PG 75, col. 1428
θετον , οὕτως ἡ τοῦ δούλου μορφὴ , 06 τὸ ὁρώμενον
τοῦτο μόνονκ ἀλλὰ πᾶσαν τοῦ ἀνθρώπου δηλοῖ τὴν
οὐσίαν.
8'. Ἔλεγχος τῆς τῶν αϊρετικῶν ἀσεϐείας.
Τινὲς δὲ τῶν τάναντία φρονούντων τῆς εὐσεϐείας,
ἐπειδὴ τοῖς ἀποστολικοῖς ῥητοῖς πειρῶνται κατα-
τοξεύειν ἀληθείας τὰ δόγματα, ’Ἄρειος μὲν καὶ Εὐ·-
νόμιος ἄψυχον ἄνθρωπον ἀνειλῆφθαι παρὰ τοῦᾉ Θεοῦ
Λόγου διαϐεϐαιούμενοι (ί), Ἀπολινάριος δὲ ἔμψυχον,
νοῦγ δὲ ἐστερημένον, οὐκ οἷδ’ ὃ τι νοῶν τὴν ἀνθρω-
πείαν ψυχήν· Μαρκίων δὲ καὶ Μάνης, καὶ ἡ λοιπὴν
τῆς ἀσεϐείας ἐκείνη συμμορία, τὸ τῆς οἰκονομίας
ἅπαν ὁμοῦ ἀρνεῖται μυστήριον. Καὶ τὴν μὲν ἀρρη-
τον τῆς ἁγίας Παρθένου σύλληψίν τε καλ⁵ κύησιν,
μῦθον εἶναι καὶ πλάσμα νομίζουσι’ Αφαντασίᾳ δί.
σώματος τὴν θεότητα συγκαλυφθῆναι διαγορεύομσιφ
καί τούτῳ τῷ τρόπῳ τοῖς ἀνθρώποις ἄνθρωπον ἅναξ
φανῆναι. Ἀναγκαῖον τῶν ἀποπολικῶν ῥητῶν -σαφῆ
τῆς ’διάνοιας παραστῆσαι τοῖς εύσεϐέσιν, ἰ ὃς εν
μορφῇ Θεοῦ, φησὶν, ὑπάρχων,ούχ ἁρπαγμὸν ἡγῇ-
σατο τὸ εἶναι ίσα Θεῷ, ἀλλ’ ἑαυτὸν ὲκένωσε, μορφὴν
δούλου λαϐὼν, ὲν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος,
καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἅνθρωπος. [Ταῦτα uim
προειρημένων αἱρετικῶν ἕκαστος οἰκειούμενος, τῶν
βδελυρῶν δογμάτων κατασκευάζει τὸ ψεῦδος. ’ςΑρειος
μὲν καὶ Εὐνόμιος καὶ Ἀπολινάριος καὶ ρί κατά
τούτους, τὴν τοῦ δούλου μορφὴν καὶ τὸ σχῆμα καὶ
τδ ὁμοίωμα τοῦ ἀνθρώπου, τὸ φαινόμενον ἡμε-
τέρας φύσεως σημαίνειν διαγορεύοντες · ὀἱΔ δὲ. τῆς
μύσαρωτέρας φάλαγγος, τὸ σχῆμα καὶ τὸ ὁμοίωμα
είς σκιάν⁷ τινα καὶ εἰκόνα καὶ⁵ φαντασίαν σώματι
ἐοικυῖαν λαμϐάνοντες.
I'.. Ἐρμηνεὶα τοῦ, ι ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων. ι
Φρενοϐλάϐειαν δὲ τὴν ἀμφοτέρων παραυτίκα ἡμεῖς
διελέγξομενο μορφὴν γάρ δούλου τὴν οὐσίαν, ὡς
ἀπεδείξαμεν, προσαγορεύει τοῦ δούλουο εί γὰρ ἡ
τοῦ Θεοῦ μορφὴ, τὴν οὐσίαν δηλοῖ τοῦ Θεοῦ, εὔδηλω
ὡς καῖ ἡ τοῦ δούλου τῆς οὐσίας ἐστὶ τοῦ δούλου 0'11-
μαντική* τὸ δὲ, ί ὲν ὁμοιώματι τοῦ ἀνθρώπου γενόμε-
νος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος, ι οὐχ ὡς τῆς
φύσεως ὀνόματα τέθεικεν 6 ’Δπόστολος, ἀλλὰ της
ἐνεργείας⁸ ἐπειδὴ γὰρ 6 Δεσπότης Χριστὸς τὴν
ἡμετέραν ἔχων φύσιν, τὴν ἡμετέραν ού κατεδέξατο
πονηρίαν, ἀλλ’ ἁπάσης ἐλεύθερος, ὡς ό προφήτης
βοᾷ, ὅτι ι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος
ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ο › καὶ⁵ 6 τῆς ἐρήμου πολίτης
Ἰωάννης συμμαρτυρεῖ λέγων; ι Ἴδε 6 ἀμνὸς 6 αῖο
ρων τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν · ι 6 μακάριος Παῦ-
λος ὲν όαοιώματι ἀνθρώπου αὑτὸν ἀναγκαίως ἔφη
τοῦτο μόνονκ ἀλλὰ πᾶσαν τοῦ ἀνθρώπου δηλοῖ τὴν
οὐσίαν.
8'. Ἔλεγχος τῆς τῶν αϊρετικῶν ἀσεϐείας.
Τινὲς δὲ τῶν τάναντία φρονούντων τῆς εὐσεϐείας,
ἐπειδὴ τοῖς ἀποστολικοῖς ῥητοῖς πειρῶνται κατα-
τοξεύειν ἀληθείας τὰ δόγματα, ’Ἄρειος μὲν καὶ Εὐ·-
νόμιος ἄψυχον ἄνθρωπον ἀνειλῆφθαι παρὰ τοῦᾉ Θεοῦ
Λόγου διαϐεϐαιούμενοι (ί), Ἀπολινάριος δὲ ἔμψυχον,
νοῦγ δὲ ἐστερημένον, οὐκ οἷδ’ ὃ τι νοῶν τὴν ἀνθρω-
πείαν ψυχήν· Μαρκίων δὲ καὶ Μάνης, καὶ ἡ λοιπὴν
τῆς ἀσεϐείας ἐκείνη συμμορία, τὸ τῆς οἰκονομίας
ἅπαν ὁμοῦ ἀρνεῖται μυστήριον. Καὶ τὴν μὲν ἀρρη-
τον τῆς ἁγίας Παρθένου σύλληψίν τε καλ⁵ κύησιν,
μῦθον εἶναι καὶ πλάσμα νομίζουσι’ Αφαντασίᾳ δί.
σώματος τὴν θεότητα συγκαλυφθῆναι διαγορεύομσιφ
καί τούτῳ τῷ τρόπῳ τοῖς ἀνθρώποις ἄνθρωπον ἅναξ
φανῆναι. Ἀναγκαῖον τῶν ἀποπολικῶν ῥητῶν -σαφῆ
τῆς ’διάνοιας παραστῆσαι τοῖς εύσεϐέσιν, ἰ ὃς εν
μορφῇ Θεοῦ, φησὶν, ὑπάρχων,ούχ ἁρπαγμὸν ἡγῇ-
σατο τὸ εἶναι ίσα Θεῷ, ἀλλ’ ἑαυτὸν ὲκένωσε, μορφὴν
δούλου λαϐὼν, ὲν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος,
καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἅνθρωπος. [Ταῦτα uim
προειρημένων αἱρετικῶν ἕκαστος οἰκειούμενος, τῶν
βδελυρῶν δογμάτων κατασκευάζει τὸ ψεῦδος. ’ςΑρειος
μὲν καὶ Εὐνόμιος καὶ Ἀπολινάριος καὶ ρί κατά
τούτους, τὴν τοῦ δούλου μορφὴν καὶ τὸ σχῆμα καὶ
τδ ὁμοίωμα τοῦ ἀνθρώπου, τὸ φαινόμενον ἡμε-
τέρας φύσεως σημαίνειν διαγορεύοντες · ὀἱΔ δὲ. τῆς
μύσαρωτέρας φάλαγγος, τὸ σχῆμα καὶ τὸ ὁμοίωμα
είς σκιάν⁷ τινα καὶ εἰκόνα καὶ⁵ φαντασίαν σώματι
ἐοικυῖαν λαμϐάνοντες.
I'.. Ἐρμηνεὶα τοῦ, ι ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων. ι
Φρενοϐλάϐειαν δὲ τὴν ἀμφοτέρων παραυτίκα ἡμεῖς
διελέγξομενο μορφὴν γάρ δούλου τὴν οὐσίαν, ὡς
ἀπεδείξαμεν, προσαγορεύει τοῦ δούλουο εί γὰρ ἡ
τοῦ Θεοῦ μορφὴ, τὴν οὐσίαν δηλοῖ τοῦ Θεοῦ, εὔδηλω
ὡς καῖ ἡ τοῦ δούλου τῆς οὐσίας ἐστὶ τοῦ δούλου 0'11-
μαντική* τὸ δὲ, ί ὲν ὁμοιώματι τοῦ ἀνθρώπου γενόμε-
νος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος, ι οὐχ ὡς τῆς
φύσεως ὀνόματα τέθεικεν 6 ’Δπόστολος, ἀλλὰ της
ἐνεργείας⁸ ἐπειδὴ γὰρ 6 Δεσπότης Χριστὸς τὴν
ἡμετέραν ἔχων φύσιν, τὴν ἡμετέραν ού κατεδέξατο
πονηρίαν, ἀλλ’ ἁπάσης ἐλεύθερος, ὡς ό προφήτης
βοᾷ, ὅτι ι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος
ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ο › καὶ⁵ 6 τῆς ἐρήμου πολίτης
Ἰωάννης συμμαρτυρεῖ λέγων; ι Ἴδε 6 ἀμνὸς 6 αῖο
ρων τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν · ι 6 μακάριος Παῦ-
λος ὲν όαοιώματι ἀνθρώπου αὑτὸν ἀναγκαίως ἔφη