PG 8, col. 1300
ἄνωθεν, κατὰ τήν τοῦ δόγματος α’ίρεσιν· κᾶν διὰ τῆς
μητρὸς τοῦτο συμϐαίνειν λέγωσιν, ἀλλά κᾶν εἰ σὺν
Χριστῷ καταστρατεύεσθαι τοῦ θανάτου λέγοιεν, ὁμο-
λογούντων τὸ δόγμα τὸ κεκρυμμένον, ὡς τῆς θείας
τοῦ Δημιουργοῦ κατατρέχειν τολμῶσι δυνάμεως, τὴν
κτίσιν τήν αὐτοῦ,ὡς κρείττους ἐπανορθούμενοι, πειρώ-
μενοι σώζειν τὴν ψυχικὴν εἰκόνα, ἤν αὐτὸς ῥύσασθαι
τῆς φθορᾶς οὐ κατίσχυσεν. Εῗη δ’ ἄν καί 6 Κύριος
ἀμείνων τοῦ δημιουργοῦ Θεοῦ’ οὐ γὰρ ἄν ποτε 6 υἱὸς
τῷ πατρῖ διαφιΛονεικοίη, καὶ ταῦτα ἐν θεοῖς. Ὀτι
3‘s οὗτός ἐστιν 6 τοῦ υἲοῦ πατὴρ, 6 Δημιουργὸς τῶν
συμπάντων, ὁ παντοκράτωρ Κύριος, εἷς ἐκείνων ἀνε-
ϐαλόμεθα τήν σκέψιν, καθ’ ἢν πρὸς τὰς αἱρέσεις
ὑπεσχήμεθα διαλέξασθαι, τοῦτον εἶναι μόνον δεικνύνε
τες τὸν ὑπ’ αὐτοῦ κεκηρυγμένον. Ἀλλ’ ἡμῖν γε ὁ
Ἀπόστολος εἷς τήν τῶν Ολίψεων ὑπομονῆν γράφωνθ
‹‹ Καὶ τοῦτο ‘ ’ ⁸ ’ ’ θ ’ ‘
,φησιν,απο Θεου, δτι υμιν ἐχαρίσθη το
ὑπὲρ Χριστοῦ, οὗ μόνον τὸ είς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλά
καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν’ τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἕχον·
τες, οἷον ἴδετε έν ἐμοὶ, καὶ νῦν ἀκούετε ἒν ἐμοί. Εῗτις
οὖν παράκλησις ἒν Χριστῷ, εἷ’ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ
τις κοινωνία πνεύματος, ε⁹ί τινα σπλάγχνα καὶ οἰκτιρ-
μοὶ, πληρώσατέ μου τὴν χαρὰν, ἳνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε,
τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες, σύμψυχοι, τὸ ’ἐν φρονοῦν.
τες. Ei’ δὲ σπένδεται ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ λειτουργίᾳ
τῆς πίστεως χαίρων καὶ συγχαίρωνρ» πρὸς οὕς ὁ λόγος
τῷ Ἀποστόλῳ, τοὺς Φιλιππησίους ι συμμετόχους τῆς
χάριτος ›› καλῶν, πῶς αὐτοὺς α συμψύχους ι καὶ
ψυχικοὺς (86) λέγει ; Ὁμοίως καὶ περὶ Τιμοθέου καὶ
ἑαυτοῦ γράφων, ‹‹ οὐδένα γὰρ ἔχω, φησὶν, ἰσόψυ-
χον, ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει” οἱ
πάντες γάρ τὰ ἒαυτῶς ζητοῦσιν, ού τὰ Ἰησοῦ Χριο
στοῦ (87). ιι Μὴ τοίνυν ι( ψυχικοῦς ›› ἐν ὀνείδους
μέρει λεγόντων ἡμᾶς οἱ προειρημένοι, ἀλλὰ καὶ
οἱ Φρύγες ἤδη γὰρ καὶ οὗτοι τοὺς τῇ νέᾳ προφητείᾳ
μὴ προσέχοντας ‹‹ ψυχικοὺς ι καλοῦσιν, πρὸς οὕς έν
τοῖς ‹‹ Περὶ προφητείας ›› διαλεξόμεθα. Ἀγάπην οὖν
ἀσκεῖν τὸν τέλειον χρὴ. κάνθένδε ἐπὶ τὴν θείαν φι-
λίαν σπεύδειν, δι⁹ ἀγάπην έκτελοῦντα τὰς ἐντολάς. Τὸ
δὲ ἀγαπᾷν τοὺς ἐχθροὺς οὐκ ἀγαπᾷν τὸ κακὸν λέγει,
οὐδὲ ἀσέϐειαν, ἤ μοιχείαν, ἤ κλοπὴν, ἀλλᾶ τὸν κλέ-
πτην, καὶ τὸν ἀσεϐῆ, καὶ τὸν μοιχὸν, οὐ καθὸ ἁμαρ·-
τάνει, καὶ τῇ ποιᾷ ἐνεργείᾳ μολύνει τὴν ἀνθρώπου
προσηγορίαν, καθ’ δ δὶ ἅνθρωπός ἐστι, καὶ ἔργον
Θεοῦε ’Λμέλει τὸ ἁμαρτάνειν ἐνεργείᾳ κιῖται, οὐκ
οὐσίᾳ· διὸ οὐδὲ ἔργον Θεοῦ. Ἐχθροὶ δὲ οἱ ἁμαρτά-
Ι, 29, 30 ; ιι, l, 2, l7. (ὁ) Philip. ι, 7. (c) Philip.
priori ab auctore infertur: ηειιηᾲσύμψυχοιρεβθ ne-
queunt, qui non habet τήν ψυχήν, ac proinde ψυ-
Χικοί sunt. Vox ipsa ψυχικοίίή hac epistola non
occurri ι,
(_8_'_7) Τά Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ,
Philip.
μητρὸς τοῦτο συμϐαίνειν λέγωσιν, ἀλλά κᾶν εἰ σὺν
Χριστῷ καταστρατεύεσθαι τοῦ θανάτου λέγοιεν, ὁμο-
λογούντων τὸ δόγμα τὸ κεκρυμμένον, ὡς τῆς θείας
τοῦ Δημιουργοῦ κατατρέχειν τολμῶσι δυνάμεως, τὴν
κτίσιν τήν αὐτοῦ,ὡς κρείττους ἐπανορθούμενοι, πειρώ-
μενοι σώζειν τὴν ψυχικὴν εἰκόνα, ἤν αὐτὸς ῥύσασθαι
τῆς φθορᾶς οὐ κατίσχυσεν. Εῗη δ’ ἄν καί 6 Κύριος
ἀμείνων τοῦ δημιουργοῦ Θεοῦ’ οὐ γὰρ ἄν ποτε 6 υἱὸς
τῷ πατρῖ διαφιΛονεικοίη, καὶ ταῦτα ἐν θεοῖς. Ὀτι
3‘s οὗτός ἐστιν 6 τοῦ υἲοῦ πατὴρ, 6 Δημιουργὸς τῶν
συμπάντων, ὁ παντοκράτωρ Κύριος, εἷς ἐκείνων ἀνε-
ϐαλόμεθα τήν σκέψιν, καθ’ ἢν πρὸς τὰς αἱρέσεις
ὑπεσχήμεθα διαλέξασθαι, τοῦτον εἶναι μόνον δεικνύνε
τες τὸν ὑπ’ αὐτοῦ κεκηρυγμένον. Ἀλλ’ ἡμῖν γε ὁ
Ἀπόστολος εἷς τήν τῶν Ολίψεων ὑπομονῆν γράφωνθ
‹‹ Καὶ τοῦτο ‘ ’ ⁸ ’ ’ θ ’ ‘
,φησιν,απο Θεου, δτι υμιν ἐχαρίσθη το
ὑπὲρ Χριστοῦ, οὗ μόνον τὸ είς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλά
καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν’ τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἕχον·
τες, οἷον ἴδετε έν ἐμοὶ, καὶ νῦν ἀκούετε ἒν ἐμοί. Εῗτις
οὖν παράκλησις ἒν Χριστῷ, εἷ’ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ
τις κοινωνία πνεύματος, ε⁹ί τινα σπλάγχνα καὶ οἰκτιρ-
μοὶ, πληρώσατέ μου τὴν χαρὰν, ἳνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε,
τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες, σύμψυχοι, τὸ ’ἐν φρονοῦν.
τες. Ei’ δὲ σπένδεται ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ λειτουργίᾳ
τῆς πίστεως χαίρων καὶ συγχαίρωνρ» πρὸς οὕς ὁ λόγος
τῷ Ἀποστόλῳ, τοὺς Φιλιππησίους ι συμμετόχους τῆς
χάριτος ›› καλῶν, πῶς αὐτοὺς α συμψύχους ι καὶ
ψυχικοὺς (86) λέγει ; Ὁμοίως καὶ περὶ Τιμοθέου καὶ
ἑαυτοῦ γράφων, ‹‹ οὐδένα γὰρ ἔχω, φησὶν, ἰσόψυ-
χον, ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει” οἱ
πάντες γάρ τὰ ἒαυτῶς ζητοῦσιν, ού τὰ Ἰησοῦ Χριο
στοῦ (87). ιι Μὴ τοίνυν ι( ψυχικοῦς ›› ἐν ὀνείδους
μέρει λεγόντων ἡμᾶς οἱ προειρημένοι, ἀλλὰ καὶ
οἱ Φρύγες ἤδη γὰρ καὶ οὗτοι τοὺς τῇ νέᾳ προφητείᾳ
μὴ προσέχοντας ‹‹ ψυχικοὺς ι καλοῦσιν, πρὸς οὕς έν
τοῖς ‹‹ Περὶ προφητείας ›› διαλεξόμεθα. Ἀγάπην οὖν
ἀσκεῖν τὸν τέλειον χρὴ. κάνθένδε ἐπὶ τὴν θείαν φι-
λίαν σπεύδειν, δι⁹ ἀγάπην έκτελοῦντα τὰς ἐντολάς. Τὸ
δὲ ἀγαπᾷν τοὺς ἐχθροὺς οὐκ ἀγαπᾷν τὸ κακὸν λέγει,
οὐδὲ ἀσέϐειαν, ἤ μοιχείαν, ἤ κλοπὴν, ἀλλᾶ τὸν κλέ-
πτην, καὶ τὸν ἀσεϐῆ, καὶ τὸν μοιχὸν, οὐ καθὸ ἁμαρ·-
τάνει, καὶ τῇ ποιᾷ ἐνεργείᾳ μολύνει τὴν ἀνθρώπου
προσηγορίαν, καθ’ δ δὶ ἅνθρωπός ἐστι, καὶ ἔργον
Θεοῦε ’Λμέλει τὸ ἁμαρτάνειν ἐνεργείᾳ κιῖται, οὐκ
οὐσίᾳ· διὸ οὐδὲ ἔργον Θεοῦ. Ἐχθροὶ δὲ οἱ ἁμαρτά-
Ι, 29, 30 ; ιι, l, 2, l7. (ὁ) Philip. ι, 7. (c) Philip.
priori ab auctore infertur: ηειιηᾲσύμψυχοιρεβθ ne-
queunt, qui non habet τήν ψυχήν, ac proinde ψυ-
Χικοί sunt. Vox ipsa ψυχικοίίή hac epistola non
occurri ι,
(_8_'_7) Τά Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ,
Philip.