PG 76, col. 531
‘mo, ut fratribus similis esset, et appellaretur pri—
; mogenitus qui erat unigenitus. Quamvis autem alte-
rius natnrm sit corpus a Verbo Dei Patris; unus ta-
men est Christus, et Filius, et Deus, et Dominus,
tametsi factus sit caro. Non caret autem damno,
dissolvere vera: unitionis modum, et dividere sub-
sistentias a se mutuo sejunctas in duos lilios, ut
privatim et seorsum sint, habentes autem solum
externam connexionem, et ut in ordine dignitatis.
Quod si naturalem unionem dixerimus, veram in-
telligimus. Habet enim Scriptura divinitus inspirata
hunc morem, hac dictione in hunc sensum uti. Scri-
hit enim alicubi quibusdam divinus Paulus : ι Et
eramus natura lilii irae, sicut et caeteri “; ι et neu-
tiquam dixerit quispiam subsistere naturam divina:
ira, ita ut peccatores illius sint soboles :alioqui
prorsus et omnibus modis consentiamus laboranti-
bus insania Manichaeorum. Sed ibi, natura, idem
est quod, vere. Non igitur confundentes naturas,
neque ipsas inter se miscentes, sicut dicunt adver-
sarii, naturalem dicimus factam esse unitionem; sed
ex duabus rebus dissimilibus, deitate, inquam, et
humanitate, unum factum esse Christum,etFilinm,
et Dominmu, ubique aflirmamus. Demum cum Apol-
linarii dogmatis plane nihil nobis commune est.
Semel enim condemnatos, tanquam veritatem adul.
terautes ayerssri oportet.
δαὶς παντελῶς ἡμῖν 6 λόγος · τοὺς γὰρ ἅπαξ κατακεκριμένους, ὡς παραχαράττοντας τὴν ἀλήθειαν,
ἀποστρέφεσθαι χρή.
ANATHEMATISMUS Ν.
Si quis duahus per-onis, sive hypostasibus, eas
voces attribuit, quae in evangelicis et apostolicis
Scripturis passim occurrunt, qumve a sanctis de
Christo, vel ab ipso quoque Christo de seipso dictae
sunt; et alias quidem homini tanquam seorsum a
Deo Verbo considerato ascribit; alias vero tanquam
Deo convenientes, soli Dei Patris Verbo adaptat;
anathema sit.
Orientalium apparitio.
Congruenter etiam hoc loco illi sua ipsius de-
creta suggerenda sunt. Dixit enim : Quamvis au-
;lias quod profecerit astate et sapientia et gratia ”,
ne putes sapiens ex incremento factum 168 esse
Verbum Dei : neque rursus illud nugaciter ausis
dicere, quod, proiicere in aetate et sapientia et gra-
tia, homini aptabimus. (Verum tametsi neget hoc
loco Scriptura: testimonium, quo docemur, ιιι-υἷε-
ctum illum juxta naturam carnis Domini, quae vi-
debatur, fuisse; nunc tamen non est tempus redar-
(νδ Ephcs. ιι, ’5. ⁸⁵ Luc. il, 52.
Β ἱσόφρονες. h ἐγένετο.
; mogenitus qui erat unigenitus. Quamvis autem alte-
rius natnrm sit corpus a Verbo Dei Patris; unus ta-
men est Christus, et Filius, et Deus, et Dominus,
tametsi factus sit caro. Non caret autem damno,
dissolvere vera: unitionis modum, et dividere sub-
sistentias a se mutuo sejunctas in duos lilios, ut
privatim et seorsum sint, habentes autem solum
externam connexionem, et ut in ordine dignitatis.
Quod si naturalem unionem dixerimus, veram in-
telligimus. Habet enim Scriptura divinitus inspirata
hunc morem, hac dictione in hunc sensum uti. Scri-
hit enim alicubi quibusdam divinus Paulus : ι Et
eramus natura lilii irae, sicut et caeteri “; ι et neu-
tiquam dixerit quispiam subsistere naturam divina:
ira, ita ut peccatores illius sint soboles :alioqui
prorsus et omnibus modis consentiamus laboranti-
bus insania Manichaeorum. Sed ibi, natura, idem
est quod, vere. Non igitur confundentes naturas,
neque ipsas inter se miscentes, sicut dicunt adver-
sarii, naturalem dicimus factam esse unitionem; sed
ex duabus rebus dissimilibus, deitate, inquam, et
humanitate, unum factum esse Christum,etFilinm,
et Dominmu, ubique aflirmamus. Demum cum Apol-
linarii dogmatis plane nihil nobis commune est.
Semel enim condemnatos, tanquam veritatem adul.
terautes ayerssri oportet.
δαὶς παντελῶς ἡμῖν 6 λόγος · τοὺς γὰρ ἅπαξ κατακεκριμένους, ὡς παραχαράττοντας τὴν ἀλήθειαν,
ἀποστρέφεσθαι χρή.
ANATHEMATISMUS Ν.
Si quis duahus per-onis, sive hypostasibus, eas
voces attribuit, quae in evangelicis et apostolicis
Scripturis passim occurrunt, qumve a sanctis de
Christo, vel ab ipso quoque Christo de seipso dictae
sunt; et alias quidem homini tanquam seorsum a
Deo Verbo considerato ascribit; alias vero tanquam
Deo convenientes, soli Dei Patris Verbo adaptat;
anathema sit.
Orientalium apparitio.
Congruenter etiam hoc loco illi sua ipsius de-
creta suggerenda sunt. Dixit enim : Quamvis au-
;lias quod profecerit astate et sapientia et gratia ”,
ne putes sapiens ex incremento factum 168 esse
Verbum Dei : neque rursus illud nugaciter ausis
dicere, quod, proiicere in aetate et sapientia et gra-
tia, homini aptabimus. (Verum tametsi neget hoc
loco Scriptura: testimonium, quo docemur, ιιι-υἷε-
ctum illum juxta naturam carnis Domini, quae vi-
debatur, fuisse; nunc tamen non est tempus redar-
(νδ Ephcs. ιι, ’5. ⁸⁵ Luc. il, 52.
Β ἱσόφρονες. h ἐγένετο.