PG 85, col. 1019
Α. Recte quidem, amice. Nam sat mihi videris
philosophiae initiis et sacris non inscite imbutus ,
nec indoctus, nec mente ab his mysteriis aliena :
quin etiam civilis scientia: cupidus es.
Β. Sic est. ο
Α. Sed mihi 267 narrato, admirande vir, qui Pla-
tonicarum et Aristotelicarum sententiarum insignis
ille interpres valet : qui quidem desertis Athenis a
Proclo discedens, imo vero ⁵ιι philosophia: atque
adeo sapientia: experte, qui nunc sibi sapientia: ti-
(14) βο. Ρ. τοὺς τῶν αὐτουργιῶν.
(15) Non alio magis tempore de philosophia velut
re sacra loculi ejus'cultores, quam quo veritas di-
vinitus inclaruit. Sic mysteria, sacras doctrinas,
divina initia , infinitis locis legas in Plotino, Euna-
pio, Jamhlicho, ejusqueceusus caeterls. Αύτουργιῶν
non sine nota etiam dixisse videtur. Ipsi enim in-
ventores erant eorum quibus nomina divina inde-
bant, _quorumque doctrinam velut_cmlo delapsam
venerabantur. Sic intra p. 109. 8, Platonis et Ari-
stotelis scita per contemptum ἀντὶ δογμάτων δοξά-
σματα vocat. ΒΑ.
(lii) ei που lecimus ex ἦπου. Tali.
(17) Δίκαιον, Θεμιτὸν, νομικόν. Pollux lil). νιη,
γορ. 1. llic δίκαιον non aliud quam δύναμις. Nam
σίδέναι νόμους-ἐστὶν ού τὸ γινώσκειν τὰ ῥήματα, ἀλλὰ
τὴν δύναμιν αὐτῶν · lib. tt Basilic. tit.' 1⁷, κζ’. Dice-
rem et τὸν λογισμὸν, nisi eodem tit. λ’ caveretur:
δυνατρν πᾲνεων ρτῶν νόμων ἀποδιδόναι λογισμόν ⁸
ού ⁸δεῖ οὖν αὐτῶν ζητεῖν λογισμόν. Tan. A'uii'nam (ζ σόνται καὶ πρός γεμᾶξουσι Δτῶν παίδωνΔ είς τον
legis, non ipsam‘ solum scriptam; quae est ratio
iustitia ctaaquitatis : vires nitnirnni platouicae vir-
tutis et vitii, quas docendas legiitiilatorilitts et cu-
stotlibus docet De lc-gg. lib. itit iit : Τούτων δὴ
πέρι, τοὺς ἐξηγητάξξ τοὺς διδασκάλους, τοὺς vol
μοθέτας, τῶν ἄλλων τοὺς ύλακας, τῷ δεομένῳ
γνῶναί τε καὶ εἰδέναι. ἢ τῶ ξεομένω κολάζεσθαί τε
γνῶναί τεκαὶ εἰδέναι, ἢ τῷ δεομένῳ κολάζεσθαί τε
καὶ smul-'35:“ ἁμαρτάνοντι, πότερον ού δεῖ διδά-
σκοντα ἣν ύνααινὲνει κακία τε καὶ ἀρετὴ- καὶ τεάν-
σκοντα ’ᾖν-δύναμιν ἔχει κακία τε καὶ ἀρετὴ, καὶ πάν-
τως δηλοῦντα, διαφέρειν τῶν ἄλλωνς Justitiam tet
aequitatem se dicit velut artem niscituruut Plimui-
ciam venisse. qua: immutabilis et scripta lege pn-
tior : vide Ariston-lem. “lictor. lib. I. 'cap. 15, qui
hoc sensu ait, δτι βελτίονος ἀνδρὸς τὸ, τοῖς ἀγράφοις
ἢᾼτοῖς γεγραμμένοις χρῆσθαι καὶ ἐμμένειν· dit-ctrina:
nimiunn justititc annuo impressio. Magna autem
legum, imo perpetua, cum ratione iustitia} allinitas;
quam ο vocibus Graecis νόος et νόμος etiam eodem
libi-olim-‘nt lat-to 9.37 et retulit Stobastts serm. xuv ο
tit. 46, tot. Eadem mente jureconsultos veros sa-
crrdotes justitiw dicit Ulpianus, Digest. lib. I, tit.l
'ttIItIltIls nimirum ejus mysteriorum gnaros et com-
pntes arcanaque docentes, ne quis scriptorum tan-
tunt apicum _tnetliastitios argutari possit. —- Leges
novisse outuium erat; nec pliilosopltico, sed grain-
tuatico quintani modo aut adeo causidicina! inhianti
studio, eat-tun scientia: incumbenduin erat, ut vulgo
incolum-batur. Iste autem justitiam earuin discere
aderat, docendus animum et fundamentum earum.
Quicnim iustus esse vult, nonnisi scientia justus
ueri potest, ut demonstrat auctor dialogi De'Justo
Plutoni Inscripti; ncduutqui jnri dicundo operam
aliquantloutlaturus. —- Δίκὶῑιοίί. Rationem iustitia
licet appellare, ut Causam discuti et pro justitia: ra-
tione sententiam proferri mandant Diocletianus et
Maximianus, severi justique, nisi quoad Christia-
philosophiae initiis et sacris non inscite imbutus ,
nec indoctus, nec mente ab his mysteriis aliena :
quin etiam civilis scientia: cupidus es.
Β. Sic est. ο
Α. Sed mihi 267 narrato, admirande vir, qui Pla-
tonicarum et Aristotelicarum sententiarum insignis
ille interpres valet : qui quidem desertis Athenis a
Proclo discedens, imo vero ⁵ιι philosophia: atque
adeo sapientia: experte, qui nunc sibi sapientia: ti-
(14) βο. Ρ. τοὺς τῶν αὐτουργιῶν.
(15) Non alio magis tempore de philosophia velut
re sacra loculi ejus'cultores, quam quo veritas di-
vinitus inclaruit. Sic mysteria, sacras doctrinas,
divina initia , infinitis locis legas in Plotino, Euna-
pio, Jamhlicho, ejusqueceusus caeterls. Αύτουργιῶν
non sine nota etiam dixisse videtur. Ipsi enim in-
ventores erant eorum quibus nomina divina inde-
bant, _quorumque doctrinam velut_cmlo delapsam
venerabantur. Sic intra p. 109. 8, Platonis et Ari-
stotelis scita per contemptum ἀντὶ δογμάτων δοξά-
σματα vocat. ΒΑ.
(lii) ei που lecimus ex ἦπου. Tali.
(17) Δίκαιον, Θεμιτὸν, νομικόν. Pollux lil). νιη,
γορ. 1. llic δίκαιον non aliud quam δύναμις. Nam
σίδέναι νόμους-ἐστὶν ού τὸ γινώσκειν τὰ ῥήματα, ἀλλὰ
τὴν δύναμιν αὐτῶν · lib. tt Basilic. tit.' 1⁷, κζ’. Dice-
rem et τὸν λογισμὸν, nisi eodem tit. λ’ caveretur:
δυνατρν πᾲνεων ρτῶν νόμων ἀποδιδόναι λογισμόν ⁸
ού ⁸δεῖ οὖν αὐτῶν ζητεῖν λογισμόν. Tan. A'uii'nam (ζ σόνται καὶ πρός γεμᾶξουσι Δτῶν παίδωνΔ είς τον
legis, non ipsam‘ solum scriptam; quae est ratio
iustitia ctaaquitatis : vires nitnirnni platouicae vir-
tutis et vitii, quas docendas legiitiilatorilitts et cu-
stotlibus docet De lc-gg. lib. itit iit : Τούτων δὴ
πέρι, τοὺς ἐξηγητάξξ τοὺς διδασκάλους, τοὺς vol
μοθέτας, τῶν ἄλλων τοὺς ύλακας, τῷ δεομένῳ
γνῶναί τε καὶ εἰδέναι. ἢ τῶ ξεομένω κολάζεσθαί τε
γνῶναί τεκαὶ εἰδέναι, ἢ τῷ δεομένῳ κολάζεσθαί τε
καὶ smul-'35:“ ἁμαρτάνοντι, πότερον ού δεῖ διδά-
σκοντα ἣν ύνααινὲνει κακία τε καὶ ἀρετὴ- καὶ τεάν-
σκοντα ’ᾖν-δύναμιν ἔχει κακία τε καὶ ἀρετὴ, καὶ πάν-
τως δηλοῦντα, διαφέρειν τῶν ἄλλωνς Justitiam tet
aequitatem se dicit velut artem niscituruut Plimui-
ciam venisse. qua: immutabilis et scripta lege pn-
tior : vide Ariston-lem. “lictor. lib. I. 'cap. 15, qui
hoc sensu ait, δτι βελτίονος ἀνδρὸς τὸ, τοῖς ἀγράφοις
ἢᾼτοῖς γεγραμμένοις χρῆσθαι καὶ ἐμμένειν· dit-ctrina:
nimiunn justititc annuo impressio. Magna autem
legum, imo perpetua, cum ratione iustitia} allinitas;
quam ο vocibus Graecis νόος et νόμος etiam eodem
libi-olim-‘nt lat-to 9.37 et retulit Stobastts serm. xuv ο
tit. 46, tot. Eadem mente jureconsultos veros sa-
crrdotes justitiw dicit Ulpianus, Digest. lib. I, tit.l
'ttIItIltIls nimirum ejus mysteriorum gnaros et com-
pntes arcanaque docentes, ne quis scriptorum tan-
tunt apicum _tnetliastitios argutari possit. —- Leges
novisse outuium erat; nec pliilosopltico, sed grain-
tuatico quintani modo aut adeo causidicina! inhianti
studio, eat-tun scientia: incumbenduin erat, ut vulgo
incolum-batur. Iste autem justitiam earuin discere
aderat, docendus animum et fundamentum earum.
Quicnim iustus esse vult, nonnisi scientia justus
ueri potest, ut demonstrat auctor dialogi De'Justo
Plutoni Inscripti; ncduutqui jnri dicundo operam
aliquantloutlaturus. —- Δίκὶῑιοίί. Rationem iustitia
licet appellare, ut Causam discuti et pro justitia: ra-
tione sententiam proferri mandant Diocletianus et
Maximianus, severi justique, nisi quoad Christia-