PG 78, col. 1694
IX. Memorabat idem beatus quemdam sibi retu-
lisse, habuisse se abbatem supra modum mitem et
nansnetissimum. Addebatque :
propter eximiam
ejus virtutem et signa qua: faciebat, habitum a
cunctis per totam illam regionem ut angelum Dei.
Aliquando igitur instinctus quispiam a malo dae-
mone adiens emn fwdissimis maledictis et conviciis ’
proscidit, multis astantibus, sene ipso stante et
liXtts in ore maledici oculos tenente , dicenteque:
Gratia Dei beet os tuum frater. Illo autem tanto
magis furere pergente, ac dicentezProfecto ne-
quam et vorax senicule, hoc dicis ut videaris mi-
tis. Respondit scnex : Ita est ut ais, frater. Post
h:rc interrogavit quispiam ipsmn : Non es turbatus
brcc amliens, b0ue senex? et respondit: Non, sed
Sentieham cum gusttt intimo animam meam quasi
Deo ipsam fovente pretectam. Et dixit beatus ε Vere
(ἶ debet quis gratias agere pro talibus.
Χ. Dixit rursus beatus: Cum essem in monaste-
rio quod est apud Tyrum, antequam exirem, su-
pervenit nobis senex multa: virtutis forte legenti-
bus Sententias Patrum, qua ille beatus lectione
plurimum delectabatur, identidem illas percurrens;
adeoque fere nihil nisi doctrinam ex iis haustam.
Spirans : unde uberrimum fructmn tulerat, plena:
notitia: perfectique exercitii virtutum omnium.
Quando autem in illo codice pervenimus legendo ad
locum ubi memoratur senex ille ad quem latrones
venerunt et dixerunt ipsi : Omnia qua: in cella tua
sunt volumus auferre. Quo prompte respondente:
Agite, per me licet, quod vultis, filii; illi strenue
corrasis universis abierunt. Latuit autem ipsos
unum instrumentum rusticum sarculus, quo senex
in manus, postquam advertit, sumpto, cucurrit
post latrones clamans et dicens: Etiam hoc quod
'vos latuit, tollite. Illi autem admirati patientiam
senis, redeuntes reposuerunt in cellula quaecunque
abstulerant; et tacti pmnitentia invicem dicebant:
Vere hic homo Dei est. Hoc cum legissemus, ait
senex ille: Scito, mi abba, hoc mihi boni Patris di-
ctum et factum insigniter profuisse. Quomodo, in-
quam, Pater? Et ille subjecit : Cum essem ali-
quando iu locis ad Jordanem recens a lectione hu~
jus exempli, et plenus admiratione virtutis senis,
dixi, Deum orans : Dignare me, Domine, imitatione
talium Patrum, quorum mihi concessisti institutmn
prolitcri ac vestem induere. Post duos dies quam
lisse, habuisse se abbatem supra modum mitem et
nansnetissimum. Addebatque :
propter eximiam
ejus virtutem et signa qua: faciebat, habitum a
cunctis per totam illam regionem ut angelum Dei.
Aliquando igitur instinctus quispiam a malo dae-
mone adiens emn fwdissimis maledictis et conviciis ’
proscidit, multis astantibus, sene ipso stante et
liXtts in ore maledici oculos tenente , dicenteque:
Gratia Dei beet os tuum frater. Illo autem tanto
magis furere pergente, ac dicentezProfecto ne-
quam et vorax senicule, hoc dicis ut videaris mi-
tis. Respondit scnex : Ita est ut ais, frater. Post
h:rc interrogavit quispiam ipsmn : Non es turbatus
brcc amliens, b0ue senex? et respondit: Non, sed
Sentieham cum gusttt intimo animam meam quasi
Deo ipsam fovente pretectam. Et dixit beatus ε Vere
(ἶ debet quis gratias agere pro talibus.
Χ. Dixit rursus beatus: Cum essem in monaste-
rio quod est apud Tyrum, antequam exirem, su-
pervenit nobis senex multa: virtutis forte legenti-
bus Sententias Patrum, qua ille beatus lectione
plurimum delectabatur, identidem illas percurrens;
adeoque fere nihil nisi doctrinam ex iis haustam.
Spirans : unde uberrimum fructmn tulerat, plena:
notitia: perfectique exercitii virtutum omnium.
Quando autem in illo codice pervenimus legendo ad
locum ubi memoratur senex ille ad quem latrones
venerunt et dixerunt ipsi : Omnia qua: in cella tua
sunt volumus auferre. Quo prompte respondente:
Agite, per me licet, quod vultis, filii; illi strenue
corrasis universis abierunt. Latuit autem ipsos
unum instrumentum rusticum sarculus, quo senex
in manus, postquam advertit, sumpto, cucurrit
post latrones clamans et dicens: Etiam hoc quod
'vos latuit, tollite. Illi autem admirati patientiam
senis, redeuntes reposuerunt in cellula quaecunque
abstulerant; et tacti pmnitentia invicem dicebant:
Vere hic homo Dei est. Hoc cum legissemus, ait
senex ille: Scito, mi abba, hoc mihi boni Patris di-
ctum et factum insigniter profuisse. Quomodo, in-
quam, Pater? Et ille subjecit : Cum essem ali-
quando iu locis ad Jordanem recens a lectione hu~
jus exempli, et plenus admiratione virtutis senis,
dixi, Deum orans : Dignare me, Domine, imitatione
talium Patrum, quorum mihi concessisti institutmn
prolitcri ac vestem induere. Post duos dies quam