PG 8, col. 810
« eum multarum rerum scientemjam habere men-
tem, quod docet, ›› ut est Heracliti sententia. Etin
quinto Derepublica : ιι Nunquid igitur istos, η inquit,
‹‹ omnes, et alios ejusmodi res percipiendi cupidos,
artibus vilissimis incumbentes, philosophos dice-
mus?Nequaquam, ninquit,«sed similes philosophis.
Veros autem, ι inquit, « philosophos quosnam dicis?
Eos, inquam ego, qui veritatis delectantur contem-
platione » Non enim in geometria; postulatis et
hypo thesibus est phi1050phia ; neque in musica,qum
quidem est conjecturalis; neque in astronomia,
quas naturalibus, fluxisque, et verisimilibus est re-
ferta rationibus ; sed opus est ipsius boni scientia
et veritate ; cum alias quidem sint boni vise, quem-
admodum ad bonum. Quare nec ipse doctrinm
orbem. quem vocant » encyclopzrdiam, ι ad bonum
vult sufficere, sed duntaxat opem ferre ad excitan—
dam et exercendam animam ad ea quae percipiun-
tur intelligentia. Sive ergo dicunt Graecos divinas
philosophiae esse casu aliquid elocutos ; casus est
ad divinam dispensationem referendus : non enim
propter eam, quae nobiscum intercedit, contentio-
nem, casum quis in deos referet. Sive ex fortuna,
ea fortuna non est expers provndentiae. Sive rursus
dicat Graecis ingenitas esse naturales quasdam no-
tiones, unum naturas cognoscimus Opificem : qua
ratione esse quoque naturalem diximus justitiam.
(ἶ Sive mentem illis inesse ›ι‹ communem : quisnam sit
ejus pater, et quae sit in ejus mentis distributione
justitia consideremus. Si quis enim dixerit προανα-
φώνησιν, hoc est « praedictionem, » et συνεκφώ-
νησιν, id est ‹‹ conjunctam vocationem, » velut
causam assignet, dicit species prophetiae. Atque ex
curand. Grzeg._afl’ect._,‘serm. l,p 470. Porro τούτους
οὖν ἅπαντας καὶ τοὺς ἄλλους τ. liabet Theodoret.
(52) Καὶ τῶνλτεχ. Scribendum ex Platone et
Theodoreto, καὶ τους τῶν τεχνυδρίων. Quam lectio-
nem habere Η. ms. testatiir'Sylburh. 9- Mox, φή-
σομεν pro__ θήσομεν apud Plat.
(53f Ε’πεν. Scribendum ex Platone et Theod.
fingam, prim. pers. qua postea iter. m utitur: ἦν
Ο νω.
δ’ ἐγώ.
(ἐξ).οὐ γὰρ tvvs-mp. Hactenus Plato Qum sequun-
tur u'sque‘ ad ἑτέρων μὲν, Clementis nostri verba
sunt ;_ca tamen, tanquam Platonis, recitavit, loco
jam dicto, Theodo‘retus: ea nempe e Clemente,
pro more‘suotmutuatus.
(55>. Ἀλλ’ sarem.- διὶ ear- Scribendum ope
Theodoreti, {ll'ofitoii τοῦ ἀγαθοῦ δεῖ ἐπιστήμης
καὶ τῆς ἀληθ. Quod Latine expressimus.
(56) ’Όντων τάγαθοῦ 686w.- ’Ὄντων et ὁδῶν ha.
bent anomaliam generis. SYLBURG. — Scribi forte
melius pqs_sit:_ :Eté_pccv_pév avtwvA‘tti'faflt-iiv, ἐτὲ-
ρων δὲεῖὸδιῦν. ἐπὶ τάγαθόὼ _« _cum aliud sint, ipsa
bona, aliud vim ac media ad bonum. ›› Cujusmodi
quiddam cum ea, quae przecedunt, tum 'quaa se-
quuntur etiam, postulare videntur.
(57)- Lemano; π. Conf. quae dicta sunt ad p.
284 ed Paris!
(58) Νῦν ὡς δι’ ἐσ. Ἀρτι δι’ ἐσ. l Cor. xm, l2.
26
tem, quod docet, ›› ut est Heracliti sententia. Etin
quinto Derepublica : ιι Nunquid igitur istos, η inquit,
‹‹ omnes, et alios ejusmodi res percipiendi cupidos,
artibus vilissimis incumbentes, philosophos dice-
mus?Nequaquam, ninquit,«sed similes philosophis.
Veros autem, ι inquit, « philosophos quosnam dicis?
Eos, inquam ego, qui veritatis delectantur contem-
platione » Non enim in geometria; postulatis et
hypo thesibus est phi1050phia ; neque in musica,qum
quidem est conjecturalis; neque in astronomia,
quas naturalibus, fluxisque, et verisimilibus est re-
ferta rationibus ; sed opus est ipsius boni scientia
et veritate ; cum alias quidem sint boni vise, quem-
admodum ad bonum. Quare nec ipse doctrinm
orbem. quem vocant » encyclopzrdiam, ι ad bonum
vult sufficere, sed duntaxat opem ferre ad excitan—
dam et exercendam animam ad ea quae percipiun-
tur intelligentia. Sive ergo dicunt Graecos divinas
philosophiae esse casu aliquid elocutos ; casus est
ad divinam dispensationem referendus : non enim
propter eam, quae nobiscum intercedit, contentio-
nem, casum quis in deos referet. Sive ex fortuna,
ea fortuna non est expers provndentiae. Sive rursus
dicat Graecis ingenitas esse naturales quasdam no-
tiones, unum naturas cognoscimus Opificem : qua
ratione esse quoque naturalem diximus justitiam.
(ἶ Sive mentem illis inesse ›ι‹ communem : quisnam sit
ejus pater, et quae sit in ejus mentis distributione
justitia consideremus. Si quis enim dixerit προανα-
φώνησιν, hoc est « praedictionem, » et συνεκφώ-
νησιν, id est ‹‹ conjunctam vocationem, » velut
causam assignet, dicit species prophetiae. Atque ex
curand. Grzeg._afl’ect._,‘serm. l,p 470. Porro τούτους
οὖν ἅπαντας καὶ τοὺς ἄλλους τ. liabet Theodoret.
(52) Καὶ τῶνλτεχ. Scribendum ex Platone et
Theodoreto, καὶ τους τῶν τεχνυδρίων. Quam lectio-
nem habere Η. ms. testatiir'Sylburh. 9- Mox, φή-
σομεν pro__ θήσομεν apud Plat.
(53f Ε’πεν. Scribendum ex Platone et Theod.
fingam, prim. pers. qua postea iter. m utitur: ἦν
Ο νω.
δ’ ἐγώ.
(ἐξ).οὐ γὰρ tvvs-mp. Hactenus Plato Qum sequun-
tur u'sque‘ ad ἑτέρων μὲν, Clementis nostri verba
sunt ;_ca tamen, tanquam Platonis, recitavit, loco
jam dicto, Theodo‘retus: ea nempe e Clemente,
pro more‘suotmutuatus.
(55>. Ἀλλ’ sarem.- διὶ ear- Scribendum ope
Theodoreti, {ll'ofitoii τοῦ ἀγαθοῦ δεῖ ἐπιστήμης
καὶ τῆς ἀληθ. Quod Latine expressimus.
(56) ’Όντων τάγαθοῦ 686w.- ’Ὄντων et ὁδῶν ha.
bent anomaliam generis. SYLBURG. — Scribi forte
melius pqs_sit:_ :Eté_pccv_pév avtwvA‘tti'faflt-iiv, ἐτὲ-
ρων δὲεῖὸδιῦν. ἐπὶ τάγαθόὼ _« _cum aliud sint, ipsa
bona, aliud vim ac media ad bonum. ›› Cujusmodi
quiddam cum ea, quae przecedunt, tum 'quaa se-
quuntur etiam, postulare videntur.
(57)- Lemano; π. Conf. quae dicta sunt ad p.
284 ed Paris!
(58) Νῦν ὡς δι’ ἐσ. Ἀρτι δι’ ἐσ. l Cor. xm, l2.
26