PG 83, col. 186
natura est. 143 Et si idem loquitur. non uno sem-
per loquitur modo. Intende in eo (39) nunc gloriam
Dei, nunc hominis passiones: quasi (.40) Deus loqui-
tur qua: sunt divina, quia Verbum est: quasi homo
dicit quae sunt humana (Η), quia in mea substan-
tia loquebatur. —Ejusdem, ea: eodem libro’. Unde
illud (42) quod lectum est ⁸, Dominum maiestatis
crucifixum esse, non quasi in majestate sua cruci-
fixum putemus, sed quia idem Deus, idem homo,
per divinitatem Deus, per susceptionem carnis ho-
mo Jesus Christus, Dominus maiestatis dicitur
crucifixus, quia consors utriusque naturae, id est'
humanae atque' divina}. in natura hominis subiit
passionem: ut indiscrete et Dominus maiestatis
dicatur esse qui passus est, et illius hominis, sicut
scriptum est: ι Qui descendit dc caelo '. ι ς- Item,
ea: eodem ⁸. Sileant igitur inanes de sermonibus
qumstiones, quia regnum Dei, sicut scriptum est ⁷,
non in persuasioneverbi est, sed iu ostensione vir-
tutis. Servemus distinctionem divinitatis et carnis.
144 Unus in utraque loquitur Dei Filius. quia in
eodem utraque natura est. Etsi idem loquitur, non
uno semper loquitur modo. Intende in eo nunc
gloriam Dei, nunc hominis passiones. Quasi Deus
loquitur qua: sunt divina, quia Verbum est: quasi
homo dicit ea qua: sunt humana, quia in hac sub-
stantia loquebatur.—Ejusdem ⁸, ex libro de incar-
natione Domini contra Apollinaristas. Sed dum hos
redarguimus, emergunt alii, qui carnem Domini et
divinitatem dicunt unius esse naturae. Quae tantum
sacrilegium inferna vomuerunt? iam tolerabiliores
sunt Ariani, quorum per istos perfidia: robur ado-
lescit, ut majore contentione asserunt Patrem, et
Filium, et Spiritum sanctum unius non esse sub-
stantite; quia isti divinitatem Domini et carnem
substantias unius dicere tentaverunt. — Ejusdem ’,
Ἰ Cor.
⁸ Joau. ιιι, 15. ⁸ De fide,lib.u,cap.9.
(55) Utraque editio ἠρεύξατο.
(31:) llic locus in edit. Sirm. ita allegatus erat :
τῆ e. lib. c. 4. Exstat eo auem infra exoressimus
fide, lib. (τ. 4. Exstat eo quem infra expressimus
vero locum vide pag. seq. ubi Graeca interpretatio
multis modis ab hoc loco diil‘ert.
('57) Loquitur. Mallem respondet (ut habetAStri-
genus). si liceret textum ex interpretatione (ἔτ-αισα
emen are. quod mihi non sumo.
emendare, quod mihi non sumo.
(38)7Eodém. Supplendum hoc fuit. Exstat infra,
imo etiam in edit. Benedict.
(39) in, eo. (Supplevimus lucc verba, quae etiam
infra, et in ed. Bened. exstant.
(40) quasi. Delevimusquia, quod in edit. Sirm.
praecedebat, sed neque in textu Graeco, neque in
edit. Bened. exstat.
(41) humauaJta quoque ed. l. c. Non licuit ita-
quo rescribere humilia, (ῥισὶ-ιιοο magis responderet
voci ταπεινὰ. pro qua inira legitur ἀνθρώπινα.
(32) Unde illum—elo. (Ionii-ad h. [Scholion in
edit. Bcncdit‘t. t. ΙΙ, ιι, Mil.
per loquitur modo. Intende in eo (39) nunc gloriam
Dei, nunc hominis passiones: quasi (.40) Deus loqui-
tur qua: sunt divina, quia Verbum est: quasi homo
dicit quae sunt humana (Η), quia in mea substan-
tia loquebatur. —Ejusdem, ea: eodem libro’. Unde
illud (42) quod lectum est ⁸, Dominum maiestatis
crucifixum esse, non quasi in majestate sua cruci-
fixum putemus, sed quia idem Deus, idem homo,
per divinitatem Deus, per susceptionem carnis ho-
mo Jesus Christus, Dominus maiestatis dicitur
crucifixus, quia consors utriusque naturae, id est'
humanae atque' divina}. in natura hominis subiit
passionem: ut indiscrete et Dominus maiestatis
dicatur esse qui passus est, et illius hominis, sicut
scriptum est: ι Qui descendit dc caelo '. ι ς- Item,
ea: eodem ⁸. Sileant igitur inanes de sermonibus
qumstiones, quia regnum Dei, sicut scriptum est ⁷,
non in persuasioneverbi est, sed iu ostensione vir-
tutis. Servemus distinctionem divinitatis et carnis.
144 Unus in utraque loquitur Dei Filius. quia in
eodem utraque natura est. Etsi idem loquitur, non
uno semper loquitur modo. Intende in eo nunc
gloriam Dei, nunc hominis passiones. Quasi Deus
loquitur qua: sunt divina, quia Verbum est: quasi
homo dicit ea qua: sunt humana, quia in hac sub-
stantia loquebatur.—Ejusdem ⁸, ex libro de incar-
natione Domini contra Apollinaristas. Sed dum hos
redarguimus, emergunt alii, qui carnem Domini et
divinitatem dicunt unius esse naturae. Quae tantum
sacrilegium inferna vomuerunt? iam tolerabiliores
sunt Ariani, quorum per istos perfidia: robur ado-
lescit, ut majore contentione asserunt Patrem, et
Filium, et Spiritum sanctum unius non esse sub-
stantite; quia isti divinitatem Domini et carnem
substantias unius dicere tentaverunt. — Ejusdem ’,
Ἰ Cor.
⁸ Joau. ιιι, 15. ⁸ De fide,lib.u,cap.9.
(55) Utraque editio ἠρεύξατο.
(31:) llic locus in edit. Sirm. ita allegatus erat :
τῆ e. lib. c. 4. Exstat eo auem infra exoressimus
fide, lib. (τ. 4. Exstat eo quem infra expressimus
vero locum vide pag. seq. ubi Graeca interpretatio
multis modis ab hoc loco diil‘ert.
('57) Loquitur. Mallem respondet (ut habetAStri-
genus). si liceret textum ex interpretatione (ἔτ-αισα
emen are. quod mihi non sumo.
emendare, quod mihi non sumo.
(38)7Eodém. Supplendum hoc fuit. Exstat infra,
imo etiam in edit. Benedict.
(39) in, eo. (Supplevimus lucc verba, quae etiam
infra, et in ed. Bened. exstant.
(40) quasi. Delevimusquia, quod in edit. Sirm.
praecedebat, sed neque in textu Graeco, neque in
edit. Bened. exstat.
(41) humauaJta quoque ed. l. c. Non licuit ita-
quo rescribere humilia, (ῥισὶ-ιιοο magis responderet
voci ταπεινὰ. pro qua inira legitur ἀνθρώπινα.
(32) Unde illum—elo. (Ionii-ad h. [Scholion in
edit. Bcncdit‘t. t. ΙΙ, ιι, Mil.