PG 79, col. 95
tens, et anticipant oculi mei in matutino ad medi-
lauda eloquia Domini, et cocco ignitarum cogita-
tionum ornatus supernam sapientiam , ut ad me
veniat, exstimulo : ad nos enim, qui vigiles
noctes ducimus, divina gratia inelIabiliter irrepit,
et comparet indicibiliter , et ad eam, qua: compre-
hendi potest, illius spcctationem, et similitudinem,
sacras mentes extendit, quae ut fieri potest et san-
ctos homines decet, illi sese applicant.
Δ XXVll. — Eidem.
Perbeatissimi sumus, si quae ex pervigilio ulnis
excepimus, omnia servaverimus. Quodsi partem ex
iis exiguam aut ingentem amittere contigerit, quae
reliqua fuerunt, abundanter ad salutem ιῆ, mentis
infantibus sullicient. Namque auceps frequenter
centum venatus turtures iu agro, si sibi gaudens
eas occluserit, postmodum negligens, tertiam, aut
duplam partem amiserit, quod volucres illa: clam
erumpentes in fugam se dederint, in reliquis moe—
rorem imminuit, animumque suum solatur, quod
non vacuis manibus domicilium repetat, et copiam
licet non integram tum reportat, et rursus futuro
tempore utiliter, quae iu venatione capta sunt,
cautius custodire perdiscit.
XXVI“. — Eidem.
Bonum illudque auspicatissimum est pervigilium
iis, qui somnum mortis vicinum discutere animo
versant, tantoque maius, quantum et Dominus ipse
id exercuit, sibique familiare fecit, in dispositione
secundum carnem, ut tradit Lucas : ι Erat Je-
sus pernoctans in oratione Dei '°, ι opere ipso
nos instruens. Magistri sequi vestigia. Propterea-
que dicebat, ι Vigilate, et orate, ne intretis in
tentationem ". ι Qui vero erant e comitatu Pauli,
et Silte, emolumentum vigiliae percallentes, media
nocte laudabant Deum ³ο. Ει David ait : ι Vigilavi,
et factus sum sicut passer solitarius in tecto ³¹, ι
pennis nempe prmvaleus, non per terram repens,
sed in tecto, et in summitate virtutis commorans.
Lingua namque supplice vice manuum mearum,
circa humanissimi Dei pedes complicabam me,
lacrymans ; et lutequ cor meum donarium factum
est argenteum, vel aureum : et altare rursus Do-
mini factus sum humilis homo. in me gratia car-
bones cngnitionis 15 ell‘odiente, et sacrificium
fragrans Deo portau te.
XXIX. — Eidem.
lntueor, frater mi, te multa scabie secundum
internum hominem obsitum a capite usque ad pe-
des, ex qua nunquam niundari poteris, nisi noctu
vigilet spiritus tuus ad Deum, nos divinis praeceptis
’⁵ Psal. cxautx, 6. ³⁷ Psal. xxxxvni, 4. ¹
³⁸ l’sal. CI. ὅ.
’sal. CI, ὅ.
lauda eloquia Domini, et cocco ignitarum cogita-
tionum ornatus supernam sapientiam , ut ad me
veniat, exstimulo : ad nos enim, qui vigiles
noctes ducimus, divina gratia inelIabiliter irrepit,
et comparet indicibiliter , et ad eam, qua: compre-
hendi potest, illius spcctationem, et similitudinem,
sacras mentes extendit, quae ut fieri potest et san-
ctos homines decet, illi sese applicant.
Δ XXVll. — Eidem.
Perbeatissimi sumus, si quae ex pervigilio ulnis
excepimus, omnia servaverimus. Quodsi partem ex
iis exiguam aut ingentem amittere contigerit, quae
reliqua fuerunt, abundanter ad salutem ιῆ, mentis
infantibus sullicient. Namque auceps frequenter
centum venatus turtures iu agro, si sibi gaudens
eas occluserit, postmodum negligens, tertiam, aut
duplam partem amiserit, quod volucres illa: clam
erumpentes in fugam se dederint, in reliquis moe—
rorem imminuit, animumque suum solatur, quod
non vacuis manibus domicilium repetat, et copiam
licet non integram tum reportat, et rursus futuro
tempore utiliter, quae iu venatione capta sunt,
cautius custodire perdiscit.
XXVI“. — Eidem.
Bonum illudque auspicatissimum est pervigilium
iis, qui somnum mortis vicinum discutere animo
versant, tantoque maius, quantum et Dominus ipse
id exercuit, sibique familiare fecit, in dispositione
secundum carnem, ut tradit Lucas : ι Erat Je-
sus pernoctans in oratione Dei '°, ι opere ipso
nos instruens. Magistri sequi vestigia. Propterea-
que dicebat, ι Vigilate, et orate, ne intretis in
tentationem ". ι Qui vero erant e comitatu Pauli,
et Silte, emolumentum vigiliae percallentes, media
nocte laudabant Deum ³ο. Ει David ait : ι Vigilavi,
et factus sum sicut passer solitarius in tecto ³¹, ι
pennis nempe prmvaleus, non per terram repens,
sed in tecto, et in summitate virtutis commorans.
Lingua namque supplice vice manuum mearum,
circa humanissimi Dei pedes complicabam me,
lacrymans ; et lutequ cor meum donarium factum
est argenteum, vel aureum : et altare rursus Do-
mini factus sum humilis homo. in me gratia car-
bones cngnitionis 15 ell‘odiente, et sacrificium
fragrans Deo portau te.
XXIX. — Eidem.
lntueor, frater mi, te multa scabie secundum
internum hominem obsitum a capite usque ad pe-
des, ex qua nunquam niundari poteris, nisi noctu
vigilet spiritus tuus ad Deum, nos divinis praeceptis
’⁵ Psal. cxautx, 6. ³⁷ Psal. xxxxvni, 4. ¹
³⁸ l’sal. CI. ὅ.
’sal. CI, ὅ.