PG 85, col. 1038
daemonibus, sirenas mmulati llomericas, quia mu-
sica‘. voluptate aures cupidorum auditortun delinie-
bant, et obtemperantes morte multabaut. Proinde
laudo, atque etiam admiror lthacensem illum mili-
tem, qui nihil sua nobilitate indignum passus est,
scd potius prudentia ipsarum insidias superavit.
Non igitur nostra sunt ejusmodi. Etenim Salvator
noster ipsiusque divi discipuli et. veteres prophetae,
quae ad ipsum spectabant oraculis fundentes, non
varietate verborum, tanquam fucis condita, sed nu-
datam omni praetextu et artificio et garrulitate ve-
ritatcm proposuerunt. Sic naturalis pulchritudo ap-
paret. Sic oratio rebus congruit, vestraque omnis
perit vanitas. Sed ne me extra rem verba facere
suspiceris, vestraque argumenta quae nihil ab ara-
nearum telis dill'erunt, refugere, jam ad tuam quas»
,κ
οδεθιιυθτςιηιξηγὶιίο Β. Augustini confessionum lib.
vntc‘ap. 9. dlia proponere‘non est huius operae. ΒΑ.
(89)Σειρῆναξ. Nota: tabulae. Harum 'ad dece-
ptrices animorum cantilenas creberrima translatio,
ut cum Musas ipsas Scirenum convitio incessit coni-
solatrix philosophia apud Boethium. Abite, Seirenes
usque in exiliunt dulces, meisque eum musis curan-
dum sanandumque relinquite. Pulchre Nicolaus Cle-
niengius epistola 1 : In marimagno el spatioso mundi
hujus canlu Scit-cuum dulcisono delectati. obtlorniisci;
mus; hoc est, si quis metaphoram intelligit, (lum re-
c rum ternporaliuin'filanda et [allaci suavitate't'iimium
capimur atque illicimur, in iisque, patriar obliti, reo
quiem qua’rimus, quasi in molli strato languido iner-
tique otio torpescimus, et qui vigili ad patriam cursu
tendere debueramus, dulciaque Seirenum carmina
perniciose blandientia, surda uelut aure, uitare atque
declinare, illis capti atque consopiti, tum patriam
fugimus, tum in periculum exitiale protrahimur’. In.
laudem tamenetiam venit comparatio cum Sirenis.
Petronius de formosissima muliere : Tanta gratia
conciliabat vocein loquentis, tam dulcis sonus tempe-
ratum mulcebat aera, ut putares inter auras canere
Sirenum_ concordiam. Sic enim legendum in eo;
male vulgo pet-tentatum mulcebat aera, In quo seu?-
susnullus‘est. Epitaphium priscum Ηοιηοιῐωιε. Ἠ
Σειρήνων λιγυρωτέρη, ἡ παρὰ ᾼΒάκχῳ Καὶ
θιάσοις αὐτῆς χρυσοτέρη Κύπριδος. Sic c't' illud
epigramma emaculandum, cttm inscite vulgo cir-
cumferatur καὶ θοίναις Atilianus Iih. xu,'cap. l
Hist. Yontde Aspasia; Φώνημα εἶχεν-ἡδὺ καὶ άπα-
λόν ο simiai) τις,’λαλούσης αὺῖῆς, ἀκούειν Σειρῆνος.
ἐἰ τῶν Σειρήνων μουσικὴ proverbium habet apud
Aflschinem contra'thsiphontcm. Historiam soli~
dius enarramus, recensita commentatione ad Epi-
grammata Claudiani. ΒΑ.
(90) Φρονήσει δὲ, μᾶλλον. Minime vi aut armis.
Astutiam agnoscit Hyginus cap. Ml : Ulysses astu-
tia sua cum prieternaviqaoisset scopulos_ in quibus
morabtfimg', prtrcipitorunt se in mare. Vide Odys-
seam. . Α.
seam, tu. DA.
(9t) Γυμνὴι- παντὸς προκαλύμματος. Cyrillus
Glossario ι προκάλυμμα· ρτιειεπίιιὶη , orwstigiups,
velamentum. ΒΑ.
(92)- Στωμυλίας. Idem : Eswuuilat: argutiae.
Στωμύλοςο facundus, lepidus, dicax. Theophilus
hb._t Contra Autoi : Στωμύλον μὲν οὖν στόμα καὶ
φράσιςῌεὺεπὴς- τέρψιν παρέχει ,κάξ ἔπαινον πρὸς κε-
νὴν δόξαν ἀθλίοις ἀνθρώποις ἔχουσι τὸν νοῦν κατ(-
εφθαρμὲνον. Ηεειγοίιίοστωμύλοξ, ὁ λάλος, πιθανολό·
sica‘. voluptate aures cupidorum auditortun delinie-
bant, et obtemperantes morte multabaut. Proinde
laudo, atque etiam admiror lthacensem illum mili-
tem, qui nihil sua nobilitate indignum passus est,
scd potius prudentia ipsarum insidias superavit.
Non igitur nostra sunt ejusmodi. Etenim Salvator
noster ipsiusque divi discipuli et. veteres prophetae,
quae ad ipsum spectabant oraculis fundentes, non
varietate verborum, tanquam fucis condita, sed nu-
datam omni praetextu et artificio et garrulitate ve-
ritatcm proposuerunt. Sic naturalis pulchritudo ap-
paret. Sic oratio rebus congruit, vestraque omnis
perit vanitas. Sed ne me extra rem verba facere
suspiceris, vestraque argumenta quae nihil ab ara-
nearum telis dill'erunt, refugere, jam ad tuam quas»
,κ
οδεθιιυθτςιηιξηγὶιίο Β. Augustini confessionum lib.
vntc‘ap. 9. dlia proponere‘non est huius operae. ΒΑ.
(89)Σειρῆναξ. Nota: tabulae. Harum 'ad dece-
ptrices animorum cantilenas creberrima translatio,
ut cum Musas ipsas Scirenum convitio incessit coni-
solatrix philosophia apud Boethium. Abite, Seirenes
usque in exiliunt dulces, meisque eum musis curan-
dum sanandumque relinquite. Pulchre Nicolaus Cle-
niengius epistola 1 : In marimagno el spatioso mundi
hujus canlu Scit-cuum dulcisono delectati. obtlorniisci;
mus; hoc est, si quis metaphoram intelligit, (lum re-
c rum ternporaliuin'filanda et [allaci suavitate't'iimium
capimur atque illicimur, in iisque, patriar obliti, reo
quiem qua’rimus, quasi in molli strato languido iner-
tique otio torpescimus, et qui vigili ad patriam cursu
tendere debueramus, dulciaque Seirenum carmina
perniciose blandientia, surda uelut aure, uitare atque
declinare, illis capti atque consopiti, tum patriam
fugimus, tum in periculum exitiale protrahimur’. In.
laudem tamenetiam venit comparatio cum Sirenis.
Petronius de formosissima muliere : Tanta gratia
conciliabat vocein loquentis, tam dulcis sonus tempe-
ratum mulcebat aera, ut putares inter auras canere
Sirenum_ concordiam. Sic enim legendum in eo;
male vulgo pet-tentatum mulcebat aera, In quo seu?-
susnullus‘est. Epitaphium priscum Ηοιηοιῐωιε. Ἠ
Σειρήνων λιγυρωτέρη, ἡ παρὰ ᾼΒάκχῳ Καὶ
θιάσοις αὐτῆς χρυσοτέρη Κύπριδος. Sic c't' illud
epigramma emaculandum, cttm inscite vulgo cir-
cumferatur καὶ θοίναις Atilianus Iih. xu,'cap. l
Hist. Yontde Aspasia; Φώνημα εἶχεν-ἡδὺ καὶ άπα-
λόν ο simiai) τις,’λαλούσης αὺῖῆς, ἀκούειν Σειρῆνος.
ἐἰ τῶν Σειρήνων μουσικὴ proverbium habet apud
Aflschinem contra'thsiphontcm. Historiam soli~
dius enarramus, recensita commentatione ad Epi-
grammata Claudiani. ΒΑ.
(90) Φρονήσει δὲ, μᾶλλον. Minime vi aut armis.
Astutiam agnoscit Hyginus cap. Ml : Ulysses astu-
tia sua cum prieternaviqaoisset scopulos_ in quibus
morabtfimg', prtrcipitorunt se in mare. Vide Odys-
seam. . Α.
seam, tu. DA.
(9t) Γυμνὴι- παντὸς προκαλύμματος. Cyrillus
Glossario ι προκάλυμμα· ρτιειεπίιιὶη , orwstigiups,
velamentum. ΒΑ.
(92)- Στωμυλίας. Idem : Eswuuilat: argutiae.
Στωμύλοςο facundus, lepidus, dicax. Theophilus
hb._t Contra Autoi : Στωμύλον μὲν οὖν στόμα καὶ
φράσιςῌεὺεπὴς- τέρψιν παρέχει ,κάξ ἔπαινον πρὸς κε-
νὴν δόξαν ἀθλίοις ἀνθρώποις ἔχουσι τὸν νοῦν κατ(-
εφθαρμὲνον. Ηεειγοίιίοστωμύλοξ, ὁ λάλος, πιθανολό·