PG 75, col. 1436
ἐαυτοῦ Υἱδν πέμψας, ὲν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρ-
πίας, κειιὶ⁵ περὶ ἁμαρτίας, κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἑν
πῇ σαρκὶ, ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ὲν
ίμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἁλλὰ κατὰ
Ὃ δὲ λέγει, τοιοῦτό ὲστι ο Σκοπὸς, φησὶν, ἦν τῷ
νόμῳ δικαιῶσαι τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων · ἀδυνάτως
ἱὲ εἶχε τοῦτο ποιεῖν, οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν,
0.1a διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων ῥᾳστώνην· ὲπιρρεπῶς
ἔχοντες περ)⁹ τὴν τῆς σαρκὸς ἡδονὴν, ἔφυγον ι
ιὲν τὺ τῶν νομίμων ἐπίπονον, ταῖς δὲ τοῦ σώματικ
προσεχώρουν ἡδυπαθείαις ⁸ διὰ τοῦτο, φησιν, ὁ τῶν
λων Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ πέμψας Υἰὸν ἐν ὁμοιώματι
παρκὺς ἁμαρτίας, τουτέστιν ἀνθρωπίνῃ μὲν φύσει,
ιμαρτίας δὲ άπηλλαγμένῃ, καὶ περὶ ἁμαρτίας, κατ-
,κρινε τὴν ἁμαρτίαν ὲν τῇ σαρκὶ, ἐλέγξας αὐτῆς τὴν
ιδικίαν, ὅτι τὸν ἀνεύθυνον καὶ ἁμαρτίας ἐλεύθερον
:oi'; τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπιτιμίοις ὑπέϐαλλεν· οὐχ
'va. δὲ δικαιώσῃ ὃν ἀνέλαϐεν ἄνθρωπον, ταῦτα
τεποίηκεν, ἁλλ’ ἵνα, φησὶ, τὸ δικαίωμα τοῦ νόμος-ι
τλη ρωθῇ ὲν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν,
,m κατὰ πνεῦμα. Ἐπὶ γὰρ πᾶσαν τὴν φύσιν τῶν
:vOptbmov ὴ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν εὐεργεσία χωρεῖ· ὅτι
ιαθάπερ τῷ προπάτορι Ἀδὰμ, καὶ⁵ τῆς ἀρᾶς ἐκοι-
ιονήσαμεν, καί γεγόναμεν ἅπαντες ὐπδ τὸν θάνατον
lonsp ἐκεῖνος, οῦτω τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καὶ τὴν
νίκην οἰκειούμεθα, καὶ τῆς δόξης συμμεθέξομεν, καί
τῆς βασιλείας συναπολαυσόμεθα. Καὶ τούτων μάρτυς
> μακάριος Παῦλος, τῶν τε παλαιῶν καὶ τῶν νέων
ιναμιμνήσκων, καὶ δεικνὺς τῶν προτέρων λύσιν γε-
γενημένην, τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν δικαιοσύνην.
B'. ’Ὠσπερ τῷ τοῦᾋδὰμ θανάτῳ excarnifica-
μεν, οὕτω καὶ τῇ τοῦ Κυρίου ζωῇ.
ι Είγὰρ τῷ τοῦ ἐνὸς, φησι, παραπτώματι οί πολλοὶ
ιπέθανον, πολλῷ μᾶλλον ή χάρις τοῦ Θεοῦ, καὶ η
Ξωρεὰ ὲν χάριτι τῇ τοῦ ἐνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ
είς πολλοὺς ἐπερίσσευσε. ι Καὶ μετὰ βραχέα ι ἈρασΞί
ὥς δι’ ἑνὸς παραπτώματος είς πάντας ἀνθρώπους τὸ
ιατάκριμα, οῦτω καὶ δι’ ἑνὸς δικαιώματος δικαίωσις
ζωῆς· ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἁν-
ρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οί πολλοὶ, οὕτω
ραι διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθή-
λονται οἱ πολλοί.» Ταῦτα καὶ ὲν τῇ πρὸς Κορινθίους
Επιστολῇ σαφέστερον διδάσκει λέγων· «Ὥσπερ γὰρ
ν τῷ Ἀδάμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καὶ ὲν τῷ
(ριστῴ πάντες ζωοποιηθήσονται.» Ἐξ ὧν εῦδηλον,
ις, ἡμετέρα νίκη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἡ νίκη · καὶ γὰρ
Lrta κοινὴ γέγονεν ή τοῦ προπάτορος ἡμῶν ἦτταο
7. ¹³ Rom. ν, 15. ’⁸ ibid. l8. ” lCor. xv, 22.
πίας, κειιὶ⁵ περὶ ἁμαρτίας, κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἑν
πῇ σαρκὶ, ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ὲν
ίμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἁλλὰ κατὰ
Ὃ δὲ λέγει, τοιοῦτό ὲστι ο Σκοπὸς, φησὶν, ἦν τῷ
νόμῳ δικαιῶσαι τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων · ἀδυνάτως
ἱὲ εἶχε τοῦτο ποιεῖν, οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν,
0.1a διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων ῥᾳστώνην· ὲπιρρεπῶς
ἔχοντες περ)⁹ τὴν τῆς σαρκὸς ἡδονὴν, ἔφυγον ι
ιὲν τὺ τῶν νομίμων ἐπίπονον, ταῖς δὲ τοῦ σώματικ
προσεχώρουν ἡδυπαθείαις ⁸ διὰ τοῦτο, φησιν, ὁ τῶν
λων Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ πέμψας Υἰὸν ἐν ὁμοιώματι
παρκὺς ἁμαρτίας, τουτέστιν ἀνθρωπίνῃ μὲν φύσει,
ιμαρτίας δὲ άπηλλαγμένῃ, καὶ περὶ ἁμαρτίας, κατ-
,κρινε τὴν ἁμαρτίαν ὲν τῇ σαρκὶ, ἐλέγξας αὐτῆς τὴν
ιδικίαν, ὅτι τὸν ἀνεύθυνον καὶ ἁμαρτίας ἐλεύθερον
:oi'; τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπιτιμίοις ὑπέϐαλλεν· οὐχ
'va. δὲ δικαιώσῃ ὃν ἀνέλαϐεν ἄνθρωπον, ταῦτα
τεποίηκεν, ἁλλ’ ἵνα, φησὶ, τὸ δικαίωμα τοῦ νόμος-ι
τλη ρωθῇ ὲν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν,
,m κατὰ πνεῦμα. Ἐπὶ γὰρ πᾶσαν τὴν φύσιν τῶν
:vOptbmov ὴ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν εὐεργεσία χωρεῖ· ὅτι
ιαθάπερ τῷ προπάτορι Ἀδὰμ, καὶ⁵ τῆς ἀρᾶς ἐκοι-
ιονήσαμεν, καί γεγόναμεν ἅπαντες ὐπδ τὸν θάνατον
lonsp ἐκεῖνος, οῦτω τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καὶ τὴν
νίκην οἰκειούμεθα, καὶ τῆς δόξης συμμεθέξομεν, καί
τῆς βασιλείας συναπολαυσόμεθα. Καὶ τούτων μάρτυς
> μακάριος Παῦλος, τῶν τε παλαιῶν καὶ τῶν νέων
ιναμιμνήσκων, καὶ δεικνὺς τῶν προτέρων λύσιν γε-
γενημένην, τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν δικαιοσύνην.
B'. ’Ὠσπερ τῷ τοῦᾋδὰμ θανάτῳ excarnifica-
μεν, οὕτω καὶ τῇ τοῦ Κυρίου ζωῇ.
ι Είγὰρ τῷ τοῦ ἐνὸς, φησι, παραπτώματι οί πολλοὶ
ιπέθανον, πολλῷ μᾶλλον ή χάρις τοῦ Θεοῦ, καὶ η
Ξωρεὰ ὲν χάριτι τῇ τοῦ ἐνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ
είς πολλοὺς ἐπερίσσευσε. ι Καὶ μετὰ βραχέα ι ἈρασΞί
ὥς δι’ ἑνὸς παραπτώματος είς πάντας ἀνθρώπους τὸ
ιατάκριμα, οῦτω καὶ δι’ ἑνὸς δικαιώματος δικαίωσις
ζωῆς· ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἁν-
ρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οί πολλοὶ, οὕτω
ραι διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθή-
λονται οἱ πολλοί.» Ταῦτα καὶ ὲν τῇ πρὸς Κορινθίους
Επιστολῇ σαφέστερον διδάσκει λέγων· «Ὥσπερ γὰρ
ν τῷ Ἀδάμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καὶ ὲν τῷ
(ριστῴ πάντες ζωοποιηθήσονται.» Ἐξ ὧν εῦδηλον,
ις, ἡμετέρα νίκη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἡ νίκη · καὶ γὰρ
Lrta κοινὴ γέγονεν ή τοῦ προπάτορος ἡμῶν ἦτταο
7. ¹³ Rom. ν, 15. ’⁸ ibid. l8. ” lCor. xv, 22.