PG 83, col. 188
τος δέ ’μοι συνεχῶς τῆς ὲν Νικαίᾳ συνόδου ἑαυτὸν
κατέχειν τὴν ἔκθεσιν (50)· ἀλλ’ ὲν ἐκείνῃ τῇ ἐξετάσει
οί ἡμέτεροι Πατέρες , οὐχ). τὴν σάρκα , τὸν δὲ τοῦ
Θεοῦ Λόγον, ὲκ μιᾶς σὺν (51) τῷ Πατρὶ οὐσίας εἴναι
εἰρήκασι. Καὶ τὸν μὲν Λόγον ὲκ τῆς τοῦ [ἰατρὸς
προσεληλυθέναι (52) οὐσίας , τὴν δὲ σάρκα ὲκ τῆς
Παρθένου τυγχάνειν ῶμολογήκασι. Διὰ τί τοίνυν ἡμῖν
τὸ μὲν τῆς ὲν Νικαίᾳ προτείνουσιν ὄνομα, εἰσάγουσι
δὲ καινὰ, καὶ ειπερ οὐκ ὲνεθύμησαν οί ἡμέτεροι
πρόγονοι ; - Τοῦ αὐτοῦ, κατὰ Ἀπολιναρίου. Μήτε
σὺ θέλε (55) τοίνυν κατὰ φύσιν ἴσον τῆς θεότητος
εἶναιτὸ σῶμα. Κᾶν γάρ πιστεύσῃς ὡς ἀληθὲς εἴη
τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καὶ προσκομίσης τῷ θυσια-
στηρίῳ πρὸς μεταποίησιν, μὴ διαστίξῃς δὲ τὴν τοῦ
σώματος καὶ τῆς θεότησος φύσιν, ἐροῦμεν καὶ σοὶ,
ι Ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, όρθῶςδὲ μὴδιέλῃς, ἦμαρ-
τες, ὴσύχασον. ι Δίελε γάρ τόγε ὑπάρχον ἡμῶν, καὶ
ὅπερ οἰκεῖον τοῦ Λόγου. Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν οὐκ εἶχον
ὅπερ ὑπῆρχεν αὐτοῦ’ ἐκεῖνος δὲ οὐκ εἶχεν ὅπερ
ὑπῆρχεν ἐμόν. Καὶ ἔλαϐεν ὅπερ ὑπῆρχεν ὲμὺν, μετα-
δώσων τῶν οἰκείων ἡμῖν· καὶτοῦτο πρὸς ἀναπλήρωσιν
οὐ σύγχυσιν ἀνεδέξατο. - Τοῦ αὐτοῦ, μετ’ ὀλίγα.
Παυσάσθωσαν τοίνυν οί λέγοντες ὡς ἡ τοῦ Λόγου
φύσις είς σαρκὸς μεταϐέϐληται φύσιν· ἴνα μὴ δόξῃ
μεταδληθεῖσα κατὰ τὴν αὐτὴν ἑρμηνείαν γεγενῆσθαι
καὶ ἡ τοῦ Λόγου φύσις τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι
δ Τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐπισκόπου Καισαρείας.
Ἐκ τοῦ περὶ εὐχαριστίας λόγου. Διόπερ ἐπιδα-
κρύσας τῷ φίλῳ, αὐτός γε τὴν κοινωνίαν τῆς ἀνθρωο
πίνης (57) φύσεως ἐπεδείξατο, καὶ ἡμᾶς τῶν ἐφ’
ἑκάτερα ὑπερϐολῶν ἠλευθέρωσε· μήτε καταμαλά-
κίζεσθαι πρὸς τὰ πάθη, μήτε ἀναισθήτως ἔχειν τῶν
λυπηρῶν ἐπιτρέπων. Ὠς οὖν κατεδέξατο τὴν πεῖναν
ό Κύριος, τῆς στερεάς τροφῆς διαπνευσθείσῃς αὐτῷ,
incarn. sacram..c. 6. ⁸³ Luc. ι, 55.
(49) Utraque editio, μείζων φιλονεικία.
(50) ἔκθεσιν. Excidisse videtur verbum.
(51) σύν. Ed: Ronnet Lips. ὲν.
01 προσελ. Legendum esse videtur προεληλυ-
έναι.
(53) Ed. Romi. etALips. τοίνυν θέλε.
(διλκαὶ - σύμφθορος. Haec a textu Latino satis
sunt diversa. Nec minus verba ultima ἀλλ’ ὲκ τοῦ
σώματος κ. τ. λ.
(55) κατάϐασις. Qualis fuerit hic descensus, cx-
ponitur a7 Nostro _ad_ Eph. tv_,_10.Vid:t. l_ll, p. 424.
(56) τοῦ τε. Ed. Boni. et Lips. τοῦτο. ln reliquis
consentit utraque editio. Sed suspicor hunc locutu
iu mendo cubare, et legendum esse, οὐκ αὐτ⁸ οὖν
ἠ δύναμις τοῦ τε σώματοε πνεῦμα καὶ τῆς ⁷ίλεότ.
ἠ δύναμις τοῦ τε σώματος πνεῦμα καὶ τῆς θεότ.
ὐσις.
ῳ (37) ἁνθρ. Eli. Bt‘llt‘tl., t. ll, p. ΞΣ), ἀνθρωπείας.
P'J τις.
κατέχειν τὴν ἔκθεσιν (50)· ἀλλ’ ὲν ἐκείνῃ τῇ ἐξετάσει
οί ἡμέτεροι Πατέρες , οὐχ). τὴν σάρκα , τὸν δὲ τοῦ
Θεοῦ Λόγον, ὲκ μιᾶς σὺν (51) τῷ Πατρὶ οὐσίας εἴναι
εἰρήκασι. Καὶ τὸν μὲν Λόγον ὲκ τῆς τοῦ [ἰατρὸς
προσεληλυθέναι (52) οὐσίας , τὴν δὲ σάρκα ὲκ τῆς
Παρθένου τυγχάνειν ῶμολογήκασι. Διὰ τί τοίνυν ἡμῖν
τὸ μὲν τῆς ὲν Νικαίᾳ προτείνουσιν ὄνομα, εἰσάγουσι
δὲ καινὰ, καὶ ειπερ οὐκ ὲνεθύμησαν οί ἡμέτεροι
πρόγονοι ; - Τοῦ αὐτοῦ, κατὰ Ἀπολιναρίου. Μήτε
σὺ θέλε (55) τοίνυν κατὰ φύσιν ἴσον τῆς θεότητος
εἶναιτὸ σῶμα. Κᾶν γάρ πιστεύσῃς ὡς ἀληθὲς εἴη
τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καὶ προσκομίσης τῷ θυσια-
στηρίῳ πρὸς μεταποίησιν, μὴ διαστίξῃς δὲ τὴν τοῦ
σώματος καὶ τῆς θεότησος φύσιν, ἐροῦμεν καὶ σοὶ,
ι Ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, όρθῶςδὲ μὴδιέλῃς, ἦμαρ-
τες, ὴσύχασον. ι Δίελε γάρ τόγε ὑπάρχον ἡμῶν, καὶ
ὅπερ οἰκεῖον τοῦ Λόγου. Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν οὐκ εἶχον
ὅπερ ὑπῆρχεν αὐτοῦ’ ἐκεῖνος δὲ οὐκ εἶχεν ὅπερ
ὑπῆρχεν ἐμόν. Καὶ ἔλαϐεν ὅπερ ὑπῆρχεν ὲμὺν, μετα-
δώσων τῶν οἰκείων ἡμῖν· καὶτοῦτο πρὸς ἀναπλήρωσιν
οὐ σύγχυσιν ἀνεδέξατο. - Τοῦ αὐτοῦ, μετ’ ὀλίγα.
Παυσάσθωσαν τοίνυν οί λέγοντες ὡς ἡ τοῦ Λόγου
φύσις είς σαρκὸς μεταϐέϐληται φύσιν· ἴνα μὴ δόξῃ
μεταδληθεῖσα κατὰ τὴν αὐτὴν ἑρμηνείαν γεγενῆσθαι
καὶ ἡ τοῦ Λόγου φύσις τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι
δ Τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐπισκόπου Καισαρείας.
Ἐκ τοῦ περὶ εὐχαριστίας λόγου. Διόπερ ἐπιδα-
κρύσας τῷ φίλῳ, αὐτός γε τὴν κοινωνίαν τῆς ἀνθρωο
πίνης (57) φύσεως ἐπεδείξατο, καὶ ἡμᾶς τῶν ἐφ’
ἑκάτερα ὑπερϐολῶν ἠλευθέρωσε· μήτε καταμαλά-
κίζεσθαι πρὸς τὰ πάθη, μήτε ἀναισθήτως ἔχειν τῶν
λυπηρῶν ἐπιτρέπων. Ὠς οὖν κατεδέξατο τὴν πεῖναν
ό Κύριος, τῆς στερεάς τροφῆς διαπνευσθείσῃς αὐτῷ,
incarn. sacram..c. 6. ⁸³ Luc. ι, 55.
(49) Utraque editio, μείζων φιλονεικία.
(50) ἔκθεσιν. Excidisse videtur verbum.
(51) σύν. Ed: Ronnet Lips. ὲν.
01 προσελ. Legendum esse videtur προεληλυ-
έναι.
(53) Ed. Romi. etALips. τοίνυν θέλε.
(διλκαὶ - σύμφθορος. Haec a textu Latino satis
sunt diversa. Nec minus verba ultima ἀλλ’ ὲκ τοῦ
σώματος κ. τ. λ.
(55) κατάϐασις. Qualis fuerit hic descensus, cx-
ponitur a7 Nostro _ad_ Eph. tv_,_10.Vid:t. l_ll, p. 424.
(56) τοῦ τε. Ed. Boni. et Lips. τοῦτο. ln reliquis
consentit utraque editio. Sed suspicor hunc locutu
iu mendo cubare, et legendum esse, οὐκ αὐτ⁸ οὖν
ἠ δύναμις τοῦ τε σώματοε πνεῦμα καὶ τῆς ⁷ίλεότ.
ἠ δύναμις τοῦ τε σώματος πνεῦμα καὶ τῆς θεότ.
ὐσις.
ῳ (37) ἁνθρ. Eli. Bt‘llt‘tl., t. ll, p. ΞΣ), ἀνθρωπείας.
P'J τις.