PG 85, col. 891
etiamnum hominem videtur magis imitari, quam
prmstare posse.
AXITH. Quid igitur, ο amice, Platonis sacrorum
custodes et interpretes? nihilne in his, perinde ut
solent in aliis eius placitis, subtiliter et acute esco-
gitant, aut nomina transponnut, aut sententias alias
aliis confundunt? ε
TllEOPli. Prisci quidem horum sacrorum antisti-
tes, eorum quae sunt dicta nihil suo loco moveut,
quippe quibus explorate sit cognitum, Platonem,
postquam Egyptiorum discipulus exstitisset , illo-
rumque verbisaures implesset , boc ipsum quod
anima humana in omne genus animantium transeat,
per omnes libros suos sparsisse. Plotinus igitur et
ilarpocration, itemque Boethus atque Numenius,
Platonis tnilvum, qualem acceperunt, aliis tradi-
derunt milvum : et lupum, lupum : et asinum, asi-
num : nec simia quidquam aliud est eis quam si-
mia, nec cygnus aliud quam cygnus. Et animam,
aiunt illi, priusquam cum aliquo corpore coniungatur,
posse 635 eorum quae ratione carent, animantium
similitudinem assumere : at cuicunque similis fa-
(l7)_Codd. Paris. (46οη461) αὐτῶν μεταϐάλλων.
Cod. (1054) αὐτῶν μεταϐαλών; ϐοιιᾏΑιιε. αύτῷ
μεταϐαλών.
(jSi'fl φιλότης. Sic saepius aflectns pro homine; α passe rumorem fuisse sparsum scribat in Vita Plo-
ut ιιιιιίιιιιιὲιιιιιιιος⁵ tetas affectus cognatos agnatosqnc
suos nominavit. ΒΔ.
(1 9) Codd. Paris. duo διατεθρυλημ.
(20) ιιλωτῖνος γοῦν καί Ἀρποὶὶρατίων, De ΡΙο-
tino nota oumia. De Harpocratioue platanico philo-
sopho ex Photio, cod. 167, p. 572, 50, et 'Suida
mentionem facit Phil. Jac. Maussacus, homo doctis-
simusct ingeniosissimus, Dissert. de liarpocratione
i_n_it. Sui-1a? verba sunt': ,Ἀρποκρατίωῖ Ἀργεῖος,
ῌλατωνικὸς φιλόσοφος, συμϐιῶτης Καίσα ρος· ἔγραψεν
ὑπόμνημα Δεἰς Πλάτωνα ιν βιϐλίοις κδ’, ’λέξειςῖιλά-
τωνος ἐν βιϐλίοις δυσίν. nic Sttida! utique Nodri
istius est Iaruocration Platonis exeuntes: et locus
istius est llarpocration Platonis exegetes'; et locus
scriptoris non caret mendo. Si enini ilarpocration
iste Caesaris tempore floruit, quomodo_illum_P|0tino
hic subiungit, prioribus interpretibus Platonis ἱεροὶ
sitis Encas uester? cui consentit Stobaeus in Eclo-
gis Pitys_icis_Nu_tn_enio enuidejm subiiciens. cap. napi.
μέτρον) ψυχῆς, lib. ι, c. 5}, ἓ 56. 912 ι Οὐκ ἔχον-
τες δὲ. ιιιοιιιι. σκοπὸν της ιαφοοότητος ei: ταυτδ
τες δξ, inquit, _cxorrbv τῆς διαφορότητος είς ταύτὸ
συγχέουσι ’τὰς ὲνσωματιῦσεις cavam. κακάς τε εἷ-
συγχεουσι τας ενσω ατωσεις των ολων κακας τε st-
unt-ardea; ottgxupfgoyrat, καὶ δ-ιαορερόντως οἱ περὶ
Κρόνιόν τε καῖΝὸυμήνιον καὶ Ἁρποκρατίωνα. Quo
paulo iisdem_eum_dem stipatorem datftne capitis περ).
τῶν ἐνεργειῶν τῆς ψυχῆς, ibid. ξ 53, p. 896. sane
ouortet Cmsare recentiorem es IOC esse sodahuo
Oportet 'Cmsare recentiorem es hoc esse sodalitio
hunc sophistam, et in Suida verbis utique vocis
unius lacuna est, qua: Caesarum poeteriorcm aliquem
nominaverit. alica—tn opem si quis poscat. audacter
θιιξεὲοωθιη = 'éeméssimv Ἀργςῖος . Πλςτωνικδς
minim”, συμϐίώττγζ ᾕαίραροςζῡύῧρόυ ο ἔγραψεν.
co mentio apud Lauttoltnum ιιι ero. c. 2. licet
co mentio apud Capitolinum in verme. 2, licet
grammaticam operam: praestiterit is ilji‘llril'cipi-
Quo oilicio summos alios philosophos afl'uisse prin-
cipum liberis exempla possuut'multa corro‘gari.
ilarpocration ergo hic uoster philosophus Platonicus
floruerit Veri principis aevo, 'ah Nutnettii__'.etate non
magis quam doctrina remotus, cum Numenium
prmstare posse.
AXITH. Quid igitur, ο amice, Platonis sacrorum
custodes et interpretes? nihilne in his, perinde ut
solent in aliis eius placitis, subtiliter et acute esco-
gitant, aut nomina transponnut, aut sententias alias
aliis confundunt? ε
TllEOPli. Prisci quidem horum sacrorum antisti-
tes, eorum quae sunt dicta nihil suo loco moveut,
quippe quibus explorate sit cognitum, Platonem,
postquam Egyptiorum discipulus exstitisset , illo-
rumque verbisaures implesset , boc ipsum quod
anima humana in omne genus animantium transeat,
per omnes libros suos sparsisse. Plotinus igitur et
ilarpocration, itemque Boethus atque Numenius,
Platonis tnilvum, qualem acceperunt, aliis tradi-
derunt milvum : et lupum, lupum : et asinum, asi-
num : nec simia quidquam aliud est eis quam si-
mia, nec cygnus aliud quam cygnus. Et animam,
aiunt illi, priusquam cum aliquo corpore coniungatur,
posse 635 eorum quae ratione carent, animantium
similitudinem assumere : at cuicunque similis fa-
(l7)_Codd. Paris. (46οη461) αὐτῶν μεταϐάλλων.
Cod. (1054) αὐτῶν μεταϐαλών; ϐοιιᾏΑιιε. αύτῷ
μεταϐαλών.
(jSi'fl φιλότης. Sic saepius aflectns pro homine; α passe rumorem fuisse sparsum scribat in Vita Plo-
ut ιιιιιίιιιιιὲιιιιιιιος⁵ tetas affectus cognatos agnatosqnc
suos nominavit. ΒΔ.
(1 9) Codd. Paris. duo διατεθρυλημ.
(20) ιιλωτῖνος γοῦν καί Ἀρποὶὶρατίων, De ΡΙο-
tino nota oumia. De Harpocratioue platanico philo-
sopho ex Photio, cod. 167, p. 572, 50, et 'Suida
mentionem facit Phil. Jac. Maussacus, homo doctis-
simusct ingeniosissimus, Dissert. de liarpocratione
i_n_it. Sui-1a? verba sunt': ,Ἀρποκρατίωῖ Ἀργεῖος,
ῌλατωνικὸς φιλόσοφος, συμϐιῶτης Καίσα ρος· ἔγραψεν
ὑπόμνημα Δεἰς Πλάτωνα ιν βιϐλίοις κδ’, ’λέξειςῖιλά-
τωνος ἐν βιϐλίοις δυσίν. nic Sttida! utique Nodri
istius est Iaruocration Platonis exeuntes: et locus
istius est llarpocration Platonis exegetes'; et locus
scriptoris non caret mendo. Si enini ilarpocration
iste Caesaris tempore floruit, quomodo_illum_P|0tino
hic subiungit, prioribus interpretibus Platonis ἱεροὶ
sitis Encas uester? cui consentit Stobaeus in Eclo-
gis Pitys_icis_Nu_tn_enio enuidejm subiiciens. cap. napi.
μέτρον) ψυχῆς, lib. ι, c. 5}, ἓ 56. 912 ι Οὐκ ἔχον-
τες δὲ. ιιιοιιιι. σκοπὸν της ιαφοοότητος ei: ταυτδ
τες δξ, inquit, _cxorrbv τῆς διαφορότητος είς ταύτὸ
συγχέουσι ’τὰς ὲνσωματιῦσεις cavam. κακάς τε εἷ-
συγχεουσι τας ενσω ατωσεις των ολων κακας τε st-
unt-ardea; ottgxupfgoyrat, καὶ δ-ιαορερόντως οἱ περὶ
Κρόνιόν τε καῖΝὸυμήνιον καὶ Ἁρποκρατίωνα. Quo
paulo iisdem_eum_dem stipatorem datftne capitis περ).
τῶν ἐνεργειῶν τῆς ψυχῆς, ibid. ξ 53, p. 896. sane
ouortet Cmsare recentiorem es IOC esse sodahuo
Oportet 'Cmsare recentiorem es hoc esse sodalitio
hunc sophistam, et in Suida verbis utique vocis
unius lacuna est, qua: Caesarum poeteriorcm aliquem
nominaverit. alica—tn opem si quis poscat. audacter
θιιξεὲοωθιη = 'éeméssimv Ἀργςῖος . Πλςτωνικδς
minim”, συμϐίώττγζ ᾕαίραροςζῡύῧρόυ ο ἔγραψεν.
co mentio apud Lauttoltnum ιιι ero. c. 2. licet
co mentio apud Capitolinum in verme. 2, licet
grammaticam operam: praestiterit is ilji‘llril'cipi-
Quo oilicio summos alios philosophos afl'uisse prin-
cipum liberis exempla possuut'multa corro‘gari.
ilarpocration ergo hic uoster philosophus Platonicus
floruerit Veri principis aevo, 'ah Nutnettii__'.etate non
magis quam doctrina remotus, cum Numenium