PG 85, col. 1039
chrum opus opiticem suum perpetuum comitetur?
quo pacto a bono proficisci potest tam pulchri
operis tamque’ apte coagmentati dissolutio? Duo-
rumque altermn necessario sequi, ut aut ignora—
tione pulchri,aut invidia pulchrum bonus Deus non
con-.liilcrit. Utrumque autem colligebas alienum a
summi boni natura. Nunquid haec a te dicebantur?
’καὶ ὡς οὐ πρὸς ἀγαθοῦ τὸ καλῶς ἕχον καὶ ἀρμοσθὲν εὖ, λύειν (96); Καὶ ὡς δυοῖν θάτερον · ἢ ἀγνίιὶᾳ τοῦ
καλοῦ ab καλὸν οὐκ ἐδημιούργει ὁ ἀγαθὸς, ἢ φθόνῳ· καὶ ἀμφότερα συνήγετο, ἀλλότρια εἶναι τάγαθοῦ. Ἢ
ού ταῦτα ἐλέγετος
ΑΜΜ. Maxime.
CllltlST. An igitur, fortunate vir. Socratem, Pla-
tonem ct singulos homines, pulchram rem esse
tenses necne? In confesso etiam est Dei esse opi-
liciunt et ellectioues.
Αιιιι. Quidni?
CllltlST. Cur igitur Socrates, cur Plato, cur sin-
guli homines non exsistunt perpetuo? Quamnam ob
causam iu tempore fiunt, et intereunt? An non tuor-
tuus Socrates, mortuus Plato? annon singuli ho-
mines quotidie migraut ex hac vita?
AMM. Certe.
CIIRIST. Et his morientibus atque intereuntibus
bonus est Deus? '
ΔΜΜ. Vera videris dicere.
Clll’dST. Et pulchri habet scientiam licet haec in
tempore fiant et desinant?
Anu. Est omnino necessarium.
cumsr. Et inyiJiae morbum non attribuimus
(propterea) Deo bono?
τος, εὐτράπελος τῷ λὸγε, οτι-ευμύλλεσθαι, τρανῶς
λαλῆσαι ·’ στωμυλῶν· λαλῶν 7: cujus postrettta tacula
corrupta esti alileuda enim rocula. ἡδὺ λαλῶν
vel εὖ λαλῶν. Pollux, lib. It, cap. 4 : Στομὼὃη, τὰ
εὖρτομα καὶ simtu · Ψ). v, cap. «ἱεὶς Κομοψώς,λ.χα-
ριὲντως, στωμύλως. Quamquam atmpuliathetiam
ἑρλυαρξαι. Vide Scholiasten'Aristophanis,Utique
tamen recte corrigitur Hesychius, Vsine adiectione
onmem loquelam huic rocl perperam adaptatis ; aut
enim in honuni aut malam-partem expresse sumi-
tur. Suitlas ainborum exempla producit. lla.
(95) ’Υμέτερα φροῦδατζιιηέχιςιξιιε τ Ψροζιξα·
φροῦδα ’ Ι)
ἀφανῆ, ἀῷαντα, ἐρρυγανὼδη. Sttitlas“:
ἀῴανῆ, ἀφάντα Ιὶἱγιὶιέιιοριὲυιι ε⁵ ιἲξρρῦδοις έιαντε-
λῶς, ἀφανεῖς, ξρημοιξ οἷον ἀπεληλυθότες, ἔκδημον
καὶ φροῦδα , “ci eam?) καὶ ἄφαντα. Ινἰ·ἰνοΙιὶ’ ve-
stra dicant Latini. BA.
(94) Μηδὲν τῶν ἀραχιιηείῳν ὑφασμάτων διαφε-
ρούσας. ⁷Αά hunc modum Aristo τοὺς λόγους δια-
λεκτικῶν τοῖς τῶν ἀραχνίων ὑφάσμασιν εικαζεν,
οὐδὲν μὲν χρησίμους, λίαν δὲίτεχνικούς, ιιι Zu-
leueus‘ leges. Ἰζλιι. τ- Pt'oterhiahs locutio super
rebus luti-xime tenuibus et vilibus. Vit'giiins‘tle
rulit-is poemate, ν. 2 : [Atque ut (truncati tantum
[ornmvimm orsum. Suum : Ἀρὰχνειον νῆ;..α, καὶ
ἀράχνειο; μίτοςχπερὶ τῶν λεπτοτάτων. Sr δικ-ιιι·
codex iu hhro Johi cap. νιιι : Nouei placem re.
cordia tua, el sicut tela aranearum , fiducia ejus.
M.trtialis__lib. ttttt, epigr. 55, catalogo rerum’ tc-
uuimn: [Νιτ vagit la'm'teuui discursdt ιιι-αμα tela .·
[Tam levé nec bombyx pendulus urget opus. Ba.
quo pacto a bono proficisci potest tam pulchri
operis tamque’ apte coagmentati dissolutio? Duo-
rumque altermn necessario sequi, ut aut ignora—
tione pulchri,aut invidia pulchrum bonus Deus non
con-.liilcrit. Utrumque autem colligebas alienum a
summi boni natura. Nunquid haec a te dicebantur?
’καὶ ὡς οὐ πρὸς ἀγαθοῦ τὸ καλῶς ἕχον καὶ ἀρμοσθὲν εὖ, λύειν (96); Καὶ ὡς δυοῖν θάτερον · ἢ ἀγνίιὶᾳ τοῦ
καλοῦ ab καλὸν οὐκ ἐδημιούργει ὁ ἀγαθὸς, ἢ φθόνῳ· καὶ ἀμφότερα συνήγετο, ἀλλότρια εἶναι τάγαθοῦ. Ἢ
ού ταῦτα ἐλέγετος
ΑΜΜ. Maxime.
CllltlST. An igitur, fortunate vir. Socratem, Pla-
tonem ct singulos homines, pulchram rem esse
tenses necne? In confesso etiam est Dei esse opi-
liciunt et ellectioues.
Αιιιι. Quidni?
CllltlST. Cur igitur Socrates, cur Plato, cur sin-
guli homines non exsistunt perpetuo? Quamnam ob
causam iu tempore fiunt, et intereunt? An non tuor-
tuus Socrates, mortuus Plato? annon singuli ho-
mines quotidie migraut ex hac vita?
AMM. Certe.
CIIRIST. Et his morientibus atque intereuntibus
bonus est Deus? '
ΔΜΜ. Vera videris dicere.
Clll’dST. Et pulchri habet scientiam licet haec in
tempore fiant et desinant?
Anu. Est omnino necessarium.
cumsr. Et inyiJiae morbum non attribuimus
(propterea) Deo bono?
τος, εὐτράπελος τῷ λὸγε, οτι-ευμύλλεσθαι, τρανῶς
λαλῆσαι ·’ στωμυλῶν· λαλῶν 7: cujus postrettta tacula
corrupta esti alileuda enim rocula. ἡδὺ λαλῶν
vel εὖ λαλῶν. Pollux, lib. It, cap. 4 : Στομὼὃη, τὰ
εὖρτομα καὶ simtu · Ψ). v, cap. «ἱεὶς Κομοψώς,λ.χα-
ριὲντως, στωμύλως. Quamquam atmpuliathetiam
ἑρλυαρξαι. Vide Scholiasten'Aristophanis,Utique
tamen recte corrigitur Hesychius, Vsine adiectione
onmem loquelam huic rocl perperam adaptatis ; aut
enim in honuni aut malam-partem expresse sumi-
tur. Suitlas ainborum exempla producit. lla.
(95) ’Υμέτερα φροῦδατζιιηέχιςιξιιε τ Ψροζιξα·
φροῦδα ’ Ι)
ἀφανῆ, ἀῷαντα, ἐρρυγανὼδη. Sttitlas“:
ἀῴανῆ, ἀφάντα Ιὶἱγιὶιέιιοριὲυιι ε⁵ ιἲξρρῦδοις έιαντε-
λῶς, ἀφανεῖς, ξρημοιξ οἷον ἀπεληλυθότες, ἔκδημον
καὶ φροῦδα , “ci eam?) καὶ ἄφαντα. Ινἰ·ἰνοΙιὶ’ ve-
stra dicant Latini. BA.
(94) Μηδὲν τῶν ἀραχιιηείῳν ὑφασμάτων διαφε-
ρούσας. ⁷Αά hunc modum Aristo τοὺς λόγους δια-
λεκτικῶν τοῖς τῶν ἀραχνίων ὑφάσμασιν εικαζεν,
οὐδὲν μὲν χρησίμους, λίαν δὲίτεχνικούς, ιιι Zu-
leueus‘ leges. Ἰζλιι. τ- Pt'oterhiahs locutio super
rebus luti-xime tenuibus et vilibus. Vit'giiins‘tle
rulit-is poemate, ν. 2 : [Atque ut (truncati tantum
[ornmvimm orsum. Suum : Ἀρὰχνειον νῆ;..α, καὶ
ἀράχνειο; μίτοςχπερὶ τῶν λεπτοτάτων. Sr δικ-ιιι·
codex iu hhro Johi cap. νιιι : Nouei placem re.
cordia tua, el sicut tela aranearum , fiducia ejus.
M.trtialis__lib. ttttt, epigr. 55, catalogo rerum’ tc-
uuimn: [Νιτ vagit la'm'teuui discursdt ιιι-αμα tela .·
[Tam levé nec bombyx pendulus urget opus. Ba.