PG 72, col. 497
δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι,
καὶ ἐν παντί τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνό-
ματί μου, καί θυσία καθαρά ’ διότι μέγα τό ὄνομα
μου ἐν τοῖς ἔθνεσι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
iB'. Ἀποφάσκει λοιπὸν ἐναργῶς τῆς κατά νόμον
λατρείας τὴν προσαγωγὴν, μονονουχὶ δέ καὶ ἀπο-
φοιτᾷ τῆς είς Ἰουδαίους ἀγάπης, καὶ ἀνεθέλητον
ποιεῖται τὴν ἱερωσύνην, καὶ ἀπαράδεκτον τὴν σκιάν,
βουθυσίας δὴ λέγω καὶ καπνοὺς, ὅτι μήτε ἐν ἀρχαῖς
οὗτος ἦν ὁ σκοπὸς αὐτοῦ. Kal μὴν καὶ τοῦτο ἡμῖν
ἐναργὲς καὶ δι’ ἐτέρων προφητῶν ἐποιεῖτο, λέγων
διά μὲν φωνῆς Ἡσαΐου · ι Πλήρης είμὶ ὁλοκαυτωμά-
των κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν, καὶ αἷμα ταύρων, καὶ
τράγων οὐ βούλομαι· οὐδ’ ἂν ἔρχησοε ὀφθῆναί μοι.
Τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὐμῶν;
Πατεῖν τὴν αὐλήν μου οὐ προσθήσεσθε. Ἐὰν φέρητε
σεμίδαλιν, μάταιον · θυμίαμα βδέλυγμα μοί ἐστι. ι
Διά δέ γε τῆς Ἰερεμίου φωνῆς· ‹ Τὰ ὁλοκαυτώματα
ὐμῶν συναγάγετε μετά τῶν θυσιῶν ὐμῶν, καὶ φάγετε
τὰ κρέα, ὅτι οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὐμῶν
περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν, ἐν ἡμέρᾳ ἀνήγαο
γον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου. ι ’Υποτύπωσις γὰρ
ὥσπερ, καὶ προαναφώνησις τῆς ἐν πνεύματί τε καὶ
ἀληθοῦς λατρείας ὁ νόμος ἦν, ι καὶ δικαιώματα σαρ-
κὸς, ὡς Θεσπέσιος γράφει Παῦλος, μέχρι καιροῦ
διορθώσεως ἐπικείμενα. ι ὐ δέ γε τῆς ἐπανορθώ-
σεως καιρὸς εἴη ἂν οὐχ ἔτερος, οἶμαι, τὶς παρὰ τὴν C
τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίαν, ὅτε καὶ ἡ πρώτη μὲν
διάθεσις διὰ τὸ, τὸ ἄμεμπτον οὐκ ἔχειν, ἀφανισθῆναι
λέγεται· ἐπαλσιώθη γάρ’ τῆς γε μὴν νέας καὶ δευ-
τέρας ἐξῃτήθη τόπος, ἦ καὶ παντὸς ἐπέκεινα μώμου
τε καὶ αἰτίας ἐστί. Λελάληκε γὰρ δι’ αὐτῆς, ὃς καὶ
ι μεγάλης βουλῆς Ἀγγελος ι ὠνόμασται. Τοιγάρτοι
καὶ ἔφασκενο ι Ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ, ἀλλ’ ὁ πέμψας
με Πατὴρ, αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκε, τί εἴπω, καὶ τί
λαλήσω. ι Ἔφη τοίνυν ἐναργῶς τοῖς κατά νόμον ἰε-
ρατεύουσιν, ώς ἀνεθέλητοί τέ εἰσιν αὐτῷ, μᾶλλον δὲ,
ὠς ἐν αὐτοῖς οὐκ ἔχει θελήματα, ἐν σκιᾷ καὶ⁸ τύποις
πληροῦσι θυσίας, καὶ ὡς οὐκ ἂν προσδέξαιτο παρ’
αὐτῶν τὰ ἱερουργούμενα. [προαγορεύει δὲ ὅτι μέγα
καὶ ἐπιφανὲς ἔσται τὸ ὄνομα αὐτοῦ παρά τοῖς ἀνὰ
πᾶσαν τὴν ὐπ’ οὐρανὸν, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ τε καὶ
ἔθνει θυσίαι καθαραὶ¹ καὶ ἀναίμακτοι προσκομισθή-
σονται τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, κατασμικρυνόντων αὐτὸν
οὐκέτι τῶν ἱερουργῶν, οὐτε μὴν ῥᾳθύμως προσκομι-
ζόντων αὐτῷ τὰς πνευματικὰς λατρείας· ἀλλ’ ἐν
σπουδῇ, καὶ ἐπιεικείᾳ, καὶ ἁγιασμῷ, τὰς τῶν νοητῶν
θυμιαμάτων εὐωδίας ἀνακομίζειν ἐσπουδακότων ,
τουτέστι, πίστιν, ἐλπίδα, ἀγάπην, καὶ τὰ ἐξ ἔργων
ἀγαθῶν αὐχήματα , προστεταγμένης δηλονότι τῆς
Χριστοῦ θυσίας τῆς οὐρανίου καὶ ζωοποιοῦ, δι’ ἧς κατήργηται θάνατος, καὶὴ φθαρτὴ δὴ αυτη, naida-.9)
γῆς, σὰρξ ἀμφιέννυται τὴν ἀφθαρσίαν.
- Υμεῖς δὲ ,βεϐηλοῦτε αὐτὸ ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς ’
νι-ιδτι. ι, ιι-ιδ, “Jerem. vn, Ἠλὶ. ⁷⁸ llehr. ιτ, ιο.
xv, 53.
PATBOL. GR. LXXII.
καὶ ἐν παντί τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνό-
ματί μου, καί θυσία καθαρά ’ διότι μέγα τό ὄνομα
μου ἐν τοῖς ἔθνεσι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
iB'. Ἀποφάσκει λοιπὸν ἐναργῶς τῆς κατά νόμον
λατρείας τὴν προσαγωγὴν, μονονουχὶ δέ καὶ ἀπο-
φοιτᾷ τῆς είς Ἰουδαίους ἀγάπης, καὶ ἀνεθέλητον
ποιεῖται τὴν ἱερωσύνην, καὶ ἀπαράδεκτον τὴν σκιάν,
βουθυσίας δὴ λέγω καὶ καπνοὺς, ὅτι μήτε ἐν ἀρχαῖς
οὗτος ἦν ὁ σκοπὸς αὐτοῦ. Kal μὴν καὶ τοῦτο ἡμῖν
ἐναργὲς καὶ δι’ ἐτέρων προφητῶν ἐποιεῖτο, λέγων
διά μὲν φωνῆς Ἡσαΐου · ι Πλήρης είμὶ ὁλοκαυτωμά-
των κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν, καὶ αἷμα ταύρων, καὶ
τράγων οὐ βούλομαι· οὐδ’ ἂν ἔρχησοε ὀφθῆναί μοι.
Τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὐμῶν;
Πατεῖν τὴν αὐλήν μου οὐ προσθήσεσθε. Ἐὰν φέρητε
σεμίδαλιν, μάταιον · θυμίαμα βδέλυγμα μοί ἐστι. ι
Διά δέ γε τῆς Ἰερεμίου φωνῆς· ‹ Τὰ ὁλοκαυτώματα
ὐμῶν συναγάγετε μετά τῶν θυσιῶν ὐμῶν, καὶ φάγετε
τὰ κρέα, ὅτι οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὐμῶν
περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν, ἐν ἡμέρᾳ ἀνήγαο
γον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου. ι ’Υποτύπωσις γὰρ
ὥσπερ, καὶ προαναφώνησις τῆς ἐν πνεύματί τε καὶ
ἀληθοῦς λατρείας ὁ νόμος ἦν, ι καὶ δικαιώματα σαρ-
κὸς, ὡς Θεσπέσιος γράφει Παῦλος, μέχρι καιροῦ
διορθώσεως ἐπικείμενα. ι ὐ δέ γε τῆς ἐπανορθώ-
σεως καιρὸς εἴη ἂν οὐχ ἔτερος, οἶμαι, τὶς παρὰ τὴν C
τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίαν, ὅτε καὶ ἡ πρώτη μὲν
διάθεσις διὰ τὸ, τὸ ἄμεμπτον οὐκ ἔχειν, ἀφανισθῆναι
λέγεται· ἐπαλσιώθη γάρ’ τῆς γε μὴν νέας καὶ δευ-
τέρας ἐξῃτήθη τόπος, ἦ καὶ παντὸς ἐπέκεινα μώμου
τε καὶ αἰτίας ἐστί. Λελάληκε γὰρ δι’ αὐτῆς, ὃς καὶ
ι μεγάλης βουλῆς Ἀγγελος ι ὠνόμασται. Τοιγάρτοι
καὶ ἔφασκενο ι Ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ, ἀλλ’ ὁ πέμψας
με Πατὴρ, αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκε, τί εἴπω, καὶ τί
λαλήσω. ι Ἔφη τοίνυν ἐναργῶς τοῖς κατά νόμον ἰε-
ρατεύουσιν, ώς ἀνεθέλητοί τέ εἰσιν αὐτῷ, μᾶλλον δὲ,
ὠς ἐν αὐτοῖς οὐκ ἔχει θελήματα, ἐν σκιᾷ καὶ⁸ τύποις
πληροῦσι θυσίας, καὶ ὡς οὐκ ἂν προσδέξαιτο παρ’
αὐτῶν τὰ ἱερουργούμενα. [προαγορεύει δὲ ὅτι μέγα
καὶ ἐπιφανὲς ἔσται τὸ ὄνομα αὐτοῦ παρά τοῖς ἀνὰ
πᾶσαν τὴν ὐπ’ οὐρανὸν, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ τε καὶ
ἔθνει θυσίαι καθαραὶ¹ καὶ ἀναίμακτοι προσκομισθή-
σονται τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, κατασμικρυνόντων αὐτὸν
οὐκέτι τῶν ἱερουργῶν, οὐτε μὴν ῥᾳθύμως προσκομι-
ζόντων αὐτῷ τὰς πνευματικὰς λατρείας· ἀλλ’ ἐν
σπουδῇ, καὶ ἐπιεικείᾳ, καὶ ἁγιασμῷ, τὰς τῶν νοητῶν
θυμιαμάτων εὐωδίας ἀνακομίζειν ἐσπουδακότων ,
τουτέστι, πίστιν, ἐλπίδα, ἀγάπην, καὶ τὰ ἐξ ἔργων
ἀγαθῶν αὐχήματα , προστεταγμένης δηλονότι τῆς
Χριστοῦ θυσίας τῆς οὐρανίου καὶ ζωοποιοῦ, δι’ ἧς κατήργηται θάνατος, καὶὴ φθαρτὴ δὴ αυτη, naida-.9)
γῆς, σὰρξ ἀμφιέννυται τὴν ἀφθαρσίαν.
- Υμεῖς δὲ ,βεϐηλοῦτε αὐτὸ ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς ’
νι-ιδτι. ι, ιι-ιδ, “Jerem. vn, Ἠλὶ. ⁷⁸ llehr. ιτ, ιο.
xv, 53.
PATBOL. GR. LXXII.