PG 79, col. 1096
λόγιε) τῇ τῶν ὐπερτόιτων λαμπηδόνι τὴν ἱερὰν οὐο-
σίαν ἐκτῳφόμενος ταῖς συναγωγαῖς τῶν λογισμῶν
τὸν δγκον τῆς σαρκὸς ὲπαποδύῃ , εἰδὼς ὅτι ὕλη σαρο
κδς, τροφὴ λογισμῶν καθίσταται,“ὦσπερ τὰς μεθ
οδείας τῷ κέντρῳ τῶν πόνων κατειληφὼς, ἐμὲ προ-
χειρίζῃ στόμα σῶν ἔργων κατ’ αὐτῶν γενέσθαι, και
εἰ μὴ τολμηρὸν ἀγάπης ἐπίταγμα διαρρῆξαι , παρ⁴
ῃτησάμην ’ἂν τὴν τοιαύτην τοῦ πλοὸς ποντοπορεαν ο
ἐπειδὴδὲ πείθεσθαι δεῖ μᾶλλον τοῖς ὁμοψύχοις, οὐκ
ἀντιτάσσεσθαι’ ἔσο μοι σὺ τὰ πρὸς τὸν Θεὸν, ἵνα
μοι δοθῇ λόγος ὲν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, κάγὼ
σοι ἔσομαι τὰ τῆς ὑπακοῆς, ἵνα δοθῇ σοι τοῦ σπόρου
τοὺς καρποὺς ἀμήσασθαι.
ΚΕΦΑΛ. Β¹.
Πρώτη τῶν λαμπρῶν ἀγωνισμάτων ἐστὶ ξενιτεία,
μάλιστα ὅταν πρὸς ταύτην, καὶ μόνος ὲκδημοίης,
πατρίδα, γένος, ὓπαρξιν ἀθλητικῶς ἀποδυόμενος ἐμ.
προσθεν τῶν λαμπρῶν ἑστηκὼς ἀγώνων · ἂν οὕτως
ἄρξῃ κατὰ Θεὸν είς ἀρχῆς ὁδὸν βαδίζων πίστει
διαπύρῳ, καὶ Πνεύματι θεῖκῴ, καὶ τῷ τέλει τῆς ὑπο-
μονῆς σώαν ταύτην ἀποσώζων, πτέρυξιν ἀρετῆς
ἔσται περικεχρυσωμένη ψυχὴ τῶν οἰκείων τόπων
ἀφισταμένη, καὶ πρὸς αὐτόν πτῆναι τὸν οὐρανὸν
ἐπειγομένη. Ἀλλὰ τῆσδε τὰ πτερὰ τῆς πολιτείας ἑ
τῆς κακίας γεννητὴς μηχανᾶται περικόψαι, γῆς, ἀφ’
ἦς ἐξελήλυθε τὸ γένος ἑσοπτρίζων. ἐν ταῖς κατ’ ἀρο
ρωπίαν μάλιστα ἐπισυμϐαινούσαις εἰσϐολαῖς ο καὶ
ὲν μὲν τῇ ὲνδημίξι τῆς θερμοτάτης ἐκδημίας ὑπανα-
χαιτίζει προς ὀλίγον ἓως τὴν ψυχὴν περὶ τὰς 0).!-
ψεις καταμάθοι ναυτιὼσαν καὶ τότε τὴν τῶν λογι-
σμῶν νύκτα ἐπιφερόμενος ὁ νυκτικόραξ ἐπισκοτεῖ τῇ
ψυχῇ τῆς τῶν κρειττόνων ἀκτῖνος, EE δὲ κατά μόνας
παρατάττοιτο ἐν τῇ τῆς ἐρημίας παλαίστρᾳ, καὶ
τύχῃ τὸ σῶμα ὑπὸ ἀρρωστίαι, τρωθῆναι τοσούτῳ
μᾶλλον χαλεπὴν ἐπιδείκνυσι τῇ ψυχῇ τὴν ξενιτείαν,
οὐκ ἐν τόπῳ, ἀλλ’ ἐν τρόπῳ κατορθοῦσθαι τάτῶν
‘ ἀρετῶν ὑποόἀλλων, καὶ ὅτι παράκλησιν ἔχων οἴκει
τὴν ἀπὸ γένους. ἐκεῖσε τὰ τῆς ἁποτάξεως ἆθλα ἀκό-
πως εἶχε διασώζειν · ἔνθα καὶ τῆς ἀσθενείας προσ-
ηνὴς ὑπηρεσία, καὶ οὐχ ὡς νῦν κακουχία , καὶ ἐπα
ὡδυνος λειποθυμίαο ἐν τῷ καὶ μάλιστα ἐκ τῆς ἀδελφόν
τητος σπανίσαι τὴν τῆς φιλοξενίας σπουδήν · διὸ καὶ
μάλιστα, Ἀπιθι, φησὶ, χαρὰν τῷ σῷ γένει, καὶδόξαν
σαυτὸν ἀποκομίζων, οἷς καὶ τὸ πένθος ἀφόρητον
καταλέλοιπας ἀσυμπαοῶς · οἱ πολλοὶ γὰρ, καὶ πα-
τρίδα μὴ φυγόντες, ὲκ μέσου τοῦ γένους εἴλοντο τὴν
ἀρετήν. Ἀλλ’ ὁ τὴν πορφύραν τῶν θλίψεων ἐν τῇ
παρατάξει τῆς ξενιτείας περιϐεὸλημένος, καὶ τῶν
κόπων τὰς ἐλπίδας περιεστεμμένος πίστει, ὑπομονῇ
σίαν ἐκτῳφόμενος ταῖς συναγωγαῖς τῶν λογισμῶν
τὸν δγκον τῆς σαρκὸς ὲπαποδύῃ , εἰδὼς ὅτι ὕλη σαρο
κδς, τροφὴ λογισμῶν καθίσταται,“ὦσπερ τὰς μεθ
οδείας τῷ κέντρῳ τῶν πόνων κατειληφὼς, ἐμὲ προ-
χειρίζῃ στόμα σῶν ἔργων κατ’ αὐτῶν γενέσθαι, και
εἰ μὴ τολμηρὸν ἀγάπης ἐπίταγμα διαρρῆξαι , παρ⁴
ῃτησάμην ’ἂν τὴν τοιαύτην τοῦ πλοὸς ποντοπορεαν ο
ἐπειδὴδὲ πείθεσθαι δεῖ μᾶλλον τοῖς ὁμοψύχοις, οὐκ
ἀντιτάσσεσθαι’ ἔσο μοι σὺ τὰ πρὸς τὸν Θεὸν, ἵνα
μοι δοθῇ λόγος ὲν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, κάγὼ
σοι ἔσομαι τὰ τῆς ὑπακοῆς, ἵνα δοθῇ σοι τοῦ σπόρου
τοὺς καρποὺς ἀμήσασθαι.
ΚΕΦΑΛ. Β¹.
Πρώτη τῶν λαμπρῶν ἀγωνισμάτων ἐστὶ ξενιτεία,
μάλιστα ὅταν πρὸς ταύτην, καὶ μόνος ὲκδημοίης,
πατρίδα, γένος, ὓπαρξιν ἀθλητικῶς ἀποδυόμενος ἐμ.
προσθεν τῶν λαμπρῶν ἑστηκὼς ἀγώνων · ἂν οὕτως
ἄρξῃ κατὰ Θεὸν είς ἀρχῆς ὁδὸν βαδίζων πίστει
διαπύρῳ, καὶ Πνεύματι θεῖκῴ, καὶ τῷ τέλει τῆς ὑπο-
μονῆς σώαν ταύτην ἀποσώζων, πτέρυξιν ἀρετῆς
ἔσται περικεχρυσωμένη ψυχὴ τῶν οἰκείων τόπων
ἀφισταμένη, καὶ πρὸς αὐτόν πτῆναι τὸν οὐρανὸν
ἐπειγομένη. Ἀλλὰ τῆσδε τὰ πτερὰ τῆς πολιτείας ἑ
τῆς κακίας γεννητὴς μηχανᾶται περικόψαι, γῆς, ἀφ’
ἦς ἐξελήλυθε τὸ γένος ἑσοπτρίζων. ἐν ταῖς κατ’ ἀρο
ρωπίαν μάλιστα ἐπισυμϐαινούσαις εἰσϐολαῖς ο καὶ
ὲν μὲν τῇ ὲνδημίξι τῆς θερμοτάτης ἐκδημίας ὑπανα-
χαιτίζει προς ὀλίγον ἓως τὴν ψυχὴν περὶ τὰς 0).!-
ψεις καταμάθοι ναυτιὼσαν καὶ τότε τὴν τῶν λογι-
σμῶν νύκτα ἐπιφερόμενος ὁ νυκτικόραξ ἐπισκοτεῖ τῇ
ψυχῇ τῆς τῶν κρειττόνων ἀκτῖνος, EE δὲ κατά μόνας
παρατάττοιτο ἐν τῇ τῆς ἐρημίας παλαίστρᾳ, καὶ
τύχῃ τὸ σῶμα ὑπὸ ἀρρωστίαι, τρωθῆναι τοσούτῳ
μᾶλλον χαλεπὴν ἐπιδείκνυσι τῇ ψυχῇ τὴν ξενιτείαν,
οὐκ ἐν τόπῳ, ἀλλ’ ἐν τρόπῳ κατορθοῦσθαι τάτῶν
‘ ἀρετῶν ὑποόἀλλων, καὶ ὅτι παράκλησιν ἔχων οἴκει
τὴν ἀπὸ γένους. ἐκεῖσε τὰ τῆς ἁποτάξεως ἆθλα ἀκό-
πως εἶχε διασώζειν · ἔνθα καὶ τῆς ἀσθενείας προσ-
ηνὴς ὑπηρεσία, καὶ οὐχ ὡς νῦν κακουχία , καὶ ἐπα
ὡδυνος λειποθυμίαο ἐν τῷ καὶ μάλιστα ἐκ τῆς ἀδελφόν
τητος σπανίσαι τὴν τῆς φιλοξενίας σπουδήν · διὸ καὶ
μάλιστα, Ἀπιθι, φησὶ, χαρὰν τῷ σῷ γένει, καὶδόξαν
σαυτὸν ἀποκομίζων, οἷς καὶ τὸ πένθος ἀφόρητον
καταλέλοιπας ἀσυμπαοῶς · οἱ πολλοὶ γὰρ, καὶ πα-
τρίδα μὴ φυγόντες, ὲκ μέσου τοῦ γένους εἴλοντο τὴν
ἀρετήν. Ἀλλ’ ὁ τὴν πορφύραν τῶν θλίψεων ἐν τῇ
παρατάξει τῆς ξενιτείας περιϐεὸλημένος, καὶ τῶν
κόπων τὰς ἐλπίδας περιεστεμμένος πίστει, ὑπομονῇ