PG 78, col. 1693
quidquid a te patiar, non potero divelli ab arnore tui. Plena cordi tuo facta lides est, nihil me Ia—
tuisse eorum quae contra me dixisti. Quin et distincte cognovi, qua}, ubi, quibus, effutiveris quaecun—
que in me blaterasti; nunquam tamen quidquam opposui, aut falsa esse qua: diceres aflirmavi. Ne-
que ullus mihi persuadere quantaevis gravitatis auctor potuit, ut vel verbum adversmn te hisce-
rem. E contrario dixi omnibus de te : Quae dicit vera sunt. quue feci ex vera tui charitate ut tibi grati-
ficarer, teque ut amicmn meum mihique charissimum colere ut ceperam pergerem. Neque unquam
cessavi recordari tui in meis orationibus, et ut indicem experimentum arcanum istius erga te
perseverantis in me charitatis : cmn aliquando w-hementi dolore vexarer oculi, memor tui formavi
erucis signum super partem laborantem, et dixi : Domine Jesu Christe, per preces ipsius sana me;
et statim sanatus smn. Et lucc quidem illi fratri tunc dixi.
ϐ’. Ἰεἶμέμνητο δέ 6 μακάριος τινὸς ἀπαγγείλαντος
αὐτὸν ὅτι εἶχεν ἀὸὃᾶν πάνυ πραότατου. Καὶ ἔλεγεν
ὅτι διὰ τὴν μεγάλην αὑτοῦ ἀρετὴν καὶ τὰ σημεῖα ἃ.
ποιεῖ, εῖχεν αὐτὴν ὅλη ἡ χώρα ὡς ἄγγελον Θε οὗ. Ποτέ
οὖν ἐνεργηθείς τις ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐλθὼν ἐξύϐρισεν
αὑτὸν ἐσχάτως, πάντων ἱσταμένων, καὶτοῦ γέροντος
στήκοντος, καὶ προσέχοντος είς τὸ στόμα αὐτοῦ , καὶ
λέγοντοςο Χάρις Θεοῦ εἰς τὸ στόμα σου, ἀδελφέ.
Ἐκείνου δέ μαινομένου καὶ λέγοντος· Ναὶ. φαῦλε
φαγοπόλιε, ταῦτα λέγεις ἵνα δόξῃς πρᾶος φαίνεσθαι·
λέγει ὁ γέρων· Ὄντως ὃ λέγεις, ἁδελφέ μου, ἀληθῆ
λέγεις. Μετὰ ταῦτα τις ἠρώτησεν αὑτὸν λέγων’ Ἀρτι
οὐκ ἐταράχθης, καλόγερε; Καὶ λέγει· Οὓκ . ἀλλ’
οὕτως ᾐσθόμην τὴν ψυχήν μου , ὡς ὑπὸ Θεοῦ σκε-
πομένην. Καὶ ἔλεγεν 6 μακάριος· Ἀληθῶς ὀφείλει
τις εὐχαριστεῖν τοῖς τοιούτοις.
ι’. Ἔλεγε πάλιν 6 μακάροος, ὃτι Ὅντος μου ἐν
μοναστηρίῳ ἐν Τύρῳ πρὸ τοῦ ἐξελθεῖν με, παρέὸαο
λεν ἡμῖν τις γέρων ἐνάρετοςο καὶ ἀναγινωσκόντων
ἡμῶν είς τὰ ἀποφθέγματα τῶν ἁγίων γερόντων·
ἠγάπα δέ 6 μακάριος πάντοτε διέρχεσθαι αὐτὰ, καὶ
σχεδὸν ἐπνεεν· ὅθεν καὶ ἐξ αὐτῶν ἐκαρπώσατο πᾶ-
σαν ἀρετήν. Ὅτε ἤλθομεν είς τὸν γέροντα ἐκεῖνον
πρὸς ὃν ἀπῆλθον οἱ λῃσταὶ, καὶ εἷπον αὐτῷ, ὅτι
Πάντα τὰ ἐν τῇ κέλλῃ σου λαϐεῖν θέλομεν· καὶ αὐτοῦ
εἰπόντος’ ὐσα ἂν δοκῇ ὑμῖν, τέκνα, λάσετε· ἔλαϐον
δέ πάντα καὶ ἀπῆλθον’ καὶ κατέλιπον ἒν σκαλίδιον.
Ὀ οὖν γέρων λαϐὼν αὐτὸ ὑπεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν
βοῶν καὶ λέγων’ Τέκνα, λὰὅετε ὂ ἐπελάθεσθε. Οί δὲ
θαυμάσαντες ἐπὶ ἀνεξικακίᾳ τοῦ γέροντος, ἀποκατ-
ἐστησαν πάντα ἐν τῷ κελλίῳ αὐτοῦ’ καὶ μετανοήσαν-
τες εἷπον πρὸς ἀλλήλους’ Ἀληθῶς ὀ ἄνθρωπος οὗτος
τοῦ Θεοῦ ἐστιν. Ὠς ἀνέγνωμεν τοῦτο, λέγει 6 γέ-
ρων· Οἶδας, ἀ66ἄ μου· τοῦτο τὸ ἀπόφθεγμα πάνυ με
ὠρέλησε. Λέγω αὐτῷ’ Πῶς, Πάτερ; Καὶ λέγει μοι.
ιΙοτέ ὄντος μου ἐν τοῖς τόποις κατὰ τὸν Ἰορδάνην,
ἀνέγνων “route: καὶ ἐθαύμαζον τὸν γέρονταο καὶ ἔλε-
γον* Κύριε , ἀξίωσόν με κατ’ ἴχνος τούτων ἀκολου-
θεῖν, 6 καταξιώσας με είς σχῆμα αὐτῶν ἐλθεῖν. Ὦς
οὖν εἶχον τὸν πόθον τοῦτον, μετὰ δύο ἡμέρας λῃσταὶ
’παρεγένοντο⁹ καὶ ἐπεὶ⁹ ἔκρουσαν τὴν θύραν, καὶ
ἔγνων ὅτι λῃσταί εἰσιν, εἶπον ἐμαυτιῖν Χάρις τῷ
(θεῷ, ἰδοὺ καιρὸς ἐνδείξασθαι τὸν καρπὸν τοῦ πόθου.
Ἀνοιξας ἐδεξάμην αὐτοὺς μετὰ ἱλαρότητος⁸ καὶ ἆψας
λύχνον ἠρξάμην δεικνύειν αὐτοῖς τὰ πράγματα, λέ-
tuisse eorum quae contra me dixisti. Quin et distincte cognovi, qua}, ubi, quibus, effutiveris quaecun—
que in me blaterasti; nunquam tamen quidquam opposui, aut falsa esse qua: diceres aflirmavi. Ne-
que ullus mihi persuadere quantaevis gravitatis auctor potuit, ut vel verbum adversmn te hisce-
rem. E contrario dixi omnibus de te : Quae dicit vera sunt. quue feci ex vera tui charitate ut tibi grati-
ficarer, teque ut amicmn meum mihique charissimum colere ut ceperam pergerem. Neque unquam
cessavi recordari tui in meis orationibus, et ut indicem experimentum arcanum istius erga te
perseverantis in me charitatis : cmn aliquando w-hementi dolore vexarer oculi, memor tui formavi
erucis signum super partem laborantem, et dixi : Domine Jesu Christe, per preces ipsius sana me;
et statim sanatus smn. Et lucc quidem illi fratri tunc dixi.
ϐ’. Ἰεἶμέμνητο δέ 6 μακάριος τινὸς ἀπαγγείλαντος
αὐτὸν ὅτι εἶχεν ἀὸὃᾶν πάνυ πραότατου. Καὶ ἔλεγεν
ὅτι διὰ τὴν μεγάλην αὑτοῦ ἀρετὴν καὶ τὰ σημεῖα ἃ.
ποιεῖ, εῖχεν αὐτὴν ὅλη ἡ χώρα ὡς ἄγγελον Θε οὗ. Ποτέ
οὖν ἐνεργηθείς τις ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐλθὼν ἐξύϐρισεν
αὑτὸν ἐσχάτως, πάντων ἱσταμένων, καὶτοῦ γέροντος
στήκοντος, καὶ προσέχοντος είς τὸ στόμα αὐτοῦ , καὶ
λέγοντοςο Χάρις Θεοῦ εἰς τὸ στόμα σου, ἀδελφέ.
Ἐκείνου δέ μαινομένου καὶ λέγοντος· Ναὶ. φαῦλε
φαγοπόλιε, ταῦτα λέγεις ἵνα δόξῃς πρᾶος φαίνεσθαι·
λέγει ὁ γέρων· Ὄντως ὃ λέγεις, ἁδελφέ μου, ἀληθῆ
λέγεις. Μετὰ ταῦτα τις ἠρώτησεν αὑτὸν λέγων’ Ἀρτι
οὐκ ἐταράχθης, καλόγερε; Καὶ λέγει· Οὓκ . ἀλλ’
οὕτως ᾐσθόμην τὴν ψυχήν μου , ὡς ὑπὸ Θεοῦ σκε-
πομένην. Καὶ ἔλεγεν 6 μακάριος· Ἀληθῶς ὀφείλει
τις εὐχαριστεῖν τοῖς τοιούτοις.
ι’. Ἔλεγε πάλιν 6 μακάροος, ὃτι Ὅντος μου ἐν
μοναστηρίῳ ἐν Τύρῳ πρὸ τοῦ ἐξελθεῖν με, παρέὸαο
λεν ἡμῖν τις γέρων ἐνάρετοςο καὶ ἀναγινωσκόντων
ἡμῶν είς τὰ ἀποφθέγματα τῶν ἁγίων γερόντων·
ἠγάπα δέ 6 μακάριος πάντοτε διέρχεσθαι αὐτὰ, καὶ
σχεδὸν ἐπνεεν· ὅθεν καὶ ἐξ αὐτῶν ἐκαρπώσατο πᾶ-
σαν ἀρετήν. Ὅτε ἤλθομεν είς τὸν γέροντα ἐκεῖνον
πρὸς ὃν ἀπῆλθον οἱ λῃσταὶ, καὶ εἷπον αὐτῷ, ὅτι
Πάντα τὰ ἐν τῇ κέλλῃ σου λαϐεῖν θέλομεν· καὶ αὐτοῦ
εἰπόντος’ ὐσα ἂν δοκῇ ὑμῖν, τέκνα, λάσετε· ἔλαϐον
δέ πάντα καὶ ἀπῆλθον’ καὶ κατέλιπον ἒν σκαλίδιον.
Ὀ οὖν γέρων λαϐὼν αὐτὸ ὑπεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν
βοῶν καὶ λέγων’ Τέκνα, λὰὅετε ὂ ἐπελάθεσθε. Οί δὲ
θαυμάσαντες ἐπὶ ἀνεξικακίᾳ τοῦ γέροντος, ἀποκατ-
ἐστησαν πάντα ἐν τῷ κελλίῳ αὐτοῦ’ καὶ μετανοήσαν-
τες εἷπον πρὸς ἀλλήλους’ Ἀληθῶς ὀ ἄνθρωπος οὗτος
τοῦ Θεοῦ ἐστιν. Ὠς ἀνέγνωμεν τοῦτο, λέγει 6 γέ-
ρων· Οἶδας, ἀ66ἄ μου· τοῦτο τὸ ἀπόφθεγμα πάνυ με
ὠρέλησε. Λέγω αὐτῷ’ Πῶς, Πάτερ; Καὶ λέγει μοι.
ιΙοτέ ὄντος μου ἐν τοῖς τόποις κατὰ τὸν Ἰορδάνην,
ἀνέγνων “route: καὶ ἐθαύμαζον τὸν γέρονταο καὶ ἔλε-
γον* Κύριε , ἀξίωσόν με κατ’ ἴχνος τούτων ἀκολου-
θεῖν, 6 καταξιώσας με είς σχῆμα αὐτῶν ἐλθεῖν. Ὦς
οὖν εἶχον τὸν πόθον τοῦτον, μετὰ δύο ἡμέρας λῃσταὶ
’παρεγένοντο⁹ καὶ ἐπεὶ⁹ ἔκρουσαν τὴν θύραν, καὶ
ἔγνων ὅτι λῃσταί εἰσιν, εἶπον ἐμαυτιῖν Χάρις τῷ
(θεῷ, ἰδοὺ καιρὸς ἐνδείξασθαι τὸν καρπὸν τοῦ πόθου.
Ἀνοιξας ἐδεξάμην αὐτοὺς μετὰ ἱλαρότητος⁸ καὶ ἆψας
λύχνον ἠρξάμην δεικνύειν αὐτοῖς τὰ πράγματα, λέ-