PG 8, col. 812
ληπτικῶςίδθ ἂν ‹‹ καθαρᾶ (60) ἡ καρδία ›› γένηται.
Exi κατ’ ἔμφασιν δὲ καὶ -διάφασιν oi ἀκριϐῶς παρ’
Ἕλλησι φιλοσοφήσαντες, διορῶσι τὸν Θεόν· τοιαῦται
γὰρ αἱ κατ’ ἀδυναμίαν φαντασίαι ἀληθεῖς (61), ὡς
φαντασία καθορᾶται ἐν τοῖς ὕδασιν, ὁρῶμεν καὶ τὰ
διά τῶν διαφανῶν καὶ διαυγῶν σωμάτῶν. Καλῶς οὖν
δ Σολομὼν, ε ‘0 σπείρων (62), » φησὶ, α δικαιοσύνην,
ἐργάζεται πίστιν ⁸ εἶσὶ δὶ οἱ τά ἴδια σπείροντες,
ο⁹ί (63) πλείονα ποιοῦσι. ιι Καὶ πάλιν· ‹‹ Ἐπιμελοῦ τῶν
ἐν-τῷ πεδίῳ χλωρῶν, ,καὶ κερεῖς πόαν· καὶ συνάγαγε
χόρτον ὣριμον, ἵνα ἔχῃς πρόϐατα εἷς ἱματισμόνί ”››
ὁρᾷς δπιιξς καὶ τῆς ἔξωθεν σκέπης τε καὶ φυλακῆς
φροντιστὲονο ι Γνωστῶς δὲ ἑπιγνώσῃ ψυχὰς ποιμνίου
σου. Ὃτ’ ἂν γὰρ ἔθνη τὰ μή νόμον ἔχοντα, φὸσει τά
τοῦ νόμου ποιῶσιν (64», οὗτοι, νόμον μή ἔχοντες,
ἒαττοῖς εἶσι νόμος, τῆς ἀκροϐυστίας (65) τά δικαιώέ
ματα τοῦ νόμου φυλασσοῦσης, ›› κατά τὸν Ἀπόστο-
λον, καὶ πρὸ τοῖ’) νόμου, καὶ πρὸ τῆς παρουσίας.
ρὶονεὶρδὲ σύγκρισιν ποιούμενος ὁ Λόγος τῶν ἀπὸ φι-
λοσορίας πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς, καλουμένους, ἐμίξα-
νῶς πάνυ, (ι Κρείσσων, φησὶ, φίλος ἐγγὺς, ἆδὲλ-
φὸς μακρὰν οἰκῶν. "Oc δὲ ἐρείδεται ἐπὶ ψεύδεσιν,
οὗτος ποιμαίνει ἀνέμους (66), καὶ διώκει ὄρνεα πτε-
ρωτά . υ Οὐκ οἶμαι φιλοσοφίαν λέγειν τανῦν τὸν
Λόγον, καίτοι ἐν πολλοῖς τά εῗκότα ἐπιχειρεῖ καὶ πι-
Θανεύεται φιλοσοφία, ἀλλά τὰς αἱρέσεις ἑπιρῥαπίζιι.
Ἐπιφέρει γοῦνο ‹‹ ’Δπὲλιπε γὰρ ὁδοὺς to?) ἑαυτοῦ
ἀμπελῶνοςί τὰς δε
τροχιὰς τοῦ ἰδίου γεωργίου πε-
πλάνηται. »ι Αὗται δέ ελσιν αἱ τήν ἐξ ἀρχῆς ἀπολεί-
πουσαι Ἐκκλησίαν. Αὐτίκα ὁ εἷς α’ίρεσιν ὑποπεσὼν
διέρχεται δι’ ἐρημίας (67) ἀνύδρου, ι τὸν ὅντως
οντα Θεὸν καταλιπὼν, ἕρημος Θεοῦ, ὕδωρ ἄνυδρον
ζητῶν, ι τήν ἀοίκητον καὶ δίψιον ἐπερχόμενος γῆν
συνάγων χερσὶν ἀκαρπίαν. Καὶ τοῖς”ξνδεέσι ιρρεί
νῶν (68) παρακελεύομαι, ›› λέγουσά φησιν ή Σο-
ἒοτῖῆχιιι, t2; (ὁ) Prov1 xv, 21, 24. (c) Prov. xxv",
(fi Prov. xxvu, 10. (9) PrOv. ix, 12.
Qrmco ῐτξςχε (ξ Sunt et qui aliena colligunt, et
damno al'iiciun‘tur. »_l_,atina:: « Alii dividunt propria
et ditiores fiunt: eta_l_ii rapiunt non sua, et semper
in egestate sunt. ιι Ex Hebraao vero ad verbum:
u_Est, qui disperdit rem. et additur ei amplius :
et esttqui parcit rei sum plus aaquo, sed ad inopiam
redigitur. ›› COLLECT.
Il)(63) Οἳ. Abest a Prov. Mox, σύναγε pro συνάγαγε.
(64) Πᾷοιῶσιᾲν. Πριῇ, Rom.
’,(65) νΤῆε ἀξιροδξάτίᾳς. ῌοξρίοίῐ, Rom . ii, _26 :
I‘Ldzv' οὖν ἡ, ἀκροϐυστίξ τάΔ δικαιώματα τοῦ’νόμου
ξυλάἶσγλ. ουχὶ ἀκροϐυστία αὐτοῦ¹ εἷς περιτομὴν
λογισθήσεται
(66) Ιίοιμαίνει ἀν Proverb. lx: Ποιμανεῖ ἀνέ-
μους·“ὁηδὲ αὐτδςηδιιώξεται ὄρνεα πετόμέν. ῨΜόΧἾ.
δὲ ἀξονίιςὴτοῦ ἰδίου γ. pri) τὰς δὲ ἱιτροχιάς τοῧ
ἰδίου γ. lbid. SYLBURG.
9.5:!“ Διὲρχεται ἐϋ ἐρ. διαπορεύεταιηδβ ἀκύδρου
ἐςήμου. καὶ’”γῆν διατεταγμένην ’ἐν διψώδεσι, συνάγει
δ γεοσὶν ἀκαρπίαν- Prnverh-
δὲ χερσίν ἀκαρπίαν. Proverb.
(68) Φρενῶν. Φρονήσεως, Proverb.
Exi κατ’ ἔμφασιν δὲ καὶ -διάφασιν oi ἀκριϐῶς παρ’
Ἕλλησι φιλοσοφήσαντες, διορῶσι τὸν Θεόν· τοιαῦται
γὰρ αἱ κατ’ ἀδυναμίαν φαντασίαι ἀληθεῖς (61), ὡς
φαντασία καθορᾶται ἐν τοῖς ὕδασιν, ὁρῶμεν καὶ τὰ
διά τῶν διαφανῶν καὶ διαυγῶν σωμάτῶν. Καλῶς οὖν
δ Σολομὼν, ε ‘0 σπείρων (62), » φησὶ, α δικαιοσύνην,
ἐργάζεται πίστιν ⁸ εἶσὶ δὶ οἱ τά ἴδια σπείροντες,
ο⁹ί (63) πλείονα ποιοῦσι. ιι Καὶ πάλιν· ‹‹ Ἐπιμελοῦ τῶν
ἐν-τῷ πεδίῳ χλωρῶν, ,καὶ κερεῖς πόαν· καὶ συνάγαγε
χόρτον ὣριμον, ἵνα ἔχῃς πρόϐατα εἷς ἱματισμόνί ”››
ὁρᾷς δπιιξς καὶ τῆς ἔξωθεν σκέπης τε καὶ φυλακῆς
φροντιστὲονο ι Γνωστῶς δὲ ἑπιγνώσῃ ψυχὰς ποιμνίου
σου. Ὃτ’ ἂν γὰρ ἔθνη τὰ μή νόμον ἔχοντα, φὸσει τά
τοῦ νόμου ποιῶσιν (64», οὗτοι, νόμον μή ἔχοντες,
ἒαττοῖς εἶσι νόμος, τῆς ἀκροϐυστίας (65) τά δικαιώέ
ματα τοῦ νόμου φυλασσοῦσης, ›› κατά τὸν Ἀπόστο-
λον, καὶ πρὸ τοῖ’) νόμου, καὶ πρὸ τῆς παρουσίας.
ρὶονεὶρδὲ σύγκρισιν ποιούμενος ὁ Λόγος τῶν ἀπὸ φι-
λοσορίας πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς, καλουμένους, ἐμίξα-
νῶς πάνυ, (ι Κρείσσων, φησὶ, φίλος ἐγγὺς, ἆδὲλ-
φὸς μακρὰν οἰκῶν. "Oc δὲ ἐρείδεται ἐπὶ ψεύδεσιν,
οὗτος ποιμαίνει ἀνέμους (66), καὶ διώκει ὄρνεα πτε-
ρωτά . υ Οὐκ οἶμαι φιλοσοφίαν λέγειν τανῦν τὸν
Λόγον, καίτοι ἐν πολλοῖς τά εῗκότα ἐπιχειρεῖ καὶ πι-
Θανεύεται φιλοσοφία, ἀλλά τὰς αἱρέσεις ἑπιρῥαπίζιι.
Ἐπιφέρει γοῦνο ‹‹ ’Δπὲλιπε γὰρ ὁδοὺς to?) ἑαυτοῦ
ἀμπελῶνοςί τὰς δε
τροχιὰς τοῦ ἰδίου γεωργίου πε-
πλάνηται. »ι Αὗται δέ ελσιν αἱ τήν ἐξ ἀρχῆς ἀπολεί-
πουσαι Ἐκκλησίαν. Αὐτίκα ὁ εἷς α’ίρεσιν ὑποπεσὼν
διέρχεται δι’ ἐρημίας (67) ἀνύδρου, ι τὸν ὅντως
οντα Θεὸν καταλιπὼν, ἕρημος Θεοῦ, ὕδωρ ἄνυδρον
ζητῶν, ι τήν ἀοίκητον καὶ δίψιον ἐπερχόμενος γῆν
συνάγων χερσὶν ἀκαρπίαν. Καὶ τοῖς”ξνδεέσι ιρρεί
νῶν (68) παρακελεύομαι, ›› λέγουσά φησιν ή Σο-
ἒοτῖῆχιιι, t2; (ὁ) Prov1 xv, 21, 24. (c) Prov. xxv",
(fi Prov. xxvu, 10. (9) PrOv. ix, 12.
Qrmco ῐτξςχε (ξ Sunt et qui aliena colligunt, et
damno al'iiciun‘tur. »_l_,atina:: « Alii dividunt propria
et ditiores fiunt: eta_l_ii rapiunt non sua, et semper
in egestate sunt. ιι Ex Hebraao vero ad verbum:
u_Est, qui disperdit rem. et additur ei amplius :
et esttqui parcit rei sum plus aaquo, sed ad inopiam
redigitur. ›› COLLECT.
Il)(63) Οἳ. Abest a Prov. Mox, σύναγε pro συνάγαγε.
(64) Πᾷοιῶσιᾲν. Πριῇ, Rom.
’,(65) νΤῆε ἀξιροδξάτίᾳς. ῌοξρίοίῐ, Rom . ii, _26 :
I‘Ldzv' οὖν ἡ, ἀκροϐυστίξ τάΔ δικαιώματα τοῦ’νόμου
ξυλάἶσγλ. ουχὶ ἀκροϐυστία αὐτοῦ¹ εἷς περιτομὴν
λογισθήσεται
(66) Ιίοιμαίνει ἀν Proverb. lx: Ποιμανεῖ ἀνέ-
μους·“ὁηδὲ αὐτδςηδιιώξεται ὄρνεα πετόμέν. ῨΜόΧἾ.
δὲ ἀξονίιςὴτοῦ ἰδίου γ. pri) τὰς δὲ ἱιτροχιάς τοῧ
ἰδίου γ. lbid. SYLBURG.
9.5:!“ Διὲρχεται ἐϋ ἐρ. διαπορεύεταιηδβ ἀκύδρου
ἐςήμου. καὶ’”γῆν διατεταγμένην ’ἐν διψώδεσι, συνάγει
δ γεοσὶν ἀκαρπίαν- Prnverh-
δὲ χερσίν ἀκαρπίαν. Proverb.
(68) Φρενῶν. Φρονήσεως, Proverb.