PG 82, col. 59
stitiam misericordia temperavit. Et ipsutn unigeni-
tttm Dei Verbum, Adami naturam indutum, cum
al) omni peccato itlllllullf‘m illam servasset, eam
pro nobis obtulit, ct naturae debito persoluto.
t-onttnune omnium hominum debitum dissolvit. Sed
ι1ἱι·ἰιιιιε Apostolus lmc nos docet apertius itt iis quae
St‘quuttlur. Nos autem interpretationem sigillatim
pot-sequantur. Cum itaque dixisset Jutla-is vt Gne-
eis volentibus adesse salutem, dictttm suum Seri-
ptutze testimonio confirmavit, et dixit : Sicut
scriptum est : Justus autent ex [ide vivit. Hoc au-
tem Judteorutn gratia posuit, docens eos non le- B
galem retinere institutionem, sed suos prophetas
sequi. Hi ettitu multis retro sazcttlis futuram per
fidem salutem praedicarunt. Hinc itaque desistens
Jttdatos primum accusare, omnes alios homines
accusat, ut qui legem in natura ab Opifice positam
absque ullo metu transilierint. Horum autem accu—
satio haltet etiatn defensionem Creatoris. Cum
enim eos condidit, non permisit ut brutorum in-
star vivercttt‘; sed ratione honoravit, et judicium
dedit, bonorumque ac contrariorum judicium in-
didit. Et hoc dictum suo testimonio confirmant
quiante legem Mosaicant virtute et pietate excellue-
runt, et qui rursus iter contrarium ingressi sum.
Etenim Adam ι), cum statim praeceptum transgressus
esset, et de fructu sibi prohibito 23 gustasset, latere
quidem conatus cst,cum uleiscente conscietttia‘.Dein-
de in judicium vocatus, nec factum inficiatus est, nec
att sui defensionem ignorantiam pratendit: sed ejus
tle quo accusabatur culpant in mulierem transtulit.
Aperte itaqtte hoc dorct, qttod natura habuit re-
rum discernendarum potestatem. Sic etiam Cain
fratrem quidem clanculum interfecit :interrogatus
autem, ι Ubi est Abel frater tuus τ ι negavit, et
factum celare conatus est. Convictus vero, justum
csse supplicium confessus est, et indicis sententia:
assensus est, et gravius, quam ut venia dignus es-
set, se peccasse dixit ς. Innumerabilia autem ejus--
tnodi licet in sacra Scriptura invenire. Et ideo dixit
divinus Apostolus :
συγγνώμης εἶπεν ἡμαρτηκέναι. Καὶ ἕτερα δὲ μυρία τοιαῦτα ἔστιν εὑρεῖν παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ. Τούτου
χάριν ὁ θεῖος Ἀπόστολος ἔφη ·
Vsus. 18. Ilevelatur enim ira Dei de calo super
onmem impietatem et iniustitiam hominum eorum.
qui veritatem in iujustitia detinent. Natura enim
eos utrumque docuit, et Deum esse omnium Opili-
ectn, et fugere quidem iujttslitiam. justitiam vero
amplecti. Sed datis sibi praeceptoribus non ut par
fuit usi sunt. Unde etiam eis futurum supplicium
mutatus est. Convenienter autent hic quoque po-
suit, revelatur, quod qui intcntatas suppliciorum
mittas non credunt, cas sint postea veras re ipsa
Ρ Gen. ιιι. 8. ιι Gott. tv, 8-15.
tttm Dei Verbum, Adami naturam indutum, cum
al) omni peccato itlllllullf‘m illam servasset, eam
pro nobis obtulit, ct naturae debito persoluto.
t-onttnune omnium hominum debitum dissolvit. Sed
ι1ἱι·ἰιιιιε Apostolus lmc nos docet apertius itt iis quae
St‘quuttlur. Nos autem interpretationem sigillatim
pot-sequantur. Cum itaque dixisset Jutla-is vt Gne-
eis volentibus adesse salutem, dictttm suum Seri-
ptutze testimonio confirmavit, et dixit : Sicut
scriptum est : Justus autent ex [ide vivit. Hoc au-
tem Judteorutn gratia posuit, docens eos non le- B
galem retinere institutionem, sed suos prophetas
sequi. Hi ettitu multis retro sazcttlis futuram per
fidem salutem praedicarunt. Hinc itaque desistens
Jttdatos primum accusare, omnes alios homines
accusat, ut qui legem in natura ab Opifice positam
absque ullo metu transilierint. Horum autem accu—
satio haltet etiatn defensionem Creatoris. Cum
enim eos condidit, non permisit ut brutorum in-
star vivercttt‘; sed ratione honoravit, et judicium
dedit, bonorumque ac contrariorum judicium in-
didit. Et hoc dictum suo testimonio confirmant
quiante legem Mosaicant virtute et pietate excellue-
runt, et qui rursus iter contrarium ingressi sum.
Etenim Adam ι), cum statim praeceptum transgressus
esset, et de fructu sibi prohibito 23 gustasset, latere
quidem conatus cst,cum uleiscente conscietttia‘.Dein-
de in judicium vocatus, nec factum inficiatus est, nec
att sui defensionem ignorantiam pratendit: sed ejus
tle quo accusabatur culpant in mulierem transtulit.
Aperte itaqtte hoc dorct, qttod natura habuit re-
rum discernendarum potestatem. Sic etiam Cain
fratrem quidem clanculum interfecit :interrogatus
autem, ι Ubi est Abel frater tuus τ ι negavit, et
factum celare conatus est. Convictus vero, justum
csse supplicium confessus est, et indicis sententia:
assensus est, et gravius, quam ut venia dignus es-
set, se peccasse dixit ς. Innumerabilia autem ejus--
tnodi licet in sacra Scriptura invenire. Et ideo dixit
divinus Apostolus :
συγγνώμης εἶπεν ἡμαρτηκέναι. Καὶ ἕτερα δὲ μυρία τοιαῦτα ἔστιν εὑρεῖν παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ. Τούτου
χάριν ὁ θεῖος Ἀπόστολος ἔφη ·
Vsus. 18. Ilevelatur enim ira Dei de calo super
onmem impietatem et iniustitiam hominum eorum.
qui veritatem in iujustitia detinent. Natura enim
eos utrumque docuit, et Deum esse omnium Opili-
ectn, et fugere quidem iujttslitiam. justitiam vero
amplecti. Sed datis sibi praeceptoribus non ut par
fuit usi sunt. Unde etiam eis futurum supplicium
mutatus est. Convenienter autent hic quoque po-
suit, revelatur, quod qui intcntatas suppliciorum
mittas non credunt, cas sint postea veras re ipsa
Ρ Gen. ιιι. 8. ιι Gott. tv, 8-15.