PG 79, col. 96
τὴν στυγνότητα, καὶ προφθάνουσιν οἱ ὀφθαλμοί μου
πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾷν τὰ λόγια Κυρίου, καὶ τῷ
κόκκῳ κοσμούμενος τῶν διαπύρων νοήσεων, τὴν ἀνω-
θεν σοφίαν ἐπελθεῖν μοι προτρέπωο ἐπιφοιτᾷ γὰρ
ἀρρήτως ἡμῖν ἠ χάρις τοῦ Κυρίου τοίς ἀγρυπνοῦσιν,
καὶ ἐπιφαίνεται ὑπὲρ λόγον, καὶ πρὸς τὴν ὲφικτὴν
αὐτῆς θεωρίαν, καὶ ὁμοίωσιν ἀνατείνει τοὺς ἱεροὺς
νόας, τοὺς, ὼς θεμιτὸν, καὶ ίεροπρεπῶςΟὲπιὸάλλοντας
αὐτῇ.
ΚΖ¹. - Τῷ αὐτῷ.
Μυρισμακάριστοι μὲν ῦπάρχομεν, ὅταν πάντα
φυλάξωμεν, άπερ ὲκ τῆς ἀγρυπνίας ὲνεκολπισά-
μεθα. Ei δὲ καὶ ἀπολέσαι συμϐαίνει μέρος ἡμᾶς
ὀλίγον ἢ πολλοστὸν, ἱκανὰ καὶ τὰ παραλειφθέντα
ἐπαρκέσαι πρὸς σωτηρίαν τοῖς νηπίοις τὴν φρένα.
Κᾶν γάρ ίξευτὴς πολλάκις ἑκατὸν τεθηρακὼς τρυ-
γόνας ὲν τῷ ἀγρῷ, καὶ χαίρων ἐναποκλείσας αὐτὰς,
εἶτ’ ἐξ ἀπροσεξίας τὸ τρίτον, ἦ τὸ δίμοιρον ἀπολέσας,
τῷ ὑπεκδεδυκὸτα πεφευγέναι τὰ πτηνά , ὲν τοῖς
ὑπολειφθεῖσι τὴν ἀθυμίαν ἀνέλυσε, καὶ παρεμυθή-
σατο τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν, οὐ κεναῖς χερσὶν ἐπανερο
χόμενος εἱς τὸν ίδιον οἷκον, ἀλλὰ μερικὴν εὐπορίαν
ἐπιφερόμενος, νῦν τέως, καὶ πάλιν είς τὸ ἑξῆς ἀσφα-
λίζεσθαι χρησίμως τὰ θηρώμενα παιδευθείς.
KH'. — Τῷ αὐτῷ. ‘
Μέγιστον ἀγαθόν ἐστιν ὴ ἀγρυπνία τοῖς ἀποσείε-
σθαι τδν γείτονα θανάτου ὕπνον προαιρουμένοις, καὶ
τοσούτῳ μέγα, ὅσῳ καὶὸ Δεσπότης αὐτὸς τοῦτο
μετελήλυθε,καἰ ᾠκειώσατο ἐν τῇ οἰκονομίᾳ τῇ κατὰ
σάρκα, ὦς φησι καὶὸ Λουκᾶς, ὅτι ι ΊΓΗν Ἰησοῦς
διανυκτερεύων ὲν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ, ν διδάσκων
ἡμᾶς δι’ αὐτοῦ τοῦ ἔργου ἀκολουθεῖν τοῖς ἴχνεσιν τοῦ
Διδασκάλου. Διόπερ καὶ ἔλεγεν· ιΓρηγορεῖτε καὶ
προσεύχεσθε. ἴνα μὴ είσέλθητε είς πειρασμόν. ι Οἱ
δέ γε πε pi Παῦλον καὶ Σίλαν, τὸ κέρδος οὐκ ἀγνοοῦντες
τῆς ἀγρυπνίας, περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐδόξαζον τὸν
Θεόν. Καὶ Δαυὶδ φησίν ι Ἠγρῦπνησα, καὶ ὲγενό·
μην ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος, ι ηγουν
εῦπτερον, οὐκ ἐπὶ τῆς γῆς συρόμενον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ
δώματος, καὶ τοῦ ὕψους τῆς ἀρετῆς διαιτώμενον.
Γλώττῃ γὰρ ἰκετηρίῳ ἀντὶ τῶν χειρῶν μου τοῖς τοῦ
φιλανθρώπου Θεοῦ ἀοράτοις ποσὶ⁸ περιεπλεκόμην
κλαίων, καὶ ἠ πηλώδης μου καρδία κειμήλιον γέγονεν
ἀργυροῦν, ἦ χρυσοῦν, καὶθυσιαστήριον πάλιν Κυρίου
ἀπειργάσθην ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος, ἀνασκαλευούσης
τῆς χάριτος ὲν ἐμοὶ τοὺς γνώσεως ἄνθρακας. καὶ
θυσίαν εὐώδη Θεῷ ἀναφερούσης.
ΚΘ’. - Τῷ αὐτῷ.
Βλέπω σε, ἀδελφὲ, ὃτι ψώρας πολλῆς ἐμπεπλη-
σμένος ὑπάρχεις κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον ἀπὸ κειρα-⁵
λῆς ἕως ποδῶν, ἧς οὐκ ἂν δύναιο καθαρθῆναι. εί μὴ
ξκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά σου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν
.uc. vt, 12. " Matth. xxvi, Η, ³³ Act. xvt, 25.
πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾷν τὰ λόγια Κυρίου, καὶ τῷ
κόκκῳ κοσμούμενος τῶν διαπύρων νοήσεων, τὴν ἀνω-
θεν σοφίαν ἐπελθεῖν μοι προτρέπωο ἐπιφοιτᾷ γὰρ
ἀρρήτως ἡμῖν ἠ χάρις τοῦ Κυρίου τοίς ἀγρυπνοῦσιν,
καὶ ἐπιφαίνεται ὑπὲρ λόγον, καὶ πρὸς τὴν ὲφικτὴν
αὐτῆς θεωρίαν, καὶ ὁμοίωσιν ἀνατείνει τοὺς ἱεροὺς
νόας, τοὺς, ὼς θεμιτὸν, καὶ ίεροπρεπῶςΟὲπιὸάλλοντας
αὐτῇ.
ΚΖ¹. - Τῷ αὐτῷ.
Μυρισμακάριστοι μὲν ῦπάρχομεν, ὅταν πάντα
φυλάξωμεν, άπερ ὲκ τῆς ἀγρυπνίας ὲνεκολπισά-
μεθα. Ei δὲ καὶ ἀπολέσαι συμϐαίνει μέρος ἡμᾶς
ὀλίγον ἢ πολλοστὸν, ἱκανὰ καὶ τὰ παραλειφθέντα
ἐπαρκέσαι πρὸς σωτηρίαν τοῖς νηπίοις τὴν φρένα.
Κᾶν γάρ ίξευτὴς πολλάκις ἑκατὸν τεθηρακὼς τρυ-
γόνας ὲν τῷ ἀγρῷ, καὶ χαίρων ἐναποκλείσας αὐτὰς,
εἶτ’ ἐξ ἀπροσεξίας τὸ τρίτον, ἦ τὸ δίμοιρον ἀπολέσας,
τῷ ὑπεκδεδυκὸτα πεφευγέναι τὰ πτηνά , ὲν τοῖς
ὑπολειφθεῖσι τὴν ἀθυμίαν ἀνέλυσε, καὶ παρεμυθή-
σατο τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν, οὐ κεναῖς χερσὶν ἐπανερο
χόμενος εἱς τὸν ίδιον οἷκον, ἀλλὰ μερικὴν εὐπορίαν
ἐπιφερόμενος, νῦν τέως, καὶ πάλιν είς τὸ ἑξῆς ἀσφα-
λίζεσθαι χρησίμως τὰ θηρώμενα παιδευθείς.
KH'. — Τῷ αὐτῷ. ‘
Μέγιστον ἀγαθόν ἐστιν ὴ ἀγρυπνία τοῖς ἀποσείε-
σθαι τδν γείτονα θανάτου ὕπνον προαιρουμένοις, καὶ
τοσούτῳ μέγα, ὅσῳ καὶὸ Δεσπότης αὐτὸς τοῦτο
μετελήλυθε,καἰ ᾠκειώσατο ἐν τῇ οἰκονομίᾳ τῇ κατὰ
σάρκα, ὦς φησι καὶὸ Λουκᾶς, ὅτι ι ΊΓΗν Ἰησοῦς
διανυκτερεύων ὲν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ, ν διδάσκων
ἡμᾶς δι’ αὐτοῦ τοῦ ἔργου ἀκολουθεῖν τοῖς ἴχνεσιν τοῦ
Διδασκάλου. Διόπερ καὶ ἔλεγεν· ιΓρηγορεῖτε καὶ
προσεύχεσθε. ἴνα μὴ είσέλθητε είς πειρασμόν. ι Οἱ
δέ γε πε pi Παῦλον καὶ Σίλαν, τὸ κέρδος οὐκ ἀγνοοῦντες
τῆς ἀγρυπνίας, περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐδόξαζον τὸν
Θεόν. Καὶ Δαυὶδ φησίν ι Ἠγρῦπνησα, καὶ ὲγενό·
μην ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος, ι ηγουν
εῦπτερον, οὐκ ἐπὶ τῆς γῆς συρόμενον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ
δώματος, καὶ τοῦ ὕψους τῆς ἀρετῆς διαιτώμενον.
Γλώττῃ γὰρ ἰκετηρίῳ ἀντὶ τῶν χειρῶν μου τοῖς τοῦ
φιλανθρώπου Θεοῦ ἀοράτοις ποσὶ⁸ περιεπλεκόμην
κλαίων, καὶ ἠ πηλώδης μου καρδία κειμήλιον γέγονεν
ἀργυροῦν, ἦ χρυσοῦν, καὶθυσιαστήριον πάλιν Κυρίου
ἀπειργάσθην ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος, ἀνασκαλευούσης
τῆς χάριτος ὲν ἐμοὶ τοὺς γνώσεως ἄνθρακας. καὶ
θυσίαν εὐώδη Θεῷ ἀναφερούσης.
ΚΘ’. - Τῷ αὐτῷ.
Βλέπω σε, ἀδελφὲ, ὃτι ψώρας πολλῆς ἐμπεπλη-
σμένος ὑπάρχεις κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον ἀπὸ κειρα-⁵
λῆς ἕως ποδῶν, ἧς οὐκ ἂν δύναιο καθαρθῆναι. εί μὴ
ξκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά σου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν
.uc. vt, 12. " Matth. xxvi, Η, ³³ Act. xvt, 25.