PG 86, col. 2329
ρας κεχρισμένου ἐκ τοῦ ἁγίου ἐλαίου, ἐλύθη 6 δε-
σμὸς τῆς γλώσσης τοῦ παιδίου, καὶ ἦν ἀκούων καὶ
λαλῶν διὰ παντὸς , καὶ αἰνῶν τὸν Θεόν. Ὃντινα
παῖδα ἠθέλησεν 6 πατὴρ καταλείψαι ἐν τῷ μοναο
στηρίῳ, ἀλλ’ οὑ συνεῖδε τοῦτο γενέσθαι 6 τοῦ Θεοῦ
Θεράπων. Τοῦτον οὖν ὑγιῆ παραλαϐὼν 6 πρεσϐύτης, ἁ
Ἀκοὺσωμεν καὶ ἄλλου παραδόξου Θαύματος.
μη’. Τινὲς τῶν τῆς αὐτῆς πόλεως παιδίον ἔσχον,
οὗ καὶ 6 πατὴρ ὲν τῷ κλήρῳ τῆς αὐτῆς ἁγιωτάτης
τοῦ Θεςῦ Ἐκκλησίας ἐγκατεὲλεκτο. Κύριλλος δὲ ἦν
δυομα τῷ ἀνδρί. Τούτου τὸ παιδίον πέντε χρόνων ὃν
καὶ πρὸς γενόμενον. ἄλαλον ἧν, ὡς ἐπὶ πολὺ δὲ καὶ
ἄτροφον, μήτε ζωῆς σχεδον μετέχον μήτε θανάτου.
Φέρουσιν οὖν αὐτὸ πρὸς τὸν ὅσιον, καὶ ποιήσας τήν
συνήθη εὐχὴν, μετέδωκεν αὐτῷ τῆς ἀκράντου κοινω-
νίας· εὐλογήσας δὲ καὶ ἄρτον κοινὸν δέδωκεν αὐτῷ,
καὶ ἀπέλυσεν. Ἐξ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας διελύ-
θη ὁδεσμὸς τῆς γλιῖισσης αὑτοῦ, καὶ ἐλάλησεν, ἔφαγέν
τε καὶ ἔπιεν, γενόμενον ὑγιὲς διὰ τῆς χάριτος τοῦ
Θεοῦ.’1δωμενδὲ καὶ ἄλλο παραπλήσιον τούτου, μᾶλλον
δὲ θαυμασιώτερον.
μΘ’. Πολίχνη τίς ἐστιν, Ζῆλα προσαγορευομένη ,
γειτνιὰζει δὲ αὖ τῇ τῇ μητροπόλει Ἀμασείας · τινὲς
ἐκεῖθεν ὁρμώμενοι, ήγαγον παιδίον πρὸς τὸν ὅσιον,
λέγοντες αὐτὸ τεσσάρων ἐτῶν ὑπάρχειν, οὐδενος
μεταλαμϐάνον ἄλλου μήτιγε τῆς μητρῴας θηλῆς.
Τοιοῦτον δὲ ἦν, μικροῦ δεῖν ὠς ἄσαρκον καὶ ἀσώ-
ματον, μήτε χροιὰν μήτε ὄγκον σαρκὸς ἕχον,
ἀλλ’ ὡς ἄσταχυς ἁνεμόῳοορος, ὃς οὔπω ἁδρυνθεὶς
ἀμυδράν τινα τῶν κόκκων καὶ τῶν ἀνθερίκων ἐκτυ-
πωσιν ἐαυτῷ δείκνυσιν, οὕτω κάκεῖνο τὸ νήπιον
ἐφαίνετο, ὥστε τοῖς βουλομένοις δυνατὸν ἦν πάσας
τὰς ταπεινὰς αὑτοῦ πλευρὰς, καὶ τὰς ἁρμονίας, ἔτι
γε μήν καὶ τὰς ἀποτάσεις τῶν νεύρων καὶ τῶν ὀστῶν
ἀριθμῷ καθυποῦἀλαι. Τί οὖν ; Ὠς εἶδεν αὐτὸ 6 μέ-
ῒίς ἄνθρωπος τοῦ (ιῖεοῦ οὕτως ἐκτακὲν, πλέον δὲ
τοὺς γεγεννηκότας συναιεοήσει πολλῇ τηκομένους ,
ἐκτενῶς παρακαλέσας τὸν ὲκ τοῦ μὴ ὄντος αὐτὸ είς
τὸεῖναιπαραγαγόντα Θεὸν, ἔχρισεν ἐκ τοῦ τιμίου
ἐλαίου ὅλον τὸ σῶμα τοῦ παιδίου, μεταδοὺς αὐ-
τῷ καὶ τῆς mam» κοινωνίας. Εὐλογήςας
καὶ ἄρτον κοινὸν δέδωκε τοῖς γονεῦσι, παραγ-
γείλας αὑτὸν βρέχειν εἰς ἄκρατον, καὶ οὕτω
παρέχειν τῷ παιδί. Ποιήσαντες δὲ τοῦτο , ἐπ-
έτυχον τῆς ἐλπίδος · τῇ γὰρ ἑξῆς ἡμέρα ήγαγον αὐτὸ,
καὶ πολλὴν διαφορὰν καὶ ἀνάζεσιν τῆς σαρκὸς εἴδο-
μεν εἰς αὑτό · προσεδέξατο γὰρ καὶ μετρίαν τροφήν ·
τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἄλλο ἐξ ἄλλου ἴδομεν αὐτό · κατ-
εῖχεν γέιρ ἄρτον ὲν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, καὶ ἐνώπιον
ἡμῶν ἢσθιεν, κινῶν τούς ποτε νομιζομένους καὶ μὴ
φαινομένους ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, καὶ ἐμϐλέπων εἰς
ἕνα. ἕκαστον τῶν παρισταμένων. Διηγοῦντο δὲ οί
γονεῖς, ὅτι ἐξ ἧς ὥρας ηὔξατο ὁ μέγας, ἀπέστη τοῦ
ᾤἹλΖινία urbs episcopalis sub Amasea meti
antiquis Notitiis urbs Zc'lorum.
σμὸς τῆς γλώσσης τοῦ παιδίου, καὶ ἦν ἀκούων καὶ
λαλῶν διὰ παντὸς , καὶ αἰνῶν τὸν Θεόν. Ὃντινα
παῖδα ἠθέλησεν 6 πατὴρ καταλείψαι ἐν τῷ μοναο
στηρίῳ, ἀλλ’ οὑ συνεῖδε τοῦτο γενέσθαι 6 τοῦ Θεοῦ
Θεράπων. Τοῦτον οὖν ὑγιῆ παραλαϐὼν 6 πρεσϐύτης, ἁ
Ἀκοὺσωμεν καὶ ἄλλου παραδόξου Θαύματος.
μη’. Τινὲς τῶν τῆς αὐτῆς πόλεως παιδίον ἔσχον,
οὗ καὶ 6 πατὴρ ὲν τῷ κλήρῳ τῆς αὐτῆς ἁγιωτάτης
τοῦ Θεςῦ Ἐκκλησίας ἐγκατεὲλεκτο. Κύριλλος δὲ ἦν
δυομα τῷ ἀνδρί. Τούτου τὸ παιδίον πέντε χρόνων ὃν
καὶ πρὸς γενόμενον. ἄλαλον ἧν, ὡς ἐπὶ πολὺ δὲ καὶ
ἄτροφον, μήτε ζωῆς σχεδον μετέχον μήτε θανάτου.
Φέρουσιν οὖν αὐτὸ πρὸς τὸν ὅσιον, καὶ ποιήσας τήν
συνήθη εὐχὴν, μετέδωκεν αὐτῷ τῆς ἀκράντου κοινω-
νίας· εὐλογήσας δὲ καὶ ἄρτον κοινὸν δέδωκεν αὐτῷ,
καὶ ἀπέλυσεν. Ἐξ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας διελύ-
θη ὁδεσμὸς τῆς γλιῖισσης αὑτοῦ, καὶ ἐλάλησεν, ἔφαγέν
τε καὶ ἔπιεν, γενόμενον ὑγιὲς διὰ τῆς χάριτος τοῦ
Θεοῦ.’1δωμενδὲ καὶ ἄλλο παραπλήσιον τούτου, μᾶλλον
δὲ θαυμασιώτερον.
μΘ’. Πολίχνη τίς ἐστιν, Ζῆλα προσαγορευομένη ,
γειτνιὰζει δὲ αὖ τῇ τῇ μητροπόλει Ἀμασείας · τινὲς
ἐκεῖθεν ὁρμώμενοι, ήγαγον παιδίον πρὸς τὸν ὅσιον,
λέγοντες αὐτὸ τεσσάρων ἐτῶν ὑπάρχειν, οὐδενος
μεταλαμϐάνον ἄλλου μήτιγε τῆς μητρῴας θηλῆς.
Τοιοῦτον δὲ ἦν, μικροῦ δεῖν ὠς ἄσαρκον καὶ ἀσώ-
ματον, μήτε χροιὰν μήτε ὄγκον σαρκὸς ἕχον,
ἀλλ’ ὡς ἄσταχυς ἁνεμόῳοορος, ὃς οὔπω ἁδρυνθεὶς
ἀμυδράν τινα τῶν κόκκων καὶ τῶν ἀνθερίκων ἐκτυ-
πωσιν ἐαυτῷ δείκνυσιν, οὕτω κάκεῖνο τὸ νήπιον
ἐφαίνετο, ὥστε τοῖς βουλομένοις δυνατὸν ἦν πάσας
τὰς ταπεινὰς αὑτοῦ πλευρὰς, καὶ τὰς ἁρμονίας, ἔτι
γε μήν καὶ τὰς ἀποτάσεις τῶν νεύρων καὶ τῶν ὀστῶν
ἀριθμῷ καθυποῦἀλαι. Τί οὖν ; Ὠς εἶδεν αὐτὸ 6 μέ-
ῒίς ἄνθρωπος τοῦ (ιῖεοῦ οὕτως ἐκτακὲν, πλέον δὲ
τοὺς γεγεννηκότας συναιεοήσει πολλῇ τηκομένους ,
ἐκτενῶς παρακαλέσας τὸν ὲκ τοῦ μὴ ὄντος αὐτὸ είς
τὸεῖναιπαραγαγόντα Θεὸν, ἔχρισεν ἐκ τοῦ τιμίου
ἐλαίου ὅλον τὸ σῶμα τοῦ παιδίου, μεταδοὺς αὐ-
τῷ καὶ τῆς mam» κοινωνίας. Εὐλογήςας
καὶ ἄρτον κοινὸν δέδωκε τοῖς γονεῦσι, παραγ-
γείλας αὑτὸν βρέχειν εἰς ἄκρατον, καὶ οὕτω
παρέχειν τῷ παιδί. Ποιήσαντες δὲ τοῦτο , ἐπ-
έτυχον τῆς ἐλπίδος · τῇ γὰρ ἑξῆς ἡμέρα ήγαγον αὐτὸ,
καὶ πολλὴν διαφορὰν καὶ ἀνάζεσιν τῆς σαρκὸς εἴδο-
μεν εἰς αὑτό · προσεδέξατο γὰρ καὶ μετρίαν τροφήν ·
τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἄλλο ἐξ ἄλλου ἴδομεν αὐτό · κατ-
εῖχεν γέιρ ἄρτον ὲν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, καὶ ἐνώπιον
ἡμῶν ἢσθιεν, κινῶν τούς ποτε νομιζομένους καὶ μὴ
φαινομένους ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, καὶ ἐμϐλέπων εἰς
ἕνα. ἕκαστον τῶν παρισταμένων. Διηγοῦντο δὲ οί
γονεῖς, ὅτι ἐξ ἧς ὥρας ηὔξατο ὁ μέγας, ἀπέστη τοῦ
ᾤἹλΖινία urbs episcopalis sub Amasea meti
antiquis Notitiis urbs Zc'lorum.