PG 69, col. 692
δὼς, τὴν ἐμὴν καὶ μόνην πρεταωδεστάτην ἐπνετέμη-
κας αὐτῇ τιμήν τε καὶ δόξαν, κάγὼ τὴν σὴν διαῤ-
ῥήξω βασιλείαν, καὶ δώαω αὐτὴν τῷ δούλῳ σευ, ἔν
δ πεποίηκας, μάθῃς ἐξ αὐτοῦ τοῦ συμβεβηκέτος. -
Ἐπειδὴ γὰρ ταῖς εἰςγυναῖκας ἐπιθυμίαις ἡττώμενος.
καίτοι σοφὸς ὡν ἄγαν ὁ Σολομών, μονονουχὶ καὶ
ὅαον ἦκεν εἰπεῖν εἰς ἐγχειιρημάτων δύναμιν, τὴν τοῦ
Θεοῦ βασιλείαν διέῤῥηξεν, εἰδώλοις ἀνάπτων τὴν αὐ-
τῷ μόνῳ πρεπωδεστάτην τιμήν τε καὶ δόξαν· ταύτῃ-
τοι καὶ μάλα εἰκότως διαῤῥηγνύναι Θεὲς ἐππείλεε
τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, τοῖς ἴσοις ἀντιλοπῶν, κατὰ τὸ
ἐν προφήτῃ γεγραμμένον Ἰεζεκιήλ· « Καθὼς ἐποίη-
σας, οὕτως ἔσται σοι· τὸ ἀνταπόδομά σου ἀνταποδο-
θήσεται σοι εἰς κεφαλήν σου. »
ἔοὶ ἐβοιλεύσατο d βασιιλεῶς κά ἐπορεύβ κsæ
ἐποίησε δύο δαμάλεις.
Xρίλλου. Πρόξενος [εοd. πρόξενον] ὀλέθρου γi-
γονε τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ Ἰεροβοὰμ, τὸ ἀνθελέσθαι τὴs
τῶν ἀνθρώπων βασιλείαν δεικνὺς, καὶ ἀποφοκκτξσαε.
τοῦ βασιλεύεσθαι παρὰ Θεοῦ διὰ προφητῶν. Ἰδoα
γὰρ ὁ Ἰεροβοὰμ ἐμὲ τὸν Δεσπότην παρώργισε καε-
νοτομήσας δαμάλεις, καὶ τὸ ἐμὸν αὐταῖς ἀξίωμα
περιιθείς. Καὶ πάλιν· Ἐπενόησεν ἐν ἀρχαῖς Ἰερο-
βοὰμ τὰς δαμάλεις, καὶ πληροῦν ἐκέλευσεν ἐαʼ αὐταῖς
τὰ νενομισμένα, τὴν τῷ Θεῷ πρέπουσαν δόξαν τοῖς
ἰδίοις εὐρέμασιν ἀνάπτων ὁ δείλαιος· ἵνʼ ἔχοι μὲν
Καὶ ἀμπελὼν ες ῆν τῷ Καουθαt
λρζλλοοο. Ἀμπελῶνα νοεῖν τὸν Ἰσραήλ Ἡσαῖας
ἡμῖν ὑποτίθεται. Ἀλλʼ οἱ τούτου ἡγούμενοι, ὦν φέρει
τύπον ὁ Ἀχαὰβ, ἐπεθύμοον αὐτὸν ἔχειν, ἀλλʼ οὐæ
ἔπειθον καταπροδοῦναι σφίσιν τὸν τοῦ πατρὸς ἐξαί-
ρετον ἀμπελῶνα, ἵνα καὶ εἰς κῆπον αὕτὸν λαχανίας
μετασκευάσωσι, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα
ἀνθρώπων, καὶ ποτίζοντες αὐτὸν ἀνατροπὴν θολεράν.
ἶτα τί δέδρακεν ἡ θεομίσητος Ἰεζάβελ, τουτέστιν
ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ, ταῖς τῶν ἡγουμένων
συνδραμοῦσα λύπαις; Δόλῳ μέτεισι τὸν δίκαιον Nα-
βουθαὶ, τουτέστι τὸν ἐρχόμενον. Ἀνῇφηται γὰρ
συκοφαντούμενος ὁ Ἐμμανουήλ.
Θεός ὀρέων Θεός ἸσρήI.
Κυρλλου. Ὡοντο γὰρ ὅτι νενικήκασπν οἱ ἐξ Ἰα-
ραὴλ, μόνοις τοῖς ὄρεσιν ἢ καὶ ἐν τοῖς βουνοῖς δυνα-
μένου σώζειν Θεοῦ· ἡττήμεθα δὴ οὖν, φησὶν, ὅτε.
Θεὸς ὀρέων Θεὸς Ἰσραήλ· εἰ δὲ δὴ γένοιτο συνελθεῖν
εἰς μάχην ἐν πεδίοις ἐψιλωμένοις, περιεσόμεθα πάν-
τως, ἀτονοῦντος ἐν κοιλάαι τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ. Ἐλλη-
νικῆς δὲ ταῦτα φρενοβλαβείας ἐγκλήματα, καὶ τῶν
οὐκ εἰδότων τὸν ἀληθῆ καὶ κατὰ φύσιν Θεὸν ἀθυρο-
στομία δεινή. Οὐκοῦν ἡγανάκτει κατὰ τῶν ὀλλοφύλων
καὶ σφόδρα εἰκότως ὁ πάντα ἰσχύων Θεὸς, ὅτι καὶ
2) In vulgato quidem ordine est cap. αX, sed in
fuit Redemptoris interfecti Naboth. Respicitur au- Alex. Vaticanoest cap. αα. Ergo hic, ut alibi, se-
tem ad vancinium illud : Donec veniat eui mittes- quebatur Alexandrinus Cyrillus nostrum Vat., id
dus est, et ad verba; Benedictus qui venit is nomine est Alexandrinumtextum. Sic etiam in subsequento
fragmento.
κας αὐτῇ τιμήν τε καὶ δόξαν, κάγὼ τὴν σὴν διαῤ-
ῥήξω βασιλείαν, καὶ δώαω αὐτὴν τῷ δούλῳ σευ, ἔν
δ πεποίηκας, μάθῃς ἐξ αὐτοῦ τοῦ συμβεβηκέτος. -
Ἐπειδὴ γὰρ ταῖς εἰςγυναῖκας ἐπιθυμίαις ἡττώμενος.
καίτοι σοφὸς ὡν ἄγαν ὁ Σολομών, μονονουχὶ καὶ
ὅαον ἦκεν εἰπεῖν εἰς ἐγχειιρημάτων δύναμιν, τὴν τοῦ
Θεοῦ βασιλείαν διέῤῥηξεν, εἰδώλοις ἀνάπτων τὴν αὐ-
τῷ μόνῳ πρεπωδεστάτην τιμήν τε καὶ δόξαν· ταύτῃ-
τοι καὶ μάλα εἰκότως διαῤῥηγνύναι Θεὲς ἐππείλεε
τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, τοῖς ἴσοις ἀντιλοπῶν, κατὰ τὸ
ἐν προφήτῃ γεγραμμένον Ἰεζεκιήλ· « Καθὼς ἐποίη-
σας, οὕτως ἔσται σοι· τὸ ἀνταπόδομά σου ἀνταποδο-
θήσεται σοι εἰς κεφαλήν σου. »
ἔοὶ ἐβοιλεύσατο d βασιιλεῶς κά ἐπορεύβ κsæ
ἐποίησε δύο δαμάλεις.
Xρίλλου. Πρόξενος [εοd. πρόξενον] ὀλέθρου γi-
γονε τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ Ἰεροβοὰμ, τὸ ἀνθελέσθαι τὴs
τῶν ἀνθρώπων βασιλείαν δεικνὺς, καὶ ἀποφοκκτξσαε.
τοῦ βασιλεύεσθαι παρὰ Θεοῦ διὰ προφητῶν. Ἰδoα
γὰρ ὁ Ἰεροβοὰμ ἐμὲ τὸν Δεσπότην παρώργισε καε-
νοτομήσας δαμάλεις, καὶ τὸ ἐμὸν αὐταῖς ἀξίωμα
περιιθείς. Καὶ πάλιν· Ἐπενόησεν ἐν ἀρχαῖς Ἰερο-
βοὰμ τὰς δαμάλεις, καὶ πληροῦν ἐκέλευσεν ἐαʼ αὐταῖς
τὰ νενομισμένα, τὴν τῷ Θεῷ πρέπουσαν δόξαν τοῖς
ἰδίοις εὐρέμασιν ἀνάπτων ὁ δείλαιος· ἵνʼ ἔχοι μὲν
Καὶ ἀμπελὼν ες ῆν τῷ Καουθαt
λρζλλοοο. Ἀμπελῶνα νοεῖν τὸν Ἰσραήλ Ἡσαῖας
ἡμῖν ὑποτίθεται. Ἀλλʼ οἱ τούτου ἡγούμενοι, ὦν φέρει
τύπον ὁ Ἀχαὰβ, ἐπεθύμοον αὐτὸν ἔχειν, ἀλλʼ οὐæ
ἔπειθον καταπροδοῦναι σφίσιν τὸν τοῦ πατρὸς ἐξαί-
ρετον ἀμπελῶνα, ἵνα καὶ εἰς κῆπον αὕτὸν λαχανίας
μετασκευάσωσι, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα
ἀνθρώπων, καὶ ποτίζοντες αὐτὸν ἀνατροπὴν θολεράν.
ἶτα τί δέδρακεν ἡ θεομίσητος Ἰεζάβελ, τουτέστιν
ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ, ταῖς τῶν ἡγουμένων
συνδραμοῦσα λύπαις; Δόλῳ μέτεισι τὸν δίκαιον Nα-
βουθαὶ, τουτέστι τὸν ἐρχόμενον. Ἀνῇφηται γὰρ
συκοφαντούμενος ὁ Ἐμμανουήλ.
Θεός ὀρέων Θεός ἸσρήI.
Κυρλλου. Ὡοντο γὰρ ὅτι νενικήκασπν οἱ ἐξ Ἰα-
ραὴλ, μόνοις τοῖς ὄρεσιν ἢ καὶ ἐν τοῖς βουνοῖς δυνα-
μένου σώζειν Θεοῦ· ἡττήμεθα δὴ οὖν, φησὶν, ὅτε.
Θεὸς ὀρέων Θεὸς Ἰσραήλ· εἰ δὲ δὴ γένοιτο συνελθεῖν
εἰς μάχην ἐν πεδίοις ἐψιλωμένοις, περιεσόμεθα πάν-
τως, ἀτονοῦντος ἐν κοιλάαι τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ. Ἐλλη-
νικῆς δὲ ταῦτα φρενοβλαβείας ἐγκλήματα, καὶ τῶν
οὐκ εἰδότων τὸν ἀληθῆ καὶ κατὰ φύσιν Θεὸν ἀθυρο-
στομία δεινή. Οὐκοῦν ἡγανάκτει κατὰ τῶν ὀλλοφύλων
καὶ σφόδρα εἰκότως ὁ πάντα ἰσχύων Θεὸς, ὅτι καὶ
2) In vulgato quidem ordine est cap. αX, sed in
fuit Redemptoris interfecti Naboth. Respicitur au- Alex. Vaticanoest cap. αα. Ergo hic, ut alibi, se-
tem ad vancinium illud : Donec veniat eui mittes- quebatur Alexandrinus Cyrillus nostrum Vat., id
dus est, et ad verba; Benedictus qui venit is nomine est Alexandrinumtextum. Sic etiam in subsequento
fragmento.