PG 82, col. 236
ἀθετήσω. ι Λόγον τοῦ σταυροῦ τὸ περὶ τοῦ σταυροῦ
κήρυγμα λέγει. Ἀντολλιιμένους δὲ τοὺς ἀπιστοῦντας
καλεῖ-σωζῖιμένωις δὲ τοὺς πιστεύοντας, ἀπὸ tot
τέλους τὰς προσηγορίας τιθείς. Τὴν δὲ Γραφικὴν τέ-
Θεικε μαρτυρίαν, διδάσκων ὡς ἄνωθεν ταιῖτα πρε-
ηγὸρευσεν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς. Εἷταδεὶκνυσι τὸτῆς
προρρήσεως ἀψευδές.
κ’. ι Ποῦ 50326;; ποῦ γραμματεύς ποῦ συζητη-
τὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; ι Πάντας τούτους νενίκηκε
τοῦ σταυροῦ τὰ κηρύγματα. Καλεῖ μὲν σορὸν, τὸν
τῇ Ἑλληνικῇ στωμυλίᾳ κοσμούμενον· γραμματέα
Β δὲ, τὺν τῶν Ἰουδαίων διδάσκαλον, τὸν ἐπὶ τῇ νομικῇ
γνώσει μεγαλαυχούμενον· συζητητὴν δὲ, τὸν ἐκ
τούτων κάκείνων διαλεκτικὴν ἠσκημένον τέχνην.
Εἶτα ἐπάγει · ι Οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεδς τὴν σοφίαν
τοῦ κόσμου τούτου; ι Σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου, οὐ
τὴν εὐγλωττίαν καλεῖ⁸ καὶ γὰρ ταύτης χορηγὸς ὁ
Θεός, Αὐτὸς γὰρ καὶ τὰς γλώττας διεῖλε, καὶ ἑκάστῃ
χαρακτῆρας ἰδίους ἀπένειμε. Καὶ τῇ Ἐλλάδι τοίνυν
φωνῇ αὐτὸς ἔδωκε τὴν λαμπρότητα. ΟΞ δέ γε οὐκ εἰς
δέον ταύτῃ χρησάμενοι, δέλεαρ αὐτὴν τῆς ἀπάτης
ἀπέφηναν, καὶ πιθανὴν τὴν μυΘολογῖαν τῆς πλάνης
εἰργάσαντο. Κατηγορεῖ τοίνυν, οὐ τῆς εὐγλωττίας,
ἀλλὰ τῆς ἐν ταύτῃτ κρυπτομένης ψευδολογίας.
Ταύτην ἐλεγχθῆναι λέγει, καὶ μωρὰν ἀποφανθῆναι.
κα¹. ι Ἐπειδὴ γὰρ ὲν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω
ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεὸν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς
διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύ-
οντας. ι Δύο sociat; λέγει Θεοῦ, μᾶλλον δὲ τρεῖς, Καὶ
γὰρ τὴν νομισθεῖσαν μωρίαν, σοοίαν ἔδειξεν οὖσαν,
καὶ τῶν ἄλλων ἀμείνονα. Λέγει δὲ μίαν μὲν σοερίαν,
τὴν τοῖς ἀνθρώποις δεδομένην, δι’ ἣν λογικοί τὲ
ἐσμεν, καὶτῶν πρακτέων τὴν διάγνωσιν ἔχομεν, καὶ
τέχνας καὶ ἐπιστήμας εὑρήκαμεν, καὶ Θεδν γνῶναι
δυνάμεθα θ δευτέραν δὲ, τὴν τὰ ἐν τῇ κτίσει Οεωρου-
μένην ⁸ ὁρῶμεν γὰρ οὐρανοῦ μέγεθος, ἡλίου κάλλος,
ἀστέρων χορείαν, γῆς καὶ Θαλάττης εἶρος, φυτῶν
καὶ ζώων διαφορὰν, καὶ τὰ ἄλλα, ἵνα μὴ καθ’ Εκα-
στον λέγω· τρίτην δὲ, τὴν διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν
δεικνυμένην, ἥν οἱ ἀπιστοῦντες μωρίαν προσαγο-
ρεὺουσιν. Λέγει δὲ τοῦτο. ὅτι ἔδει μὲν τοὺς ἀνθρώ-
vmuq φυσικὴν παρὰ τοῦ Ε)εοῦ γνῶσιν εἰληφότας πο-
δηγηθῆναι διὰ τῆς κτίσεως, καὶ τὸν ταύτης πρεσ-
κυνῆσαι Δημιουργόν · ἐπειδὴ δὲ ὄνησιν ἐντεῦθεν λα-
ϐεῖν οὐκ ἠθέλησαν, ἑτέρως αὐτῶν ὁ φιλάνθρωπος τὴν
σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο, καὶ διὰ τῆς καλουμένης
παρὰ τοῖς ἀνοήτοις μωρίας τῆς πλάνης αὐτοὺς ἠλευ-
θέρωσεν.
κβ’, κγ’. ε Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι,
καὶ ’Έλληνες σοφίαν ζητοῦσιν ‘ ἡμεῖς δὲ. κηρύσσομεν
VAIlIAS LECTIO‘NES.
' (Eoum. αὐτῇ.
κήρυγμα λέγει. Ἀντολλιιμένους δὲ τοὺς ἀπιστοῦντας
καλεῖ-σωζῖιμένωις δὲ τοὺς πιστεύοντας, ἀπὸ tot
τέλους τὰς προσηγορίας τιθείς. Τὴν δὲ Γραφικὴν τέ-
Θεικε μαρτυρίαν, διδάσκων ὡς ἄνωθεν ταιῖτα πρε-
ηγὸρευσεν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς. Εἷταδεὶκνυσι τὸτῆς
προρρήσεως ἀψευδές.
κ’. ι Ποῦ 50326;; ποῦ γραμματεύς ποῦ συζητη-
τὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; ι Πάντας τούτους νενίκηκε
τοῦ σταυροῦ τὰ κηρύγματα. Καλεῖ μὲν σορὸν, τὸν
τῇ Ἑλληνικῇ στωμυλίᾳ κοσμούμενον· γραμματέα
Β δὲ, τὺν τῶν Ἰουδαίων διδάσκαλον, τὸν ἐπὶ τῇ νομικῇ
γνώσει μεγαλαυχούμενον· συζητητὴν δὲ, τὸν ἐκ
τούτων κάκείνων διαλεκτικὴν ἠσκημένον τέχνην.
Εἶτα ἐπάγει · ι Οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεδς τὴν σοφίαν
τοῦ κόσμου τούτου; ι Σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου, οὐ
τὴν εὐγλωττίαν καλεῖ⁸ καὶ γὰρ ταύτης χορηγὸς ὁ
Θεός, Αὐτὸς γὰρ καὶ τὰς γλώττας διεῖλε, καὶ ἑκάστῃ
χαρακτῆρας ἰδίους ἀπένειμε. Καὶ τῇ Ἐλλάδι τοίνυν
φωνῇ αὐτὸς ἔδωκε τὴν λαμπρότητα. ΟΞ δέ γε οὐκ εἰς
δέον ταύτῃ χρησάμενοι, δέλεαρ αὐτὴν τῆς ἀπάτης
ἀπέφηναν, καὶ πιθανὴν τὴν μυΘολογῖαν τῆς πλάνης
εἰργάσαντο. Κατηγορεῖ τοίνυν, οὐ τῆς εὐγλωττίας,
ἀλλὰ τῆς ἐν ταύτῃτ κρυπτομένης ψευδολογίας.
Ταύτην ἐλεγχθῆναι λέγει, καὶ μωρὰν ἀποφανθῆναι.
κα¹. ι Ἐπειδὴ γὰρ ὲν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω
ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεὸν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς
διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύ-
οντας. ι Δύο sociat; λέγει Θεοῦ, μᾶλλον δὲ τρεῖς, Καὶ
γὰρ τὴν νομισθεῖσαν μωρίαν, σοοίαν ἔδειξεν οὖσαν,
καὶ τῶν ἄλλων ἀμείνονα. Λέγει δὲ μίαν μὲν σοερίαν,
τὴν τοῖς ἀνθρώποις δεδομένην, δι’ ἣν λογικοί τὲ
ἐσμεν, καὶτῶν πρακτέων τὴν διάγνωσιν ἔχομεν, καὶ
τέχνας καὶ ἐπιστήμας εὑρήκαμεν, καὶ Θεδν γνῶναι
δυνάμεθα θ δευτέραν δὲ, τὴν τὰ ἐν τῇ κτίσει Οεωρου-
μένην ⁸ ὁρῶμεν γὰρ οὐρανοῦ μέγεθος, ἡλίου κάλλος,
ἀστέρων χορείαν, γῆς καὶ Θαλάττης εἶρος, φυτῶν
καὶ ζώων διαφορὰν, καὶ τὰ ἄλλα, ἵνα μὴ καθ’ Εκα-
στον λέγω· τρίτην δὲ, τὴν διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν
δεικνυμένην, ἥν οἱ ἀπιστοῦντες μωρίαν προσαγο-
ρεὺουσιν. Λέγει δὲ τοῦτο. ὅτι ἔδει μὲν τοὺς ἀνθρώ-
vmuq φυσικὴν παρὰ τοῦ Ε)εοῦ γνῶσιν εἰληφότας πο-
δηγηθῆναι διὰ τῆς κτίσεως, καὶ τὸν ταύτης πρεσ-
κυνῆσαι Δημιουργόν · ἐπειδὴ δὲ ὄνησιν ἐντεῦθεν λα-
ϐεῖν οὐκ ἠθέλησαν, ἑτέρως αὐτῶν ὁ φιλάνθρωπος τὴν
σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο, καὶ διὰ τῆς καλουμένης
παρὰ τοῖς ἀνοήτοις μωρίας τῆς πλάνης αὐτοὺς ἠλευ-
θέρωσεν.
κβ’, κγ’. ε Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι,
καὶ ’Έλληνες σοφίαν ζητοῦσιν ‘ ἡμεῖς δὲ. κηρύσσομεν
VAIlIAS LECTIO‘NES.
' (Eoum. αὐτῇ.