PG 83, col. 1416
Δρεπέσθω τοίνυν ὁ τῶν λόγων τούτων πατὴρ ἐκ
τῆς ἀποστολικῆς ἀρᾶς τῶν οἰκείων πόνων τὰ ἐπεχει-
ρα, καὶ τῶν αίρετικῶν σπερμάτων τὰ δράγματαο
ἡμεῖς δὲ τῇ τῶν ἁγίων Πατέρων ἐμμενοῦμεν διδα-
σκαλίᾳ.
’Υπὲταξα δὲ καὶ τὰς γεγενημένας ἀντιρρήσεις τῇ-
δέ μου τῇ ἐπιστολῇ, ἵνα ἀναγνοὺς δοκιμάσαις (Η). εἰ
δυνατῶς τῶν αίρετικῶν προϐλημάτων τὴν λύσιν ἐποιη-
σάμεθα. Ἕκαστον δέ τῶν ἀναθεματισμῶν καθ’ ἐαυ-
τὸν τεθεικὼς, ἐξήγαγον τὴν ἀντίρρησιν, ὅπως ἄν ρᾳ-
Β δίως τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἡ κατανόησις γένηται, καὶ
σαφὴς τῶν δογμάτων ὀ ἔλεγχος.
PNA’. -— Θεοδωρήτου (42) πρὸς τοὺς ὲ)- τῇ Εὺο
φρατησίᾳ,(45) καὶ Ὀσροηνῇ, καί Συρίᾳ, καὶ φα-
· νίκῃ (44) καὶ Κιλικίᾳ μονάζοντας.
Ὀρῶν τὴν ἐν τῷ παρόντι καιρῷ τῆς Ἐκκλησίας
κατάστασιν καὶ τὴν ἔναγχος ἐπαναστᾶσαν τῇ ίερᾷ νηῒ
ζάλην, καὶ τὰς σφοδρὰς καταιγίδας καὶ τῶν κ-δμάδ
των τὴν προσϐολὴν καὶ τὴν βαθεῖαν σκοτομὴνην, καὶ
πρὸς τούτοις τῶν πλωτήρων τὴν ἔριν, καὶ τῶν ἐρέτ-
τειν λαχόντων τὴν μάχην, καὶ τὴν τῶν κυϐερνητῶν
μέθην, καὶ ἁπαξαπλῶς τὴν τῶν κακῶν ἀωρίαν, τῶν
Ἰερεμίου θρήνων άναμιμνήσκόμαι, καὶ μετ’ ἐκείνου
βοῶ* ι Τὴν κοιλίαν μου, τὴν κοιλίαν μου ἐγὼ ἀλγῶ,
καὶ τὰ αἰσθητήρια τῆς καρδίας μου μαιμάσσει (85)
ἡψυχὴ μου, σπαράσσεται καὶ ἡ καρδία μου, ι καὶ
πηγὰς δακρύων ἐπιζητῶ, ἴνα ταῖς λιϐάσι τῶν ὀφθαλ-
μῶν, τδ πολὺ τῆς ἀθυμίας άποσκευάσωμαι (46) vi-
φος. Δέον γὰρ ἐν οὕτως ἀγρίῳ χειμῶνι καὶ τοὺς κυ-
ϐερνήτας ἐγρηγορέναι, καὶ⁶ τῷ κλύδωνι μάχεσθαι,
καὶ τῆς τοῦ σκάφους σωτηρίας φροντίζειν καὶ τοὺς
ναύτας τῆς κατ’ ἀλλήλων ἔριδος ἀποστάντας εὐχῇ καὶ
τέχνῃ τὰ δεινὰ διαλύειν· καὶ τοὺς πλωτῆρας ἡσυχῆ
καθῆσθαι· καὶ μήτε ἀλλήλοις μήτε τοῖς κυϐερνήταις
ζυγομαχεῖν* τὸν δὲ τῆς θαλάττης ἱκετεύειν Δεσπότην,
ἵνα νεύματι μεταϐάλῃ τὰ σκυθρωπά. Τούτων μὲν
οὐδεὶς οὐδὲν ἐθέλει ποιεῖν· ὡς ἐν νυκτομαχίᾳ δὲ ἁλ-
λήλους ἀγνοήσαντες, καὶ τοὺς ἐναντίους καταλιπόν-
τες, καθ’ ἡμῶν αὐτῶν πάντα δαπανῶμεν τὰ βέλη,
καὶ τοὺς ὁμοφύλους ὼς πολεμίους τιτρώσκομεν, οἱ δὲ
πλησίον ἑστῶτες (4⁸1) γελῶσιν ἡμῶν τὴν μέθην, καὶ
τοῖς ἡμετέροις ἐπεντρυφῶσι κακοῖς, καὶ χαίρουσιν
οᾱὰἰιίἰιῃιιεη- Hanc epistolam cum subsequenti
opusculo, Quod post assumptum humanitatem, etc,
edidit etiam Gallaudius, tom. IX, p. 405. Ευιτ.
ἓιίὸζ Εὑφρατισίἕ Vindob. vitiose.
44 καὶ Φ. κ. . Mansi.
44) καὶ Φ. κ. Σ. Mansi.
45) με μάσσει Vind. vitiose.
citi) ᾁποσκεδάσωμαι Mans. in margine.
Π) Hujus loci :70! δὲ πλησίον ἑστῶτες usque ad
verba: τάς ἀκοὰς αὐτοῖς ὑπέχειν ἀνεχομένων, Lati-
nam interpretationem, tanquam epistola fragmen-
tum ediderat Garnerius, Auctor. ρ, 62.
τῆς ἀποστολικῆς ἀρᾶς τῶν οἰκείων πόνων τὰ ἐπεχει-
ρα, καὶ τῶν αίρετικῶν σπερμάτων τὰ δράγματαο
ἡμεῖς δὲ τῇ τῶν ἁγίων Πατέρων ἐμμενοῦμεν διδα-
σκαλίᾳ.
’Υπὲταξα δὲ καὶ τὰς γεγενημένας ἀντιρρήσεις τῇ-
δέ μου τῇ ἐπιστολῇ, ἵνα ἀναγνοὺς δοκιμάσαις (Η). εἰ
δυνατῶς τῶν αίρετικῶν προϐλημάτων τὴν λύσιν ἐποιη-
σάμεθα. Ἕκαστον δέ τῶν ἀναθεματισμῶν καθ’ ἐαυ-
τὸν τεθεικὼς, ἐξήγαγον τὴν ἀντίρρησιν, ὅπως ἄν ρᾳ-
Β δίως τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἡ κατανόησις γένηται, καὶ
σαφὴς τῶν δογμάτων ὀ ἔλεγχος.
PNA’. -— Θεοδωρήτου (42) πρὸς τοὺς ὲ)- τῇ Εὺο
φρατησίᾳ,(45) καὶ Ὀσροηνῇ, καί Συρίᾳ, καὶ φα-
· νίκῃ (44) καὶ Κιλικίᾳ μονάζοντας.
Ὀρῶν τὴν ἐν τῷ παρόντι καιρῷ τῆς Ἐκκλησίας
κατάστασιν καὶ τὴν ἔναγχος ἐπαναστᾶσαν τῇ ίερᾷ νηῒ
ζάλην, καὶ τὰς σφοδρὰς καταιγίδας καὶ τῶν κ-δμάδ
των τὴν προσϐολὴν καὶ τὴν βαθεῖαν σκοτομὴνην, καὶ
πρὸς τούτοις τῶν πλωτήρων τὴν ἔριν, καὶ τῶν ἐρέτ-
τειν λαχόντων τὴν μάχην, καὶ τὴν τῶν κυϐερνητῶν
μέθην, καὶ ἁπαξαπλῶς τὴν τῶν κακῶν ἀωρίαν, τῶν
Ἰερεμίου θρήνων άναμιμνήσκόμαι, καὶ μετ’ ἐκείνου
βοῶ* ι Τὴν κοιλίαν μου, τὴν κοιλίαν μου ἐγὼ ἀλγῶ,
καὶ τὰ αἰσθητήρια τῆς καρδίας μου μαιμάσσει (85)
ἡψυχὴ μου, σπαράσσεται καὶ ἡ καρδία μου, ι καὶ
πηγὰς δακρύων ἐπιζητῶ, ἴνα ταῖς λιϐάσι τῶν ὀφθαλ-
μῶν, τδ πολὺ τῆς ἀθυμίας άποσκευάσωμαι (46) vi-
φος. Δέον γὰρ ἐν οὕτως ἀγρίῳ χειμῶνι καὶ τοὺς κυ-
ϐερνήτας ἐγρηγορέναι, καὶ⁶ τῷ κλύδωνι μάχεσθαι,
καὶ τῆς τοῦ σκάφους σωτηρίας φροντίζειν καὶ τοὺς
ναύτας τῆς κατ’ ἀλλήλων ἔριδος ἀποστάντας εὐχῇ καὶ
τέχνῃ τὰ δεινὰ διαλύειν· καὶ τοὺς πλωτῆρας ἡσυχῆ
καθῆσθαι· καὶ μήτε ἀλλήλοις μήτε τοῖς κυϐερνήταις
ζυγομαχεῖν* τὸν δὲ τῆς θαλάττης ἱκετεύειν Δεσπότην,
ἵνα νεύματι μεταϐάλῃ τὰ σκυθρωπά. Τούτων μὲν
οὐδεὶς οὐδὲν ἐθέλει ποιεῖν· ὡς ἐν νυκτομαχίᾳ δὲ ἁλ-
λήλους ἀγνοήσαντες, καὶ τοὺς ἐναντίους καταλιπόν-
τες, καθ’ ἡμῶν αὐτῶν πάντα δαπανῶμεν τὰ βέλη,
καὶ τοὺς ὁμοφύλους ὼς πολεμίους τιτρώσκομεν, οἱ δὲ
πλησίον ἑστῶτες (4⁸1) γελῶσιν ἡμῶν τὴν μέθην, καὶ
τοῖς ἡμετέροις ἐπεντρυφῶσι κακοῖς, καὶ χαίρουσιν
οᾱὰἰιίἰιῃιιεη- Hanc epistolam cum subsequenti
opusculo, Quod post assumptum humanitatem, etc,
edidit etiam Gallaudius, tom. IX, p. 405. Ευιτ.
ἓιίὸζ Εὑφρατισίἕ Vindob. vitiose.
44 καὶ Φ. κ. . Mansi.
44) καὶ Φ. κ. Σ. Mansi.
45) με μάσσει Vind. vitiose.
citi) ᾁποσκεδάσωμαι Mans. in margine.
Π) Hujus loci :70! δὲ πλησίον ἑστῶτες usque ad
verba: τάς ἀκοὰς αὐτοῖς ὑπέχειν ἀνεχομένων, Lati-
nam interpretationem, tanquam epistola fragmen-
tum ediderat Garnerius, Auctor. ρ, 62.