PG 87, col. 3160
ἕκαστον ἀμετάπτωτον κέκτηται. οὕτω καὶ τὴν τοῦ
προσώπου χαρακτηριστικὴν tamn ἀμετάϐλητον
καὶ ἀκίνητόν λέλογχε τὴν αὐτῷ καὶ μόνῳ προσοῦσαιῆ
καὶ τῶν ἄλλων προσώπων αὐτὸ διακρίνουσαν, καὶ
τὴν όμοφυᾶ καὶ ὁμότιμον, όμοούσιόν τε καὶ όμόθρονον
Τριάδα τηροῦσαν ἀσύγχυτονι Τριάς οὖν, ἡ Τριάς ού
τελεία μόνον τῇ, τῆς ’μιᾶς θεότητος τελειότητι, ἀλλὰ
καὶ ὑπερτελὴς καὶ ὑπέρθεος δόξῃ, καὶ stridenti, καὶ
βασιλεία, μὴ μεριζομένη, μηδὲ ἀπαλλοτριουμένηὶ
οὔτε οὖν κτιστόν τι ἢ δοῦλον ὲν τῇ Τριάδι, οὗτε ἐπέ
εισακτον, ώς πρότερον μὲν οὐχ ὑπάρχονς ὕστερον δὲ
mmww- οὔτε οὖν suum Πατρὶ Tib; , οὔτε Υίῷ
Πνεῦμα· ἀλλ’ ἄτρεπτος καὶ ἀναλλοίωτος ἠ αὑτὴ Tm:
ἀεί. Καὶοπερὶ μὲν τῆς ἁγίας καῖε όμοουσίουάῖδίου τε
καὶ ἀρχικῆς καὶ⁸ πάντων Δημιουργοὸ, καὶ βασιλίδος
Τριάδος τὸ ὅπως φρονῶ, καὶ δοξάζω, καὶ σέϐομαι,
ώς δν βραχέσιν ιίπεῐν , δῆλον ύμῖν καὶ σαφὲς διατι·⁵
θεικα. Οὐ γάρ· τιί πλέον συνεχώρει τούτων φάναι τῶν
συνοδικῶν συλλαϐῶν τὸ ἐπίτομον.”οπως δὲ καὶ περῒ
τῆς τοῦ ἐνὸς αὐτῆς πανσέπτου Τριύδος Θεοῦ Λόγου
καὶ Υίοῧ φιλανθρώπου τε καὶΔ παραδόξου σαρκώσεωςάι
ταυτὸν δὲ εἰπεῖν ὁπερτάτης κενώσεως, πρὸς τοὺς
ἐπιγείους ἡμᾶς θεῖκῆς καὶ θεοποιοΰ καταϐάσεως
ιχω καὶ φρονῶο καὶ κηρύττειν ἐκ Πατέρων ἀγίων
καὶτῶν καθ⁹ ύμᾶς θεοπνεύστων παρέλαϐον , ώς ἐειιῆ
τῆς ἀληθείας αὐτῆς τῆς ἐφορώσης τὰ σύμπαντα,
γράμμα τουτὶ τδ συνοδικδν γράφων ὲντίθημι, καὶ
πρὸς τὴν ὑμῶν ὲκ πέμπω τῶν πανσόφων ἀκρόασινι
Πιστεύω καὶ περὶ ταύτης, θειότατοι, ὣς ό Θεὸς
Λόγος, ὁ τοῦ Πατρός μονογενὴς Υἱὸς, όδπρδ πάντων
τῶν αἰώνων καὶ· χρόνων ἀπαθῶς ὑπ’ αὐτοῦ γεννηθεὶς
τοῦ Θοοῦ καὶ Ιίατρδς, οἶκτον λαϐὼν καὶ φιλάνθρωπον
ἔλεον τοῦ ἀνθρωπίνου ἡμῶν ὀλισθήματος ἑκουσίῳ
θελήματι, καὶ Θεοῦ βουλήσει τοῦ φύσαντος, καὶ συν-
ευδοκία θείᾳ τοῦ Πνεύματος, κόλπων μὴ χωρισθεὶς
τοῦ γεννήσαντος πρὸς τοὺς ταπεινοὺς ημᾶς καταϐέ-
σηκενμἜστι γάιρ ὥσπερ τῆς αὐτῆς βουλήσεως τῷ
[lupi καὶτῷ Πνεύματι, οὕτω καὶ οὐσίας ἀπείρου
καὶ φύσεως ο περιγραφῆς οὐδαμῶς ἀνεχόμενος, ἢ τῆς
καθ’ ἡμᾶς τοπικῆς μεταϐάσεως, κατά φύσιν δρᾷν
είωθὼς⁶ θεϊκὴν τὴν ἐνέργειαν ,~ καὶ μήτραν εἰσδὺς
ἀπειρόγαμον, παρθενίας ἀγλαῖζομένην ἀγνόιθητι,
Μαρίας τῆς ἁγίας καὶ φαιδρᾶς καὶ θεόφρονος καὶ
παντὸς ἐλευθέρας μολύσματος τοῦ τε κατά σῶμα καὶ
ψυχὴν καὶ διάνᾳιανὶ οαρκοῦται ό ἄσαρκος, καὶ μορ-
φοῦται τδ ημῶν ό κατ’ οὐσίαν τὴν θείαν ὅσον είς
σχῆμα καὶ εἶδος ἀμόρφωτος, καὶ σωματοῧται καθ’
ἡμᾶς ὁ ἀσώματος, καὶ ἄνθρωπος κατά ἀλήθειαν 7b-
νεται ό ἀεὶ Θεὸς γνωριζόμενος ' καὶ μητρυιῆς mt-
VARi/E LECTIONES.
προσώπου χαρακτηριστικὴν tamn ἀμετάϐλητον
καὶ ἀκίνητόν λέλογχε τὴν αὐτῷ καὶ μόνῳ προσοῦσαιῆ
καὶ τῶν ἄλλων προσώπων αὐτὸ διακρίνουσαν, καὶ
τὴν όμοφυᾶ καὶ ὁμότιμον, όμοούσιόν τε καὶ όμόθρονον
Τριάδα τηροῦσαν ἀσύγχυτονι Τριάς οὖν, ἡ Τριάς ού
τελεία μόνον τῇ, τῆς ’μιᾶς θεότητος τελειότητι, ἀλλὰ
καὶ ὑπερτελὴς καὶ ὑπέρθεος δόξῃ, καὶ stridenti, καὶ
βασιλεία, μὴ μεριζομένη, μηδὲ ἀπαλλοτριουμένηὶ
οὔτε οὖν κτιστόν τι ἢ δοῦλον ὲν τῇ Τριάδι, οὗτε ἐπέ
εισακτον, ώς πρότερον μὲν οὐχ ὑπάρχονς ὕστερον δὲ
mmww- οὔτε οὖν suum Πατρὶ Tib; , οὔτε Υίῷ
Πνεῦμα· ἀλλ’ ἄτρεπτος καὶ ἀναλλοίωτος ἠ αὑτὴ Tm:
ἀεί. Καὶοπερὶ μὲν τῆς ἁγίας καῖε όμοουσίουάῖδίου τε
καὶ ἀρχικῆς καὶ⁸ πάντων Δημιουργοὸ, καὶ βασιλίδος
Τριάδος τὸ ὅπως φρονῶ, καὶ δοξάζω, καὶ σέϐομαι,
ώς δν βραχέσιν ιίπεῐν , δῆλον ύμῖν καὶ σαφὲς διατι·⁵
θεικα. Οὐ γάρ· τιί πλέον συνεχώρει τούτων φάναι τῶν
συνοδικῶν συλλαϐῶν τὸ ἐπίτομον.”οπως δὲ καὶ περῒ
τῆς τοῦ ἐνὸς αὐτῆς πανσέπτου Τριύδος Θεοῦ Λόγου
καὶ Υίοῧ φιλανθρώπου τε καὶΔ παραδόξου σαρκώσεωςάι
ταυτὸν δὲ εἰπεῖν ὁπερτάτης κενώσεως, πρὸς τοὺς
ἐπιγείους ἡμᾶς θεῖκῆς καὶ θεοποιοΰ καταϐάσεως
ιχω καὶ φρονῶο καὶ κηρύττειν ἐκ Πατέρων ἀγίων
καὶτῶν καθ⁹ ύμᾶς θεοπνεύστων παρέλαϐον , ώς ἐειιῆ
τῆς ἀληθείας αὐτῆς τῆς ἐφορώσης τὰ σύμπαντα,
γράμμα τουτὶ τδ συνοδικδν γράφων ὲντίθημι, καὶ
πρὸς τὴν ὑμῶν ὲκ πέμπω τῶν πανσόφων ἀκρόασινι
Πιστεύω καὶ περὶ ταύτης, θειότατοι, ὣς ό Θεὸς
Λόγος, ὁ τοῦ Πατρός μονογενὴς Υἱὸς, όδπρδ πάντων
τῶν αἰώνων καὶ· χρόνων ἀπαθῶς ὑπ’ αὐτοῦ γεννηθεὶς
τοῦ Θοοῦ καὶ Ιίατρδς, οἶκτον λαϐὼν καὶ φιλάνθρωπον
ἔλεον τοῦ ἀνθρωπίνου ἡμῶν ὀλισθήματος ἑκουσίῳ
θελήματι, καὶ Θεοῦ βουλήσει τοῦ φύσαντος, καὶ συν-
ευδοκία θείᾳ τοῦ Πνεύματος, κόλπων μὴ χωρισθεὶς
τοῦ γεννήσαντος πρὸς τοὺς ταπεινοὺς ημᾶς καταϐέ-
σηκενμἜστι γάιρ ὥσπερ τῆς αὐτῆς βουλήσεως τῷ
[lupi καὶτῷ Πνεύματι, οὕτω καὶ οὐσίας ἀπείρου
καὶ φύσεως ο περιγραφῆς οὐδαμῶς ἀνεχόμενος, ἢ τῆς
καθ’ ἡμᾶς τοπικῆς μεταϐάσεως, κατά φύσιν δρᾷν
είωθὼς⁶ θεϊκὴν τὴν ἐνέργειαν ,~ καὶ μήτραν εἰσδὺς
ἀπειρόγαμον, παρθενίας ἀγλαῖζομένην ἀγνόιθητι,
Μαρίας τῆς ἁγίας καὶ φαιδρᾶς καὶ θεόφρονος καὶ
παντὸς ἐλευθέρας μολύσματος τοῦ τε κατά σῶμα καὶ
ψυχὴν καὶ διάνᾳιανὶ οαρκοῦται ό ἄσαρκος, καὶ μορ-
φοῦται τδ ημῶν ό κατ’ οὐσίαν τὴν θείαν ὅσον είς
σχῆμα καὶ εἶδος ἀμόρφωτος, καὶ σωματοῧται καθ’
ἡμᾶς ὁ ἀσώματος, καὶ ἄνθρωπος κατά ἀλήθειαν 7b-
νεται ό ἀεὶ Θεὸς γνωριζόμενος ' καὶ μητρυιῆς mt-
VARi/E LECTIONES.