PG 82, col. 61
λόγων ἀλήθειαν. θργὴν Θεοῦ τὴν τιμωρίαν καλεῖ, A experturi. lram autem Dei supplicium appellat,
οὐκ ἐπειδὴ πάθει κολάζει ὁ Θεός· ἀλλʼ ἵνα τῷ ὀνό-
ματι φοβήσῃ τοὺς ἀντιλέγοντας. Ἀπʼ οὐρανοῦ δὲ
αὐτὴν ἀποκαλύπτεσθαι ἔφη, ὡς τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆ-
ρος ἡμῶν ἐκεῖθεν ἐπιφανησομένου. Τοῦτο γὰρ καὶ
αὐτὸς ὁ Κύριος ἔφη· « Τότε δψεαθε τὸν Υἱὸν τοῦ
ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ
μετὰ δυνάμεως καὶ πολλῆς δόξης.»
θ. ἀιότι τὸ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ, φανερόν ἐστιν
ἐν αὐτοῖς. Τίνος ταύτην αὐτοῖς δεδωκότος τὴν
γνῶσιν; Ὁ Θεὸς γὰρ αὐτοῖς ἐφανέρωσε. Πῶς καὶ
τίνι τρόπῳ;
ratione et quonam modo?
κ. Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου
τοῖς ποήμασι νοούμενα καθορᾶται, ἢ τε ἀἴδιος
αὐτοῦ δύναμις κοαὶ θειότης. ʼ1 κτίσις, φησὶ, καὶ τὰ et sempiterna ejus potentia et dirinitas. Creatio,
ἐν τῇ κτίσει γινόμενα, ὡρῶν ἐναλλαγαὶ, καὶ μεταλ. inquit, et quæ liunt in creatione, horarum muta-
λαγαὶ καιρῶν, καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας διαδοχαὶ, νε-
φῶν ὡδίνες, ἀνέμων αὐραι, καρπογονία φυτῶν καὶ
σπερμάτων, καὶ τάλλα ὅσα τοιαῦτα σαφῶς ἡμᾶς δι-
δάσκει, καὶ ποιητὴν εἶναι τῶν ἀπάντων τὸν Θεὸν,
ναὶ σοφῶς κατέχειν τοὺς τῆς κτίσεως οἴακας. Ὁ γὰρ
πάντα ⁶ διὰ μόνην φιλανθρωπίαν πεποιηκὼς, οὐκ
ἄν ποτε ἂ πεποίηκεν ἀτημέλητα καταλείποι. Διά τοι
τοῦτο, οὐκ εἶπεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος, τό ἀόρατον
aὐτοῦ, ἀλλὰ τὰ ἀόρατα αὐτοῦ, τουτέστιν ἡ δη-
μιουργία αὐτοῦ, καὶ ἡ πρόνοια, καὶ ἡ δικαία ἐφʼ
ἑκάστῳ ψῆφος,καὶ αἱ παντοδαπαὶ οἰκονομίαι. Οὗ δὴ
χάριν συγγνώμης ἀνάξιοι οἱ τοσούτων μὲν ἀπολαύ-
σαντες διδασκάλων, οὐδεμίαν δὲ δνησιν ἐκ τοσούτων
μαθημάτων δεξάμενοι. Τοῦτο γὰρ ἐπήγαγεν· Εἰς τὸ , gistros habuerint, ex tot disciplinis nullam utili-
εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους. Αὐτὰ γὰρ μονονουχὶ
βοᾷ τὰ πράγματα, ὡς οὐδεμίαν ἔχουσι παραίτησιν
εἰς ἀπαλλαγὴν τῶν ἡπειλημένων κακῶν.
rentur.
κα. Διότι γνώ τες τὸν Θεόν, οὐχ ὡς Θεόν ἐδόα-
σαν, ἢ εὐχαρίστησαν δ⁶. Ὁτι γὰρ ἔγνωσαν εἶναι
Θεὸν, καὶ αὐτοὶ μαρτυροῦσι · περιφέρουσι γὰρ τὸ
σεπτὸν ὄνομα τοῦτο· ἀξίας δὲ περὶ αὐτοῦ δόξας οὐκ
ἐθέλουσιν ἔχειν. Ἀλλʼ ἐματαιιώθησαν ἐν τοῖς διια-
λογσμοῖς αὐτῶν, καὶ ἐσκοτίσβη ἢ ἀσύνετος
αὐτῶν καρδία. Τοῖς γὰρ ἀνοήτοις ἡκολούθησαν λο-
γισμοῖς, καὶ ἐκόντες τὸν τῆς ἀπιστίας εἰσεδέξαντο
ζόφον.
nebras sua sponte susceperunt.
κ8. άσκοντες εἶναε σοφσοῖ, ἐμωράνθησαν. 9 Vεaε. 22. Dicentes esse sapientes, stuli facti
Πὕξησε τῇ προσηγορίᾳ τὴν κατηγορίαν. Σοφοὺς γὰρ sunt. Appellatione auxit reprehensionem. Seipsos
ἐαυτοὺς ὀνομάζοντας, ἀνοήτους σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ enim dum sapientes nominant, insipientes se esse
τῶν ἔργων ἀπέφηναν.
factis ostenderunt.
κγ. Καὶ ήλλάξαντο τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Vεas. 23. Et mutaverunt gloriam incorruptibilis
Θεοῦ, ἐν ὀμοιάματι εlκόνος φαρτοῦ ἀνβρώπου. Dei in similitadine imaginis corruptibilis hominis.
Συνιδεῖν γὰρ οὐκ ἐθελήσαντες, ὡς ὁ τῶν ἀπάντων Cum euim noluissent intelligere omnium rerum
Δημιουργὸς φθορᾶς ἀμείνων, καὶ τῶν ὀρωμένων Opificem ab interitu liberum esse, et iis quæ vi-
ὐπέρτερος, τὰς τῶν οἰκείων σωμάτων εἰκόνας, θεοὺς dentur superiorem, corporum suorum imagines
προσηγόρευσαν. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἀοράτων ψυχῶν ἀν- deos appellaverunt. Neque enim animarum, quts
r Mure. X, 26.
VAIRI. LEυTIONs.
⁶ πάντ. decst in B et apud Herv. ⁶ ηὐχαρ. legisse Τheodoretum ait VVetsteaius ad h. I. codice
fretus Basileensi, an per errorem nescio.
οὐκ ἐπειδὴ πάθει κολάζει ὁ Θεός· ἀλλʼ ἵνα τῷ ὀνό-
ματι φοβήσῃ τοὺς ἀντιλέγοντας. Ἀπʼ οὐρανοῦ δὲ
αὐτὴν ἀποκαλύπτεσθαι ἔφη, ὡς τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆ-
ρος ἡμῶν ἐκεῖθεν ἐπιφανησομένου. Τοῦτο γὰρ καὶ
αὐτὸς ὁ Κύριος ἔφη· « Τότε δψεαθε τὸν Υἱὸν τοῦ
ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ
μετὰ δυνάμεως καὶ πολλῆς δόξης.»
θ. ἀιότι τὸ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ, φανερόν ἐστιν
ἐν αὐτοῖς. Τίνος ταύτην αὐτοῖς δεδωκότος τὴν
γνῶσιν; Ὁ Θεὸς γὰρ αὐτοῖς ἐφανέρωσε. Πῶς καὶ
τίνι τρόπῳ;
ratione et quonam modo?
κ. Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου
τοῖς ποήμασι νοούμενα καθορᾶται, ἢ τε ἀἴδιος
αὐτοῦ δύναμις κοαὶ θειότης. ʼ1 κτίσις, φησὶ, καὶ τὰ et sempiterna ejus potentia et dirinitas. Creatio,
ἐν τῇ κτίσει γινόμενα, ὡρῶν ἐναλλαγαὶ, καὶ μεταλ. inquit, et quæ liunt in creatione, horarum muta-
λαγαὶ καιρῶν, καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας διαδοχαὶ, νε-
φῶν ὡδίνες, ἀνέμων αὐραι, καρπογονία φυτῶν καὶ
σπερμάτων, καὶ τάλλα ὅσα τοιαῦτα σαφῶς ἡμᾶς δι-
δάσκει, καὶ ποιητὴν εἶναι τῶν ἀπάντων τὸν Θεὸν,
ναὶ σοφῶς κατέχειν τοὺς τῆς κτίσεως οἴακας. Ὁ γὰρ
πάντα ⁶ διὰ μόνην φιλανθρωπίαν πεποιηκὼς, οὐκ
ἄν ποτε ἂ πεποίηκεν ἀτημέλητα καταλείποι. Διά τοι
τοῦτο, οὐκ εἶπεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος, τό ἀόρατον
aὐτοῦ, ἀλλὰ τὰ ἀόρατα αὐτοῦ, τουτέστιν ἡ δη-
μιουργία αὐτοῦ, καὶ ἡ πρόνοια, καὶ ἡ δικαία ἐφʼ
ἑκάστῳ ψῆφος,καὶ αἱ παντοδαπαὶ οἰκονομίαι. Οὗ δὴ
χάριν συγγνώμης ἀνάξιοι οἱ τοσούτων μὲν ἀπολαύ-
σαντες διδασκάλων, οὐδεμίαν δὲ δνησιν ἐκ τοσούτων
μαθημάτων δεξάμενοι. Τοῦτο γὰρ ἐπήγαγεν· Εἰς τὸ , gistros habuerint, ex tot disciplinis nullam utili-
εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους. Αὐτὰ γὰρ μονονουχὶ
βοᾷ τὰ πράγματα, ὡς οὐδεμίαν ἔχουσι παραίτησιν
εἰς ἀπαλλαγὴν τῶν ἡπειλημένων κακῶν.
rentur.
κα. Διότι γνώ τες τὸν Θεόν, οὐχ ὡς Θεόν ἐδόα-
σαν, ἢ εὐχαρίστησαν δ⁶. Ὁτι γὰρ ἔγνωσαν εἶναι
Θεὸν, καὶ αὐτοὶ μαρτυροῦσι · περιφέρουσι γὰρ τὸ
σεπτὸν ὄνομα τοῦτο· ἀξίας δὲ περὶ αὐτοῦ δόξας οὐκ
ἐθέλουσιν ἔχειν. Ἀλλʼ ἐματαιιώθησαν ἐν τοῖς διια-
λογσμοῖς αὐτῶν, καὶ ἐσκοτίσβη ἢ ἀσύνετος
αὐτῶν καρδία. Τοῖς γὰρ ἀνοήτοις ἡκολούθησαν λο-
γισμοῖς, καὶ ἐκόντες τὸν τῆς ἀπιστίας εἰσεδέξαντο
ζόφον.
nebras sua sponte susceperunt.
κ8. άσκοντες εἶναε σοφσοῖ, ἐμωράνθησαν. 9 Vεaε. 22. Dicentes esse sapientes, stuli facti
Πὕξησε τῇ προσηγορίᾳ τὴν κατηγορίαν. Σοφοὺς γὰρ sunt. Appellatione auxit reprehensionem. Seipsos
ἐαυτοὺς ὀνομάζοντας, ἀνοήτους σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ enim dum sapientes nominant, insipientes se esse
τῶν ἔργων ἀπέφηναν.
factis ostenderunt.
κγ. Καὶ ήλλάξαντο τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Vεas. 23. Et mutaverunt gloriam incorruptibilis
Θεοῦ, ἐν ὀμοιάματι εlκόνος φαρτοῦ ἀνβρώπου. Dei in similitadine imaginis corruptibilis hominis.
Συνιδεῖν γὰρ οὐκ ἐθελήσαντες, ὡς ὁ τῶν ἀπάντων Cum euim noluissent intelligere omnium rerum
Δημιουργὸς φθορᾶς ἀμείνων, καὶ τῶν ὀρωμένων Opificem ab interitu liberum esse, et iis quæ vi-
ὐπέρτερος, τὰς τῶν οἰκείων σωμάτων εἰκόνας, θεοὺς dentur superiorem, corporum suorum imagines
προσηγόρευσαν. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἀοράτων ψυχῶν ἀν- deos appellaverunt. Neque enim animarum, quts
r Mure. X, 26.
VAIRI. LEυTIONs.
⁶ πάντ. decst in B et apud Herv. ⁶ ηὐχαρ. legisse Τheodoretum ait VVetsteaius ad h. I. codice
fretus Basileensi, an per errorem nescio.