PG 85, col. 845
Ὀσσοις (Ι) δὴ Χριστοῦ πολυυμνήτοιο μέμηλε
Πῐστις μυστιπόλος, θαλεροῖς ἐμέθεν δακρύοισιν
Λεύσατε, ὄφρα μάθητε πόθεν τόσον ἔστι μοι άλγος,
Καὶ σάφα οἷδ’ ὅτι ῐστεο ἀληθέα μυθέομαι γάρ.
Ἦδ’ ὅσσοι τέρπεσθε ἀεικέσιν εἰδώλοισιν,
Πεύθεσθ”⁶ ὲξενέπω γάρ ὲγὼν ἀπατήλια τῶνδε.
Οὐδὲ γὰρ, οὐδ’ ἕτερός τις ὲν ἀνθρώποισιν ἐμοῖο
Ἐπλετο δύσθρησκος, καὶ δαίμοσιν ὡμάρτησεν,
Οὔτε δὲ μαψιδίων εἰδώλων ἔσκεν ὀπηδὸς,
οὖθ⁹ ὅπερ εισι μαθεῖν, οὔτ’ αὖ μένος ἐστὶν ἐκείνοις.
Οὗτος ἐκεῖνος ἔφυν Κυπριανδς, ὄν ποτε κοῦρον
Ἦμέτεροι τοκέες δῶρον δόσαν Ἀπόλλωνι.
Είσέτι νηπίαχος δέ τ’ ἐὼν μάθον ὄργια θηρὸς
Νηδυπόροιο δράκοντος· ἔτος δ’ ἐπὶ ἕϐδομον ἐλθὼν
Μιθραίῳ Φαέθοντι πάλιν μετέπειτα τελέσθην,
’ῼκεον εὐγενέων δέ τ’ Ἀθηναίων πόλιν αἰπήν,
Καὶ ναέτης γενόμην δὲ, ἐπεὶ τόδε ἦνδαν⁹ ἐμεῖο
Πατράσιν, οἳ μ’ ἐτεκονο δεκάτῳ δ’ ἐπιϐὰς λυκάϐανσι
Δηόῖ δᾷδας ἀνῆψα, κόρης δ’ ἀργεννὸν ὑπέστην
Πένθος ⁸ Ἀθηναίης δ’ ἥτις πόλιν ἐστὶν ἐς ἄκρην
Ῥέξα δρακοντείους τελετάς ⁸ ζάκορος δὲ τελεσθεὶς
Ἦλθον ἐς Οὐλύμποιο νάπος, τόγε δὴ καλέουσιν
Ἀγνῶτες μακάρων ἀμενηνῶν εἶναι. ἔδεθλον.
Ἔνθα τινῶν ἐπέων ἦχον, καὶ δοῦπον ἄκουον ·
Λεῦσα πόας πρέμνους τε, ὅσον θαμϐῆσαι ὀπωπὴν,
’Δσπερ ὲπεσκόπεόν γε μάτην κακοδαίμονες αίνοί.
Ἔνθ’ ὥρας κατίδον, καὶ ἀμειϐομένους δέ τ’ ἀήτας,
Δῦτως δ’ ἤματα πολλὰ, τάπερ τινὲς ἔρδον ἀνιγροὶ
Φαντασίην τεύχοντες ἀπηνέες ἀντιπάλαμνοι ·
Kal. χορὸν εἰσιδόμην μέγ’ ἀναιδέα μελπομένων γε,
C
Ἄλλους δ’ αὖτ’ ἐς ὅμιλον ἀρήϊα ἔργα τελεῦντας,
’Λλλων δ’ αὖτε λόχους, καὶ κέρτομα ἤθεα εἶδον,
Ἦδέ τε ἀτυζομένους ο ἕνθ’ ἔδρακον ὄσσα θεάων
Καὶ μακάρων στίφη · αὐτοῦ γὰρ ἔμιμνον ἔγωγε
Ἦ ματα τεσσαράκοντα, καὶ ἀλλ’ ἐπὶ τοῖσι δέ τ’ ὀκτώ.
Ἔνθεν δὴ στέλλονται ἆτ’ ὲκ κρατερῶν βασιλείων
Πνεύματα ἡερόφοιτα ποτὶ χθόνα ἔθνεα πάντα
Vers. 57
(l) In hujus secundi Libri versione adornanda
ita nos gessimus, ut lectionem codicis secuti, ab
ea quoque. quoad fieri potuit, non discesseritnus,
quam exhibet S. Cypriani Confessio Graece-Latine
edita in ίίοοηθὶιιε Operum edit. Paris. A. uoccxxvt,
fol. pag. 295, sqqfcum vel ipsam, vel ei quam si-
millimam pra: manibus habuisse Eudoda, dum unus.
Πῐστις μυστιπόλος, θαλεροῖς ἐμέθεν δακρύοισιν
Λεύσατε, ὄφρα μάθητε πόθεν τόσον ἔστι μοι άλγος,
Καὶ σάφα οἷδ’ ὅτι ῐστεο ἀληθέα μυθέομαι γάρ.
Ἦδ’ ὅσσοι τέρπεσθε ἀεικέσιν εἰδώλοισιν,
Πεύθεσθ”⁶ ὲξενέπω γάρ ὲγὼν ἀπατήλια τῶνδε.
Οὐδὲ γὰρ, οὐδ’ ἕτερός τις ὲν ἀνθρώποισιν ἐμοῖο
Ἐπλετο δύσθρησκος, καὶ δαίμοσιν ὡμάρτησεν,
Οὔτε δὲ μαψιδίων εἰδώλων ἔσκεν ὀπηδὸς,
οὖθ⁹ ὅπερ εισι μαθεῖν, οὔτ’ αὖ μένος ἐστὶν ἐκείνοις.
Οὗτος ἐκεῖνος ἔφυν Κυπριανδς, ὄν ποτε κοῦρον
Ἦμέτεροι τοκέες δῶρον δόσαν Ἀπόλλωνι.
Είσέτι νηπίαχος δέ τ’ ἐὼν μάθον ὄργια θηρὸς
Νηδυπόροιο δράκοντος· ἔτος δ’ ἐπὶ ἕϐδομον ἐλθὼν
Μιθραίῳ Φαέθοντι πάλιν μετέπειτα τελέσθην,
’ῼκεον εὐγενέων δέ τ’ Ἀθηναίων πόλιν αἰπήν,
Καὶ ναέτης γενόμην δὲ, ἐπεὶ τόδε ἦνδαν⁹ ἐμεῖο
Πατράσιν, οἳ μ’ ἐτεκονο δεκάτῳ δ’ ἐπιϐὰς λυκάϐανσι
Δηόῖ δᾷδας ἀνῆψα, κόρης δ’ ἀργεννὸν ὑπέστην
Πένθος ⁸ Ἀθηναίης δ’ ἥτις πόλιν ἐστὶν ἐς ἄκρην
Ῥέξα δρακοντείους τελετάς ⁸ ζάκορος δὲ τελεσθεὶς
Ἦλθον ἐς Οὐλύμποιο νάπος, τόγε δὴ καλέουσιν
Ἀγνῶτες μακάρων ἀμενηνῶν εἶναι. ἔδεθλον.
Ἔνθα τινῶν ἐπέων ἦχον, καὶ δοῦπον ἄκουον ·
Λεῦσα πόας πρέμνους τε, ὅσον θαμϐῆσαι ὀπωπὴν,
’Δσπερ ὲπεσκόπεόν γε μάτην κακοδαίμονες αίνοί.
Ἔνθ’ ὥρας κατίδον, καὶ ἀμειϐομένους δέ τ’ ἀήτας,
Δῦτως δ’ ἤματα πολλὰ, τάπερ τινὲς ἔρδον ἀνιγροὶ
Φαντασίην τεύχοντες ἀπηνέες ἀντιπάλαμνοι ·
Kal. χορὸν εἰσιδόμην μέγ’ ἀναιδέα μελπομένων γε,
C
Ἄλλους δ’ αὖτ’ ἐς ὅμιλον ἀρήϊα ἔργα τελεῦντας,
’Λλλων δ’ αὖτε λόχους, καὶ κέρτομα ἤθεα εἶδον,
Ἦδέ τε ἀτυζομένους ο ἕνθ’ ἔδρακον ὄσσα θεάων
Καὶ μακάρων στίφη · αὐτοῦ γὰρ ἔμιμνον ἔγωγε
Ἦ ματα τεσσαράκοντα, καὶ ἀλλ’ ἐπὶ τοῖσι δέ τ’ ὀκτώ.
Ἔνθεν δὴ στέλλονται ἆτ’ ὲκ κρατερῶν βασιλείων
Πνεύματα ἡερόφοιτα ποτὶ χθόνα ἔθνεα πάντα
Vers. 57
(l) In hujus secundi Libri versione adornanda
ita nos gessimus, ut lectionem codicis secuti, ab
ea quoque. quoad fieri potuit, non discesseritnus,
quam exhibet S. Cypriani Confessio Graece-Latine
edita in ίίοοηθὶιιε Operum edit. Paris. A. uoccxxvt,
fol. pag. 295, sqqfcum vel ipsam, vel ei quam si-
millimam pra: manibus habuisse Eudoda, dum unus.