PG 82, col. 1221
In English: The Ecclesiastical History of Theodoret 5.11 · The Ecclesiastical History of Theodoret 5.10
Ἀλεξανδρέων πόλεως, καθῃρέθη ἅμα τῷ διδασκάλῳ
αὐτοῦ ’Λπολιναρίῳ ⁸⁸, ὃς ⁸⁵ καὶ ἐν ἡμέρᾳ τῆς κρί-
σεως τὰς ὀφειλομένας τιμωρίας καὶ βασάνους ὑπο-
μενεῖ. Εἰ δέ τινας κουφοτέρους πείθει ἐκεῖνος, ὥς
τινα ἐλπίδα ἔχων, ὅστις τὴν ἀληθῆ ἐλπίδα τὴν εἰς
Χριστὸν τῇ ὁμολογίᾳ μετέϐαλε. μετὰ τούτου ὁμοίως
ἀπολεῖται, ὅστις δή ποτε βούλεται, τῷ κανόνι τῆς
Ἐκκλησίας ἀντιπαλαίσας. Ὀ Θεὸς ὑμᾶς ὑγιαίνοντας διαφυλάττοι, υἱοὶ τιμιώτατοι. Καὶ ἄλλα δέ. τινα
συναθροισθέντες ἐν τῇ μεγάλῃ Ῥώμη γεγράφασι κατὰ διαφόρων αἱρέσεων, ἆτιερ ἀναγκαῖον ᾠήθην ὲν-
θεῖιαι τῇ συγγραφῇ .
ΚΕΦΛΛ. 1Λ’.
ὀμο.ἶογία“⁸ τῆς καθολικῆς πίστεως, ἢν ό minae
Δάμασος ἀπέστειλε πρι¹ς ἐπίσκοπον Παυλῖνον
ἰῖκηνιξςΜακεδονίᾳ, ὂςθτ ἐγένετο ἐν Θεσσαλο-
ῖ ρ
Ἐπειδὴ μετὰ τὴν ὲν Νικαίᾳ σύνοδον αὓτη ὴ πλάνη
ἀνέκυψεν, ὥστε τολμᾷν τινας βεϐήλῳ στόματι εἰπεῖν,
τὸ Πνεῦμα τὺ ἅγιον γεγενῆσθαι διὰ τοῦ Υίοῦ, ἀνα-
θεματίζομεν τοὺς μὴ μετὰ πάσης ἐλευθερίας κηρύτ-
τοντας σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ τῆς μιᾶς καὶτῆς
αὐτῆς οὐσίας τε καὶ ἐξουσίας ὑπάρχειν τὺ ἆγιον
Πνεῦμα. Ὁμοίως δὲ ἀναϐεματίζομενικαὶ τοὺς τῇ [214]
Σαδελλίου ἀκολουθοῦντας πλάνῃ, τὸν αὐτὸν λέγοντας
καὶ Πατέρα εἶναι καὶ Υίόν. ’Λναοεματίζομεν Ἄρειον
καὶ Εὐνόμιον, οἳ τῇ ἴσῃ δυσσεϐείᾳ, εί καὶτοῖς ῥή-
μασι διαφέρονται, τὸν Υῑὸν καὶ τὸ ἆγιον Πνεῦμα
κτίσμα εἶναι διισχυρίζονται. Ἀναοεματίζομεν τοὺς
Μακεδονιανοὺς, οἵτινες ὲκ τῆς Ἀρείου ῥίζης κατ-
αγόμενοι, οὐχὶ τὴν ἀσέϐειαν, ἀλλὰ τὴν προσηγορίαν
ὲνήλλαξαν. Ἀναοεματίζομεν Φωτεινὺν, ὃς τὴν τοῦ
Ἐϐίωνος αἵρεσιν ἀνακαινίζων, τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν μόνον ἐκ τῆς Μαρίας ὡμολόγει.
” Ἀναθεματίζομεν καὶτοὺς δύο εἶναι υἱοὺς διισχυρι-
ζομένους, ἕνα πρὸ τῶν αίὼνων, καὶ ἄλλον μετὰ τὴν
τῆς σαρκὸς ὲκ τῆς Μαρίας ἀνάληψιν. Ἀναθεματίζο-
μεν κάκείνους, οἵτινες ἀντὶ λογικῆς ψυχῆς διισχυρί-
ζονται ὅτι ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐστράφη ὲν τῇ ἀνορω-
πίνῃ σαρκί. Αὑτος γὰρ οὗτος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, οὐχὶ
ἀντὶ τῆς λογικῆς καὶ νοερᾶς ψυχῆς ὲν τῷ ἑαυτοῦ
σώματι γέγονεν, ἀλλὰ τὴν ἡμετέραν, τοῦτ’ ἔστι λο-
γικὴν καὶ νοερὰν, ἄνευ τῆς ἁμαρτίας ψυχὴν ἀνέλαῦε
mi. ἔσωσεν. Ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς λέγοντας τὸν
Λόγον τοῦ Θεοῦ τῇ ἐκτάσει καὶ τῇ συστολῇ ἀπὸ τοῦ
Πατρος κεχωρίσθαι θ’, καὶ ἀνυπόστατον αὑτὸν εἶναι,
ἦ μέλλειν τελευτᾷν βλασφημοῦντας. Τοὺς δὲ ἀπὸ
Ἐχκλησιῶν εἰς ἐτέρας Ἐκκλησίας μετελθόντας ἄχρι
τοσούτου ἀπὸ τῆς ἡμετέρας κοινωνίας ἀλλοτρίους
ἔχομεν, ἄχρις οὗ πρὸς αὐτάς ὲπανέλϐωσι τὰς πόλεις,
ἐν αἷς πρῶτον ἐχειροτονήθησαν. Ἐὰν δέ τις, ἄλλου
ἀπὺ τόπου εἰς τόπον μετελθόντος, ὲν τόπῳ τοῦ ζῶντος
ἐχειροτονήθη,ἄχρι τοσούτου σχολάσῃ ἀπὸ τοῦ ἀρχιε-
⁵⁵ ’Λα-ξολλ, Iidem. αδδς, quod habent (Iltristoph,Scraligv Casaubon. et Niccpli.,
⁸³ ὃς iidem addunt.
abi-st a Basileensibns et Steph., quibuscum Epiphanius consentit. ξδ 191. Pini codex ad. latus ita ealiibet
hunc titulum: ἐπιστολὴ τῆς inde}. πιστ. ἢίὲπέστειλε Δαμοιοςἶ πρὸς peculii. E1259}. mea Μακεδονίᾳ.
⁸⁷ ὅτε malebat Valesius: ⁶ίθεσσαλονικαίᾳξΒοεὶὴ Latinus. θ’ κέχωρείσθαι Basil. Gr. ct Lat.
αὐτοῦ ’Λπολιναρίῳ ⁸⁸, ὃς ⁸⁵ καὶ ἐν ἡμέρᾳ τῆς κρί-
σεως τὰς ὀφειλομένας τιμωρίας καὶ βασάνους ὑπο-
μενεῖ. Εἰ δέ τινας κουφοτέρους πείθει ἐκεῖνος, ὥς
τινα ἐλπίδα ἔχων, ὅστις τὴν ἀληθῆ ἐλπίδα τὴν εἰς
Χριστὸν τῇ ὁμολογίᾳ μετέϐαλε. μετὰ τούτου ὁμοίως
ἀπολεῖται, ὅστις δή ποτε βούλεται, τῷ κανόνι τῆς
Ἐκκλησίας ἀντιπαλαίσας. Ὀ Θεὸς ὑμᾶς ὑγιαίνοντας διαφυλάττοι, υἱοὶ τιμιώτατοι. Καὶ ἄλλα δέ. τινα
συναθροισθέντες ἐν τῇ μεγάλῃ Ῥώμη γεγράφασι κατὰ διαφόρων αἱρέσεων, ἆτιερ ἀναγκαῖον ᾠήθην ὲν-
θεῖιαι τῇ συγγραφῇ .
ΚΕΦΛΛ. 1Λ’.
ὀμο.ἶογία“⁸ τῆς καθολικῆς πίστεως, ἢν ό minae
Δάμασος ἀπέστειλε πρι¹ς ἐπίσκοπον Παυλῖνον
ἰῖκηνιξςΜακεδονίᾳ, ὂςθτ ἐγένετο ἐν Θεσσαλο-
ῖ ρ
Ἐπειδὴ μετὰ τὴν ὲν Νικαίᾳ σύνοδον αὓτη ὴ πλάνη
ἀνέκυψεν, ὥστε τολμᾷν τινας βεϐήλῳ στόματι εἰπεῖν,
τὸ Πνεῦμα τὺ ἅγιον γεγενῆσθαι διὰ τοῦ Υίοῦ, ἀνα-
θεματίζομεν τοὺς μὴ μετὰ πάσης ἐλευθερίας κηρύτ-
τοντας σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ τῆς μιᾶς καὶτῆς
αὐτῆς οὐσίας τε καὶ ἐξουσίας ὑπάρχειν τὺ ἆγιον
Πνεῦμα. Ὁμοίως δὲ ἀναϐεματίζομενικαὶ τοὺς τῇ [214]
Σαδελλίου ἀκολουθοῦντας πλάνῃ, τὸν αὐτὸν λέγοντας
καὶ Πατέρα εἶναι καὶ Υίόν. ’Λναοεματίζομεν Ἄρειον
καὶ Εὐνόμιον, οἳ τῇ ἴσῃ δυσσεϐείᾳ, εί καὶτοῖς ῥή-
μασι διαφέρονται, τὸν Υῑὸν καὶ τὸ ἆγιον Πνεῦμα
κτίσμα εἶναι διισχυρίζονται. Ἀναοεματίζομεν τοὺς
Μακεδονιανοὺς, οἵτινες ὲκ τῆς Ἀρείου ῥίζης κατ-
αγόμενοι, οὐχὶ τὴν ἀσέϐειαν, ἀλλὰ τὴν προσηγορίαν
ὲνήλλαξαν. Ἀναοεματίζομεν Φωτεινὺν, ὃς τὴν τοῦ
Ἐϐίωνος αἵρεσιν ἀνακαινίζων, τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν μόνον ἐκ τῆς Μαρίας ὡμολόγει.
” Ἀναθεματίζομεν καὶτοὺς δύο εἶναι υἱοὺς διισχυρι-
ζομένους, ἕνα πρὸ τῶν αίὼνων, καὶ ἄλλον μετὰ τὴν
τῆς σαρκὸς ὲκ τῆς Μαρίας ἀνάληψιν. Ἀναθεματίζο-
μεν κάκείνους, οἵτινες ἀντὶ λογικῆς ψυχῆς διισχυρί-
ζονται ὅτι ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐστράφη ὲν τῇ ἀνορω-
πίνῃ σαρκί. Αὑτος γὰρ οὗτος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, οὐχὶ
ἀντὶ τῆς λογικῆς καὶ νοερᾶς ψυχῆς ὲν τῷ ἑαυτοῦ
σώματι γέγονεν, ἀλλὰ τὴν ἡμετέραν, τοῦτ’ ἔστι λο-
γικὴν καὶ νοερὰν, ἄνευ τῆς ἁμαρτίας ψυχὴν ἀνέλαῦε
mi. ἔσωσεν. Ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς λέγοντας τὸν
Λόγον τοῦ Θεοῦ τῇ ἐκτάσει καὶ τῇ συστολῇ ἀπὸ τοῦ
Πατρος κεχωρίσθαι θ’, καὶ ἀνυπόστατον αὑτὸν εἶναι,
ἦ μέλλειν τελευτᾷν βλασφημοῦντας. Τοὺς δὲ ἀπὸ
Ἐχκλησιῶν εἰς ἐτέρας Ἐκκλησίας μετελθόντας ἄχρι
τοσούτου ἀπὸ τῆς ἡμετέρας κοινωνίας ἀλλοτρίους
ἔχομεν, ἄχρις οὗ πρὸς αὐτάς ὲπανέλϐωσι τὰς πόλεις,
ἐν αἷς πρῶτον ἐχειροτονήθησαν. Ἐὰν δέ τις, ἄλλου
ἀπὺ τόπου εἰς τόπον μετελθόντος, ὲν τόπῳ τοῦ ζῶντος
ἐχειροτονήθη,ἄχρι τοσούτου σχολάσῃ ἀπὸ τοῦ ἀρχιε-
⁵⁵ ’Λα-ξολλ, Iidem. αδδς, quod habent (Iltristoph,Scraligv Casaubon. et Niccpli.,
⁸³ ὃς iidem addunt.
abi-st a Basileensibns et Steph., quibuscum Epiphanius consentit. ξδ 191. Pini codex ad. latus ita ealiibet
hunc titulum: ἐπιστολὴ τῆς inde}. πιστ. ἢίὲπέστειλε Δαμοιοςἶ πρὸς peculii. E1259}. mea Μακεδονίᾳ.
⁸⁷ ὅτε malebat Valesius: ⁶ίθεσσαλονικαίᾳξΒοεὶὴ Latinus. θ’ κέχωρείσθαι Basil. Gr. ct Lat.