PG 76, col. 505
γεγονότος σαρκὸς τοῦ Λόγου κατὰ τὰς Γραφάς· ,ἀνάε
θεμα ἔστω.
Ἐπίλ υσις ς’.
'0 Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ό εἷς τε καὶ
μόνος , καὶ κατὰ ἀλήθειαν Υἱὸς ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ
καὶ Πατρὸς, γέγονε σὰρξὸ Λόγος ⁸ καὶ συγκατάρχειγ
τῶν ὅλων όμοῦ τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι· ί κάμπτει τε αὐτῷ
πᾶν γόνυ ἐπουρανίων, καὶ ἐπιγείων, κοῐὶ καταχθο-
τίων· καὶ ἐξομολογεῖται πᾶσα γλῶσσα ὅτι Κύριος
Ἰησοῦς Χριστὸςείς δόξαν Θεοῦ Πατρός. ι Ἔστι τοίνυν
ὁ αὐτὸς μὲν τῶν ὅλων Κύριος , καοὸ νοεῖται, καὶ
ἔστι Θεὸς, εἰ καὶ μὴ δίχα σαρκὸς μετὰ τὴν ἐνανο ρώ-
πησιν. Αὐτὸς δὲ ἑαυτοῦ οὔτε Θεὸς , οὒτε Δεσπότης ·
καὶ γάρ ἐστι τῶν ἀτοπωτάτων, μᾶλλον δὲ δυσσεϐείας
ἁπάσης ὲπίμεστον άληθῶς, τὸ οὕτω φρονεῖν ἢ λέ-
γειν ο εἰκότως οὖν ἐπ’ αὐτῷ δὴ τούτῳ γέγονεν ό προ-
κείμενος ἀναθεματισμός.
ΔΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ Z'.
El τίς φησιν ὡς ἄνθρωπον ἐνηργῆσϐαι ὑπὸ τοῦ
Θεοῦ Λόγου τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὴν τοῦ Μονογενοῦς
εὐδοξίαν περιῆφθαι ὡς ἑτέρῳ παρ’ αὐτὸν ὑπάρχοντι ,
ἀνάθεμα ἔστω.
Ἐπίλυσις ζ’.
Ὅτε τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ
τοῦ μονογενοῦς εὐηγγελίζετο τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ ὁ
μακάριος Γαϐριὴλ · «Τέξῃ, φησὶν, υἱὸν, καὶ καλέσεις
τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν
αὐτοῦ άπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. ι Ὠνόμασται δὲ
καὶ Χριστὸς , διὰ τὸ κεχρῖσθαι μεθ’ ἡμῶν ἀνθρωπί-
νως, κατὰ τὴν τοῦ Ψάλλοντος φωνήν ι Ἤγάπησας
δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν · διὰ τοῦτο ἔχρισέ
σε ὁ Θεὸς, ό Θεός σου, ἔλεον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς
μετόχους σου. ι Καίτοι γὰρ, ὑπάρχων αὐτὸς τοῦ
ἁγίου Πνεῦματος χορηγὸς, καὶ οὐκ ὲκ μέτρου διδοὺς
- τοῖς ἀξίοις αὐτό· πλήρης γάρ ἐστι, ι καὶ ἐκ τοῦ πλη-
ρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάϐομεν, ι κατὰ τό
γεγραμμένον· οἰκονομικῶς ὡς ἄνθρωπος κεχρῖσθαι
λέγεται, νοητῶς, καὶ οὐκ ἀνθρωπίνως καταπτάντος
ἐπ’ αὑτὸν τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ἵνα καὶ ὲν ἡμῖν
καταμείνῃ, καίτοι διὰ τὴν ὲν Ἀδὰμ παράϐασιν θ
ἀποφοιτῆσαν ὲν ἀρχαῖς. Αὐτὸς οὖν ὁ μονογενὴς τοῦ
Θεοῦ Λόγος σὰρξ γενόμενος, κέκληται Χριστόςο καὶ
τὴν Θεῷ πρέπουσαν δύναμιν ίδίαν ἔχων, εἰργάζετο
παράδοξα. Oi τοίνυν λέγοντες τῇ Χριστοῦ δυναστείᾳ
τὴντοῦ Μονογενοῦς εὐδοξίαν περιῆφθαι, ὡς ὄντος
ἑτέρου τοῦ Μονογενοῦς παρὰ τὸν Χριστὸν, δύο φρο-
νοῦσιν υἱούς· καὶ τὸν μὲν ἐνεργοῦντα, τὸν δὲ ἐνερ-
τόὑμενον ὡς ἄνθρωπον ἕνα τῶν καθ’ ἡμᾶς ⁸ ταύτῃ·
” Philipp. It, 10. ’³ Luc. ι, 51. ’θ’ Matth. ι, 21.
)‘ συνάρχει.
θεμα ἔστω.
Ἐπίλ υσις ς’.
'0 Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ό εἷς τε καὶ
μόνος , καὶ κατὰ ἀλήθειαν Υἱὸς ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ
καὶ Πατρὸς, γέγονε σὰρξὸ Λόγος ⁸ καὶ συγκατάρχειγ
τῶν ὅλων όμοῦ τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι· ί κάμπτει τε αὐτῷ
πᾶν γόνυ ἐπουρανίων, καὶ ἐπιγείων, κοῐὶ καταχθο-
τίων· καὶ ἐξομολογεῖται πᾶσα γλῶσσα ὅτι Κύριος
Ἰησοῦς Χριστὸςείς δόξαν Θεοῦ Πατρός. ι Ἔστι τοίνυν
ὁ αὐτὸς μὲν τῶν ὅλων Κύριος , καοὸ νοεῖται, καὶ
ἔστι Θεὸς, εἰ καὶ μὴ δίχα σαρκὸς μετὰ τὴν ἐνανο ρώ-
πησιν. Αὐτὸς δὲ ἑαυτοῦ οὔτε Θεὸς , οὒτε Δεσπότης ·
καὶ γάρ ἐστι τῶν ἀτοπωτάτων, μᾶλλον δὲ δυσσεϐείας
ἁπάσης ὲπίμεστον άληθῶς, τὸ οὕτω φρονεῖν ἢ λέ-
γειν ο εἰκότως οὖν ἐπ’ αὐτῷ δὴ τούτῳ γέγονεν ό προ-
κείμενος ἀναθεματισμός.
ΔΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ Z'.
El τίς φησιν ὡς ἄνθρωπον ἐνηργῆσϐαι ὑπὸ τοῦ
Θεοῦ Λόγου τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὴν τοῦ Μονογενοῦς
εὐδοξίαν περιῆφθαι ὡς ἑτέρῳ παρ’ αὐτὸν ὑπάρχοντι ,
ἀνάθεμα ἔστω.
Ἐπίλυσις ζ’.
Ὅτε τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ
τοῦ μονογενοῦς εὐηγγελίζετο τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ ὁ
μακάριος Γαϐριὴλ · «Τέξῃ, φησὶν, υἱὸν, καὶ καλέσεις
τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν
αὐτοῦ άπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. ι Ὠνόμασται δὲ
καὶ Χριστὸς , διὰ τὸ κεχρῖσθαι μεθ’ ἡμῶν ἀνθρωπί-
νως, κατὰ τὴν τοῦ Ψάλλοντος φωνήν ι Ἤγάπησας
δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν · διὰ τοῦτο ἔχρισέ
σε ὁ Θεὸς, ό Θεός σου, ἔλεον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς
μετόχους σου. ι Καίτοι γὰρ, ὑπάρχων αὐτὸς τοῦ
ἁγίου Πνεῦματος χορηγὸς, καὶ οὐκ ὲκ μέτρου διδοὺς
- τοῖς ἀξίοις αὐτό· πλήρης γάρ ἐστι, ι καὶ ἐκ τοῦ πλη-
ρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάϐομεν, ι κατὰ τό
γεγραμμένον· οἰκονομικῶς ὡς ἄνθρωπος κεχρῖσθαι
λέγεται, νοητῶς, καὶ οὐκ ἀνθρωπίνως καταπτάντος
ἐπ’ αὑτὸν τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ἵνα καὶ ὲν ἡμῖν
καταμείνῃ, καίτοι διὰ τὴν ὲν Ἀδὰμ παράϐασιν θ
ἀποφοιτῆσαν ὲν ἀρχαῖς. Αὐτὸς οὖν ὁ μονογενὴς τοῦ
Θεοῦ Λόγος σὰρξ γενόμενος, κέκληται Χριστόςο καὶ
τὴν Θεῷ πρέπουσαν δύναμιν ίδίαν ἔχων, εἰργάζετο
παράδοξα. Oi τοίνυν λέγοντες τῇ Χριστοῦ δυναστείᾳ
τὴντοῦ Μονογενοῦς εὐδοξίαν περιῆφθαι, ὡς ὄντος
ἑτέρου τοῦ Μονογενοῦς παρὰ τὸν Χριστὸν, δύο φρο-
νοῦσιν υἱούς· καὶ τὸν μὲν ἐνεργοῦντα, τὸν δὲ ἐνερ-
τόὑμενον ὡς ἄνθρωπον ἕνα τῶν καθ’ ἡμᾶς ⁸ ταύτῃ·
” Philipp. It, 10. ’³ Luc. ι, 51. ’θ’ Matth. ι, 21.
)‘ συνάρχει.