PG 76, col. 1087
ἔνεστι δὲ τοῦτο καὶ τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις, καὶ ἀσυγκρί-
τως ὑπὲρ ἡμᾶς · οὐκ ἀμήχανον ἐννοεῖν ὅτι καὶ πᾶσα
κτίσις λογικὴ δι’ ἁγιασμοῦ καὶ δικαιοσύνης, καὶ διὰ
πάσης ἀρετῆς μορφοῦται πρὸς Θεόν. Εἰ γὰρ ἡμῖν
τοῖς ὲπὶ τῆς γῆς τὸ θεῖον καὶ ὑπερκόσμιον ἐμπρέπει
κάλλος, πῶς οὐ μᾶλλον ταῖς ἄνω δυνάμεσι λογικαίς,
ατς ὲπαναπαύεται θεός; Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ θεῖον
αὖτοῦ τὸν οὐρανὸν ὀνομάζουσιν αἰ θεῖαι Γραφαῐ.
tudo quadrat : quo pacto non magis supernis illis rationalibus potestatibus, inquibus acquiescit Deus?
Idi-irco enim divinum etiam ipsius cwlum sacra Scriptura vocat.
ΚΕΦΑΛ. Ε’.
Πρρςντοὺς λέγοντας. ὅτι τὸ μὲν, 1 κατ’ εἰκόνα, 1
ἐλάϐομεν κτισθέντες εὐθύς ο τὸ δὲ, 1 κατ’ ὁμοίω-
σιν, 1 οὐδαμῶς· τετήρηται δὲ παρ’ ἡμῖν εἰς
αἰῶνα τὸν μέλλοντα. Διὸ γέγραπται· 1⁷ Ὅταν
ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα. 1
Καὶ πάλιν εἴρηταιο 1 Ποιήσωμεν τὸν ἄνθρωπον
κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν · 1 καὶ
μετὰ τὴν τοῦ ἀνθρώπου δημιουργίαν εἴρηται ’
1 Ἐποίησεν ὀ Osric: τὸν ἄνθρωπον, κατ’ εἰ·
κύνα αὑτοῦ ἐποίησεν αὐτόν’ 1 σιωπήσας ὲν-
usi/Ou τὸ, 1 καθ’ ὁμοίωσιν, 1 ἵνα δείξῃ μήπω
δεδέχθαι τοῦτο ἡμᾶς, τετηρῆσθαι δὲ ἡμῖν ἐν
τῇ μακαρίᾳ ὲκέίνῃ ζωῇ.
Εἰ μὲν ἔτερόν φασιν εἶναι τὸ, κατ’ εἰκόνα, καὶ
καθ’ ὁμοίωσιν, τὴν διαφορὰν διδασκέτωσαν. Διακξὶ-
μεθα γὰρ ἡμεῖς, ὡς οὐδὲν ἕτερον ·.,δ, κατ’ εἰκόνα
δηλοί, πλὴν ὅτι, καθ’ ὁμοίωσιν, καὶ ὁμοίως τὸ, καο¹
ὁμοίωσιν, τῷ, κατ’ εἰκόνα. Τὴν δέ γε πρὸς Θεδν
ὁμοίωσιν ἐλάχομεν ὲν πρώτῃ κατασκευῇ. καὶ ἐσμὲν
εἰκονισμδς Θεοῦ. Δεκτικὴ γὰρ, ὡς ἔφην, ἡ τοῦ ἀν-
θρώπου κατασκευὴ, μᾶλλον δὲ φύσις, καὶ ἁγαθότη-
τος καὶ δικαιοσύνης καὶ ἁγιασμοῦ, καὶ τὴν ἐν τούτοις
ἔφεσιν ὲγκιταὸεὸλημένην ἔχει παρὰ Θεοῦ. Καὶ τοῦτο
ἐστιν ἰδεῖν ἐντεῦθεν· καὶ γὰρ ὲκτροπὴ γέγονε τῇ ἁν-
θρώπου διανοίᾳ, καὶ οὐκ ἀπό γε τῶν φαύλων εἰς τὺ
ἀγαθὸν, ἀλλ’ ὲκ τοῦ ἀγαθοῦ πρὸς τὸ φαῦλον. Πρῶτον
οὖν ἐκεῖνο χρὴ προϋποκεῖσθαι, ὃ δὴ καὶ ἀφέντες ὲκι
τετράμμεθα. Ὅτι γὰρ ὲνεσπάρη τῇ τοῦ ἀνθρώπου
ψυχῇ ἐκ πρώτης κατασκευῆς παντὸς ἀγαθοῦ ἔφεσίς
τε καὶ προθυμία, καὶ γνῶσις, σαφηνιεῑ λέγων ὁ
πάνσοφος Παῦλος· ι Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον
ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ Ῑ)
ἔχοντες, ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ
ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν,
συμμαρτυροῦσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως. 1 Εἰ δὲ
καὶ τοῖς ἔθνεσι τοῖς ἔξω νόμου, φυσικῶς ἔνεστι τὸ
ειδέναι νόμον, ἢτοι τὸν σκοπὸν τοῦ νομοθέτου , δῆλον
ἐσται παντί τῳ λοιπὸν, ὅτι δικαία καὶ ἀγαθὴ γέγονεν
ὲν ἀρχαῖς ἡ ἀνθρώπου φύσις, καὶ εἰς τοῦτο παρὰ
Θεοῦ παρήχθη, φοροῦσα μόρφωσιν τὴν αὐτοῦ καὶ
εἰκόνα τῆς ἀγαθότητος. Καὶ γὰρ ἦν ἅγιος ό πρῶτος
χρόνος τῆς ἀνθρώπου ζωῆς· παρεισὸαλούσης δὲ τῆς
ἁμαρτίας, οἱ τῆς πρὸς Θεὸν ὁμοιώσεως χαρακτῆρες
1ὺκ ἑτι λαμπροὶ μεμενήκασι ἐν ἡμῖν. Ἐπειδὴ δὲ
¹⁶ l Joan. nt, ‘2. " ch. Ι, 26.
τως ὑπὲρ ἡμᾶς · οὐκ ἀμήχανον ἐννοεῖν ὅτι καὶ πᾶσα
κτίσις λογικὴ δι’ ἁγιασμοῦ καὶ δικαιοσύνης, καὶ διὰ
πάσης ἀρετῆς μορφοῦται πρὸς Θεόν. Εἰ γὰρ ἡμῖν
τοῖς ὲπὶ τῆς γῆς τὸ θεῖον καὶ ὑπερκόσμιον ἐμπρέπει
κάλλος, πῶς οὐ μᾶλλον ταῖς ἄνω δυνάμεσι λογικαίς,
ατς ὲπαναπαύεται θεός; Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ θεῖον
αὖτοῦ τὸν οὐρανὸν ὀνομάζουσιν αἰ θεῖαι Γραφαῐ.
tudo quadrat : quo pacto non magis supernis illis rationalibus potestatibus, inquibus acquiescit Deus?
Idi-irco enim divinum etiam ipsius cwlum sacra Scriptura vocat.
ΚΕΦΑΛ. Ε’.
Πρρςντοὺς λέγοντας. ὅτι τὸ μὲν, 1 κατ’ εἰκόνα, 1
ἐλάϐομεν κτισθέντες εὐθύς ο τὸ δὲ, 1 κατ’ ὁμοίω-
σιν, 1 οὐδαμῶς· τετήρηται δὲ παρ’ ἡμῖν εἰς
αἰῶνα τὸν μέλλοντα. Διὸ γέγραπται· 1⁷ Ὅταν
ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα. 1
Καὶ πάλιν εἴρηταιο 1 Ποιήσωμεν τὸν ἄνθρωπον
κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν · 1 καὶ
μετὰ τὴν τοῦ ἀνθρώπου δημιουργίαν εἴρηται ’
1 Ἐποίησεν ὀ Osric: τὸν ἄνθρωπον, κατ’ εἰ·
κύνα αὑτοῦ ἐποίησεν αὐτόν’ 1 σιωπήσας ὲν-
usi/Ou τὸ, 1 καθ’ ὁμοίωσιν, 1 ἵνα δείξῃ μήπω
δεδέχθαι τοῦτο ἡμᾶς, τετηρῆσθαι δὲ ἡμῖν ἐν
τῇ μακαρίᾳ ὲκέίνῃ ζωῇ.
Εἰ μὲν ἔτερόν φασιν εἶναι τὸ, κατ’ εἰκόνα, καὶ
καθ’ ὁμοίωσιν, τὴν διαφορὰν διδασκέτωσαν. Διακξὶ-
μεθα γὰρ ἡμεῖς, ὡς οὐδὲν ἕτερον ·.,δ, κατ’ εἰκόνα
δηλοί, πλὴν ὅτι, καθ’ ὁμοίωσιν, καὶ ὁμοίως τὸ, καο¹
ὁμοίωσιν, τῷ, κατ’ εἰκόνα. Τὴν δέ γε πρὸς Θεδν
ὁμοίωσιν ἐλάχομεν ὲν πρώτῃ κατασκευῇ. καὶ ἐσμὲν
εἰκονισμδς Θεοῦ. Δεκτικὴ γὰρ, ὡς ἔφην, ἡ τοῦ ἀν-
θρώπου κατασκευὴ, μᾶλλον δὲ φύσις, καὶ ἁγαθότη-
τος καὶ δικαιοσύνης καὶ ἁγιασμοῦ, καὶ τὴν ἐν τούτοις
ἔφεσιν ὲγκιταὸεὸλημένην ἔχει παρὰ Θεοῦ. Καὶ τοῦτο
ἐστιν ἰδεῖν ἐντεῦθεν· καὶ γὰρ ὲκτροπὴ γέγονε τῇ ἁν-
θρώπου διανοίᾳ, καὶ οὐκ ἀπό γε τῶν φαύλων εἰς τὺ
ἀγαθὸν, ἀλλ’ ὲκ τοῦ ἀγαθοῦ πρὸς τὸ φαῦλον. Πρῶτον
οὖν ἐκεῖνο χρὴ προϋποκεῖσθαι, ὃ δὴ καὶ ἀφέντες ὲκι
τετράμμεθα. Ὅτι γὰρ ὲνεσπάρη τῇ τοῦ ἀνθρώπου
ψυχῇ ἐκ πρώτης κατασκευῆς παντὸς ἀγαθοῦ ἔφεσίς
τε καὶ προθυμία, καὶ γνῶσις, σαφηνιεῑ λέγων ὁ
πάνσοφος Παῦλος· ι Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον
ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ Ῑ)
ἔχοντες, ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ
ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν,
συμμαρτυροῦσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως. 1 Εἰ δὲ
καὶ τοῖς ἔθνεσι τοῖς ἔξω νόμου, φυσικῶς ἔνεστι τὸ
ειδέναι νόμον, ἢτοι τὸν σκοπὸν τοῦ νομοθέτου , δῆλον
ἐσται παντί τῳ λοιπὸν, ὅτι δικαία καὶ ἀγαθὴ γέγονεν
ὲν ἀρχαῖς ἡ ἀνθρώπου φύσις, καὶ εἰς τοῦτο παρὰ
Θεοῦ παρήχθη, φοροῦσα μόρφωσιν τὴν αὐτοῦ καὶ
εἰκόνα τῆς ἀγαθότητος. Καὶ γὰρ ἦν ἅγιος ό πρῶτος
χρόνος τῆς ἀνθρώπου ζωῆς· παρεισὸαλούσης δὲ τῆς
ἁμαρτίας, οἱ τῆς πρὸς Θεὸν ὁμοιώσεως χαρακτῆρες
1ὺκ ἑτι λαμπροὶ μεμενήκασι ἐν ἡμῖν. Ἐπειδὴ δὲ
¹⁶ l Joan. nt, ‘2. " ch. Ι, 26.