὰρ ἐν βα-
vALESuI ANNoTAToNES.
(19) ύσασθαι τῶν στρατωτῶν τοὺς οἰχρ- (20) σsασὶν δέ ὲς κοὶ ἐπιδυμήσειν. Seribendua
αλώτους. Pessime Christophorsonus vertit, milites est procul dubio ἐπεθύμησεν. Idque postulat lex
(21) Aεοντίου γὰρ τοῦ σοριστοῦ τῶα ΤἈβηνῶs.
qui regionem illam incolebass. Adde quod milites ic est, nl fallor, Leontius, quem Clympiodorus
κατʼ ἐξοχὴν dicuntur Roræani, ad distinctionem sno studio et cura promotum esse scribit Athenis
parbarorum, ut notavi ad Ammiahum Marcellinum. ad sophisticum thronum, cum id ille minime ad-
Issa Socrates noster paulo ρost στρατιώτας appellat huc vellet, quemadmodum refert Photius in 8i-
vAuoROMM.
(ii Heracliti, philosophi Atheniensis, mortuo patre,
Constantinopolim cum cognatis suis venit, et nupta
est Τheodosio Junioriimp. vI ldus Junias anni 421,
nuptias conciliante Pulcheria Τheodosii sorore,
quæ sic virginem ad fratrem laudavit : Jnren
adolescentulam puram , egregie orsatam , subtili
frontis descriptione et lineamentis, decenti naso, ni-
reo candore, luminibus magnis, singulari gratia,
como crispoa et lava, maturo incessu, eraditam,
ffræcanicam virginem. lura de hac re videantur in
Chronico Alexrandrino, sub hujus anni consulibus.