PG 67, col. 79
In English: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 1.9
tur) ιη is in civitate sua maneat, nec ullam habeat
aut manus imponendi aut eligendi potestatem; nec
hujus rei causa aut in vico, aut in urbe ulla compa-
reat, sed nudum honoris sui nomen retineat. li vero
qui ab ipso constituti sunt, sanctiore 28 ordina-
tione conlirmati, ad communionem admittantur, ea
lege ut honorem quidem ac ministerium suum reti-
neant ; secundo tamen semper loco sint ab iis omni-
bus qui in unaquaque parmcia et Ecclesia versantur, a
(55) Κατᾲ τὰρ-τὸν ἀκριϐῆ λςὸγοζζ Male Christo—
phorsonus hunc locum ita vertit : Nam si accurate
in eum inquisitum fuisset, nihil certe commeruisse!
venite : ᾁκριϐὴς λᾴγόςβει strictum jus, cui opponi-
tur aequitas, sive ὲᾶτιείκεια. Aiunt igitur Patres sy-
ltll' ω ultas, Slve επιεικεια. munt Igitur runca ay-
nodi Ismenis synodum egisse cum Melitio, non stri-
cto ac summo jure, nec justa exactam regulam _ac
disciplinam, sed dispensativ_e,__h_oc εει-συγκαταϐα-
τικώξ. Summo enim' jure Melitius nullam veniam
merebatur, quippe qui‘ordinationes‘ nullat_enu_s ad
merebatur, qutp qm orulnauones nuuatenus au
se pertinentes sig;3 vindicasset,_et schisma in/Egy-
pro“ ίεςίξεςι- ιιι enim 39ers gestientes"??? hu-
ius epistol-.2695; δὲ χᾶριτι βεοῦ mean σχίσματι
ἒύρεὸἐντας. Ob hanc:i_gi_t_u‘r teme_ri_tatem atque inso-
lentiam, dignus erat ileiitius qui deponeretur_atque
excommunicaretur. Sed tamen sanctissimi Patres
clementius cum eo agere voluerunt, omnem quidem
potestatem ei adimentes, solum ‘autem_episcopi no-
inen ei relinquentes. Cur autem benignius actum sit C de presbyteris quidem a Melitio ronstitutis q
eum Μιξιὶῐὶοζ plures causae all'erri possunt. P_ri_ma
est quam insinuant in hac epistola ’sanctissitni Pa-
tres', eo quod scilicet vigoremfensura' ac severi-
tatis'sua‘, in Arium ejusque socios prius distrinxe-
rant. JEquum autem erat ut post tristernatque im-
mitem in illos latam sententiam, locus deinceps cle-
mentia: relinqueretur : praesertim cum Melitius nul-
lius haereseos convictus, schisma tantum fecisse
argueretur. Multi quoque intermelitihanos erant yiri
bo'ni, et sanctitate vita: conspicui. Cujusmodi fuit
Paphnutius ille ana_ehoreta, et Joannes episcopus,
de'quibus loquitur Epiph. in haresiblelitianortlm.
Denique pro bono pacis, ut vulgo dicitur, quo Ec-
clesiae mémbra antea divulsa in unum coalescerent,
Patres Niezeni Melitianos in communionem recepe-
τ Ψαὲν δὲ τὸ ὄνομα τῆς τιμῆς κεκτῆσθαι. ι) ι Τοὺς δὲ ὑπ’ αὑτοῦ κατασταθέντας . ἶ .
Melitius,pra:ter crimen supra memoratum, antiquam
et ubique fere receptam episcoporum ordinandicon-
suetudinem violaverat. Quippe mos fuit ut omnes
provinci-.1: episcopi ad sedem vacantem convenien-
tes, plebe praesente, successorem eligerent ac ordi-
narent. Melitius vero, quemcunque loeum aut regio-
nem peragrarit,gibi episcopos, presbyteros et diaco-
nos sua propria auctoritate instituerat, utgscribit
Epiphanius, haeres. 68, et Theodorct. Havet. fab. lib.
ιγ’, cap. 7 .Haee ab eo inique facta cum Alexander episc.
Alexandrinus synodo 'Nicazna: significasset, auctor
fuit, ni fallor, ut quartus ejusdem synodi canon eon-
dcretur; quonempe decernitur ut, quandocunque
episcopus ordinandus est, omnes provinciae episcopi
conveniant, vel saltem per litteras suffragia ferant,
et sic ordinationem simul peragant: quaefautemgab
iis fiant, agmetropolitano cujusque provincia confir-
tuentur. (Guil. Beveregius Ᾱηηὸι. in eanonem pne-
dictum, ubi hunc Socratis locum adducit.)
aut manus imponendi aut eligendi potestatem; nec
hujus rei causa aut in vico, aut in urbe ulla compa-
reat, sed nudum honoris sui nomen retineat. li vero
qui ab ipso constituti sunt, sanctiore 28 ordina-
tione conlirmati, ad communionem admittantur, ea
lege ut honorem quidem ac ministerium suum reti-
neant ; secundo tamen semper loco sint ab iis omni-
bus qui in unaquaque parmcia et Ecclesia versantur, a
(55) Κατᾲ τὰρ-τὸν ἀκριϐῆ λςὸγοζζ Male Christo—
phorsonus hunc locum ita vertit : Nam si accurate
in eum inquisitum fuisset, nihil certe commeruisse!
venite : ᾁκριϐὴς λᾴγόςβει strictum jus, cui opponi-
tur aequitas, sive ὲᾶτιείκεια. Aiunt igitur Patres sy-
ltll' ω ultas, Slve επιεικεια. munt Igitur runca ay-
nodi Ismenis synodum egisse cum Melitio, non stri-
cto ac summo jure, nec justa exactam regulam _ac
disciplinam, sed dispensativ_e,__h_oc εει-συγκαταϐα-
τικώξ. Summo enim' jure Melitius nullam veniam
merebatur, quippe qui‘ordinationes‘ nullat_enu_s ad
merebatur, qutp qm orulnauones nuuatenus au
se pertinentes sig;3 vindicasset,_et schisma in/Egy-
pro“ ίεςίξεςι- ιιι enim 39ers gestientes"??? hu-
ius epistol-.2695; δὲ χᾶριτι βεοῦ mean σχίσματι
ἒύρεὸἐντας. Ob hanc:i_gi_t_u‘r teme_ri_tatem atque inso-
lentiam, dignus erat ileiitius qui deponeretur_atque
excommunicaretur. Sed tamen sanctissimi Patres
clementius cum eo agere voluerunt, omnem quidem
potestatem ei adimentes, solum ‘autem_episcopi no-
inen ei relinquentes. Cur autem benignius actum sit C de presbyteris quidem a Melitio ronstitutis q
eum Μιξιὶῐὶοζ plures causae all'erri possunt. P_ri_ma
est quam insinuant in hac epistola ’sanctissitni Pa-
tres', eo quod scilicet vigoremfensura' ac severi-
tatis'sua‘, in Arium ejusque socios prius distrinxe-
rant. JEquum autem erat ut post tristernatque im-
mitem in illos latam sententiam, locus deinceps cle-
mentia: relinqueretur : praesertim cum Melitius nul-
lius haereseos convictus, schisma tantum fecisse
argueretur. Multi quoque intermelitihanos erant yiri
bo'ni, et sanctitate vita: conspicui. Cujusmodi fuit
Paphnutius ille ana_ehoreta, et Joannes episcopus,
de'quibus loquitur Epiph. in haresiblelitianortlm.
Denique pro bono pacis, ut vulgo dicitur, quo Ec-
clesiae mémbra antea divulsa in unum coalescerent,
Patres Niezeni Melitianos in communionem recepe-
τ Ψαὲν δὲ τὸ ὄνομα τῆς τιμῆς κεκτῆσθαι. ι) ι Τοὺς δὲ ὑπ’ αὑτοῦ κατασταθέντας . ἶ .
Melitius,pra:ter crimen supra memoratum, antiquam
et ubique fere receptam episcoporum ordinandicon-
suetudinem violaverat. Quippe mos fuit ut omnes
provinci-.1: episcopi ad sedem vacantem convenien-
tes, plebe praesente, successorem eligerent ac ordi-
narent. Melitius vero, quemcunque loeum aut regio-
nem peragrarit,gibi episcopos, presbyteros et diaco-
nos sua propria auctoritate instituerat, utgscribit
Epiphanius, haeres. 68, et Theodorct. Havet. fab. lib.
ιγ’, cap. 7 .Haee ab eo inique facta cum Alexander episc.
Alexandrinus synodo 'Nicazna: significasset, auctor
fuit, ni fallor, ut quartus ejusdem synodi canon eon-
dcretur; quonempe decernitur ut, quandocunque
episcopus ordinandus est, omnes provinciae episcopi
conveniant, vel saltem per litteras suffragia ferant,
et sic ordinationem simul peragant: quaefautemgab
iis fiant, agmetropolitano cujusque provincia confir-
tuentur. (Guil. Beveregius Ᾱηηὸι. in eanonem pne-
dictum, ubi hunc Socratis locum adducit.)