PG 74, col. 339
nes retundenda’. Si enim ex nostro silentio nihil
damni simpliciorum mentibus ingrueret, repudia?
tis vanis sermonibus ad ea qua: sequuntur espli-
cauda nos conferremus: sed cum non mediocre
damnum incumbat ei qui hujuscemodi dogmata
susceperit, nunquid consentaneum est ut pio in-
flammati zelo rationibus ac verbis depugnemus?
Sic enim perspicua erit adversariorum calliditas.
Agedum ergo, primum illud dicamus, stultum esse
prorsus ad naturae vel substantiae significationem
intempestive traducere quod per exemplum ac rei
similitudinem dictum est. Existimo enim iis qui
singula recte comprehendere velint, ad dicti sco-
pum respiciendum esse, magnoque studio consi-
derandum quid propositum sit ei qui loquitur. Εκ
his autem adverte rursus numquid recte dicere
tibi videamur. Servatori Christo propositum non
erat discipulos edocere se quidem alium esse se-
cundum naturam, alium vero Patrem, nec idcirco
Patrem vocandum agricolam existimabat, se vero
vitem. Nam si talis ei scapus fuisset, quidni ser-
monem ibi liniit alio nullo insuper addito? Scopum
enim suum citra confusionem ullam patefecisset,
juxta vestram sententiam, si seipsum duntaxat et
Patrem nominasset. Nunc autem cum praemiserit
se vitem esse, nosque palmitum instar ex ea peu-
dere, ac} praeterea culturae cilicium tribuat Patri,
nemini , ‘opinor, non patebit nihil eum tale signi-
ficare quale vos putatis, sed crassioribus quibus-
dam et sub oculos cadentibus exemplis audito-
ribus persuadere velle omnem nobis fecunditatis
spiritalis vim esse ab ipso, quemadmodum etpal-
mitibus a radice prodeuntibus'qualitas est ab ipsa.
Donatum enim est quodcunque est in nobis bo-
num ; in Deo vero non item : ipse enim est iu
seipso suarum praerogativarum , gloriae ac pote-
statis sibi uni convenientis ipsummct,principium.
Idcirco radix ac vitis quodanunodo Christus est;
nos vero palmites. Quod autem agricolam Patrem
nominaverit, ne dicas ita nuncupari quasi diversa
sit substantiae: nec enim id vult significare, sicuti
diximus; sed ostendere voluit naturam divinant
radicem et principium in 862 nobis fertilitatis
omnis Spiritalis ac vitae, quae praeter ea bona
quat diximus, instar agricola: lat-gitur et offert iis
qui per fidem ad illius participationem vocati
sunt, curam et providentiam cbaritatis. Nihil ergo
plane ad essentia rationem exemplorum dissimi-
litudo: nec enim Servatori Christo nunc proposio
tum est de hoc aliquid dicere, sed alium habet
scopum ratio doctrinae. Verum quoniam demens
ille solita sua temeritate quae prava sunt amplecti-_
tur, aitque nullam esse rationem qua: loci hujus
seopum a recto sensu detortum ad incarnationem
damni simpliciorum mentibus ingrueret, repudia?
tis vanis sermonibus ad ea qua: sequuntur espli-
cauda nos conferremus: sed cum non mediocre
damnum incumbat ei qui hujuscemodi dogmata
susceperit, nunquid consentaneum est ut pio in-
flammati zelo rationibus ac verbis depugnemus?
Sic enim perspicua erit adversariorum calliditas.
Agedum ergo, primum illud dicamus, stultum esse
prorsus ad naturae vel substantiae significationem
intempestive traducere quod per exemplum ac rei
similitudinem dictum est. Existimo enim iis qui
singula recte comprehendere velint, ad dicti sco-
pum respiciendum esse, magnoque studio consi-
derandum quid propositum sit ei qui loquitur. Εκ
his autem adverte rursus numquid recte dicere
tibi videamur. Servatori Christo propositum non
erat discipulos edocere se quidem alium esse se-
cundum naturam, alium vero Patrem, nec idcirco
Patrem vocandum agricolam existimabat, se vero
vitem. Nam si talis ei scapus fuisset, quidni ser-
monem ibi liniit alio nullo insuper addito? Scopum
enim suum citra confusionem ullam patefecisset,
juxta vestram sententiam, si seipsum duntaxat et
Patrem nominasset. Nunc autem cum praemiserit
se vitem esse, nosque palmitum instar ex ea peu-
dere, ac} praeterea culturae cilicium tribuat Patri,
nemini , ‘opinor, non patebit nihil eum tale signi-
ficare quale vos putatis, sed crassioribus quibus-
dam et sub oculos cadentibus exemplis audito-
ribus persuadere velle omnem nobis fecunditatis
spiritalis vim esse ab ipso, quemadmodum etpal-
mitibus a radice prodeuntibus'qualitas est ab ipsa.
Donatum enim est quodcunque est in nobis bo-
num ; in Deo vero non item : ipse enim est iu
seipso suarum praerogativarum , gloriae ac pote-
statis sibi uni convenientis ipsummct,principium.
Idcirco radix ac vitis quodanunodo Christus est;
nos vero palmites. Quod autem agricolam Patrem
nominaverit, ne dicas ita nuncupari quasi diversa
sit substantiae: nec enim id vult significare, sicuti
diximus; sed ostendere voluit naturam divinant
radicem et principium in 862 nobis fertilitatis
omnis Spiritalis ac vitae, quae praeter ea bona
quat diximus, instar agricola: lat-gitur et offert iis
qui per fidem ad illius participationem vocati
sunt, curam et providentiam cbaritatis. Nihil ergo
plane ad essentia rationem exemplorum dissimi-
litudo: nec enim Servatori Christo nunc proposio
tum est de hoc aliquid dicere, sed alium habet
scopum ratio doctrinae. Verum quoniam demens
ille solita sua temeritate quae prava sunt amplecti-_
tur, aitque nullam esse rationem qua: loci hujus
seopum a recto sensu detortum ad incarnationem