PG 8, col. 1037
ψυχῆς· ούδὲ γὰρ (9) τὴν τῶν πολεμίων χώραν τέμνειν
ἰᾷ. Ναὶ μὴν καὶ γεωργικοί παρά τοῦ νόμου καὶ
ταῦτα ὠφέληνται· κελεύει γὰρ (10) τά νεόφυτα τῶν
δένδρων ἐπὶ τριετίαν ἑξῆς τιθηνεῖσθαι, τάς τε πε-
ριττὰς ἐπιφύσεις ἀποτέμνοντας, ὑπὲρ τοῖ’) μή βαρυο
νόμενα πιέζεσθαι, καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ κατακερματιζο-
μένης τῆς τροφῆς δι’ ἔνδειαν ἒξασθενεῖ, ἀροῦν (11)
τε καὶ περ ισκάπτειν, ὡς μηδὲν παραϐλαστένον κωλύῃ
τὴν αὔξησιν. Τὸν τε καρπὸν οὐκ ἐᾷ δρέπεσθαι ἀτελῆ
ἐξ ἀτελῶν, ἀλλὰ μετὰ τριετίαν (12) ἔτει τετάρτῳ,
καθιερώσαντα (13) τήν ἀπαρχὴν τῷ Θεῷ, μετὰ τὸ
τελειωθῆναι τὸ δένδρον. Εῗη δ’ ἃν οὗτος ὁ τῆς γεωρ-
Β
γίας τύπος διδασκαλίας τρόπος⁶ διδάσκων δεῖν τὰς
παραφύσεις τῶν ἁμαρτιῶν έπικόπτειν, καὶ τὰς συν-
σεναθαλλούσας τῷ γονίμῳ καρπῷ ματαίας τῆς ἐννοίας
πόας, ἔστ’ ἂν τελειωθῇ καὶ βέϐαιον γένηται τὸ ἔρνος
τῆς πίστεως. Τῷ τε γάριτετάρτῳ ἔτει, ἐπεὶ καὶ
χρόνου χρεία τῷ κατηχουμένῳ βεϐαίως ἡ τετρὰς τῶν
ἀρετῶν καθιεροῢται τῷ Θεῷ, τῆς τρίτης ἤδη μόνης
συναπτούσης, ἐπὶ τήν τοῦ Κυρίου τετάρτην ὑπόστα-
σιν (14). Θυσία (15) δὲ αἰνέσεως ὑπὶρ ὁλοκαυτώματα.
Οὗτος γὰρ σοι, φησὶ, δίδωσιν ἰσχὺν ποιῆσαι
>X< P. 479 ΕΙ). POTTER, 401-402 ED. PARIS.
Ἣμὲρφυ Βθιιῑε ξι, 19, 20, ξύλον καρ-
necesse; Sed Clemens Philonem'secutusest. Ejus
verba sunt hinc : ⁹Ιῇπιδοιιιιιλευόμενος δὲ τὸ ἐπιεικὲς
ἀπείρηκε ’τοίνυν ἄντικρυς μήτε ⁵δενδροτομεῖν ὅσα
τῆς ἡμέρου. ὕλης, μήτε⁸ ’κείρειν-ἐπὶ λύμῃ σταχυοφο-
ης ημερου υΛης, μητε κειρειν επι Λυμῖ
οὖσαν πρὸ καιροῦ πεδιάδα, ήτε συνό
ιατθείοειν. Adeo autem αὺαηιίῗιτ aouitas
ουσαν προ καιρου πεοιαοα, ητε συνοΛως καρπον
διαφθείρειν. Adeo autem αῑηιηιίῗιε.αεςῖιιίεαεΔ ιερὶειαςο-
ris,’ ut 'diserte caveat, ne quis cadat—frugiferas arbo-
res, neve segetes in detrimentum colonorum ante
tempusgdemetatmeve ullum fructum corrumpat.
(8) Τὸν-γῆς. Malim cum articuloLtov τῆς γῆς,
_ ιη’ῐέιοΧ-τὸν τῆς ψυχῆς. SYnBURQ. — Ijorro τὸνςτῆς
ψυχῆς fructumLa'ppella‘t animalium fetus, quibus
parcere iussit Moyses Uenta-1;, 14. ι
7 (9) γὰρ. Ιξὴίιρ haae dJlClt: KailrpoqumpSal-z
λαξν ξ-ούδὶ τῶν πολεμίων χώραν τέμνειν-έᾷν. Igne,
amplius est, ne hostium guidemarlgusta caedere sinit:
( 10) _ Κελεύει χεὶρ. _ P llo, ⁸ΙιΙηί superius, dicti
.g."—34§f:"ij;g.er'g,ag fe.".g;j',;..a':srgss,;s;
ag. llo: ᾹΕΛΕυΕι γαρ τα νεα spuma των ιέινυὲων
frti τριετίαν ὲξῇς τιθημνεῖσθαιζ τάς. τε περιττας πι-
ξρήύσείς ἀποτεμόντας, ὗπὲρὶ τοῦ μή βαρυνόμενοι πιέ-
ξεσθαι, καὶ "Birt? τοῖς μὴ κατακερματιζομένης τῆς
ξροξρῆς διὶ ἕνδείαχ ἐξασθενεῖν, ⁸,γυριοῡν τερκαὶ περι-
ᾇξςοὶιῖετειν, ’ίνα ,μηδὲν τῶν fini ζημίᾳ παραϐλαστάνῃ.
δρέπεσθαι ’κατᾶ ,μετουσία
Τόν τε ’καρπὸν οὐκ ἐᾷ
ἀπτολαύσεως, οὐ μόνον ἔπειδή ἀτελῆ ἐξ ἀτελῶν ἔμελ-
λεν ἔσεσθαι,’θιο.’.1αὸθι θηὶηί ηουθιῖαέριαηιαςςίηιιινὶ- sunt, id ei‘concedere haud opus est. EtenimCle-
cari per triennium, resectis superfluisstolonibus, ne mens, ut ornatus sermonis,_ sic etiam _or_dinis, et
ἆξοξιυὲῃῑως onere, neve absumpto atimentp in minutos p‘qnpexiopis paulo negligen‘titgr esse solet. Caeterum
Τι’-έιῆιιιιοε languescant stirpes ipsa? : easdemque abla- Philo, cujus vestigia premit Clemens, cum enume-
ῥᾘὲανί, ne in“ prd-rimo succrescens, earum au; rassetflins‘tit‘uta‘zquibps-putavit Judzeos ad mansue-
ξῆιεηιὰ ἱηῳὲἀίαι. Fructum quoque harum non sinit tudinem emerc‘it_ato's..t a superpia autemet arrogantia;
Eecerpi pro cujusque arbitriofnon solum quia im- ρηαρξεεζτηίξ pitiis, liberatos fuisse: principio'p. 715
ᾗξι-ἶοῖθὲτυτξθω imperfECtis nascitur, etc. 1 λ’ Γ _ ad‘dit, 1e.gislatpl;em.£quo magis superbiam-compesce-
(λι) ’ἈροξνῘηἋροῦν enrol, arare plantas, di:
ιιοῇ ἐοΙοῐζ Scribendum 'igitur,iPhilorie auctoregin fine,_ut_inftrmit_atem pristinam in animo servarent,
Elius jam citatis, Most, ablaqueare. Sic Aratus et inde Deo magis. grati redderentur: quod θυσίαν
Ρῆκηοπιεη. v. 9:
kal ξρυτδι γυρῶσαι, καὶ σπέρματα ⁸ξιοὶντοι βαλέσθαι.
Et plantas ablaqueare, et omnia semina injicere.
ἶ]ὴῖ vetus scholiastes', quid sit γυρῶσαι, hoc modo
ἰᾷ. Ναὶ μὴν καὶ γεωργικοί παρά τοῦ νόμου καὶ
ταῦτα ὠφέληνται· κελεύει γὰρ (10) τά νεόφυτα τῶν
δένδρων ἐπὶ τριετίαν ἑξῆς τιθηνεῖσθαι, τάς τε πε-
ριττὰς ἐπιφύσεις ἀποτέμνοντας, ὑπὲρ τοῖ’) μή βαρυο
νόμενα πιέζεσθαι, καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ κατακερματιζο-
μένης τῆς τροφῆς δι’ ἔνδειαν ἒξασθενεῖ, ἀροῦν (11)
τε καὶ περ ισκάπτειν, ὡς μηδὲν παραϐλαστένον κωλύῃ
τὴν αὔξησιν. Τὸν τε καρπὸν οὐκ ἐᾷ δρέπεσθαι ἀτελῆ
ἐξ ἀτελῶν, ἀλλὰ μετὰ τριετίαν (12) ἔτει τετάρτῳ,
καθιερώσαντα (13) τήν ἀπαρχὴν τῷ Θεῷ, μετὰ τὸ
τελειωθῆναι τὸ δένδρον. Εῗη δ’ ἃν οὗτος ὁ τῆς γεωρ-
Β
γίας τύπος διδασκαλίας τρόπος⁶ διδάσκων δεῖν τὰς
παραφύσεις τῶν ἁμαρτιῶν έπικόπτειν, καὶ τὰς συν-
σεναθαλλούσας τῷ γονίμῳ καρπῷ ματαίας τῆς ἐννοίας
πόας, ἔστ’ ἂν τελειωθῇ καὶ βέϐαιον γένηται τὸ ἔρνος
τῆς πίστεως. Τῷ τε γάριτετάρτῳ ἔτει, ἐπεὶ καὶ
χρόνου χρεία τῷ κατηχουμένῳ βεϐαίως ἡ τετρὰς τῶν
ἀρετῶν καθιεροῢται τῷ Θεῷ, τῆς τρίτης ἤδη μόνης
συναπτούσης, ἐπὶ τήν τοῦ Κυρίου τετάρτην ὑπόστα-
σιν (14). Θυσία (15) δὲ αἰνέσεως ὑπὶρ ὁλοκαυτώματα.
Οὗτος γὰρ σοι, φησὶ, δίδωσιν ἰσχὺν ποιῆσαι
>X< P. 479 ΕΙ). POTTER, 401-402 ED. PARIS.
Ἣμὲρφυ Βθιιῑε ξι, 19, 20, ξύλον καρ-
necesse; Sed Clemens Philonem'secutusest. Ejus
verba sunt hinc : ⁹Ιῇπιδοιιιιιλευόμενος δὲ τὸ ἐπιεικὲς
ἀπείρηκε ’τοίνυν ἄντικρυς μήτε ⁵δενδροτομεῖν ὅσα
τῆς ἡμέρου. ὕλης, μήτε⁸ ’κείρειν-ἐπὶ λύμῃ σταχυοφο-
ης ημερου υΛης, μητε κειρειν επι Λυμῖ
οὖσαν πρὸ καιροῦ πεδιάδα, ήτε συνό
ιατθείοειν. Adeo autem αὺαηιίῗιτ aouitas
ουσαν προ καιρου πεοιαοα, ητε συνοΛως καρπον
διαφθείρειν. Adeo autem αῑηιηιίῗιε.αεςῖιιίεαεΔ ιερὶειαςο-
ris,’ ut 'diserte caveat, ne quis cadat—frugiferas arbo-
res, neve segetes in detrimentum colonorum ante
tempusgdemetatmeve ullum fructum corrumpat.
(8) Τὸν-γῆς. Malim cum articuloLtov τῆς γῆς,
_ ιη’ῐέιοΧ-τὸν τῆς ψυχῆς. SYnBURQ. — Ijorro τὸνςτῆς
ψυχῆς fructumLa'ppella‘t animalium fetus, quibus
parcere iussit Moyses Uenta-1;, 14. ι
7 (9) γὰρ. Ιξὴίιρ haae dJlClt: KailrpoqumpSal-z
λαξν ξ-ούδὶ τῶν πολεμίων χώραν τέμνειν-έᾷν. Igne,
amplius est, ne hostium guidemarlgusta caedere sinit:
( 10) _ Κελεύει χεὶρ. _ P llo, ⁸ΙιΙηί superius, dicti
.g."—34§f:"ij;g.er'g,ag fe.".g;j',;..a':srgss,;s;
ag. llo: ᾹΕΛΕυΕι γαρ τα νεα spuma των ιέινυὲων
frti τριετίαν ὲξῇς τιθημνεῖσθαιζ τάς. τε περιττας πι-
ξρήύσείς ἀποτεμόντας, ὗπὲρὶ τοῦ μή βαρυνόμενοι πιέ-
ξεσθαι, καὶ "Birt? τοῖς μὴ κατακερματιζομένης τῆς
ξροξρῆς διὶ ἕνδείαχ ἐξασθενεῖν, ⁸,γυριοῡν τερκαὶ περι-
ᾇξςοὶιῖετειν, ’ίνα ,μηδὲν τῶν fini ζημίᾳ παραϐλαστάνῃ.
δρέπεσθαι ’κατᾶ ,μετουσία
Τόν τε ’καρπὸν οὐκ ἐᾷ
ἀπτολαύσεως, οὐ μόνον ἔπειδή ἀτελῆ ἐξ ἀτελῶν ἔμελ-
λεν ἔσεσθαι,’θιο.’.1αὸθι θηὶηί ηουθιῖαέριαηιαςςίηιιινὶ- sunt, id ei‘concedere haud opus est. EtenimCle-
cari per triennium, resectis superfluisstolonibus, ne mens, ut ornatus sermonis,_ sic etiam _or_dinis, et
ἆξοξιυὲῃῑως onere, neve absumpto atimentp in minutos p‘qnpexiopis paulo negligen‘titgr esse solet. Caeterum
Τι’-έιῆιιιιοε languescant stirpes ipsa? : easdemque abla- Philo, cujus vestigia premit Clemens, cum enume-
ῥᾘὲανί, ne in“ prd-rimo succrescens, earum au; rassetflins‘tit‘uta‘zquibps-putavit Judzeos ad mansue-
ξῆιεηιὰ ἱηῳὲἀίαι. Fructum quoque harum non sinit tudinem emerc‘it_ato's..t a superpia autemet arrogantia;
Eecerpi pro cujusque arbitriofnon solum quia im- ρηαρξεεζτηίξ pitiis, liberatos fuisse: principio'p. 715
ᾗξι-ἶοῖθὲτυτξθω imperfECtis nascitur, etc. 1 λ’ Γ _ ad‘dit, 1e.gislatpl;em.£quo magis superbiam-compesce-
(λι) ’ἈροξνῘηἋροῦν enrol, arare plantas, di:
ιιοῇ ἐοΙοῐζ Scribendum 'igitur,iPhilorie auctoregin fine,_ut_inftrmit_atem pristinam in animo servarent,
Elius jam citatis, Most, ablaqueare. Sic Aratus et inde Deo magis. grati redderentur: quod θυσίαν
Ρῆκηοπιεη. v. 9:
kal ξρυτδι γυρῶσαι, καὶ σπέρματα ⁸ξιοὶντοι βαλέσθαι.
Et plantas ablaqueare, et omnia semina injicere.
ἶ]ὴῖ vetus scholiastes', quid sit γυρῶσαι, hoc modo