PG 86, col. 95

denique eos quos ad sui erroris dedecus inclinare Δ ab haereticis ficta, qui ad eonturbandos fidelius-
sare non metuunt : cum haec de illis potius integro diam, ipsam sub ejus nomine titulatam ubique pro-
et vero asseverentur judicio, qui erroris tenebris ferunt, perpetuam volentes inter Ecclesias esse
ritate vestigiis. Nam cum sum pervcrsitatis bane-
ticincqniverint reddere rationem , ad maledicta
convertuntur, et propria in eos mala trajicientes,
quos pravitati sua: sentiunt inimicos, aditum sibi-
per hoc ad decipiendos simplices aestimant aperire.
Agunt enitn'omnia callide quo infamanda et obtre-
ctando Catholicos, suam valeant tenere turpitudi-
nem, fingentes etiam adversus eos quadam scripta
sub eorum nomine qui videntur in Ecclesia emi-
nere, quatenus omnium animos contra hos facile
valeant concitare. Quapropter, quoniam quedam " que quos legatus suus Dioscorus—Nestorium pen
fiertur ab inimicis ubique Epistola, quasi a Romano
episcopo destinata, in qua multa inaniter contra
Scytharum monachos digesta reperiuntur, necessa-
rio consideravi ipsius Epistolas dictis respondere,
eogdemque monachos omnium huiusmodi culpa li-
beros approbare. Nec me quilibet rite arguit, ad
scribendum pro eis leviter prosiluisse, cum sciat
nos debitores esse pro fiatribus etiam animas ponere.
Unde securus jam hunc laborem, Deo me adjum
vante , aggrediens, primo obsecro an eadem Epi-
stula a Pastore Ecclesiae, an sit potius ab inimicis
videamus, composita. Ambigo enim quomodo illas
sacerdotales littera: approbandte sint, quae nulla
lucefadiant veritatis1 'nec aliquam in se doctrinae α Epistolas baereticum esse, quisquis ille est, et inimi:
continent rationem. Nam qui quemlibet quasi er-
rantem objurgat, nec instruit quid sequatur, non
benevolus doctor ostenditur, sed incriminator in-
vidus denotatur. Unde non est facile credendum
hanc esse Epistulam cujus fertur nomine titulata,
praesertim cum in ea nihil, ut diximus , rationis
aut consequentiae reperiatur, sed tota criminationi-
bus obtrectationibusque vanis (quae solent ex ran-
core adversantis procedere animi) videatur referta.
Nam si (ut haeretici volunt) vere ipsius est, ex ipso
sui principio proprio auctori contraria penitus ap-
probat.Denique ita incipit: t Sicut rationi congruit
ut consulant ambigentes, ita par est respondere
consultos, quia ipse impellitin errorem, qui non
instruit ignorantem.» Doctoriscerte dicta factis ejus Β quo haec iste scribit, non solum non confiteri Chri-
non debent esse contraria. Quia tunc magnam ad
docendum probantur habere auctoritatem, quando
invicem se non destruunt. Alioquin non ad aliorum
instructionem proficiunt, sed sui potius confusio-
nem demonstrant. Quod monachis responsum quae-
rentibus, Romanus episcopus dare omnino distu-
lerit, eosdemque post multa maris pericula, longi-
que itineris vexationem, nec non etiam amictionem
ιιι-οιὶἠί temporis, quo eos apud se detinuit, vacuos
et sine ullo ell‘ectu ad has partes venire compulerit,
quod omnibus pene Catholicis notum est, nec ipsi
queunt haeretici denegare , quomodo non sibi ipsi
reperitur in hac Epistula 55.0 scripsisse contraria?
,εἰ tamen non est (quod magis credendum testium)

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.